Vrijdag, 1 februari 2008

De eerste dag van februari wordt meteen 'gedoopt' met een reeks flinke stortbuien tijdens de vroege ochtend. Daarna keerde de rust echter weer en kwamen er opklaringen binnengedreven. Het koufront bleef net ten zuiden van ons slingeren met oa in Parijs enorme regenhoeveelheden, maar tijdens het tweede deel van de voormiddag vormde zich een golfje op dat front waardoor de bewolking die zich de hele tijd als een scherp afgebakende Altocumulusband aan een met dunne Cirrostratus bedekte hemel aan de zuidelijke horizon ophield, weer kwam oprukken. Het was echter vooral Altostratusbewolking die voor een volledig betrokken weersbeeld ging zorgen. Het bleef hierbij wel droog en halverwege de namiddag zaten we al aan de andere zijde van dat golfje zodat we de bewolking zagen terugtrekken naar het zuidoosten terwijl vanuit het noordwesten geleidelijk opklaringen kwamen opzetten. In deze opklaringen zat wel veel Cumulus fractus verweven en de Altostratus bleef nog steeds in translucidus- vorm aanwezig zodat het aanvankelijk niet meer dan een waterzonnetje was dat we te zien kregen. Pas naar de avond toe werd de zon wat uitbundiger maar daar zullen ze vooral aan de andere kant van de wereld van kunnen profiteren, want het was ondertussen al bijna zonsondergang. Ondanks de brede opklaringen daalt het kwik niet meer zo snel doordat er nog vrij veel wind blijft staan op nadering van een back bent- occlusie die later op de nacht weer voor een flinke geut regen zal zorgen. Uiteindelijk werd deze dag gekenmerkt door temperaturen tussen 1,2 en 7,4 graden, krachtige windsnelheden tot 45,1 km/h uit het west- zuidwesten en een neerslagtotaal van 3,6 mm.

Maandag, 1 februari 2010

Afgelopen nacht zijn er opnieuw een aantal buitjes binnengesijpeld, doch ook deze keer leek het zwaartepunt van de buienactiviteit boven Nederland te liggen. Het sneeuwdek was in Malderen immers maar een halve centimeter aangedikt terwijl het bij onze noorderburen dikwijls om 10 tot 15 centimeter extra sneeuw ging. Tijdens de voormiddag volgden er nog een aantal lichte buitjes, maar deze bestonden vooral uit smeltende sneeuw en stofhagel. De buitjes werden steeds zwakker en uiteindelijk gingen ze over in motregen. De schuchtere opklaringen die we tussendoor nog te zien kregen, verdwenen en maakten plaats voor een sombere mengeling van Stratus en Stratus fractus. Na de middag werd de bewolking terug wat chaotischer en kwamen er terug een paar buitjes langs die werden afgewisseld met een paar korte opklaringen. Deze bestonden opnieuw uit stofhagel en korrelsneeuw, maar veel kon dit niet meer veranderen aan het steeds groener/grijzer wordende winterlandschap. De vanochtend nog naar -0,2 gezakte temperatuur kon overdag immers naar 3,3 graden klauteren, en met die westenwind tot 30,6 km/h erbij werd het dooiproces reeds een versnelling hoger gezet. Na zonsondergang werden de opklaringen een stuk breder en kon het opnieuw afkoelen tot rond het vriespunt terwijl de papperige sneeuwresten gingen 'aankoeken'. Het neerslagtotaal bleef ook vandaag onbekend.

Dinsdag, 1 februari 2011

Het wolkendek is vrijwel de ganse nacht intact gebleven waardoor het niet veel verder is afgekoeld en we met minima van -3,7 graden slechts lichte vorst konden optekenen. Bij het aanbreken van de eerste ochtendschemering was ons vertrouwd Stratus wolkendek daar weer terwijl er ook wat lichte mist werd gevormd die het zicht beperkte tot een 1000- tal meter. Er stond immers nauwelijks wind al werd er tijdens de namiddag eventjes een zucht van 27,4 km/h uit het zuidwesten opgetekend. De bewolking bleef de ganse voormiddag hangen terwijl het na de middag eveneens somber en grijs bleef. Toen doken er echter meldingen op van ijzel en smeltende sneeuw die vanuit het westen geleidelijk het land veroverden, en het duurde niet lang voordat ook Malderen met een verraderlijk ijslaagje werd ingekapseld. De aanvriezende neerslag breidde zich vervolgens uit naar het oosten terwijl de ijslaag nadien geleidelijk afsmolt door de gestaag oplopende temperatuur. De neerslag bleef beperkt tot 0,6 mm terwijl het tijdens de avond verder opwarmde tot 1,2 graden onder een nog steeds gesloten en egaal wolkendek. De neerslagzones vormen een eerste aanloop naar een onstuimige en herfstachtige periode met zachtere temperaturen al was daar vandaag in ieder geval weinig van te merken.

Woensdag, 1 februari 2012

Het was nog steeds helder waardoor de afkoeling zich ongehinderd kon verder zetten. Het kwik kwam tegen zonsopgang uit op een koude -7,2 graden, al viel het nog mee tegenover plaatsen met een sneeuwdek (Limburg, zuidoost Nederland) waar men reeds temperaturen in de buurt van -10 graden kon optekenen. Na zonsopgang warmde het geleidelijk weer op, maar de koude luchtaanvoer hield het kwik in bedwang waardoor het de hele dag bleef vriezen bij maxima van -0,1 graden. Overdag stak er een schrale oostenwind op die vooral tijdens de late namiddag en avond flink te keer ging met na zonsondergang zelfs heuse rukwinden die met snelheden tot 35,4 km/h uit het noordoosten op het verijsde weerstation inbeukten. De temperaturen lagen in het eerste deel van de avond misschien hoger dan gisteren rond deze tijd, maar de lage dauwpunten en gevoelstemperaturen maakten het vrieseffect groter terwijl het later op de avond rustiger werd met een versterkte afkoeling door uitstraling als gevolg. Zo kwamen we tegen middernacht alweer op een ruime -5 graden uit. Gelukkig hoefden we niet naar buiten om neerslagmetingen te doen want die was er toch niet met 0,0 mm als dagtotaal.

