Afgelopen nacht kregen we inderdaad die 'eventuele' opklaringen waardoor het kwik alsnog onder het vriespunt kon duiken en we bijgevolg ontwaakten in een witberijpte wereld. De temperatuur was weggezakt naar -1,4 graden in de hut en -2,8 op het gras. Overdag bleef het zeer helder en zonnig en passeerden slechts wat schaarse sluierwolkjes de revue. Dankzij de zon en het beruchte tuineffekt kwam het kwik uit op 8,4 graden terwijl een zuidelijk briesje tot 13 km/h over Malderen streek. Op dit moment is het kwik alweer onder het vriespunt gedoken aan de grond en ook op neushoogte zal het vannacht weer vriezen waarna we morgen terug een erg mooie dag zullen krijgen. De laatste van de reeks echter want maandag zal de bewolking vanuit het westen langzaam toenemen en tegen de avond gaat het weer lichtjes regen. Ook dinsdag zal erg vochtig uitpakken terwijl de westcirculatie ons ook de rest van de werkweek in zijn zachte greep zal houden. Volgens het GFS zou er volgende zaterdag een ware invasie van Groenlandse winterse buien op gang komen, maar dat is nog tever af om 100% zekerheid te hebben. De sneeuwliefhebbers kunnen dus beter maar alvast duimen...
Onder de volledig heldere sterrenhemel is het kwik inderdaad een heel eindje onder het vriespunt gedoken, zo kwamen de minima uit op -3,6 graden en werd de omgeving herschapen in een mooi witberijpt winterlandschap. Het was even later voor de zon een hele klus om de thermische achterstand in te halen maar mede dankzij de erg zwakke oost - zuidoostelijke wind (tot 11,3 km/h) en de zeer heldere lucht waardoor een groot deel van de zonne - energie het aardoppervlak kon bereiken, was het best wel aangenaam toeven buiten, en kon er in de volle zon zelfs van zomers terrasjesweer gesproken worden ondanks de maxima die met 7,3 graden minder hoog scoorden dan gisteren. Bewolking was net als gisteren zeer schaars en beperkt tot condensatiesporen van vliegtuigen maar in het uiterste westen was opnieuw die band van dichtere bewolking te zien en het wordt ondertussen wel stillaan tijd om deze wolkenband in het oog te houden want een weinig verderop zit een aktieve regenzone klaar die morgen in de loop van de dag het land zal veroveren en een heel wat minder aangenaam weertype zal teweegbrengen. Vanuit het zuiden zal later lichte regen het land binnentrekken, gevolgd door meer intense regen die vooral op dinsdag voor erg waterige toestanden zal zorgen. Voor het zover is moeten we echter nog een extra koude vriesnacht trotseren, het kwik is onder de kraakheldere hemel namelijk reeds flink op haar retour en net als vanmorgen zullen we waarschijnlijk weer met enkele graadjes vorst in de hut eindigen (of beginnen).
Als extraatje bovenop het zonnige voorjaarsweer van gisteren, konden we vandaag opnieuw volop genieten van de zon. Deze was reeds vanaf zonsopgang aktief maar de bijhorende opklaringen zorgden ervoor dat de temperatuur tijdens de ochtenduurtjes is weggezakt naar 4,2 graden. Niettemin nog steeds erg zacht voor 16 januari, statistisch gezien het putje van de winter. Naarmate de voormiddag verstreek, zagen we af en toe wat sluierbewolking voorbijdrijven, welke zich vooral in het zuidwesten nogal goed vertegenwoordigd zag. Rond en na de middag bleef dit vriendelijke weertype ongewijzigd, maar uireindelijk zagen we in het tweede deel van de namiddag toch nog Stratocumulusvelden opdagen die op vrij korte tijd komaf maakten met de uitbundige zon en slechts wat sporadische gaatjes overlieten. Wie dacht dat we het heldere weer definitief kwijt waren, had het echter mis, want de bewolking trok zich tegen zonsondergang eensklaps terug waardoor we alsnog een door brede opklaringen gekenmerkte avond ingingen. Hoewel we onder de invloed van een naderend warmtefront terechtkomen, zorgen de opklaringen ervoor dat er in eerste instantie nog niets merkbaar is van de opwarming. Het kwik schommelt de ganse avond rond de vijf graden waarbij een zeer langzaam dalende tendens merkbaar is. Vandaag kende niettemin nog hoge maxima van 9,8 graden terwijl er een zuidwestelijk briesje stond met maximumsnelheden van 30,6 km/h. Het neerslagtotaal vandaag bedroeg 0,0 mm.
