<html>
</p><H2 style="color:#663300;margin-left:2px;font-size:15pt;font-family:times,Georgia,Serif;"><u>Woensdag, 13 april 2005</u></H2><p style="color:#663300;margin-left:10px;font-size:14pt;font-family:times,Georgia,Serif;">Na de erg droge periode die we achter de rug hebben, tapte het weer vandaag letterlijk uit een heel ander vaatje. De voormiddag verliep nog droog maar onder een sombere betrokken hemel waarin voor de zon totaal geen plaats gereserveerd was, en rond de middag ploften dan de eerste druppels neer (te Brussel althans). Het ging eerst om lichte tot matige regen bij tussenpozen, maar tegen de avond kwam dan het zwaardere werk onder vorm van een reeks flinke buien die op dit moment nog steeds bezig is. Wat we aan water gewonnen hebben, hebben we blijkbaar verloren aan warmte want het werd vandaag niet warmer dan 1<b>3,</b>7 <b>graden</b> bij een noordelijke wind tot 32 <b>km/h</b> al was het vanochtend wel zachter met <b>8,</b>6 <b>graden</b>. Het neerslagtotaal is ondertussen opgelopen tot <b>3,</b>8<b> mm</b> maar daar zal de komende uren nog wel wat bijkomen al is de neerslag nu wat minder intens. Ook morgen wordt erg vochtig, al zou de nadruk dan meer gelegd worden op buiige regen waarbij er tussendoor opklaringen kunnen opduiken.
</p><H2 style="color:#663300;margin-left:2px;font-size:15pt;font-family:times,Georgia,Serif;"><u>Donderdag, 13 april 2006</u></H2><p style="color:#663300;margin-left:10px;font-size:14pt;font-family:times,Georgia,Serif;">De eerste uurtjes van de dag werden gekenmerkt door winderig, zacht en licht regenachtig weer, maar het werd langzaam droger vanuit het westen terwijl de zon op toneel verscheen. We kwamen immers net boven een langgerekte regenzone te liggen die echter niet ver genoeg doorzakte naar het zuiden om ons volledig van bewolking te ontdoen. Wat we van de zon zagen was dan ook niet meer dan een waterachtige versie in een met Altostratus translucidus en Cumulus bedekte hemel. Het kwik heeft duidelijk geen moeilijkheden met de zwakke aanwezigheid van de zon zodat we met gemak <b>7,</b>2 tot 1<b>5,</b>2 <b>graden</b> haalden. De wind was echter ook uit op hoogstandjes, deze haalde 40 <b>km/h</b> uit het noorden, al werden de meeste windstoten uit zuidwestelijke richtingen genoteerd. Al bij al is de neerslag binnen de perken gebleven, ze was zelfs maar net waarneembaar met <b>0,</b>2<b> mm</b>. De opnieuw toegenomen bewolking met wat verse regen in de late namiddag bracht hier geen verandering in al zou er de komende uren nog een weinig neerslag kunnen bijvallen.
</p><H2 style="color:#663300;margin-left:2px;font-size:15pt;font-family:times,Georgia,Serif;"><u>Vrijdag, 13 april 2007</u></H2><p style="color:#663300;margin-left:10px;font-size:14pt;font-family:times,Georgia,Serif;">Vandaag werd het pas echt zomerweer waarbij er enkel sluierwolkjes de revue passeerden en vanuit het oosten zeer warme lucht werd aangevoerd. De temperatuur die vanochtend reeds erg hoog zat met <b>9,</b>4 als minimum, ging dan ook als een raket de hoogte in om in de vooravond te eindigen op een hallucinante 2<b>7,</b>6 <b>graden</b>. Zelfs voor putje zomer is dit nog erg hoog, en dit terwijl het zuiden van Europa hert momenteel moet stellen met maxima van om en bij de 12 <b>graden</b>. Niettemin was het kantje boordje, want de noordelijke helft van Nederland zat nog onder een dikke wolkenband verscholen waardoor men daar eveneens met moeite boven de 15 <b>graden</b> raakte met een kille noordooster. Te Malderen was het daarentegen een erg zwak briesje van hooguit 1<b>6,</b>1 <b>km/h</b> uit het noordoosten. Eveneens markant is dat er nog steeds geen druppel regen gevallen is deze maand en daarmee op een absurd maandrecord qua neerslag afstevenen. Er is immers nog geen enkele aanwijzing op neerslag van betekenis de komende dagen. Tijdens de avond bleef het erg zwoel: om middernacht zaten de temperaturen nog steeds rond de 18 <b>graden</b>.
