Vanmorgen schaatste ik op zwart ijs, de zon scheen,d e temperatuur rond het vriespunt. Ik zag mensen genieten, andere zwaaide naar me vanuit hun auto. Het Hollandse landschap met rietkragen, het geluid van het ijs, het plezier dat ik voel dat het kan. Na drie jaar bijna niet. Ja, word ik gelukkig van. En ja, er is een overtreffende trap. De -10c. Dat is leuker, maar niet 1000 maal. Ik geniet van het schaatsen. En of het ijs nu 5cm dik is of 50cm. Dat maakt mij geen reet uit. En liever zou ik schaatsen bij -10c. Maar hoe vaak maak je dat in je leven mee? Ik ben realist. En ik neem genoegen met wat er nu is. Voor hetzelfde geld hadden we nu +10c. En regen. Nee, dat is lekker ?

En nu misschien wel tien dagen achter elkaar. Wat een luxe!
Natuurlijk zie ik liever ook een Scandireus. Maar dat zit er gewoon helemaal niet in. We zitten in een wQBO winter. Deze setting is m.i. het hoogst haalbare. Steeds worden noordelijke hogedrukgebieden platgewalst. Dit is een prachtig Eurohoog dat mij, en met mij steeds meer mensen, op de schaats brengt. Mij weer een beetje kind laat voelen. Sneeuw e.d. moeten komen van meandering op de Oceaan, dat zit er gewoon helemaal niet in. Zo voel ik dat aan. Vanuit dat oogpunt maak ik er maar het beste van. En dat is heel wat kan ik je zeggen, want zoals gezegd geniet ik intens van het ijs.
Ja, ik ben zelf ook een schaatsliefhebber Sebastiaan. Dus we bekijken dit ongeveer vanuit hetzelfde standpunt, maar wat de kaarten hier aan het "doen zijn" is de "kou" tot de laatste druppel uitpersen zonder slag of stoot, zonder noemingswaardig koud te worden. Zeg nu zelf, 's ochtend bij -10°C op staalhard ijs toch 1000 keer leuker?
Waar ik naar verlang is schaatsen tussen diepwinterse omstandigheden, ijsgang zien op de grote kanalen, een ooster zonder medelijden mét stuifsneeuw en alles erop en er aan, eventueel een GWL. en met kansen op nieuwe verlengingen of ander bijster interessante situaties, zowel virtueel als in het nu.
Quote selectie