Vanmorgen omstreeks 9H30 werd Malderen opeens opgeschrikt door een zeer intense stortbui met tropische allures. Het deed erg bizar aan omdat het rustig en mistig weer was en men zoiets niet meteen zou verwachten in deze omstandigheden. Doch wie zich de rest van de dag even boeiend voorstelde kwam lelijk bedrogen uit want even plots als ze gekomen was, verdween de stortbui en er volgde een uitermate sombere 'herfst'dag waarbij het wolkendek gesloten bleef en we de zon aldus niet tezien kregen. De temperaturen bleven ook achterwege met waarden tussen 9,6 en 12,2 graden al zijn dit wel eerde normale temperaturen voor de tijd van het jaar terwijl de minima zelfs abnormaal hoog lagen. Met een westelijke wind tot 13 km/h bleef het erg kalm terwijl de stortbui 3,4 mm in de pluvio bracht. De bui ging samen met een trog doe vanuit het zuidwesten over het land trok en gevolgd wordt door een regenzone die de komende uren ons land zal overspoelen. Ze wordt voorafgegaan door enkele opklaringen waarvan we op dit moment nog profiteren, al komen ze te laat om ons nog van de zon te laten genieten.
Na de erg turbulente onweerstoestanden van gisteren kregen we vandaag een adempauze aangeboden, al zal men dit niet overal kunnen bevestigen want een buienlijn trok in de loop van de dag in zijn lengte over het zuidoostelijke deel van het land waar men aldus de ene bui na de andere moest trotseren. Her en der werd ook hagel gemeld terwijl een enkele donderslag er ook bij hoorde. Te Malderen liep het dus zo'n vaart niet en konden we - na het incasseren van nog een paar nachtelijke buitjes - genieten van een erg zonnige lentedag, vooral in de namiddag toen de uitgestrekte wolkenvelden van vanochtend zich terugtrokken. De wind speelde echter voor spelbreker door terug scherp uit te halen met pieken tot 45 km/h uit het W. De temperatuur zette daarentegen een stapje terug door het bij waarden tussen 8,7en 14,3 gradente houden. De neerslag van de nachtelijke buitjes bracht uiteindelijk 1,2 mm in het bakje maar het ziet ernaar uit dat er nog meer buien gaan volgen door een back bent - oclusie die in de krachtige stroming snel ons land zal bereikt hebben. Aan de achterzijde van de storing zullen we morgen in elk geval meer wolken moeten trotseren dan vandaag maar de kansen op zeer felle buien met onweer zijn beperkt wat echter niet wil zeggen dat we het droog zullen houden.
Nog steeds een stralende aanvang van een lentedag met zomerse tintjes. Dat zomerse mogen we nu vrij letterlijk opvatten vermits er in de loop van de dag een convergentielijn aan de voorzijde van een koufront ontstond en hierdoor voor onstabiliteit zorgde die in ons land voornamelijk thermisch van oorsprong was. Met andere woorden: de eerste warmte onweders zijn een feit geworden. De synoptische configuratie is zeer typerend voor een midzomerdag. Te Malderen was er aanvankelijk niet zoveel te merken van het "onweersgeweld", al viel wel op hoe de lucht bijzonder nevelig werd door het binnenstromen van vochtigere lucht vanuit het zuidwesten. De wind op grondniveau draaide hierdoor naar het zuid- zuidwesten en haalde snelheden tot maximaal 22,5 km/h. Na de middag sprongen dan de eerste stapelwolkjes tevoorschijn en deze ontwikkelden geleidelijk verder tot enkelen van hen het buienstadium bereikten. Licht gedruppel in het Brusselse was omstreeks 17H het resultaat en in Malderen zijn er ook, zij het niet meetbare, hoeveelheden van het hemelse vocht naar beneden gekomen. Er was ook onweersaktiviteit in de buurt dus wie op het juiste moment buiten was moet wel iets gemerkt hebben dat op een donder leek. De buien werkten rechtstreeks op zonne- energie en zakten naar zonsondergang toe als geleipuddingen in elkaar, maar er dreven nog wat velden van Stratocumulus castellanus voorbij die voor een echte zomerse aanblik van de hemel zorgden. Vochtige lucht die met de buien is binnengesijpeld deden het wel klampig aanvoelen 's avondsmaar met temperaturen tussen 5,0 en 19,7 graden mogen we vandaag in elk geval van een aangename lentedag spreken.
