Met mijn laatste reportage wil ik jullie nog eens meenemen naar iets wat we vooraf niet durfden verwachten, nl. het aanschouwen in Lapland van het mystieke Noorderlicht. We hadden in Tromso een aurora-safari geboekt op maandag 20/2, maar we moesten ver rijden doorheen de sneeuwjacht om (mogelijks) iets te kunnen zien. Het was lang wachten op opklaringen, de sterren verschenen ook onverwacht en we konden iets zien van Noorderlicht. Het was echter maar tijdelijk en moeilijk zichtbaar: getuige deze ene foto.
We moesten onze zinnen zetten op het tweede deel van onze reis naar de Malangen (Mestervik). Daar aangekomen op woensdagavond kregen we te horen dat er wel kans was, zelfs een 5 op een schaal van 9! We dineerden rustig zo rond 20u en waren klaar rond 21u. Plots ontstond er commotie in het hotel, want het Noorderlicht was al op de afspraak. We begonnen rond te lopen als een gek, onze dikke jassen en 5-7 laagjes lagen gelukkig al klaar. Buiten gekomen zagen we al onmiddellijk het prachtige Noorderlicht. Gelukkig had mijn echtgenote al het fotoapparaat qua instellingen klaargezet (gelukkig een statief kunnen lenen, want het onze dat we mee hadden genomen, ontbrak een opzetstuk om de camera op te draaien!). Wat volgde was een dwaaltocht doorheen de besneeuwde bos- en wandelpaden om toch maar de mooiste zichten te hebben op de Aurora Borealis! Hieronder ziet u het resultaat (bedankt aan medereisgenoten Anne en Sofie om ons wat foto’s te lenen, maar het grootste deel (en de mooiste
) komen van mijn echtgenote).
Het gevolg van het 3uren ronddwalen, was dat we bijna de weg kwijt waren (het was de eerste avond dat we daar waren en nog niets kunnen verkennen!). Gelukkig vonden we het hotel terug, maar de deur was gesloten (ze hadden ons niet verteld dat we met de kamerbadge ook de deur van het hotel konden openen)! Even zagen we ons al bevroren worden, want de thermometer aan het hotel wees -15° aan en onze berenmutsen waren al goed bevroren! Eind goed, al goed, want een achterdeur bleek wel open te zijn.
Ook de volgende avond zagen we tussen de wolken door een snel wisselend Noorderlicht, als fladderende gordijnen. Dit was echter moeilijker te fotograferen door de snel wijzigende omstandigheden. Om 23u gaven we het op, maar in de kamer werden we getrakteerd op prachtige sneeuwbuien met schitterend dwarrelende vlokken, met uitzicht op de fjord. We hebben ons nog een uur zitten vergapen aan dit witte wonder en sliepen die nacht als kerstroosjes
.
Bedankt voor jullie aandacht en de vele leuke reacties. Wij hebben alvast onze zinnen op een hernieuwde Laplandreis in 2018 gezet!
We moesten onze zinnen zetten op het tweede deel van onze reis naar de Malangen (Mestervik). Daar aangekomen op woensdagavond kregen we te horen dat er wel kans was, zelfs een 5 op een schaal van 9! We dineerden rustig zo rond 20u en waren klaar rond 21u. Plots ontstond er commotie in het hotel, want het Noorderlicht was al op de afspraak. We begonnen rond te lopen als een gek, onze dikke jassen en 5-7 laagjes lagen gelukkig al klaar. Buiten gekomen zagen we al onmiddellijk het prachtige Noorderlicht. Gelukkig had mijn echtgenote al het fotoapparaat qua instellingen klaargezet (gelukkig een statief kunnen lenen, want het onze dat we mee hadden genomen, ontbrak een opzetstuk om de camera op te draaien!). Wat volgde was een dwaaltocht doorheen de besneeuwde bos- en wandelpaden om toch maar de mooiste zichten te hebben op de Aurora Borealis! Hieronder ziet u het resultaat (bedankt aan medereisgenoten Anne en Sofie om ons wat foto’s te lenen, maar het grootste deel (en de mooiste
) komen van mijn echtgenote).Het gevolg van het 3uren ronddwalen, was dat we bijna de weg kwijt waren (het was de eerste avond dat we daar waren en nog niets kunnen verkennen!). Gelukkig vonden we het hotel terug, maar de deur was gesloten (ze hadden ons niet verteld dat we met de kamerbadge ook de deur van het hotel konden openen)! Even zagen we ons al bevroren worden, want de thermometer aan het hotel wees -15° aan en onze berenmutsen waren al goed bevroren! Eind goed, al goed, want een achterdeur bleek wel open te zijn.
Ook de volgende avond zagen we tussen de wolken door een snel wisselend Noorderlicht, als fladderende gordijnen. Dit was echter moeilijker te fotograferen door de snel wijzigende omstandigheden. Om 23u gaven we het op, maar in de kamer werden we getrakteerd op prachtige sneeuwbuien met schitterend dwarrelende vlokken, met uitzicht op de fjord. We hebben ons nog een uur zitten vergapen aan dit witte wonder en sliepen die nacht als kerstroosjes
. Bedankt voor jullie aandacht en de vele leuke reacties. Wij hebben alvast onze zinnen op een hernieuwde Laplandreis in 2018 gezet!