De passage van een flinke stormdepressie zorgde vandaag voor een erg omstuimig weertype. Tijdens de voormiddag werden we reeds geconfronteerd met het warmtefront waardoor er van zon niet veel meer te merken was vanochtend. Wolken en regen des te meer. Vermits het om een warmtefront met gesloten warme sector ging, hadden we meteen met twee fronten af te rekenen die het tijdens de voormiddag en rond de middag vrijwel continu deden regenen terwijl de wind geleidelijk verder aanwakkerde. Een eindje in de namiddag zaten we dan in de warme sector waar de regen tijdelijk wat minderde en het uiteindelijk zelfs droog werd, maar de bewolking die van Nimbostratus naar Stratus fractus overging, wilde van geen wijken weten waardoor er ook dan geen opklaringen te zien waren. De wind spande ondertussen rustig verder aan en zo kwamen we dan tegen de avond onder het koufront terecht waarin de regen best wel pittig was en een buiig karakter kreeg. Nadien werd het weer droog, maar de storm bereikte haar hoogtepunt waarbij er uiteindelijk snelheden tot 70,8 km/h werden geregistreerd uit het zuid- zuidwesten. Vermits de windmeter de snelheden sterk onderschat, moet de werkelijke snelheid erg indrukwekkend geweest zijn, misschien zelfs meer dan 100 km/h. Het ging razendsnel op de weerkaarten want in de krachtige zuidwestelijke stroming zaten achter het koufront een aantal post- frontale vores klaar om het Vlaamse binnenland op hun beurt te overspoelen. De eerste ervan bereikte ons dezelfde avond nog rond 22H30 en ging gepaard met flinke slagregens terwijl de wind er nog steeds lustig op los sloeg. De storm bracht ons niet alleen veel regen en wind maar ook boterzachte zeelucht waardoor de temperaturen met 8,1 tot 10,1 graden weer erg hoog zaten. Het neerslagtotaal bereikte tegen middernacht een dagtotaal van 6,8 mm.
Grijs was ook vanochtend de hoofdkleur, maar het zag er deze keer een stuk hoopgevender uit. We hadden immers te maken met een Stratocumulus wolkendek dat doorzeefd was met duizenden kleine gaatjes waarlangs een flinke hoeveelheid daglicht tot in het mis(t)troostige Malderen kon doordringen. Op het eerste zicht leek dit wolkendek de hele dag stand te zullen houden, maar groot was onze verbazing toen er vanuit Frankrijk opeens een enorme wig van heldere lucht kwam opzetten. Voor de professionele weersvoorspellers kwam het duidelijk ook als een verrassing aangezien er nog tot gisteren over een sombere en grijze donderdag werd gesproken. De opklaringen waren scherp begrensd en oogden zeer indrukwekkend op de satellietbeelden, waar tevens te zien was dat het uiterste westen en oosten van zowel België als Nederland wat langer op de zon moest wachten. Het vervolg was een zeer aangename en zonnige namiddag waarbij het lenteachtig aanvoelde bij temperaturen die stegen naar 7,9 graden. De opklaringen kwamen op deze locatie vanuit het oosten opzetten terwijl het oosten van het land het net vanuit het westen zag opklaren. De resterende bewolking bestond uit Cirrus, en was afkomstig van een nieuwe depressie die zich langzaam maar zeker naar Malderen verplaatste. Ze zorgde hierbij weer voor een lichte toename van de wind die uiteindelijk met snelheden tot 25,7 km/h uit het zuid- zuidwesten op de proppen kwam. Later verschenen er in het westen Altocumulusbankjes die samen met de sluierwolkjes voor een schitterende zonsondergang zorgden. De bewolking breidde zich maar langzaam uit waardoor het onder de open hemel nog flink kon afkoelen. De meeste vijvers en plassen verdwenen dan ook al snel onder een nieuw ijslaagje terwijl de temperatuur naar -0,1 graden daalde. Het neerslagtotaal bleef beperkt tot 0,2 mm.