Tijdens de voormiddag kunnen we nog voluit genieten van opklaringen, doch opkomende Cirrostratus en Altostratusbewolking maakt hier vrij snel een einde aan waardoor de namiddag een stuk minder lentesfeer uitstraalde. Van de zon schoot nauwelijks nog iets over, maar dit werd enigzins gecompenseerd door de erg fraaie Stratocumulus undulatusbewolking die zich onder de aanwezige Altostratus vormde. Dit fotogenieke wolkenpatroon bleef gedurende een paar uur zichtbaar, maar vervolgens kregen we de rekening voorgeschoteld in de vorm van regen die tijdens de avond inzette en tegelijkertijd de fraaie wolkenstrukturen verdreef. De regen werd tijdens de avond vrij intens met een licht buiig karakter, en vulde de pluviometers aan tot 4,4 mm. Naast regen en mooie wolkenstructuren, speelde ook de wind vandaag een belangrijke rol in het weersgebeuren, met haar snelheden tot 54,7 km/h uit het zuid- zuidwesten. Met 7,3 tot 10,5 graden deden de temperaturen het al een beetje beter dan gisteren.
Een nieuwe regenzone heeft de weg naar Malderen afgelopen nacht teruggevonden. Het zag er vanochtend dus niet meteen zomers uit met een betrokken hemel waaruit het enige tijd heeft geregend. Op de satellietbeelden was duidelijk te zien dat het alweer om een koufront ging. Deze werd op de hielen gezeten door een back bent- occlusie, met tussen beide systemen een smalle band van opklaringen. Het was hiernaar dat menig lenteliefhebber reeds halsreikend uitkeek, maar teleurgesteld werd toen de opklaringen grotendeels werden opgevuld met stapelwolken. De stapelwolken namen kort voor de passage van deze storing gelukkig flink af in aantal en volume, waardoor het nog eventjes mooi lenteweer werd. De aankomst van de occlusie werd vervolgens ingeleid door een flinke toename van de bewolking vanuit het zuidwesten. Door de krachtige voorjaarszon was de regenzone ondertussen echter overgegaan in een buiengebied, waardoor het geen saaie regendag werd. We kregen in plaats daarvan af te rekenen met een grillige namiddag van buien en indrukwekkende wolkenlandschappen. Malderen kreeg welgeteld drie buien over de vloer, waarbij vooral de tweede vrij pittig was met een handvol hagel erbij. Tussendoor kregen we nog even de zon te zien, maar na bui nummer 3 werd het terug zwaarbewolkt met veel Stratocumulus en Cumulus congestus. De overvloedige bewolking zorgde 's avonds voor nog wat lichte regen, maar deze vulde het reeds bereikte neerslagtotaal nauwelijks aan. We kwamen uiteindelijk op 7,8 mm terecht. De eerder schaarse zonnestralen waren nog goed om de temperatuur van 4,3 naar 11,5 graden te laten stijgen, maar de wind maakte dit met haar snelheden tot 30,6 km/h uit het west- noordwesten grotendeels ongedaan.
Ondanks de oprukkende depressie zag het er vanochtend veelbelovend uit bij brede opklaringen maar eerder frisse minima van 7,5 graden. Korte tijd later werden we echter overvallen door Stratus en Stratus fractus bewolking die vanuit het zuidwesten kwam opzetten. Het oogde dus al meteen een stuk minder fraai en als toetje kregen we ook nog eens buien te verwerken die tegen de middag werden opgestart. Deze werden al snel intenser in de onstabiele lucht, maar tot onweer en andere verschijnselen is het hier niet gekomen. Tijdens het tweede deel van de namiddag daalde de rust opnieuw neer over het Malderse weerstation en werd het droog onder een afwisseling van Stratocumulmus, Cumulus en Stratus fractus. Hierdoor kon het nog een beetje opwarmen en haalde het kwik uiteindelijk nog maxima van 13,1 graden. Voor degenen die dit te warm vonden, was nog de vrij krachtige west- zuidwestenwind die aanwakkerde tot 35,4 km/h. De bewolking overheerste echter steeds en ook na zonsondergang kwam hier weinig verandering in. Integendeel, het ging op het einde van de avond zelfs lichtjes regenen op nadering van een warmtefront. Dit kon het neerslagtotaal verder aanvullen tot 0,4 mm.