</p><H2 style="color:#663300;margin-left:2px;font-size:15pt;font-family:times,Georgia,Serif;"><u>Zondag, 13 april 2008</u></H2><p style="color:#663300;margin-left:10px;font-size:14pt;font-family:times,Georgia,Serif;"> Tijdens de ochtend en een flink deel van de voormiddag waanden we ons weer in de herfst toen het luchtruim was overdekt met Nimbostratusbewolking waar eerder continue regen uitviel. Gelukkig was dit maar een tijdelijk gebeuren, afkomstig van een trogpassage, waardoor we nog voor de middag de eerste opklaringen zagen verschijnen in het zuidwesten. We schakelden hierbij snel over naar een lichtbewolkt weertype waarbij enkele stapelwolkjes en wegtrekkende Cirrus densus bewolking van de regen/buienzone vanochtend overbleven. Na de middag werd de atmosfeer onstabiel en torenden de stapelwolken flink op, maar tot buien is het in Malderen niet gekomen. De stapelwolken waren niettemin indrukwekkend en fraai om aan te zien terwijl de temperatuur geleidelijk opliep van <b>6,</b>7 naar 1<b>5,</b>8 <b>graden</b> in een tamelijk rustige atmosfeer waarin de wind wel nog 3<b>2,</b>2 <b>km/h</b> haalde uit het zuid- zuidwesten. De onstabiliteit bereikte in de late namiddag een hoogtepunt toen het tijdelijk zwaarbewolkt werd en er twee regendruppels neervielen op Malderse bodem. Later vormden zich vooral over de westelijke helft van België buien die aan de kust zelfs voor aardig wat onweer zorgden. De aambeeldvormige top van dit onweer reikte ver landinwaarts waardoor we er in Malderen ook konden van genieten, doch van onweersverschijnselen zelf was hier niets te merken. Nieuwe buien probeerden ons vanuit Frankrijk te bereiken rond en na zonsondergang maar ook dit leverde niets op doordat ze allemaal ten oosten van ons langstrokken. We hielden het dus bij de <b>1,</b>4<b> mm</b> die er vanmorgen is gevallen.
</p><H2 style="color:#663300;margin-left:2px;font-size:15pt;font-family:times,Georgia,Serif;"><u>Maandag, 13 april 2009</u></H2><p style="color:#663300;margin-left:10px;font-size:14pt;font-family:times,Georgia,Serif;">Brede opklaringen en uitbundige zonneschijn deden ons het grijze intermezzo van gisterenvoormiddag snel vergeten. Toch was het zonnige lenteweer niet aan iedereen gegeven, want de kustgebieden waren vandaag erg gevoelig voor zeemist die er voor een somber weerbeeld en temperaturen die nauwelijks 10 <b>graden</b> haalden zorgde. Zwakke uitlopers van de zeemist brachten ons te Malderen wat losse wolkenflarden die echter weinig voorstelden qua aantal en volume. Halverwege de namiddag was het dan weer de beurt aan het al dagenlang ter plaatse trappelende koufront, om haar invloedsperikelen te laten gelden. Maar ook dit leverde hooguit wat veldjes Altocumulusbewolking op die de zon nauwelijks konden afzwakken. Het kwik had dan ook geen enkele moeite om van <b>6,</b>4 naar 2<b>1,</b>4 <b>graden</b> te stijgen, waarbij de noordwestelijke bries tot 2<b>0,</b>9 <b>km/h</b> op sommige momenten als een welkome gast kon beschouwd worden. Tegen de avond was er geen bewolking meer te zien, maar door het landinwaars trekken van de zeemist werd het erg nevelig en ging het na zonsondergang erg kil aanvoelen. Van neerslag bleven we echter gespaard zodat we met een totaal van <b>0,</b>0<b> mm</b> kunnen eindigen.
