Net als gisteren was het weer al zon wat de klok sloeg. Het kwik was onder de heldere hemel diep weggezakt vanochtend met waarden van -2,9 in de hut en -5,0 graden aan de grond, en ook overdag kwamen we niet boven 5,5 graden uit. In de loop van de namiddag verschenen er (te Brussel althans) wat stapelwolkjes waarvan een deel echter kunstmatig gegenereerd werden (pyrocumulus) maar naar zonsondergang toe verdwenen ze voor een groot stuk. In Malderen was het na zonsondergang volledig helder en is het trouwens alweer aan het vriezen met op dit moment -0,9 graden. Vanuit het westen doen regenzones echter verwoede pogingen om de hogedrukbarriere te doorbreken waardoor dit zonnige weertype ernstig bedreigd wordt. Morgen zou nog een zonovergoten dagje moeten worden, maar woensdag kunnen we al wat met bewolking te maken krijgen. Desalniettemin biedt de hogedruk flink weerwerk en lopen de aktieve regenzones steeds verder achter op hun schema. Terwijl het er eerst naar uitzag dat we woensdag al een verregende dag zouden krijgen zou het nu pas in de loop van volgend weekend prijs zijn.
In vergelijking met de voorbije dagen heeft het weersbeeld al flink aan kwaliteit ingewonnen. De egaal grijze lucht waar we tegen aankeken, maakte plaats voor een bonte mengeling van donkergrijze en lichtgrijze tinten door elkaar, de nevel die de helft van het landschap grotendeels aan het zicht onttrok is verdwenen, en de met smog en stofdeeltjes verontreinigde landlucht maakte plaats voor een gezonde portie oceaanlucht die aan een snelheid van 31 km/h uit overwegend westelijke richtingen het land werd ingestuwd. Deze luchtsoort was tevens ook flink zachter waardoor we vlot temperaturen tussen 4,4 en 8,9 graden haalden, waarden die we al sinds geruime tijd niet meer gezien hebben wat toch wel opvallend is in vergelijking met de zachte broeikaswinters die we de voorbije jaren moesten trotseren. Van neerslag bleven we overdag gespaard en rond de middag leek het of er af en toe een paar blauwe spikkeltjes waarneembaar waren tussen de grijze wolkenmassa, maar veel verder dan dat kwam het nog niet en droog zullen we het al evenmin houden want het ondertussen toch wel heel dicht genaderde koufront heeft een uurtje na zonsondergang al enkele regendruppeltjes op het Malderse weerstation losgelaten en tesamen met een verder aanspannende westenwind zullen er komende nacht nog wel enkele litertjes regen aan toegevoegd worden. Aan de achterzijde van het front kan natte sneeuw voorkomen en nog wat verderop zitten buien die tijdelijk droge sneeuw kunnen lossen, vooral in de oostelijke helft van het land, maar hun aktiviteit zal snel afnemen door de beruchte schaduw van Engeland die ervoor zal zorgen dat het naar de avond toe en op donderdag een stuk droger wordt terwijl het noordoosten van het land nog een heleboel winterse buien zal vangen. Later lijkt de stroming verder te ruimen waardoor het ook in het westen van het land terug van het hemelse vocht zal voorzien worden.
Opnieuw werden we opgezadeld met een dag die grotendeels somber verliep en voor de zon weinig ruimte liet. Positief in vergelijking met gisteren is dat er een vrij dikke mist hing welke voor een mystieke sfeer zorgde, maar voor degenen die op de baan moesten, was dit ongetwijfeld net andersom. De mist trok in de late namiddag op dankzij vertikale luchtbewegingen waar Stratusbewolking allergisch tegen is. Brede opklaringen maakten hun intrede en we konden alsnog van een uurtje zonneschijn genieten, ook al moesten we hiervoor betalen met een erg koude avond omdat het lichtbewolkt tot helder bleef tot lang na zonsondergang. De temperatuur die overdag al niet hoger dan 1,4 graden geraakte, dook naar een ijzige -1,8 graden terwijl er op sommige plaatsen weer een beetje nevel gevormd werd (die natuurlijk aanvroor). Het was een erg rustige dag met weinig wind, namelijk tot 12,9 km/h uit het zuidwesten en qua neerslag haalden we 2,2 mm, voornamelijk afkomstig van smeltwater vermits het vandaag droog bleef. Vandaag nog gemeten met de pluviometer, maar morgen misschien wel met een latje vermits de neerslag wellicht in vaste vorm en in niet onaardige hoeveelheden naar beneden zal komen.