Na de fletse en nevelachtige toestanden van de voorbije dagen konden we vandaag nog eens genieten van een helderblauwe lucht die volop lentesfeer uitstraalde. De temperaturen waren vanochtend echter aan de lage kant met 1,9 graden als minimum dus de zon wist meteen wat haar vandaag te doen stond. Gelukkig was ze in de heldere lucht erg krachtig en konden we van lentezachte maxima van 15,5 graden genieten. Op sommige momenten stond er een frisse noordenwind die met haar snelheden tot 19,3 km/h goed voelbaar was maar niet voor overdreven hinder zorgde. Dat deed de avondlijke afkoeling wel, want de zon was nog maar amper onder voordat het kwik beneden 10 graden dook en een nieuwe vriesnacht lijkt hiermee onafwendbaar te zijn. We sloten nog maar eens af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Na een frisse nacht bij minima van 4,3 graden en ijsvorming op het buitenslapende wagenpark, werd het opnieuw zeer warm voor de tijd van het jaar. Bewolking was in geen velden of wegen te bekennen, neerslag al evenmin (0,0 mm) en overdag warmde het op tot een zwoele 21,6 graden. Toch waren er reeds tekenen van een naderende weersomslag zichtbaar, want tijdens de late namiddag stak er een redelijk krachtige noordenwind op die snelheden tot 20,9 km/h haalde en ook tijdens de avond nog een tijdje bleef doorrazen. Op de satellietbeelden zagen we ondertussen hoe een koufront aan een onstuitbare opmars naar het zuiden begonnen is. Hoewel het onheilsding nog een paar duizend kilometer van ons verwijderd is, was op de satellietloops duidelijk te zien dat niets in staat is om de oprukkende koudemuur nog tegen te houden, en het wellicht binnen de drie dagen afgelopen is met het zomerse lenteweer. Later op de avond ging de wind wat liggen en koelde het weer flink af onder de open sterrenhemel.
Er hing verspreide Stratocumulus en Stratus fractus bewolking tijdens de ochtend die voor een klein beetje isolatie zorgde. Toch zijn de minima weer erg laag uitgevallen met -1,2 graden bij zonsopgang. Daarna kregen we een afwisseling van de eerdergenoemde wolkenvelden en opklaringen te zien waarbij de opklaringen steeds meer de overhand kregen. Tegen de middag was er reeds sprake van lichtbewolkt tot helder lenteweer al zou winterweer misschien het betere woord zijn met alle ijs- en sneeuwresten die de zonnewarmte moeiteloos het hoofd bleven bieden. Dit was vooral aan de lage dauwpunten te wijten die nog steeds onder het vriespunt zaten ondanks de naar 8,1 graden opgelopen luchttemperatuur. De wind was overwegend zwak met maximaal 20,9 km/h uit het noorden maar in deze omstandigheden nog steeds goed voelbaar. Halverwege de namiddag ontstonden er twee kleine stapelwolkjes die geleidelijk uitgroeiden en gezelschap kregen van extra stapelwolken die eveneens groter werden. Kortom de weerberichten bleken het toch bij het rechte eind te hebben met hun 'zware bewolking en winterse neerslag'. De lucht kleurde melkachtig en de zon kreeg het steeds moeilijker terwijl de eerste sneeuwvlokken al snel neerdwarrelden. Het waren misschien geen blizzard toestanden zoals de voorbije weken maar er doken steeds meer buien op waardoor het vooral na zonsondergang weer een witte bedoening werd. De meeste sneeuw smolt af maar vooral na 22H was de temperatuur ver genoeg gezakt om een dekje te vormen dat alleen op verharde wegen nog wegsmolt. Tegen middernacht dook het kwik definitief onder het vriespunt en sloten we af met een onbekend neerslagtotaal in een reeds flink witgepoederde omgeving.
