Net als gisteren kregen we opnieuw een zwaarbewolkte en wisselvallige dag waarbij de zon slechts sporadisch aan bod kwam in de namiddag. De aktiviteit van de buitjes liet echter nogal te wensen over met de 1,4 mm die we in totaal bijeenkregen (was gisteren trouwens ook gene vette) wat voor een stuk toe te schrijven was aan de erg hoge luchtdruk, op dit moment al 1026,2 hPa. Op thermisch gebied hebben we weer kleine vorderingen gemaakt met temperaturen die opliepen van 4,2 tot 7,8 graden terwijl er bijna niets meer overblijft van de sneeuw en het ijs dat zich tijdens de afgelopen winterprik heeft gevormd. Enkel de wind heeft zich nog steeds vastgebeten aan de noordelijke hoek waaruit ze vandaag 29 km/h haalde. Terwijl we nog steeds profiteren van de vrij zachte zeelucht zijn ze hierboven echter reeds plannen aan het smeden om de winter opnieuw te laten binnenvallen, en dat zullen we tegen het weekend geweten (en gevoeld) hebben...
Voor het eerst sinds een tijdje slaagde het kwik erin om een hele nacht boven het vriespunt te blijven, kouder dan 2,8 graden werd het niet. De aanvoer van zachte oceaanlucht betekende echter ook extra werkgelegenheid voor de pluviometers, vooral voor de middag werd het regenwater erg gul uitgedeeld. terwijl de rest van de dag ten prooi viel aan bijna continue motregen onder een grijze wolkenlucht die de zon geen enkele kans liet, al was er in de late avond eventjes een kleine glimp blauwe lucht te zien, maar voor iemand wel en goed kon beseffen dat dit een opklaring was, was ie alweer verdwenen achter nieuwe wolkenmassa's die in de loop van de avond nog meer motregen en lichte regen brachten. Ook de wind bleef niet werkloos toekijken en speelde het spel goed mee met haar snelheden tot 31 km/h uit overwegend zuidwestelijke richtingen, wat duidelijk genoeg was om nog zachtere lucht tot bij ons te brengen die de temperatuur verder opdreef naar 10,3 graden, een waarde die mogelijk nog een beetje kan stijgen in de loop van de avond, alsook het neerslagtotaal van 5,4 mm dat nog kan bijgevuld worden. Tussen twee depressies in zou het vannacht eventjes rustiger en droog moeten blijven, maar nog voordat het eerste daglicht morgenvroeg tot in Malderen kan doordringen zullen we alweer de speelbal zijn van massa's verse regen die ons samen met een nijdige zuidwester zullen geselen. De temperaturen blijven echter aan de zachte kant en dit tot aan het weekend wanneer we weer in koelere polaire lucht zullen verzeild raken. Na het weekend lijken de verste prognoses te duiden op een iets rustiger weerstype, maar van een echte lente - opstoot is voorlopig nog geen sprake.
Tijdens het tweede deel van de nacht koelde het verder af richting de 3,6 graden die we in de ochtend konden noteren. De opklaringen zorgden ervoor dat de dag in een aangename lentesfeer verliep en de temperatuur steeg snel weer naar een maximum van 14,2 graden in de namiddag. De zon is in deze tijd van het jaar echter krachtig genoeg thermiek op gang te brengen waardoor zich kort voor de middag stapelwolkjes vormden die geleidelijk verder uitgroeiden tot ze ongeveer 5/8 van het luchtruim bedekten. De blauwe stukken werden hierbij opgefleurd met flinterdunne vederwolkjes waardoor het ondanks het regelmatig wegduiken van de zon een erg fraai en vooral fotogeniek weertype werd. Het bleef op deze locatie droog al heeft het wellicht niet veel gescheeld gezien de omvang van de stapelwolken. Later op de namiddag toen de zon weer zwakker werd, zakten de stapelwolken spontaan weer in elkaar en tegen zonsondergang bleef er slechts wat Cirrusbewolking over. In het westen verscheen echter een meer gesloten band van sluierwolken en deze is reeds de voorbode van een nieuwe regenzone die morgen een heel wat minder fraai weersbeeld zal opleveren. De temperatuur daalde hierbij gestaag al werd deze afkoeling later op de avond enigzonds afgeremd door de opkomende bewolking. De wind was vandaag niet al te krachtig dankzij de nabijheid van een hogedrukkern, en haalde maximaal 20,9 km/h uit het west-zuidwesten.
