Wat aanvankelijk begon als een vrij zonnige dag verwaterde al snel bij de nadering van een regenzone vanuit het westen. Vandaag hebben de temperaturen flink moeten inleveren en werd het niet warmer dan een kille 12,5°C. Onder invloed van een erg uitbundig tekeergaande wind, met pieken tot 43,5 km/h bleef de gevoelstemperatuur praktisch de ganse dag zelfs beneden de 10 graden, kortom een lentedag met herfstallures. Ook de luchtdruk is momenteel sterk aan het dalen naar uitzonderlijk lage waarden, op dit ogenblik slechts 985,6 hPa, en het zou me niet verwonderen dat er op dit gebied een aantal records zouden sneuvelen. Ondanks het herfstachtige weerbeeld kwam er tussendoor af en toe een schuchter waterzonnetje door de wolken priemen en bleef de neerslag beperkt tot 0,8 mm. De natuur snakt naar meer en daar zal voor gezorgd worden, de volgende dagen is er voldoende plaats gereserveerd voor pittige buien met plaatselijk onweer. Het weekend zou terug wat zachter worden maar de wisselvalligheid blijft een constante voor zover de weerkaarten reiken.
Na het extreem wisselvallige weer van gisteren, schakelde het weer vandaag een twintigtal versnellingen terug met als resultaat een erg sombere en verregende pseudo - lentedag. Reeds in de vroege ochtenduurtjes hadden we te kampen met hardnekkige wolkenmassa's waar de zon geen schijn van kans tegen had en op de koop toe viel er regelmatig wat regen onder vorm van buien die in Brussel best flink uitpakten maar te Malderen uiteindelijk niet meer opleverden dan 2,0 mm na middernacht. De wind zocht resoluut het noorden op om met een snelheid tot 32 km/h het confortgevoel danig te verbrodden en de temperaturen waren dan ook navenant met waarden tussen 10,7 en 16,7 graden. In de loop van de namiddag waren er opnieuw brede opklaringen, maar deze werden al snel opgevuld met stapelwolken die zich transformeerden tot een grijs wolkendek waar de zon opnieuw machteloos tegen was. Gelukkig vermindert de regenaktiviteit geleidelijk en lijkt morgen een rustige dag te worden waarin wat opklaringen zullen opduiken, maar de regenzones zijn nooit ver uit de buurt en tegen de avond zou het alweer prijs zijn met regen, gevolgd door grillig buienweer op vrijdag en in het weekend. De week erop zou er rond woensdag opnieuw een flinke opwarming plaatsvinden, maar deze wordt bijna onmiddellijk gevolgd door onweer en regen...
De tweede zomerse dag op rij maakte deze keer een wondermooie start. Niet zozeer door de warme zonnestralen of een zacht briesje, maar net door de ochtendnevel die zich in een dunne en compakte laag boven de velden rondom Malderen heeft gevormd. Een rit met de trein doorheen de flinterdunne wolkenmassa gaf al snel het gevoel dat er over een wolkendek gevlogen werd, vermits het landschap anderhalve meter lager quazi onzichtbaar was. Het hoeft niet gezegd zijnde dat dit in combinatie met de opgaande zon voor een aparte, mystieke sfeer zorgde. De rest van de dag mocht er niettemin ook best wezen vermits de zon weer ten volle haar krachten kon benutten en we het kwik onder begeleideing van een oost - zuidoostelijk briesje tot 22 km/h weer pijlsnel de hoogte zagen ingaan, van 13,0 graden in de ochtenduurtjes tot 27 graden in de namiddag. Er was opnieuw sterk toenemende sluierbewolking naarmate de dag vorderde, doch deze keer werd deze niet al te dik zodat de zon er nog vrij vlot doorheen raakte toen de bewolking op haar hoogtepunt was. Tegen de avond is de sluierbewolking gaan afnemen, doch vanuit het zuiden naderen middelhoge wolkenvelden, een eerste voorbode van de "stroomgenerator" die morgen ook te Malderen misschien voor een aardige portie electriciteit zal zorgen, samen met plaatselijk veel regen door de nauwelijks bewegende luchtmassa's.