De stortbuien in het begin van de nacht lieten ons met een neerslagtotaal van 1,3 mm achter wat ook het dagtotaal zou worden. Er volgde echter een bijna wolkenloze lentedag met zomertrekjes waarbij het na de gevoelig zachtere minima van 3,9 graden al snel weer opwarmde. Af en toe dreef er wat Cirrus bewolking voorbij en kort na de middag waren in het noordoosten twee kleine Cumuluswolkjes te zien, maar dat was het dan ook wat de bewolking betrof. Onder begeleiding van een zuidwestelijk briesje werd er droge landlucht aangevoerd en haalden we aangename maxima van 18,4 graden. Naar de avond toe werd de hemel melkachtiger en ontstonden er meer stapelwolken die een zekere graad van onstabiliteit deden vermoeden maar zonder gevolgen bleven. Na zonsondergang kregen we een afwisseling van opklaringen en de eerdergenoemde stapelwolken te zien welke pas tijdens de late avond volledig oplosten.
Wie er vroeg genoeg bij was kon nog een droog moment meepikken tijdens de ochtend voordat het warmtefront arriveerde. Op zonneschijn hoefden we echter niet te rekenen want alles zat reeds vol met Altostratus, Altocumulus en Stratocumulus bewolking. Deze bewolking zorgde er overigens voor dat het niet kouder dan 0,4 graden is geworden afgelopen nacht. Tijdens de voormiddag ging het dan lichtjes regenen en na de middag volgde er weer een drogere periode. We kwamen nu in de warme sector terecht en op de RGB- satellietbeelden was duidelijk te zien hoe de grens tussen polaire en tropische lucht net boven Malderen lag. Alles ten noorden daarvan bleef in de polaire lucht steken (occlusie) en vanaf Malderen was er dan sprake van een warmte- en koufrontpassage terwijl het opwarmde tot 13,2 graden. De zon kwam er ook eventjes bij, al kon de zonneschijnduur alleen maar met de beste sportchronometers gemeten worden. De opklaringen werden immers al snel weer weggeblazen door de aanwakkerende west- zuidwestenwind. En dan volgde het koufront, voorafgegaan door zeer dikke Stratus fractus bewolking en een aantal buien. Niet dat het echter veel voorstelde, want tegen het einde van de dag was er nog niet meer dan 0,6 mm gevallen en het klaarde ook al snel weer op na de koufrontpassage
De wind is tijdens de nacht flink aangewakkerd op nadering van een storm die voor vandaag een ruig en guur weertype zou opleveren. Tijdens de voormiddag bevonden we ons nog onder de aan het koufront verbonden wolkenbanden waaruit het af en toe flink regende, en het was vrij zacht met minima van 8,1 graden. Na de passage van een buienlijn kort voor de middag begon het vanuit het westen op te klaren. Aanvankelijk ging dit gepaard met buien, maar in de loop van de namiddag kwamen we geleidelijk in een stabiele band tussen de buien en de occlusie net ten noorden van ons terecht. Hierdoor werd het erg zonnig en warmde het nog op tot 13,4 graden, maar de wind bleef met brute kracht op alles op en rond het weerstation inbeuken. Af en toe kregen we nog een veeg van de buienwolken ten zuiden van ons mee al bleef het tijdens de avond steeds meer droog. Er volgde een sfeervolle zonsondergang toen Cumulus fractus wolkjes met oranje zonnestralen werden aangeschenen in een diepblauwe lucht. In de verte werd alles opgesmukt door uitwaaierende Cirrus densus bewolking en voorbijdrijvende Cumulonimbus wolken met hun sierlijke aambeelden. De van zuidwestelijke naar west- noordwestelijke richtingen geruimde wind leek ondertussen ook over haar hoogtepunt heen te zijn waardoor de rust langzaam maar zeker weerkeerde. We sloten af met een vrij indrukwekkend naarslagtotaal van 4,8 mm.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.