</p><H2 style="color:#663300;margin-left:2px;font-size:15pt;font-family:times,Georgia,Serif;"><u>Dinsdag, 13 april 2010</u></H2><p style="color:#663300;margin-left:10px;font-size:14pt;font-family:times,Georgia,Serif;">Ook vanochtend hebben de weergoden zuinig omgesprongen met hun thermische reserves, waardoor we nog maar eens erg frisse minima van <b>4,</b>8 <b>graden</b> moesten optekenen. Daar hoorde een heldere hemel bij, die deze keer voor een groot deel van de dag van stapelwolken en andere rommel gevrijwaard bleef. Wel was het erg nevelig en oogde alles nogal flets in de opvallend heiige atmosfeer. Niet dat de zon hier grote problemen mee had, want het werd alsnog aangenaam zacht bij maxima die tot 1<b>8,</b>5 <b>graden</b> opliepen. De stroming had nog steeds een oostelijke component (tot 3<b>5,</b>4 <b>km/h</b> uit het noorden op de begane grond) waardoor het vooral op onbeschutte plaatsen schraal aanvoelde. Er werden in de loop van de namiddag wat stapelwolkjes gevormd, maar deze konden zichzelf een stuk beter beheersen dan hun voorgangers gisteren en eergisteren zodat het maximaal 3/8 bewolkt werd. Op de satellietbeelden zijn ook Cirruswolken te zien die naar het zuiden afzakten, maar deze werden vooral aan de Nederlanders overgelaten terwijl het Belgische luchtruim er pas op het einde van de namiddag mee gevuld werd. Verdere gevolgen bracht het echter niet met zich mee terwijl de zon er nog zwakjes doorheen kon schijnen. De stapelwolken losten grotendeels op tijdens de avond terwijl er wat Stratocumulus overbleef en de sluierwolken voor een fraai uitzicht zorgden bij zonsondergang. De afkoeling was daarna weer goed voelbaar, al leek het in vergelijking met de voorbije dagen nog mee te vallen dankzij de isolerende werking van de bewolking. We eindigden de dag met een neerslagtotaal van <b>0,</b>0<b> mm</b>.
</p><H2 style="color:#663300;margin-left:2px;font-size:15pt;font-family:times,Georgia,Serif;"><u>Woensdag, 13 april 2011</u></H2><p style="color:#663300;margin-left:10px;font-size:14pt;font-family:times,Georgia,Serif;">De nachtelijke afkoeling heeft zich afgelope nacht flink doorgezet onder de heldere hemel. Hierdoor lag de omgeving er witberijpt bij terwijl de vorstgevoelige plantjes er ook bij lagen. In thermometerhut bleef het nog net vorstvrij bij minima van <b>2,</b>6 <b>graden</b>, en de zon had vervolgens weinig problemen om de boel weer min of meer op temperatuur te krijgen. Tegen de middag werden er stapelwolken gevormd (Cumulus mediocris) terwijl er geleidelijk sluierbewolking (Cirrus en Cirrostratus) binnendreef vanuit het westen. Deze werd geleidelijk dikker waardoor de zon tijdens het tweede deel van de namiddag verstek gaf en het kwik er de brui aan gaf bij 1<b>5,</b>9 <b>graden</b>. Vanuit het westen dreven toen dikke Stratocumulus en Altocumulusvelden binnen. Er verschenen virgastrepen onder de Altostratusbewolking die zich ondertussen had gevormd en de forse stapelwolken maakten een wat onstabiele en dreigende indruk. Het duurde dan ook niet lang voordat er buien vielen al bleef de neerslag opnieuw beperkt tot <b>0,</b>2<b> mm</b>. Het klaarde weer op vanuit het westen en het was nagenoeg windstil (voor de neerslagzone uit stond er nog een westelijk briesje tot 2<b>5,</b>7 <b>km/h</b>). De avond verliep onder wisselend bewolkte omstandigheden waarbij de hoge vochtigheidsgraad, de resterende stapelwolken en de dikke sluierbewolking voor een wat bizar aandoende amberkleurige zonsondergang zorgden.
</p><H2 style="color:#663300;margin-left:2px;font-size:15pt;font-family:times,Georgia,Serif;"><u>Vrijdag, 13 april 2012</u></H2><p style="color:#663300;margin-left:10px;font-size:14pt;font-family:times,Georgia,Serif;">Net als gisteren was het erg nevelig vanochtend, maar deze keer met lagere minima (<b>0,</b>7 <b>graden</b>) en zeer verraderlijke mistbanken. Op sommige plaatsen was het zicht beperkt tot een tiental meter terwijl het een honderdtal meter verderop nagenoeg helder was. In de hogere luchtlagen vonden we vooral Stratocumuluswolken terug met een aantal opklaringen ertussen en een beetje sluierbewolking. Er stond ons een rustige dag te wachten met een afwisseling van wolken en opklaringen bij maxima van 1<b>5,</b>2 <b>graden</b> terwijl er op sommige plaatsen een aantal buien tot ontwikkeling kwamen. Vooral in Nederland waren deze tamelijk actief, maar wie zich in Malderen bevond stond eveneens een verrassing van formaat te wachten. In de schijnbaar stabiel ogende hemel was in de verte het vezelachtige aambeeld van een buienwolk zichtbaar en terwijl alle aandacht op deze wolk gevestigd was, begon er pal boven Malderen opeens een stapelwolk uit te groeien die in een mum van tijd het buienstadium bereikte. De valstrepen tekenden zich fraai af tegen de oranjeachtig getinte lucht, en werden snel dichter en talrijker. Het was slechts een kwestie van minuten voordat een bliksemflits door het Malderse luchtruim schoot en gevolgd werd door het zwoele gerommel van de eerste donder. Daarna kwam het tot tamelijk zware regenval met dikke druppels en een weinig hagel. Niettemin leek het zwaartepunt van de bui zich ten oosten van ons te bevinden, maar het onweer bleek toch goed te zijn voor <b>3,</b>4<b> mm</b>. Sterke valwinden traden er niet op op deze locatie, de maximumsnelheid bleef beperkt tot 1<b>6,</b>1 <b>km/h</b> uit het westen. Het regende nog een poosje door al ging de onweersactiviteit er na vier bliksemflitsen weer uit. Daarna volgde een rustig en droog sluitstuk van de avond dat weliswaar voorzien was van een stevig koelelement.