Een strakblauwe lucht was hetgene waarmee we deze dag hoopvol begonnen. Het dreeg echter fout te lopen toen er vanuit het westen Cirrostratusbewolking kwam opzetten die deed denken aan een naderende regenzone. Niets was echter minder waar want het bleek om een geïsoleerde band van hoge bewolking te gaan die niet rechtstreeks met een regenzone verbonden was en na enkele uren werd deze wolkenband die overigens weinig nadelige invloed had op de zon, weer dunner. Naast de hoge wolkensluiers werden er ook al snel stapelwolken gevormd waar de zon wel af en toe achter wegdook, maar ook deze waren niet in staat om neerslag op ons los te laten. Het steeds blauwer worden van de melklucht boven de stapelwolken was echter geen voorbode van mooi lenteweer want na de middag werden deze zo talrijk dat ze net als gisteren weer overgingen in een gesloten laag van Stratocumulus en Stratusbewolking. Het grootste deel van de namiddag verliep hierdoor in eerder sombere omstandigheden terwijl het ook erg kil aanvoelde doordat er relatief veel wind stond met snelheden tot 40,2 km/h uit het zuidwesten. De temperaturen schommelden bij dit alles tussen 2,6 en 11,3 graden. Ondanks de bewolking bleef het zowel tijdens de namiddag als avond (grotendeels) droog waardoor het neerslagtotaal opnieuw beperkt bleef tot 0,2 mm.
Tijdens de nachtelijke uurtjes zijn we in de warme sector van een depressie terechtgekomen, wat zich vertaalde in zacht en regenachtig weer met redelijk wat wind. Het ging allemaal vrij snel want het koufront maakte reeds bij het eerste ochtendgloren haar opwachting, wat zich vertaalde in pittige regenvlagen en een merkbare afkoeling. Koud was het zeker niet te noemen want de temperaturen die 's nachts rond 10 graden schommelden, bleven op een ruime acht graden steken. Halverwege de woormiddag kwamen we dan in de opklaringen terecht en kon het onder rugdekking van een krachtige lentezon weer opwarmen tot de maxima die 13,0 graden bedroegen. Dit gebeurde temidden van prachtige wolkenlandschappen die zich tegen de diepblauwe lucht aftekenen. Er zaten ook voorjaarsbuien achter het front, maar deze hebben zich tot een trogvormige storing gegroepeerd, die zich vanmorgen nog steeds boven de Ierse Zee bevond. Tussen beide systemen in kwamen brede opklaringen voor, die vooral tijdens de namiddag voor een aangenaam, zomers aandoend weertype zorgden. Voor zover we beschutting konden vinden tenminste, want de wind was op sommige momenten een flinke spelbreker met haar snelheden tot 41,8 km/h uit het zuidwesten. Na zonsondergang konden we in de wegebbende schemeringskleuren toekijken hoe de eerste wolken van de buienlijn opdoemden, en met hun combinatie van Stratocumulus en Cirrusbewolking voor een fraai effect zorgden. De buien trokken met een aanzienlijke snelheid het binnenland in, waardoor het amper een half uurtje na het opmerken van de eerste wolkenvelden flink begon te gieten. Nog voor we konden beseffen wat er aan de hand was, hadden we de buienlijn reeds achter de rug en keken we aan tegen een heldere sterrenhemel waaronder het snel is gaan afkoelen. Dit leverde op het einde van het etmaal de minima op, die 1,1 graden bedroegen. In de pluvio heeft zich inmiddels 4,8 mm regenwater verzameld. Van de buien zijn we in elk geval nog niet verlost, want op de radar zijn nog een heleboel actieve neerslagkernen te zien die met duizelingwekkende snelheid op Malderen afstevenen...