Vrijdag, 1 februari 2013

Het was vanochtend bijzonder zacht, betrokken en droog terwijl er veel wind stond. De wind, zachtheid en betrokken hemel mochten we houden, maar met dat droge werd al snel komaf gemaakt toen het nog voor zonsopgang steving ging regenen vanuit het westen. De regenzones die gisteren als sluierbewolking ten zuiden van ons te zien waren, zijn immers verbonden met een golf die naar het oosten trok en dus zonder problemen Malderen kon meenemen. De hele voormiddag was het grijs en nat waarbij de neerslag naar de middag toe wat leek af te nemen. We kregen dan rijen van Cumulus congestus bewolking te zien die zich doorheen een Altostratus wolkendek boorden terwijl er nog een paar druppels vielen. Na de middag maakte dit terug plaats voor een klassieke Nimbostratuslucht met de al even vochtige als klassieke regen die eruit kwam. Wel zwakte de wind af waardoor de scherpste kantjes van het gure winterweer eraf gingen. De temperatuur liep op tot 8,1 graden en de maximale windsnelheid werd voor de middag al geregistreerd met 32,2 km/h uit het zuidwesten. Tegen de avond werd het terug wat droger maar de bewolking bleef hangen waardoor het weer haar sombere karakter behield. De bewolking remde de afkoeling af, al zal een naderend koufront komende nacht wellicht een verdere afkoeling op de rails zetten. De minima werden op het einde van de avond bereikt met 3,2 graden en we sloten af met een neerslagtotaal van 8,6 mm.

Zaterdag, 1 februari 2014

De regenzone heeft zich tijdens het tweede deel van de nacht flink uitgebreid en tegen de ochtend kregen we reeds met het koufront te maken. Dit ging gepaard met herfstachtig aandoende slagregens die een uurtje aanhielden en zowel gevolgd als voorafgegaan werden door een langere periode van matige regenval. De bewolking bestond uit Nimbostratus, en nadat het koufront gepasseerd was, ging die over in Altostratus waar opvallend veel Stratus fractus onder ontstond. Kort voor de middag werd het dan droog en vervolgens kregen we een waterzonnetje te zien dat geleidelijk aan kracht begon te winnen. Er stroomde koelere lucht binnen waardoor de maxima van 8,7 graden al tamelijk vroeg werden bereikt ondanks de relatief zonnige tweede helft van de namiddag die we aangeboden kregen. In het westen was een blauwe lucht met Cumuluswolken te zien, maar wie goed keek zag ook de Cumulonimbuswolken die met hun aambeelden heel discreet tussen de sluierbewolking van het koufront verweven zaten. De kust was dus nog niet veilig voor wie regengevoelige activiteiten gepland had, en plaatselijk kwam het inderdaad tot plotse, wolkbreukachtige regenval. In hoeverre die in Malderen het geval was, is niet duidelijk maar met of zonder buien mag het neerslagtotaal van deze dag er toch wel wezen met 7,2 mm. Overdag stond er nog een gure zuidwestenwind die geleidelijk naar het westen tot noordwesten draaide en daarbij afzwakte. Het koudegevoel nam hierdoor wat af, maar nadat we nog even van een vurige zonsondergang konden genieten met oranje oplichtende koufrontbewolking in het oosten, koelde het snel verder af. Tegen middernacht was het kwik reeds uitgekomen op 5,5 graden en zelfs een ijskristal of twee, drie lijkt niet helemaal uitgesloten te zijn voor morgenvroeg

Maandag, 1 februari 2016

We bevonden ons vanochtend nog steeds in de warme luchtmassa's ten zuiden van het warmtefront, en aan het weersbeeld was niet zo veel veranderd. Dit betekent dat het nog steeds broeierig was met temperaturen die verder opliepen naar 10,8 graden en aanhoudende lichte motregen. Een verandering die we wel konden vaststellen was een toename van de wind die er op sommige momenten weer flink aan lag te sleuren en te trekken. Niet meteen de meest gezellige omstandigheden voor de eenzame fietser of wandelaar al voelde het ook bij deze krachtige windvlagen niet koud aan doordat de zachte lucht verzadigd was met vocht. De bewolking bleek vooral uit Stratus en Stratus fractus te bestaan, waar waarschijnlijk ook nog een dikke laag Altostratus boven hing. Aan dit beeld veranderde weinig, en we kregen de hele dag door een afwisseling van motregen en droge perioden, en dan weer motregen met lichte regen ertussen gemengd. De wind wakkerde nog iets verder aan en kwam meestal uit westelijke tot zuidwestelijke richtingen. Ook tijdens de avond bleef het lichtjes motregenen of regenen, en koelde het langzaam een beetje af waardoor we nu pas de minima van 7,2 graden konden optekenen. Door het lichte karakter van de regen is het ondanks bijna een hele dag gedruppel bij een neerslagtotaal van 0,8 mm gebleven.