</p><H2 style="color:#663300;margin-left:2px;font-size:15pt;font-family:times,Georgia,Serif;"><u>Zaterdag, 13 april 2013</u></H2><p style="color:#663300;margin-left:10px;font-size:14pt;font-family:times,Georgia,Serif;">De dag begon veelbelovend met Cumulus fractus bewolking, Stratocumulus en tamelijk brede opklaringen ertussen. Er stroomde zachtere lucht binnen waardoor het niet kouder dan <b>7,</b>2 <b>graden</b> is geworden. In samenwerking met de zon kon het opwarmen tot 1<b>6,</b>6 <b>graden</b>. Maxima die tamelijk vroeg werden bereikt want kort na de middag kwam een regenzone er zich mee moeien en dreef er massaal bewolking binnen. Deze bestond uit Altostratus en Stratocumulus en het ging al snel regenen vanuit het zuidwesten. Regen die we graag (moeten) zien komen want enerzijds markeerde de storing de overgang naar aangenaam warme lucht en anderzijds was het een zegen voor de uitgedroogde natuur. De regen bleef een groot deel van de dag aanhouden, maar concentreerde zich toch vooral op het westen van het land terwijl het in Malderen erg mee (of tegen) viel met de neerslag. Het bleef daar bij een bescheiden dagtotaaltje van <b>0,</b>6<b> mm</b> al hing er evenveel bewolking als in het westen met nagenoeg voortdurend een betrokken hemel. De wind was niet overdreven krachtig maar toch nog goed voelbaar met haar snelheden tot 3<b>8,</b>6 <b>km/h</b> uit het west- zuidwesten. Er volgde een zwaarbewolkte, rustige en overwegend droge avond waarbij de warme lucht achter de regenzone merkbaar begon binnen te stromen. Het koelde immers nauwelijks af en tegen middernacht was het nog steeds erg zacht met een twaalftal <b>graden</b>.
</p><H2 style="color:#663300;margin-left:2px;font-size:15pt;font-family:times,Georgia,Serif;"><u>Zondag, 13 april 2014</u></H2><p style="color:#663300;margin-left:10px;font-size:14pt;font-family:times,Georgia,Serif;"> Van de mist bleven we deze keer gespaard, doch nu hingen er Stratocumulusvelden waardoor deze dag een sombere start nam bij minima van <b>7,</b>3 <b>graden</b>. Na een tijd ontstonden er opklaringen in, maar daarin ontstonden stapelwolken die zich uitspreidden tot Stratocumulus waardoor het een zeer onaangename, kille en sombere voorjaarsdag dreigde te worden. Gelukkig was niets minder waar, want vanuit het westen naderde een storing die de wolkenvelden door advectie weer liet oplossen. Vooral na de middag was dit het geval en de resterende bewolking ging over in Cumulus die steeds kleiner werd om uiteindelijk te verdwijnen. De temperaturen konden in zonnige omstandigheden stijgen naar 1<b>6,</b>5 <b>graden</b> terwijl de wind aan de zwakke kant bleef uit noordwestelijke richtingen. Op het einde van de namiddag was alle bewolking opgelost, maar kregen we de storing zelf te zien als Cirrus en Cirrostratus bewolking vanuit het westen. Deze bewolking bleef echter flinterdun en met de storing zelf kregen we niet te maken waardoor er een heldere avond volgde. In polaire luchtmassa's zorgde dit echter voor een snelle afkoeling waardoor de temperaturen binnen de kortste keren weer onder de tien <b>graden</b> zakten. Voorlopig lijkt het er niet op dat de <b>0,</b>0<b> mm</b> neerslag van vandaag komende nacht zal bevriezen.