Na een heldere nacht waren vorst en ijsvorming opnieuw schering en inslag bij temperaturen die naar -4,2 graden waren weggedoken. Even later was onze krachtige lentezon daar weer om de boel weer ontdooid te krijgen en op te warmen, wat ze echter maar een uurtje volhield. Vanuit het noorden is er immers een warmtefront komen afzakken waardoor we al snel af te rekenen kregen met Stratocumulusvelden. Deze breidden zich vanuit het noorden en noordoosten uit en lieten aanvankelijk nog een weinig zon door. De bewolking werd na verloop van tijd echter aaneengesloten en ging over in Stratus. Om het kille winterplaatje compleet te maken, ging het tegen de middag ook nog eens lichtjes sneeuwen. De sneeuwval werd geleidelijk intenser en op sommige plaatsen werd er een laagje van ongeveer een halve centimeter gevormd. De lucht werd echter vochtiger (stijgende dauwpunten) en het kwik steeg naar 2,2 graden zodat de sneeuw niet bleef liggen. Enkel op geisoleerde plekjes in het gras en tussen de boomtakken bleven er wat sneeuwresten hangen die het volhielden tot het kwik 's avonds weer onder het vriespunt dook. Het warmtefront deed haar naam dus weinig eer aan, en we zagen de bewolking over gaan in Stratus fractus terwijl er steeds bredere opklaringen binnenschoven. We kregen opnieuw met een oostelijke tot noordoostelijke stroming te maken, waarbij de windsnelheden opliepen tot 17,7 km/h uit het noord- noordoosten. Tijdens de avond zwakte de wind weer wat af en omstreeks 22H30 dook het kwik in thermometerhut terug onder nul. De sneeuw (of het gedeelte dat ervan gesmolten is) heeft het dagtotaal op een bescheiden 0,2 mm gebracht.
Bij minima van -4,4 graden waanden we ons vanochtend terug in het putje van de winter, maar de ontluikende voorjaarsbloemen en de uitbundige vogelzang brachten ons meteen weer in het juiste seizoen. De zon was er ook al snel bij in de nog steeds kraakheldere en diepblauwe lucht en het op gang komen van een zuidelijk luchttransport zorgde ervoor dat er meteen komaf werd gemaakt met de vorst. De aangevoerde lucht was nog steeds erg droog waardoor de dauwpunten voor het grootste deel van de dag onder het vriespunt bleven. Dit was vooral op schaduwplekken te merken waar nog steeds ijs werd gevormd bij maxima van 13,0 graden. Na de middag werd de lucht iets vochtiger en begon het wat nevelig te worden als aanloop van een weersverandering die ons de komende dagen met veel wolken maar iets zachtere temperaturen te wachten staat. De wind draaide naar het zuidwesten en was meestal aan de zwakke kant al zat er een enkele uitschieter tot 33,8 km/h tussen. De nakende weersverandering kwam vooral na zonsondergang goed tot uiting toen de temperatuur slechts langzaam bleek te zakken. Daar waar we gisteren rond hetzelfde tijdstip nog maar een paar graden boven het vriespunt zaten, bleven de temperaturen nu rond 10 graden schommelen. De wolken en neerslag bleven niettemin op afstand waardoor we met een dagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten.
Na een heldere nacht waarin het ondanks het ontbreken van isolerende bewolking vorstvrij bleef met minima van 1,7 graden, volgde een zonnig en lenteachtig weertype. De luchtdruk steeg snel en restanten van noordzeebuien zorgden af en toe voor een veldje Stratocumulusbewolking dat vanuit het noordwesten binnendreef. Daarna werden er Cumuluswolken gevormd die niet meteen tot grote afmetingen uitgroeiden, maar het door hun grote aantal de zon knap lastig maakten. In de hogere luchtlagen was ook wat Cirrus en Cirrostratus te zien, maar verdere gevolgen bracht dit niet met zich mee. Het warmde op tot 10,7 graden en de wind zocht de west- noordwestelijke hoek op met snelheden tot 27,4 km/h. Zoals het met Cumuluswolken dikwijls vergaat, losten ze 's avonds door het wegvallen van de thermiek op en eindigden we de dag in nagenoeg heldere contities op wat Cirruswolkjes na. Er volgde een fikse afkoeling die ons tegen middernacht naar een tweetal graden bracht. Neerslag is er vandaag niet gevallen dus we konden 0,0 mm bijschrijven als dagtotaal.
