Ik was ooit eens op de Alblasserwaard voor een schaatstocht met vrienden. Op een gegevens moment werd het ijs wel erg dun, ik zou zeggen zo'n cm of 5. Regelmatig begon het ijs vervaarlijk te kraken. We stoven dan weer uit elkaar in de veronderstelling, dat de kans om er door te gaan dan kleiner was.
Eén van mijn vrienden sprak toen de historische woorden :
"Laat mij maar voor gaan, want ik heb geen kinderen."
Mooi is dat, hè?
Groet,
Cees
Quote selectie