</p><H2 style="color:#663300;margin-left:2px;font-size:15pt;font-family:times,Georgia,Serif;"><u>Maandag, 13 april 2015</u></H2><p style="color:#663300;margin-left:10px;font-size:14pt;font-family:times,Georgia,Serif;"> Het koufront is afgelopen nacht langzaam maar zeker in zuidelijke richting afgezakt. Het kwam dus onvermijdelijk Malderen tegen maar het front was zodanig verzwakt dat het slechts tot wat fijne motregen kwam omstreeks 6H. De daglichtperiode begon in betrokken omstandigheden, en naarmate het front tergend langzaam verder trok zagen we in het noorden een band van opklaringen verschijnen. Het was reeds middag eer de zon er goed en wel was doorgebroken en er hing veel sluierbewolking (Cirrus en Cirrostratus). In de onderste luchtlagen zagen we de bewolking overgaan van Stratus naar Cumulus humilis, en we konden van een erg vriendelijk lenteweertje genieten waarbij het opwarmde tot 1<b>5,</b>8 <b>graden</b>. De wind kwam uit westelijke tot zuidwestelijke richtingen en was meestal aan de zwakke kant. De stapelwolken losten tegen de avond op door de dagelijkse gang en de avond verliep in lichtbewolkte omstandigheden met enkel nog de eerdergenoemde sluierbewolking. Het neerslagtotaal bleef beperkt tot <b>0,</b>1<b> mm</b> en het koelde af naar de uiteindelijke minima van <b>7,</b>5 <b>graden</b>.
</p><H2 style="color:#663300;margin-left:2px;font-size:15pt;font-family:times,Georgia,Serif;"><u>Woensdag, 13 april 2016</u></H2><p style="color:#663300;margin-left:10px;font-size:14pt;font-family:times,Georgia,Serif;"> Tijdens de nacht heeft zich een stevig onweerscomplex gevormd boven het noorden van Frankrijk. Het leek pal op Malderen af te stevenen, maar door aangroei aan de zuidoostkant boog het complex af in oostelijke richting en zo zagen we op minder dan tien uur tijd reeds de tweede onweerssituatie van het nog steeds prille seizoen door onze pijnlijke neus geboord. We zouden uit frustratie haast vergeten de minima van <b>4,</b>5 <b>graden</b> op te tekenen. Wat we dan weer wél kregen waren de erg fraaie vezelachtige toppen van het onweerscomplex ten zuiden van ons die in de zachte schemeringskleuren opgloeiden. De aambeelden waaierden uit tot fraaie Cirrus intortus en Cirrus uncinus veertjes. Er zat een lagedrukgebied in de buien verwerkt (of omgekeerd) waardoor de wind tijdelijk naar zuidoostelijke richtingen draaide alvorens later in de dag zuidwestelijk te worden. Naarmate de voormiddag vorderde dreef er steeds meer Cirrostratus en Altostratus binnen terwijl de noordelijke hemel lichtbewolkt tot helder bleef. Daar de zon zich bij ons overdag meestal in het zuiden bevindt, moge het duidelijk zijn dat de zonnekloppers niet meteen de gelukkigste mensen onder ons waren. Ze waren overigens niet veel slechter af dan de warmteliefhebbers, maar je zal maar beide zijn bij maxima van nog slechts 1<b>5,</b>7 <b>graden</b>. Pas tijdens de late namiddag begon de wolkenband verder naar het zuiden terug te trekken waardoor de zon er ook in Malderen kon doorbreken. Dit proces ging gepaard met de ontwikkeling van forse stapelwolken en net ten noorden van ons was een stevig onweerscomplex te zien dat gedurende opvallend lange tijd de hemel wist te sieren. Door aangroei aan de zuidwestelijke zijde verplaatste het systeem zich tegen de wind in waardoor het bijna ter plaatse bleef hangen. Het was al een paar uur later, tegen zonsondergang, toen het systeem aftakelde en we zouden kunnen zeggen dat de rust is weggekeerd al is die in Malderen natuurlijk nooit weggeweest. We kregen een fraaie zonsondergang met mooie schemeringskleuren dankzij de dunne Cirrostratusbewolking die zich nog lange tijd kon handhaven (nog steeds bij de wolkenband die ons deze sombere dag bezorgde horende). Het neerslagtotaal is zoals verwacht beperkt gebleven tot <b>0,</b>0<b> mm</b>.
<br/><br/><hr>
<p style="color:grey;margin-left:11px;font-size:11pt;"><i>Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook <a href="http://www.hendrikmertens.com/Mainpages/meteorology_flashback.php?languageselect=Dutch" target="_blank">op mijn website!</a> Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.</i></p>
</html>