De naderende depressie heeft ervoor gezorgd dat het vanochtend weer zwaarbewolkt tot betrokken was. De afkoeling die gisterenavond in sneltempo verliep, werd flink afgeremd zodat we er met minima van -2,1 graden erg goedkoop vanaf kwamen. De bewolking bleef ons echter de ganse dag in haar greep houden waarbij er hooguit een afwisseling van lichtgrijze en iets donkerder grijze kleurentinten te zien was. Naar de avond toe dreef er volgens de satellietbeelden ook Cirrus en Cirrostratusbewolking over de laaghangende Stratus, maar vanop de begane grond was daar uiteraard niets van te merken. De Cirruswolken markeerden de overgang naar zachtere zeelucht, maar bij maxima van 2,3 graden voelde het nog erg kil aan. De wind draaide bij dit alles naar zuid- zuidwestelijke richtingen en kon het dooiproces een handje toesteken met haar snelheden tot 20,9 km/h. Bij het vallen van de avond bleef er dan ook niet meer dan een gebroken sneeuwdek over van het eens zo maagdelijke winterlandschap. Op sommige momenten viel er wat lichte motregen, maar het neerslagtotaal bleef beperkt tot 0,0 mm.
Vanochtend was het opnieuw droog, en kregen we met laaghangende Stratusbewolking te maken. Deze kreeg in de loop van de voormiddag de neiging om over te gaan in Stratus fractus terwijl er opklaringen verschenen. Deze verschaften ons uitzicht op een erg chaotisch ogende bovenlucht die uit Cirrus, Altocumulus en Stratocumulus bestond. Het warmde aardig op en het kwik steeg dan ook zonder problemen naar voor de tijd van het jaar bijna absurde maxima van 11,1 graden. Vooral rond en na de middag gaven de aanwezige wolken de indruk erg hoog te hangen wat wellicht een gevolg was van de hoge diktewaarden van de subtropische lucht waarin we ons bevonden. Ondanks de opklaringen bleef de bewolking overduidelijk in de meerderheid en waren het dus vooral de aangevoerde luchtmassa's waaraan we de hoge temperaturen te danken hebben. Deze bereikten ons via een strakke zuidwestelijk bries tot 43,5 km/h. Het weersbeeld bleef min of meer onveranderd al werd er tijdens de namiddag steeds meer nadruk gelegd op Stratocumulusbewolking. Deze zorgde ervoor dat het ook na zonsondergang erg zacht bleef en lagere temperaturen dan 8,7 graden zaten er dan ook niet in. We sloten uiteindelijk af met een neerslagtotaal van 0,0 mm en in betrokken omstandigheden.
De afkoeling heeft zich tijdens het tweede deel van de nacht ongehinderd kunnen verder zetten waardoor we vanochtend voor het eerst een echt wintergevoel kregen bij minima van -2,9 graden en een witberijpt landschap. In tegenstelling tot de sombere weersvoorspellingen bleef het overdag gelukkig helder waardoor de zon het meteen liet opwarmen tot een eind boven het vriespunt. Na de middag piekten we zelfs op een lentezachte 6,1 graden, en door de zwakke oostenwind die het bij 16,1 km/h reeds voor bekeken hield was het aangenaam toeven in de buitenlucht. In de hogere luchtlagen zagen we wat Cirrusbewolking voorbijdrijven en in het zuiden waren ook Cumulus en Stratus fractus wolken te zien die ondanks hun grote aantallen en afmetingen de Malderse zon niet konden raken. Ze werden voortgedreven op een duidelijk oostelijke stroming terwijl de zon het slechts eventjes moest afleggen tegen de schaduw van een voorbijdrijvend vliegtuigspoor. De lente eindigde bij zonsondergang en toen was het weer aan de winter om de scepter te zwaaien tenmidden van talloze ijskristallen. Omstreeks 22H dook ook in thermometerhut het kwik onder het vriespunt al werden de minima van afgelopen ochtend niet meer scherpgesteld. Neerslag is er uiteraard niet gevallen waardoor we terug afsloten met 0,0 mm als dagtotaal.
