De weergoden waren ons ook vandaag uitermate gunstig gezind. In ieder geval wat de zonne- en warmteliefhebbers betreffen, want welk moment van de dag je ook uitkoos, er was niets anders dan een volledig heldere hemel te zien waarin de zon onafgebroken haar werk kon doen. 's ochtends was het reeds erg zacht met 8,7 graden, en overdag heerste een echt zomergevoel bij maxima van 19,4 graden en dit onder begeleiding van een oostelijk briesje tot 25,7 km/h. Wel was het erg heiig waardoor we de mooie vergezichten en kleurencontrasten die we anders zouden hebben, maar moesten inruilen tegen felrode zonsop- en ondergangen in de met vocht en stofdeeltjes beladen lucht, maar ook deze waren zeker de moeite waard om te aanschouwen. 's Avonds viel op hoe de nachtelijke afkoeling zich slechts langzaam inzette. Het duurde tot diep in de nacht eer de temperatuur weer onder de tien graden dook en het voelde na zonsondergang bijgevolg niet zo kil meer aan
De dag begon veelbelovend met een diepblauwe, wolkenloze hemel. Doch voor de kust lag reeds een occlusiefront klaar om het lenteweer van de kaart te vegen en in te ruilen voor een kil alternatief met regen. Het begon allemaal met Cirrostratusbewolking die tijdens de voormiddag verscheen in het westen en vrij snel overging in Altostratus. Voorgenoemde wolkenformaties waren echter fraai om te zien dankzij de golvende strukturen die erin aanwezig waren. Vooral in Nederland moet de hemel er volgens de satellietbeelden als een waar kunstwerk moeten hebben uitgezien. De eerste regendruppels lieten niet lang op zich wachten, en vooral na de middag waren er enkele perioden met vrij intense regen, voortgejaagd door de zuidwestelijke wind die uithaalde tot 46,7 km/h. Het front had echter duidelijk haast want nog voor het einde van de namiddag kwamen er vanuit het westen opklaringen aanzetten die de regenzone scherp begrensden en tegen de avond leek het alsof het gewoon de hele dag zonnig is geweest. De bewolking bestond nu voornamelijk uit Cumulus fractus en Stratocumulus terwijl de stukken blauwe lucht ertussen enigzins melkachtig kleurden door het vocht in de atmosfeer. De avond verliep eveneens rustig en droog met brede opklaringen. Ondanks de regen overdag vielen de temperaturen nog aardig mee met 5,9 tot 13,2 graden en bleek de neerslag in Malderen niet eens meetbaar te zijn.
Het zag er vanochtend opnieuw veelbelovend uit met een heldere sterrenhemel waarin niet het kleinste wolkje te ontwaren viel. Dat veelbelovende werd even later ook waargemaakt toen er weer een krachtige zon boven de horizon oprees, waarop het kwik hetzelfde deed door meteen naar een lenteachtige 17,8 graden te stijgen. Hierbij kunnen we opmerken dat de minima ondanks de wolkeloze hemel vrij zacht zijn uitgevallen met 5,4 graden. Het weerbeeld bleef heel de dag onveranderd, en net als gisteren was er weer het schrille contrast met het noorden van Nederland waar nog steeds Stratusbewolking hing. Volgens de satellietbeelden is het daar tegen de middag echter eveneens gaan opklaren, al bleven de wolken steeds in de buurt. Te Malderen heeft de wind ondertussen het noordoosten opgezocht en werd er tegen snelheden tot 30,6 km/h droge landlucht aangevoerd. Ook de namiddag en avond verliepen aangenaam zonnig waarbij er vrijwel niets van bewolking te zien was. Door de aanvoer van zachtere lucht dreigt er ondanks de heldere avondhemel geen gevaar voor nachtvorst. Net zomin als voor regen, want met een neerslagtotaal van 0,0 mm hielden we het opnieuw droog.
Een nieuwe storing die zich als warmtefront aandiende, zorgde vanochtend en afgelopen nacht voor een betrokken weersbeeld. Hier hoorden weer zeer zachte minima bij die niet beneden 11,3 graden zakten, en het was tijdens de ochtend nog droog. De neerslag liet echter niet lang op zich wachten en bereikte ons nog voor zonsopgang. Het was meteen het startsein voor een erg sombere voorjaarsdag waarbij we voortdurend tegen Nimbostratus bewolking aankeken en er lichte regen of motregen viel. De wind draaide naar het west- zuidwesten en haalde snelheden tot 33,8 km/h. Op het einde van de namiddag volgde een plotse weersomslag en zagen we de bewolking eensklaps overgaan in Cumulus fractus terwijl er een blauwe lucht zichtbaar werd met heel wat Cirrus en Cirrostratus erin. De Cumulus fractus loste op en tegen zonsondergang was er enkel nog sluierbewolking te zien die voor een erg sfeervolle zonsondergang zorgde. We bevonden ons nu duidelijk in de warme sector, en dat was dan ook goed te merken aan de temperatuur die een sprongetje maakte naar 17,3 graden. De bewolking kreeg de neiging om weer een beetje aan te dikken, maar er bleven nog opklaringen over en er viel geen neerslag meer zodat het dagtotaal onveranderd bleef met 0,0 mm.