Een heel ander weersbeeld ontvouwde zich vanochtend toen het landschap bedekt was met talloze dunne nevelslierten en er in de lucht verschillende Altocumulus castellanus partijtjes te zien waren. Duidelijke tekenen dat de atmosfeer onstabiele trekjes vertoonde en een voorbode van wat ons deze namiddag te wachten stond. Maar eerst konden we nog voluit genieten van de zon bij temperaturen die gezakt waren naar 8,4 tijdens de ochtend en in de loop van de dag stegen naar 24,5 graden terwijl de Altocumulus geleidelijk verdween. Er verschenen na de middag stapelwolkjes en deze kregen gezelschap van veel Altostratus en Cirrostratusbewolking waardoor vooral in het zuiden van het land de zon het enige tijd liet afweten. Het ging hierbij een beetje druppelen in Brussel, maar kort daarna ontwikkelde zich zeer plots een flinke stortbui die het in Malderen korte tijd aardig deed plenzen. De stortvlaag duurde slechts enkele minuten, maar eens deze net ten zuidwesten van ons lag ging het hieruit regelmatig donderen terwijl er ook één bliksemontlading zichtbaar was van het CC - type. De bui verloor na zowat een half uurtje haar electrische aktiviteit en onze hoop als onweersliefhebber was gevestigd op het oosten waar zich dreigende massa's Stratocumulus castellanus verzamelden, doch deze leverden niets bijzonders meer op en het klaarde nadien bijna helemaal op vanuit het oosten. De rest van de avond verliep rustig bij een langzaam dalende temperatuur. Er waren wat rukwindjes bij het onweer die goed waren voor een maximumsnelheid van 30,6 km/h en de bui leverde uiteindelijk niet meer dan 0,0 mm op, kortom niet eens meetbaar ondanks het intense karakter ervan. Het meest opvallende was de doordringende zwavelachtige geur die zich kort na de regen verspreidde en rechtstreeks het gevolg is van de langdurige droogte die we achter de rug hebben.
Op een band van Cirrostratus, die zich in het zuidwesten leek te consentreren na, was er vandaag nauwelijks bewolking te zien. Samen met de zon en de warme luchtaanvoer, stond dit natuurlijk garant voor aangenaam zomers weer waarbij de temperaturen enthousiast opliepen van 8,1 naar 24,1 graden. Een zacht briesje tot 19,3 km/h uit het oosten bracht hierbij een beetje verkoeling die op sommige momenten best welkom was. Tijdens de namiddag verschenen er een paar kleine stapelwolkjes, maar de meeste mensen hebben deze waarschijnlijk niet eens opgemerkt en bovendien verdwenen ze na vrij korte tijd. De cirrostratusbewolking zorgde voor wat optische verschijnselen zoals een kleine kring met bovenraakboog en leek naar de avond toe dunner te worden. Net als gisteren blijft het ook 's avonds nog lang zacht terwijl we er terug met een neerslagtotaal van 0,0 mm vanafkomen.
Van de overvloedige bewolking die we de voorbije dagen te zien kregen, was vanochtend niets meer te merken. Met een strakblauwe hemel en felle zonneschijn keek deze veelbelovende dag ons lonkend tegenmoet, maar het plezier was ook deze keer van korte duur. In het westen kwam immers Cirrostratusbewolking opzetten waardoor de diepblauwe hemel geleidelijk werd weggevaagd door een melkachtig witte wolkenlaag. Deze werd na een tijdje gedecoreerd met stapelwolkjes die zich door de inzettende thermiek begonnen te ontwikkelen. Eventjes leek het erop dat het toch nog zou meevallen toen de Cirrostratus en ondertussen verschenen Altostratusbewolking zich niet meer verder uitbreidden, maar het het slechte weer kwam nu opeens uit een andere hoek. De eerdergenoemde stapelwolkjes gingen zich immers uitspreiden tot uitgestrekte Stratocumulusvelden die weldra voor een grijs en somber weerbeeld gingen zorgen. Het bleef hierbij wel droog, maar met de lage temperaturen die zich tussen 2,9 en 17,2 graden ophielden, schoot er van onze lentestemming niet veel meer over. Bovendien stond er een kille west- noordwestenwind die net als gisteren aanwakkerde tot 25,7 km/h. Op het einde van de namiddag kregen we dan weer de traditionele verdwijning van de stapelwolken waardoor enkel de Stratocumulus en Altostratusbewolking overbleven. De Stratocumulus werd zonder de stapelwolken als voedingsbron al snel dunner waardoor we de avond met een waterig zonnetje ingingen. Hierbij verschenen net als gisteren opklaringen vanuit het westen. Samen met de ondergaande zon en verspreide Altocumulusvelden zorgde dit weer voor een fraai plaatje waarmee we deze droge dag (0,0 mm) kunnen afsluiten.