Verdere drukstijgingen zorgden ervoor dat het vandaag een zeer rustig weertje werd waarbij de lentesfeer dankzij de overvloedige zonneschijn weer duidelijk kwam bovendrijven. Wel was het frisjes tijdens de ochtendstond met temperaturen die op 0,2 graden uitkwamen en een met rijp bedekte omgeving. Overdag wist de in kracht toenemende voorjaarszon het kwik op te drijven naar een vrij zachte 11,3 graden. Ondertussen passeerde er een warmtefront, maar deze volgde een erg noordelijke koers waardoor vooral Nederland het moest ontgelden met veel wolken en plaatselijk zelfs wat lichte regen. Malderen lag zowat op de grens tussen lichtbewolkt en helder waardoor het hier vooral Cirruspartijtjes en zeer fraai geribbelde of golvende Altocumulus translucidus was die het luchtruim sierde. De zon werd er hooguit tijdelijk wat door verzwakt, maar de wolken zorgden er bij zonsondergang voor dat de mooiste kleurentinten en combinaties weer werden tevoorschijn getoverd. 's Avonds volgde dan weer de traditionele afkoeling maar doordat de bewolking afkomstig was van een warmtefront werd deze wat afgeremd waardoor het nog tot een heel eind in de avond duurde vooraleer de temperatuur onder de zes graden dook. Niettemin is een beetje lichte nachtvorst niet helemaal uit te sluiten morgenvroeg aangezien de nachten nog steeds erg lang zijn. Dat we vandaag een neerslagtotaal van 0,0 mm konden optekenen was natuurlijk niet verwonderlijk en ook de wind hield zich erg gedeisd met snelheden tot 27,4 km/h uit het zuid- zuidwesten, iets dat we ook al lang niet meer gewend zijn.
Van het zomers getinte lenteweer gisteren was vanmorgen niet veel meer te merken. Door een sombere, grijze hemel werden we weer met beide voetjes op de grond gezet. Natte voetjes op een vochtige grond trouwens, want er is tijdens de nachtelijke uren al wat lichte regen gevallen, goed voor 0,8 mm. Dit zou meteen ook het dagtotaal worden, want het koufront had blijkbaar niet veel meer te vertellen zodat we het droog hielden met hooguit nog een spatje motregen. Veel haast had de storing al evenmin, want net ten westen van het land lagen reeds opklaringen, die er zowat de ganse dag over gedaan hebben om de oversteek van Vlaanderen te maken. Een kil en somber weersbeeld was dan ook overdag ons deel, waarbij de temperaturen zich tussen 0,3 en 5,2 graden ophielden, de wind aanwakkerde tot 19,3 km/h uit het noorden en de bewolking vooral uit Altostratus en Stratus fractus bestond. Vooral de kuststreek en de westelijke helft van Vlaanderen kon nog genieten van een fraaie zonsondergang doordat de opklaringen er nog net op tijd arriveerden. Tijdens de avond hadden we weer uitzicht op de felle maan, welke af en toe werd verduisterd door voorbijdrijvende Cumulus fractus en Stratocumulusveldjes.
Ook vandaag was het alles behalve vrolijk lenteweer door toedoen van een hardnekkige laag Stratusbewolking die voor een kille stemming zorgde en af en toe nog wat motregen voortbracht. Het saaie weertype werd veroorzaakt door de overgang naar een geblokkeerd stromingspatroon dat de komende dagen opnieuw voor een pittig winteroffensief zal zorgen. De koude lucht kwam langzaam maar zeker dichterbij en zorgde ervoor dat het in de noordelijke helft van Nederland opnieuw lichtjes ging vriezen. Niet dat dit de voorbije dagen anders geweest is, maar de gestage zuidelijke opmars van de vorstgrens bleef zeker niet onopgemerkt. Malderen bleef hier vandaag nog van gespaard en kon zich nog koesteren in relatief zachte luchtmassa's die kwikstanden tussen 2,0 en 3,8 graden toelieten. Als tegenprestatie moesten we echter opboksen tegen grijze en kille omstandigheden, want de Nederlandse opklaringen slaagden er ook tijdens de namiddag en avond niet in om het Belgische grondgebied te herroveren. Het was bovendien erg rustig met hooguit een oost- zuidoostelijk briesje tot 16,1 km/h zodat de luchtvervuiling zich kon ophopen en de hele dag door voor een onaangename geur zorgde die overal bleef hangen. Veel neerslag is er op afgelopen nacht niet meer gevallen, en het neerslagtotaal bleef dan ook steken op 0,0 mm.