We ontwaakten vanochtend bij huiveringwekkende minima van -1,1 graden in een berijpt landschap. De combinatie van polaire lucht, heldere hemel en uitgedroogde bodem heeft haar werk om de minima extra laag te laten uitgekomen, goed gedaan. Op verschillende locaties werden zelfs grasminima rond of beneden -10 graden gemeten, en op dergelijke bodems kon je maar beter geen gevoelige plantjes laten overnachten. Er dreven wat Stratocumulusvelden voorbij die soms de intentie leken te hebben om er een sombere herfstdag van te maken, maar uiteindelijk werd het op de meeste plaatsen tamelijk mooi lenteweer. De Stratocumulusvelden gingen immers over in Cumulus humilis die met haar brede en afgeplatte vormen een opvallende verschijning was. De wind kwam uit het noord- noordwesten maar was te verwaarlozen met haar snelheden tot 20,9 km/h. Niettemin was zelfs het minste zuchtje goed voelbaar bij de onderkoelde maxima van 13,3 graden (tuineffect inbegrepen). De stapelwolken losten naar de avond toe op en het koelde dan ook pijlsnel af onder de heldere hemel (op een paar sluierwolken na) zodat we tegen middernacht nog maar een paar graden van het vriespunt verwijderd waren. Neerslag is er zoals verwacht en gewend niet gevallen zodat we alweer met 0,0 mm afsloten.
Na de sombere, vochtige en grijze toestanden van de afgelopen dagen zijn we vandaag haast ongemerkt in een drogere luchtmassa van continentale oorsprong terechtgekomen. Hoewel ongemerkt misschien veel gezegd is want er stak een venijnige noordoostenwind op die ons met haar donderende vlagen tot 29,0 km/h compleet deed verstijven van de kou. De minima waren eveneens aan de lage kant met -1,7 graden onder een heldere hemel, en de wind versterkte het vrieseffect waardoor er op vijvers en plassen een flinke ijslaag was gevormd. De vochtigheidsgraad daalde tot zeer lage waarden waardoor de dauwpunten ver onder het vriespunt bleven en er ook tijdens de namiddag bij maxima van 9,1 graden nog ijs werd gevormd in de schaduw. Helemaal kraakhelder was de lucht overigens niet want er dreef Cirrus en Cirrostratus bewolking voorbij die vooral in het noorden goed vertegenwoordigd was. Een geluk dus dat de zon in het zuiden stond, maar zodra ze in het westen kwam waren we er aan voor de moeite en dook het kwik weer als een baksteen de dieperik in. Er volgde een sfeervolle met amberen kleurentinten ingeklede zonsondergang die vooral vanuit een heetgestookte sauna nog redelijk wat warmte leek uit te stralen. Tegen het einde van de avond vroor het reeds volop al was dat vooral aan de lage dauwpunten te wijten daar het kwik nog lange tijd boven het vriespunt bleef steken. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
an 0,0 mm.
De buien zaten nu ten noorden van ons en wij bevonden ons vanochtend op één van de neerslagvrije wolkenbanden die de onstabiele luchtmassa begrensden. Dat was vooral Stratus en Stratocumulus bewolking dus een zonnige start nam deze dag allerminst. Wel zorgde de bewolking en de wind voor hogere minima van 5,1 graden. Tijdens de voormiddag werd de lucht snel onstabieler en kwam het ook verder naar het zuiden tot buien. Ondertussen stroomde er vochtigere lucht binnen waardoor de zichtbaarheid wat afnam en de kleuren niet meer zo helder en transparant waren als gisteren. Een fotografisch geschikte buiendag was het dus niet meer maar tijdens de namiddag werd de lucht terug helderder en werden de buienwolken kleiner tot het uiteindelijk weer droog bleef met breder wordende opklaringen. Er volgde een periode met rustig en zonnig lenteweer waarbij we uitzicht hadden op klassieke mooiweerswolkjes (Cumulus mediocris) en Cirrusbewolking die toenam vanuit het westen. Deze bewolking was de voorbode van een nieuwe regenzone en deze bereikte ons omstreeks 21H55 waardoor we het grootste deel van de avond nog van droog weer konden genieten bij een geleidelijk afnemende noord-noordwestenwind en maxima van 11,8 graden. Daarna volgde een periode met niet al te intense regenval die het dagtotaal op 0,8 mm bracht.
De wolkenband is dan toch verder weggetrokken waardoor het tijdens het tweede deel van de nacht volledig kon opklaren. Tot stevige vorsttoestanden is het niet gekomen, maar toch is het onder de open hemel flink afgekoeld en flirtten de minima met het vriespunt bij 2,5 graden. Een echter diepblauwe lucht kregen we echter niet te zien, want enerzijds was er nog wat sluierbewolking van de wegtrekkende regenzone in het zuidoosten te zien, en anderzijds begon andere sluierbewolking (Cirrostratus) van een volgend exemplaar geleidelijk binnen te drijven vanuit het westen. Maar de zon had desondanks veel kracht waardoor het snel opwarmde en we van een aangenaam lenteweertje konden genieten. Tegen de middag werden er wat stapelwolkjes gevormd. Eerst leken dat onschuldige mooiweerswolkjes te zijn, maar ze werden langzaam talrijker en kregen gezelschap van Stratocumulus. De hemel raakte steeds meer volgesmeerd waardoor het tijdens de vroege avond terug somber en kil was bij een zwakke en veranderlijke wind. De temperaturen raakten hierbij uiteraard niet hoger dan 14,3 graden. Tijdens de avond bleef het betrokken, somber en kil waardoor deze dag in erg droevige omstandigheden maar met een droog neerslagtotaal van 0,0 mm eindigde.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.