Het sneeuwen is in de loop van de nacht opgehouden waardoor het vanochtend vroeg weer rustig en droog was. Voor onze ogen ontvouwde zich echter een winters poollandschap met sneeuw die overal in bergjes en duinen was bijeengewaaid. Dankzij de lage temperaturen plakte de sneeuw immers niet waardoor deze zich als zand gedroeg. Voor de weersfotografen onder ons was het een minder goede zaak aangezien er geen sneeuw op bomen en daken bleef liggen en het winterweer op foto alsnog niet helemaal tot haar recht kwam. De sneeuwdikte was moeilijk te meten door de duinvorming maar meestal lag het tussen de 6 en de 9 centimeter. Omstreeks 8H begon het in Brussel alweer te sneeuwen en deze breidde zich uit naar het noorden op nadering van een depressiekern. Daar zat een occlusiefront omheen gekruld en deze trok al verzwakkend naar het zuidoosten met meestal matige sneeuwval tot gevolg. Vlakbij zo'n depressiekern komt natuurlijk weinig wind voor en zo kreeg de sneeuw de kans om zich ook aan takken en bomen te hechten. Tegen de middag was het zo goed als windstil en bevonden we ons volledig in de kern van de depressie. Vervolgens draaide de wind naar het noorden en zagen we de sneeuwvlokjes in de andere richting naar beneden dwarrelen. De activiteit was echter zodanig teruggelopen dat het slechts tot lichte sneeuwval kwam. Daarna werd het droog maar de bewolking bleef hangen zodat het een onaangenaam weertype werd waarbij we van geluk konden spreken dat er nauwelijks wind stond. Naar de avond toe wakkerde de wind weer aan en draaide naar het noord- noordoosten met een piek van 33,8 km/h uit het noorden. Er bleef veel bewolking hangen (Stratus fractus) terwijl er af en toe een fijne neerslag van ijsschilfertjes neerdaalde. De temperatuur bleef rond -1,9 graden schommelen, maar begon later op de avond toch langzaam maar zeker terug te krabbelen toen de opklaringen breder werden. Dit bracht ons tegen middernacht bij minima van -2,4 graden. Het neerslagtotaal was onbekend maar bedroeg wellicht ruim 7 mm.
Het regende vanochtend alweer, en het voelde nu waterkoud aan bij temperaturen die naar 3,3 graden waren gezakt in combinatie met een gure west- noordwestenwind en de striemende regenvlagen. Na verloop van tijd werd het droger, maar kwamen we onder invloed van een warmtefront waardoor de bewolking bleef hangen. De wind zwakte een beetje af en draaide naar zuidwestelijke richtingen, al kon de zachtere lucht die hiermee gemoeid was ons nog niet bereiken zodat we met temperaturen rond 5 graden vrede moesten nemen (dit gold ook voor de winterliefhebber). De bewolking bestond de hele dag door uit Stratus en Stratus fractus al was er tijdens de perioden van regenval waarschijnlijk ook flink wat middelhoge en hoge bewolking boven deze laag aanwezig. De luchtlagen warmden ondertussen geleidelijk op van boven naar onder toe waardoor het weersverloop erg typisch was voor een warmtefront. Omstreeks 18H bereikte de warmte de onderste luchtlaag en werd hij dus ook voelbaar voor degenen die met beide voeten op de grond stonden. We zagen het kwik snel opveren, en de lucht voelde nu ook veel milder en klammer aan dan overdag. Tegen middernacht was het kwik reeds opgelopen tot 8,4 graden wat ook de uiteindelijke maxima voor deze dag werden. Het neerslagtotaal was reeds rond de middag een feit met 3,1 mm
