Het is juist de fout van het menselijke brein te anticiperen op werkelijk bewegingen. Dat werkt soms heel goed en we hebben heel erg geleerd hier op te vertrouwen.
Maar dit zijn computermodellen die gewoon rekenen. Als ze drie dagen achter elkaar een as van een hoog steeds zuidelijker tekenen is het niet zo dat ze de dagen ervoor dat al hadden kunnen weten maar een fout maken. Wat mensen doen is patronen zien, en die leggen drie modellen naast elkaar en gaan dan een lijntje uitstippelen en zeggen: komt steeds zuidelijker uit reken maar. Dat lijkt heel erg logisch en is moeilijk om ervan af te helpen maar zo is het niet.
Het kan heel goed dat de komende dagen we bijvoorbeeld een ander scenario (geleidelijk) in de modellen zien komen en zoiets wordt waarschijnlijker hoe verder we in de toekomst kijken.
Wat we ook vaak zien is dat modellen een einde van een vorstperiode intekenen, we hier al in rep en roer zijn en dat dan dat einde wordt uitgesteld en soms (binnen de 15 daagse natuurlijk!) wordt afgesteld.
Kortom: het lijkt rationeel wat je doet, maar in mijn ogen is je reactie instinctief.
Wat we nu al dagen zien is consistentie, ook in een verzachting op langere termijn. Dat is nu hoe het is. Ik ben niet zo vrolijk want zonder sneeuw vind ik het niet zo heel interessant, ik heb denk ik zelfs een aversie voor sneeuwlose kou en heb ook geen fijne herinneringen aan januari 1987. Doodsaai was dat hier.
Maar dat is persoonlijk.
Uiteindelijk is het misschien wel de kunst om niet zo in de toekomst te kijken, want het zal maar heel erg zelden zijn in Nederland en Belgie dat we een 15 daagse hebben met 15 isjdagen. de dooi zal altijd wel op die 15 daagse ingetekend staan. En dat neemt bij sommigen merk ik veel plezier weg. Rciht je dus meer op het hier en nu en ervaar het weer buiten zonder te denken "toch voor niks, straks is het over." mocht je zoiets denken.
Maar dit zijn computermodellen die gewoon rekenen. Als ze drie dagen achter elkaar een as van een hoog steeds zuidelijker tekenen is het niet zo dat ze de dagen ervoor dat al hadden kunnen weten maar een fout maken. Wat mensen doen is patronen zien, en die leggen drie modellen naast elkaar en gaan dan een lijntje uitstippelen en zeggen: komt steeds zuidelijker uit reken maar. Dat lijkt heel erg logisch en is moeilijk om ervan af te helpen maar zo is het niet.
Het kan heel goed dat de komende dagen we bijvoorbeeld een ander scenario (geleidelijk) in de modellen zien komen en zoiets wordt waarschijnlijker hoe verder we in de toekomst kijken.
Wat we ook vaak zien is dat modellen een einde van een vorstperiode intekenen, we hier al in rep en roer zijn en dat dan dat einde wordt uitgesteld en soms (binnen de 15 daagse natuurlijk!) wordt afgesteld.
Kortom: het lijkt rationeel wat je doet, maar in mijn ogen is je reactie instinctief.
Wat we nu al dagen zien is consistentie, ook in een verzachting op langere termijn. Dat is nu hoe het is. Ik ben niet zo vrolijk want zonder sneeuw vind ik het niet zo heel interessant, ik heb denk ik zelfs een aversie voor sneeuwlose kou en heb ook geen fijne herinneringen aan januari 1987. Doodsaai was dat hier.
Maar dat is persoonlijk.
Uiteindelijk is het misschien wel de kunst om niet zo in de toekomst te kijken, want het zal maar heel erg zelden zijn in Nederland en Belgie dat we een 15 daagse hebben met 15 isjdagen. de dooi zal altijd wel op die 15 daagse ingetekend staan. En dat neemt bij sommigen merk ik veel plezier weg. Rciht je dus meer op het hier en nu en ervaar het weer buiten zonder te denken "toch voor niks, straks is het over." mocht je zoiets denken.
.