We begonnen de dag nog maar eens in sombere en grijze omstandigheden, maar deze keer duurde het niet lang voordat de Stratus fractus bewolking ging uitrafelen en er vanuit het zuidwesten opklaringen binnendreven. Deze werden snel breder en voor we het wisten was het zo goed als helder. De satellietbeelden toonden hoe de regenzones zich in een mooie golf ten noorden van ons een weg naar het oosten baanden terwijl we ons netjes aan de tropische zijde ervan bevonden. Dit vertaalde zich in een lentezachte luchtaanvoer die ons in combinatie met de uitbundige zonneschijn de winterse somberheid snel deed vergeten. De temperaturen scheerden hoge toppen met 11,4 graden als maximum terwijl ook de minima er mochten wezen met 6,8 graden. Wel moesten we rekening houden met erg veel wind die ook vandaag nog snelheden tot 43,5 km/h haalde uit het zuidwesten. Naarmate de uren verstreken, schoof de golf van regenzones op naar het oosten waardoor we vanuit het noordwesten sluierbewolking zagen binnendrijven. Dit zorgde voor een fraaie zonsondergang maar ging kort daarna gepaard met het binnendrijven van Stratus fractus bewolking waardoor het binnen de kortste keren weer grijs en somber was. De bijhorende regenzone bereikte ons om 20H30 en zorgde voor plotselinge slagregens die ons als bij verrassing overvielen. De stortbuien hielden echter maar een twintigtal seconden aan waardoor het amper genoeg was om de grond nat te maken en het neerslagtotaal loog er dan ook niet om met 0,0 mm. De rest van de avond verliep terug in droge omstandigheden, maar met veel wind en bewolking.
De temperatuur is op een ijzige -11,9 graden uitgekomen terwijl het nog steeds kraakhelder was. Overdag stak er ook nog eens een koude noord- noordoostenwind op waardoor het in combinatie met de lage luchtvochtigheid erg schraal ging aanvoelen. De bijzonder krachtige zon kon hier maar weinig aan veranderen en na de middag waren er heuse rukwinden die met snelheden tot 30,6 km/h uit het noord- noordoosten over het bevroren landschap gierden. Warmer dan -3,4 graden is het ook niet geworden. 's Avonds werd het weer wat rustiger en zaten de temperaturen iets hoger met -3 tot -4 graden. Bovendien dreven er wolkenvelden binnen die op het einde van de namiddag begonnen als Cumulus fractus, gevolgd werden door Stratocumulus en later op de avond Altostratus translucidus vanuit het oosten. Een proces dat gepaard ging met enkele sneeuwvlokjes die echter geen zichtbare sporen nalieten voor degenen die ze niet zagen neerdwarrelen.
De buienmolen die gisterenavond beetje bij beetje op gang kwam, draaide vanochtend weer op volle toeren. Er vielen buien die vooral uit stofhagel en smeltende sneeuw bestonden. Ze waren van korte duur en kwamen plots uit het niets opzetten om even snel weer te verdwijnen. Tijdens de voormiddag kwam het onderandere in Brussel tot intensere buien die langer aanhielden en vooral uit sneeuw en smeltende sneeuw bestonden. Hier bleef echter niets van liggen en tussendoor was er nog wat ruimte voor enkele vluchtige opklaringen. Na de middag leek het buienspectakel haar hoogtepunt te bereiken en kwam het op sommige momenten tot ware 'sneeuwbreuken' die het zicht tot enkele tientallen meters beperkten. Volgens de radar zat er zelfs onweer op al is niet duidelijk of dat ook in Malderen het geval was. In ieder geval getuigde een dun sneeuwdekje er van flinke hoeveelheden neerslag aangezien de temperatuur ruim positief was en toch niet alles was weggesmolten. Wie de sneeuw maar niets vond, kon op de regen en stofhagel rekenen, wie het graag droog ziet kwam tussen de buien door aan zijn/haar trekken, er werd aan de zonneliefhebbers gedacht, aan de wolkenliefhebbers, er waren egaal grijze luchten, er waren sublieme wolkenlandschappen, er waren zware rukwinden tot 30,6 km/h uit het noordwesten, het was windstil, het was licht, het was donker. Kortom er was voor ieder wat wils al bleven de warmteliefhebbers misschien nog iets teveel in de kou staan bij temperaturen tussen 1,2 en 5,6 graden. Tijdens de avond ging de fut er een beetje uit en kwam het slechts tot lichte buitjes. Wat voor middernacht nog kon afsmelten of doorstromen bleek goed te zijn voor 6,0 mm als dagtotaal.