We bevonden ons vanochtend al vroeg in de warme sector van een diepe stormdepressie, nadat het warmtefront eerder in de nacht al voor lichte regen en motregen heeft gezorgd. De wind was reeds behoorlijk aangewakkerd waardoor alles wat er aan blootgesteld was weer zwaar op de proef werd gesteld. Nog voor zonsopgang ging het alweer motregenen op nadering van het koufront waarbij opviel hoe de slierten neerslag aan een duizelingwekkende snelheid werden voortgestuwd door de steeds verder aanwakkerende stormwind. Tegen de middag leek het natuurgeweld haar hoogtepunt bereikt te hebben en iets af te nemen, maar ondertussen is het koufront door golfvorming gaan slepen waardoor we niet van de regen en bewolking verlost raakten. Deze vielen tijdens de namiddag erg overvloedig terwijl we nog een hele tijd in de tropische lucht bleven zitten waarin maxima van 10,6 graden werden opgetekend. Kort voor zonsondergang passeerde er een erg intensieve buienlijn die gepaard ging met een heuse wolkenmuur die met een Egyptische duisternis en een stortvloed over ons trok. Dit leek het koufront te zijn, doch er was nauwelijks afkoeling na de passage ervan en ook de klassieke windruiming erachter bleef uit. Later op de avond passeerde er echter een nieuw buienlijntje dat het neerslagtotaal op de uiteindelijke 4,2 mm deed uitkomen. Het gevolgd door een wegvallende wind en brede opklaringen al bleef de wind nog steeds uit zuidwestelijke richtingen komen. Het begon gestaag af te koelen in deze omstandigheden al werden de minima van afgelopen nacht niet meer scherpgesteld met 3,8 graden voor het warmtefront uit.
Kort na middernacht werd de sneeuw zo intens dat er zich ook in Malderen een dek vormde dat bovendien opwaaide tot kleine duintjes terwijl er echte white- out condities heersten. Kortom, een echte sneeuwstorm waarbij de zeer krachtige rukwinden uit noordwestelijke richting het bijzonder guur maakten. Er stroomde geleidelijk zachtere lucht binnen waardoor de sneeuw overging in smeltende sneeuw en het sneeuwdek weer werd aangetast. Tegen de ochtend lag het echter nog steeds vol met sneeuwresten terwijl het water ondertussen nog steeds met bakken naar beneden kwam door een stationair buiengebied dat boven ons hing. Dit was een mengsel van sneeuw, natte sneeuw en regen die elkaar afwisselden. Sommige plaatsen in Vlaanderen zagen een sneeuwdek van meer dan tien centimeter tot ontwikkeling komen terwijl er elders iets teveel regen tussen de sneeuvlokken zat om een (nieuw) dek op te bouwen. De buienmolen bleef verder draaien overdag, waarbij de neerslagband steeds pal boven Londerzeel hing. De ultieme compensatie voor alle gemiste buien en de aanhoudende droogtes die we het voorbije jaar hebben getrotseerd, lijkt het wel. Tijdens de late namiddag verscheen er eventjes een opklaring (al waren er eigenlijk voortdurend opklaringen langs de buiengebieden maar dus nooit boven Londerzeel). Het was hierin dat we de maxima van 4,4 graden konden optekenen. Het werd echter afgestraft met nog meer regen en natte sneeuw waarbij we van geluk konden spreken dat de stormwind tijdens de afgelopen nacht reeds is overgegaan in een wat menselijkere reeks windvlagen (uit noordwestelijke richting) die het echter nog steeds erg guur wisten te maken. Tegen de avond begon de fut stilletjesaan uit de buien weg te gaan en werd het steeds meer en langer droog. Door de bewolking koelde het slechts langzaam af en het ziet er ook niet naar uit dat de sneeuwdump die eerst nog voorzien was voor vannacht en morgen zal plaatsvinden in deze uithoek van Vlaanderen. Het neerslagtotaal is door een overgelopen pluviometer weer onbekend gebleven, al was het waarschijnlijk opnieuw een stuk meer dan de 47,1 mm in het verderop gelegen Kapelle op den Bos.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.