Voor zomerliefhebbers was dit een dagje om snel te vergeten. Hoewel we vanochtend nog droog begonnen met een beetje blauw in de lucht was het al snel afgelopen en kwamen grijze wolken het luchtruim opeisen. Dat ging na de middag gepaard met neerslag maar deze neerslag was erg beperkt en het totaal raakte niet hoger dan 1,6 mm. Op het moment dat dit verslag getypt wordt is de regen echter aan het intensiveren. Temperaturen schommelden tussen 8,3 minimum en 13,5 als maximum. We hebben een tijdje boven onze stand geleefd maar de natuur neemt blijkbaar terug wat hij ons gegeven heeft. De wind is vandaag ook weer wakker geworden en deze haalde pieken van 27 km/h. Hoewel het hier in Malderen naar 't schijnt niet geonweerd heeft, heeft het dat wel gedaan in Brussel waar ik me bevond toen een weerlicht meteen door een luid gedonder werd gevolgd. Op het pluviogram is wel een piek van 7 mm/h te zien dus er is te Malderen in ieder geval een kortstondige bui met intensere regen geweest. Met de luchtdruk is het ook povertjes gesteld, deze is sinds het dieptepunt van 983,3 hPa in de ochtend van 5 mei nog steeds niet boven de 1000 hPa geraakt. Voor mei is dit echt uitzonderlijk. De komende twee dagen zal er geen watergebrek zijn, zaterdag wordt een waterdag en zondag zullen we in de voormiddag op nog een aantal buien getrakteerd .
Vanochtend ontwaakte de Malderse bevolking in de gietende regen met als summum een donderklap omstreeks 9H30 in de voormiddag. Pas nadat er zo'n tien lieter regen naar beneden gedenderd was, gemengd met een weinig hagel, braken er rustigere tijden aan. We kregen een erg turbulente hemel te zien waarbij zich indrukwekkende wolkenformaties vormden en kort voor de middag zorgden deze voor een nieuwe regenbui, ditmaal echter zonder gedonder erbij. Na de middag kregen we een mix van opklaringen, wondermooie wolkenlandschappen en af en toe wat licht gedruppel tot er halverwege de namiddag een nieuwe erg pittige regenbui de revue passeerde. Deze werd op haar beurt gevolgd door brede opklaringen en veel zon, doch het was enkel te genieten vanachter glas mede door de krachtige noordenwind die maarliefst 50 km/h haalde en mede door de temperaturen die niet hoger uitkwamen dan 7,4 tot 13,8 graden. Tegen de avond kwam er opnieuw bewolking opzetten en een nieuwe regenbui kondigde zich aan door stevige windvlagen en een paar vage donderklappen in de verte, maar ook na deze regenbui volgden opnieuw een paar mooie opklaringen waaronder we op dit moment nog steeds vertoeven. Lang zal dit echter niet duren want vanuit het westen komen opnieuw dreigende wolkenluchten opzetten en de radar toont een nieuwe buienlijn die het Malderse grondgebied reeds dicht is genaderd. De buien nemen echter af in intensiteit doordat hun belangrijkste energiebron de zon was, en in de loop van de nacht zou het dan ook weer rustiger moeten worden. Morgen, wanneer de zon weer volop schijnt zulen zich al snel nieuwe buien ontwikkelen die lokaal intens kunnen uitpakken doch volgens de prognose van het GFS zouden ze iets minder aktief zijn. Ingrediënten als hagel, rukwinden en onweer blijven evenwel niet uitgesloten...
Bij het aanbreken van de dag was het vrijwel stationaire front dat al dagen in onze buurt ligt, iets opgeschoven naar het noordoosten waardoor we ook in Malderen wat lichte regen te verwerken kregen. De grootste hoeveelheden vielen in de voormiddag (0,6 mm), terwijl het lichte gedruppel dat in de loop van de dag af en toe plaatsvond niet meer meetbaar was. De bewolking zelf was echter niet van plan om te wijken waardoor het een eerder sombere en koele dag werd bij temperaturen die tussen 10,2 en 19,2 graden schommelden. Na de middag waren tijdelijk de contouren van een zwak waterzonnetje zichtbaar en werden er door de instralende warmte wat lichte buitjes gevormd maar ook deze leverden niet meer dan een paar verdwaalde druppels op. Echt koud voelde het nooit aan, temeer doordat de hoge luchtvochtigheid en de zwakke oost- zuidoostelijke wind (hooguit 12,9 km/h) het warmtegevoel goed in stand hield. Ook 's avonds koelde het slechts langzaam af onder de betrokken hemel.