De wind is tijdens de nacht opnieuw aangewakkerd bij een toenemende bewolking en tijdens de vroege ochtend begon het weer lichtjes te regenen. Het was extreem zacht bij temperaturen die waren opgelopen tot 11,9 graden voor zonsopgang. De regen was afkomstig van een koufront dat van plan was om deze thermische hoogvlieger weer veilig aan de grond te zetten. Tijdens de voormiddag kregen we met flinke buien te maken en begon het kwik weer terug te lopen terwijl de lucht opvallend snel helderder werd met spectaculair toenemende zichtbaarheden in horizontale richting. De wind bleef aanhouden en ruimde naar westelijke richtingen terwijl er plaatelijk snelheden tot 103 km/h werden gemeten. Bij de dalende temperaturen voelde het nu erg guur aan terwijl de drogere periode die we kort voor de middag kregen meteen werd afgestraft met nog meer buien uit een nog steeds gesloten wolkendek. Op het einde van de namiddag klaarde het opeens op en zagen we de regenzone wegtrekken als een fraaie muur van Stratocumulus, Stratus en Stratus fractus in het oosten. De zon kwam erdoor en het zag er meteen stukken vriendelijker uit. In het westen waren echter nog flink wat stapelwolken te zien maar verdere gevolgen bleven deze keer uit. Er volgde een rustige avond met brede opklaringen al begon er naar middernacht toe opnieuw steeds meer sluierbewolking binnen te drijven op nadering van een volgende regenzone. Het bleef voorlopig nog droog zodat het neerslagtotaal van 4,0 mm aan het koufront eerder vandaag kan worden toegeschreven. De minima werden uiteraard nu pas bereikt met 5,5 graden.
Ondanks de sombere weersvoorspellingen begonnen we de dag onder een veelbelovende, heldere hemel en hartverwarmende zonneschijn bij steenkoude minima van -2,8 graden. De weerberichten hadden het echter bij het juiste eind want in het noorden was reeds Cirrusbewolking te zien. Voor we ook maar beseften wat er aan de hand was, kwam er een omvangrijk Stratocumulus wolkendek binnengestormd dat het volledige luchtruim in enkele ogenblikken wist in te palmen. Aanvankelijk waren er nog gaten in het wolkendek maar deze werden steeds kleiner tot we onder een aaneengesloten grijs wolkendek gevangen kwamen te zitten. Na een tijdje klaarde het weer op vanuit het noorden maar nog voor we konden zeggen dat er een weersverbetering aan de gang was, sloeg de hemel in een flits toe met Stratusbewolking. Het ging hierbij ook nog eens motregenen al was de neerslag niet meetbaar (0,0 mm). Het bleef voor de rest van de dag en avond bewolkt en de hogere maxima van 6,2 graden waren dan ook eerder te danken aan het binnenstromen van zachtere zeelucht. De wind kromp hierbij van noordoostelijke naar noord- noordoostelijke richtingen, werd iets zwakker dan gisteren en voelde klam en vochtig aan terwijl ze vanochtend nog een droog en snijdend karakter had. Na zonsondergang veranderde er niets meer aan het sombere weertype
We kregen tijdens de nacht met behoorlijk felle plensregens te maken van de koufrontpassage. Tegen de ochtend bevond dit front zich reeds ten oosten van ons en dreven er opklaringen binnen terwijl de neerslag goed bleek te zijn voor 1,8 mm. De wegtrekkende bewolking bestond vooral uit Stratocumulus met Cirrus erboven en vanuit het westen kwam er bewolking aanzetten afkomstig van actieve buiencomplexen langs de kust. Er zat ook onweer op, maar de liefhebbers mochten zich niet laten desillusioneren, want eens deze buien aan land gingen (als ze het al deden) zakten ze als puddingen in elkaar en kregen we enkel wat restbewolking te zien (Cumulus en Cumulus fractus). Vooral na de middag dreven er veel van deze wolkenflarden binnen, al scheen de zon tussendoor ook ruimschoots en deed het een beetje aan lente denken bij maxima die op 12,8 graden uitkwamen. Wel was de westenwind nog erg goed voelbaar en leek ze naar de avond toe weer aan te wakkeren. De kustbuien besloten ondertussen om hun krachten te verenigen en deden nu een overtuigende poging om Vlaanderen binnen te vallen. Dit zouden we later in Malderen geweten hebben toen een hagelbui ons met oorverdovend gekletter kwam verrassen kort na zonsondergang. De buien leken zich tot een "hook echo" te organiseren waarvan het "book end gedeelte" over Malderen trok. Mogelijk is het plaatselijk dus tot heftige randverschijnselen gekomen al zijn daar niet meteen waarnemingen van te vinden. De rust keerde vrij snel weer en we zagen het laatste schemerlicht wegebben in opklaringen die vanuit het westen snel binnendreven. Het exacte neerslagtotaal van deze buienlijn te Malderen is niet duidelijk wegens sterk verschillende neerslagmetingen in buurtstations door het buiige karakter van de neerslag. De afkoeling werd afgeremd door een flink aanwakkerende wind en tegen middernacht zijn we op 7,1 graden uitgekomen wat ook de minima werden.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.