Van de opklaringen was opnieuw niet veel meer te merken, daar er vanuit de Noordzee een hoop lage bewolking is binnengetrokken. Het ging vooral om Stratus en Stratocumulus, welke later overging in een relatief dun Stratocumulus wolkendek. De bewolking kon ons van nachtvorst sparen en de minima zijn dan ook niet beneden 4,6 graden gezakt. Na de middag ging het Stratocumulus wolkendek over in afzonderlijke stapelwolkjes (Cumulus humilis). Deze waren echter zo talrijk dat we de zon ook dan weinig te zien kregen, met erg lage maxima van 13,1 graden tot gevolg. Voeg daar nog eens een strakke noord- noordoostenwind met snelheden tot 33,8 km/h aan toe en het deed eerder aan winter dan aan lente denken. Pas tijdens de avond klaarde het plots volledig op vanuit het noorden, en kleurde de lucht azuurblauw. De wind bleef hierbij nog een tijdje verder razen waardoor het iets trager afkoelt, maar tijdens de nacht zal deze wellicht volledig gaan liggen en zijn de omstandigheden weer gunstig voor een potje nachtvorst. Ondanks de royale aanvoer van bewolking is het vandaag droog gebleven en konden we afsluiten met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zoals verwacht is het ook in Malderen tot vorst gekomen. De minima waren weliswaar nog positief met 1,7 graden, maar de grond sloeg hier en daar wit uit van de ijskristallen waarbij volgens waarnemingen in de buurt temperaturen rond -4 graden op de grasmat zijn gemeten. De lucht kleurde diepblauw en er viel geen wolkje te bekennen waardoor de zon weer tussenbeide kon springen om de val van het kwik te stuiten en ons terug in lentestemming te brengen. Voor zover dat lukte tenminste, want de aangevoerde lucht was nog steeds van polaire oorsprong, en de lage dauwpunten die steeds beneden het vriespunt bleven, zorgden ervoor dat het ondanks de maxima van 17,6 graden onaangenaam koud bleef aanvoelen. Gelukkig stond er deze keer minder wind dan gisteren (snelheden bleven beperkt tot 20,9 km/h uit het noord- noordoosten) waardoor het koudegevoel een beetje getemperd werd. Tegen de middag werden er wat Cumulus humilis wolkjes gevormd maar veel stelde het niet voor terwijl ze 's avonds weer oplosten. Uitlopers van een zwak warmtefront zorgden 's avonds voor wat sluierbewolking die de afkoeling komende nacht wellicht een beetje zal afremmen. Het voelde echter al snel bijtend koud aan en het duurde niet lang voor het kwik onder 10 graden dook eens de zon weer onder was. Als er komende nacht iets bevriest zal het in ieder geval geen (vers) regenwater zijn want we sloten nog maar eens af met een dagtotaal van 0,0 mm.