Het had vanochtend veel weg van een typische zomerochtend met wat nevel, een veelbelovende blauwe lucht en zachte minima van 8,9 graden. We begonnen de dag dan ook met behoorlijk wat zonneschijn terwijl het al snel ging opwarmen. De bewolking bestond uit Cirrus en in het zuidwesten hing een dichte massa cirrus spissatus bewolking die het uiterlijk van verijsde buienwolken had welke klaarstonden om die zomerdag nog meer te typeren. Het ging echter om onschuldige wolken, althans wat stormen en heftige weersverschijnselen betreft. Voor de zon waren ze een stuk minder onschuldig want die kreeg het steeds moeilijker toen er dikkere sluierbewolking binnendreef. Een proces dat erg langzaam verliep, en zo konden we tot ongeveer halfweg de namiddag van een lenteachtig weertype genieten bij temperaturen die vlot 15,7 graden haalden. Vanuit het noorden kwam ondertussen zeer koude lucht afzakken en dit zorgde voor zeldzaam grote temperatuursverschillen in de Benelux. Het Noorden van Nederland flirtte met het vriespunt terwijl België zich nog kon koesteren in de eerdergenoemde maxima. Door de langzame progressie van de koude lucht waren de frontale systemen tussen beide luchtmassa's niet bepaald actief, maar naar de avond toe kwam daar verandering in en begon er zich een regenzone te vormen welke die naam meer dan waard was. Deze raakte ook nog eens doorspekt met pittige buien die onderandere in Dendermonde voor een ware stortvloed zorgden omstreeks 19H. Zoals dat bij buien meestal gaat waren er weer grote plaatselijke verschillen en bleek Malderen nog maar 1,6 mm verzameld te hebben toen Dendermonde al bijna van de kaart was gespoeld. Maar droog bleef het er zeker niet en later op de avond kwam het terug tot buien die het neerslagtotaal verder opvijzelden naar 3,0 mm. Doordat we op de overgang van zuidwestelijke stromingen naar een ijzige noordooster zaten, was er nauwelijks wind en zorgden de buien zelfs voor een tropisch sfeertje. De maximumsnelheid werd eerder op de dag al bereikt met 17,7 km/h uit het oost- zuidoosten.
(Nepal) We begonnen de dag in Pokhara andermaal in heldere omstandigheden, maar deze keer werden er veel meer stapelwolken gevormd en waren de Cumulonimbuswolken boven de bergen er meteen als de kippen bij. Toch sloegen we erin om het droog te houden en werd het net als gisteren aangenaam zomerweer met maxima van om en bij de 25 graden. De toegenomen bewolking was duidelijk te wijten aan een front of troglijn want tijdens de avond nam de bewolking verder toe in plaats van op te lossen door de dagelijkse gang. Het ging nu om Cirrostratus, Cumulus congestus en uitgestrekte, dikke Stratocumulusvelden waardoor het er dreigend uitzag. Ook deze bewolking bracht echter geen regen terwijl de invallende stralenbundels van de zon voor mooie lichteffecten zorgden tegen de donkere wolkenmassa's
(Nepal) Een veld met Altocumulus floccus bewolking verraadde een nog steeds onstabiele atmosfeer waarbij opviel dat de bewolking vooral boven en ten noorden van ons zat terwijl het zuiden helder was. Er dreven vervolgens velden Altocumulus en Cirrus bewolking over en na de middag werden terug flinke Cumuluswolken gevormd in de bergen. Deze ontwikkelden zich tot volwassen, massieve Cumulonimbuswolken met bijhorende buien. Ook op de rit van Besi Sahar naar Pokhara waren we niet veilig voor de buien die zich aanvankelijk enkel in de bergen ontwikkelden en kwam het tijdelijk tot een paar flinke plensbuien. In Rupa Tal druppelde het nog na en probeerde er zich een nieuwe reeks buien te vormen uit de outflow van de eerder gevormde buien. Maar dit leverde niets meer op en het bleef tijdens de avond rustig en aangenaam zacht op deze lokatie. Het klaarde geleidelijk op tot het tegen middernacht weer zo goed als helder was.
(Indonesie) Het was drukkend warm vanochtend en er hing terug veel Cumulus fractus bewolking. Deze loste geleidelijk op waardoor de zon het kon overnemen en het terug ondraaglijk heet werd. Veel bewolking was er boven ons uiteindelijk niet meer te zien maar in de verte begonnen er weer flinke stapelwolken te ontstaan naar de avond toe waaruit we ook verschillende onweersbuien konden zien ontstaan. Daarin bliksemde het na zonsondergang af en toe al bleven de buien zelf op veilige afstand om de dag droog af te sluiten.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.