Nog steeds stond het weersbeeld in het teken van nevel en mist bij zachte minima dichtbij 10 graden. De bovenlucht was deze keer echter lichtbewolkt waardoor we vooral in de mistvrije steden de zon zagen opkomen. Daarna wist de mist echter ook de steden te veroveren en werd het overal een grijze soep. Het was wachten tot in de late voormiddag voordat de bewolking weer ging breken en overging in een mix van Stratocumulus en Stratus fractus. Hieruit ontstonden dan mooiweerswolkjes al bleef het nog steeds erg nevelig met fletse kleuren en een slecht zicht. De zon liet het opwarmen tot 18,9 graden en de wind draaide naar het noorden met snelheden tot 22,5 km/h. De opklaringen waren het gevolg van koelere luchtmassa's die het land binnenstromen, maar oprukkende warme en onstabiele lucht probeerde ons eveneens te bereiken vanuit het zuidoosten. Hierin zat een flinke portie onweersbuien welke vanuit Malderen nog net te zien waren in het zuidoosten. Geen enkele hiervan wist ons echter te bereiken en de rest van de avond verliep rustig. Door de opklaringen koelde het flink af en de minima werden hierdoor pas tegen middernacht bereikt met 7,7 graden. Het neerslagtotaal is beperkt gebleven tot 0,0 mm.
Nadat het afgelopen nacht tot 6,6 graden was afgekoeld, zorgde heldere zeelucht voor diepblauwe luchten waarin al snel stapelwolken ontstonden toen de zon op was. Na een tijdje verschenen er in het westen Stratocumulus lenticularis wolken die een schitterend contrast vormden tegen de blauwe lucht en het leek alsof we hiermee alles in huis hadden voor een prachtige lentedag. Niets was echter minder waar want de stapelwolken werden opeens talrijker, er dreven uitgestrekte Stratocumulus velden binnen en vanuit het westen kwam er tegen de middag een scherpbegrensde band van middelhoge bewolking opzetten (Altostratus). De wind wakkerde flink aan en haalde snelheden tot 30,6 km/h uit het west- zuidwesten. De zon kwam tijdens de namiddag nog maar nauwelijks tevoorschijn en de maxima bleven dan ook laag met 18,3 graden. De bewolking was afkomstig van een uitstervend koufrontje en het was dan ook te verwachten dat er geen neerslag aan te pas kwam. Omstreeks 20H zaten we al aan de andere kant van dat front en klaarde het op vanuit het westen wat terug een mooie zonsondergang opleverde doordat de oranje zonnestralen op de wegtrekkende bewolking in het oosten weerkaatsten. Vanuit het westen dreef wel nog veel Cumulus fractus en Stratocumulus binnen maar ook deze brachten geen neerslag voort zodat we met 0,0 mm konden afsluiten als dagtotaal.
Bij minima van 1,6 graden is het inderdaad vorstvrij gebleven in thermometerhut maar kwamen er à volonté meldingen binnen van berijpte grasvelden en bevroren dakramen terwijl ook hier en daar de krabbertjes weer mochten bovengehaald worden. Daar hoorde een heldere, diepblauwe polaire lucht bij waarin tijdens de voormiddag stapelwolken werden gevormd. Deze gingen over van Cumulus mediocris naar Cumulus humilis die op haar beurt in dunne Stratocumulusplakjes leek uiteen te vallen. Vervolgens losten deze wolken op maar in de plaats kwam Cirrostratus bewolking waardoor de hemel melkachtig kleurde terwijl er halo's en andere optische verschijnselen te zien waren. De plantenkwekers moesten zich echter geen illusies maken want deze bewolking kondigde geen regenzone aan, zelfs niet toen er even wat Altostratus translucidus om het hoekje kwam kijken. Integendeel, de bewolking werd tijdens de avond weer dunner en op wat Altocumulusveldjes in het zuiden na was er tegen zonsondergang niets meer van te zien. Ondanks de bewolking overdag hebben we tegenover gisteren opnieuw wat thermische winst kunnen boeken bij maxima van 17,4 graden terwijl de wind verder is gekanteld naar het noord- noordoosten en daarbij zeer zwak werd om tegen de avond weg te vallen. De avond werd gekenmerkt door een invallende kilte, maar de temperaturen lagen een stuk hoger dan gisterenavond op dezelfde tijd waardoor nachtvorst niet meer aan de orde lijkt te zijn. Net als neerslag trouwens want alweer bleven de pluviometers werkloos met 0,0 mm op hun stempelkaart.