Na heel wat geklungel is de regen er in de loop van de nacht toch nog in geslaagd om de droge luchtlaag die zich vlakbij de grond bevond te doorbreken. Het logische gevolg was dus dat we vanochtend ontwaakten onder een grijze hemel waar de regen aan een lichte of matige intensiteit uit neerplensde. Het was een heel apparte gewaarwording om in een natte omgeving het daglicht te zien wederkeren, en in deze situatie zou niet zo snel verandering komen. De bewolking voorkwam een sterke afkoeling zodat het ondanks de inval van koelere lucht gisterenavond niet kouder werd dan 12,2 graden. Tijdens de voormiddag keken we aan tegen een Nimbostratuswolkendek waaronder talloze Stratus fractus- en te zien waren. Het ene moment regende het, het andere moment werd het eventjes droog en door het ontbreken van de zon die er ook na de middag weinig zin in had om een doorbraak te forceren, kwamen de temperaturen niet hoger dan 15,7 graden uit. Bovendien moesten we ook nog eens rekening houden met een nijdige west- zuidwestenwind die er snelheden tot 46,7 km/h wist uit te persen. Tijdens de namiddag werd er evenmin bezuinigd op het hemelse vocht, terwijl de avond werd gekenmerkt door een toename van de windsnelheid op grotere hoogte door het dichterbij komen van de straalstroom. Dit was zeer goed merkbaar aan het hoge tempo waarmee de wolken over de hemel voortjoegen, doch doordat we aan de rechteruitgang van deze jet zaten, was het 'interessante' weer weggelegd voor onze noorderburen die vooral tijdens de late avond en nacht werden geconfronteerd met heuse onweersbuien waarin ook hagel en rukwinden voorkwamen. Te Malderen bleef het grotendeels droog, afgewisseld met nog een paar sporadische doch erg dikke druppels die nog neerplensden. Om middernacht had het neerslagtotaal reeds 3,2 mm bereikt.
Met minimumtemperaturen van 11,1 graden, een heldere hemel en een blinkende meizon die reeds vanaf de eerste seconde na haar opkomst paraat was, neemt deze lentedag terug een zomerse start. Tijdens de voormiddag was er geen wolkje te bespeuren en liep de temperatuur snel op om tijdens de namiddag op een tamelijk zwoele 26,9 graden uit te komen. Overdag stak er ook een oostelijk briesje op dat aanwakkerde tot 19,3 km/h. Tegen de middag werden er terug stapelwolkjes gevormd die iets vroeger van de partij waren dan gisteren, en tevens een stuk talrijker waren. Niettemin ontsproten hier geen buien of onweders aan terwijl de zon nog meer dan genoeg ruimte voor zich had om de zomerse sfeer in stand te houden. Naar de avond toe verdwenen de stapelwolkjes als sneeuw voor de zon, en even later verdween de zon eveneens waarbij we een heldere en erg zachte avond ingingen. Tegen middernacht bereikte het neerslagtotaal van deze droge dag uiteindelijk 0,0 mm.
De opklaringen hebben het tijdens de nacht goed volgehouden waardoor we vanochtend weer afspraak hadden met de zon. Het was echter maar een kort afspraakje want in het oosten hielden zich hardnekkige Stratuswolken op die niet terugdeinsden voor een aanval op het Malderse weerstation. In het zuiden was dan weer een zeer bizarre vorm van Stratocumulus lenticularis te zien die zich op Cumulusachtige voetjes leek te ontwikkelen, maar wat verderop eveneens overging in sombere Stratus. Tegen al deze dreigingen viel natuurlijk niets te beginnen waardoor we binnen de korste keren weer onder een sombere wolkenmassa verdwenen, terwijl de zon daarboven hetzelfde deed. Gelukkig duurde de wolkeninvasie minder lang dan gisteren, want na een paar uur zagen we de boel weer overgaan in Stratus fractus waartussen diepblauwe opklaringen verschenen. De wolkenflarden gingen geleidelijk over in Cumuluswolken, en hiermee was de trend naar een vrij mooie lentedag gezet. De zon kon ons goed opwarmen waarbij het kwik opliep van 9,8 tot 21,1 graden terwijl de wind het zuidwesten opzocht met snelheden tot 30,6 km/h. Naar de avond toe verschenen er terug Stratocumulusvelden die zich vooral in het westen ophielden. Deze hadden net als vanmorgen golvende lenticularis - patronen waardoor de dag net op dezelfde manier wordt afgesloten als hij begonnen is. Niet alleen de Stratocumulusbewolking, maar ook het neerslagtotaal zag er hetzelfde uit als vanochtend, namelijk 0,0 mm.
Ondanks de onheilspellende weerberichten die een uitermate sombere en kille nawinterdag aankondigden, oogde het weersbeeld vanochtend nog erg vriendelijk. Er hing een luchtig Stratus fractus wolkendek waartussen enkele kleine opklaringen zichtbaar waren, en het bleef droog bij temperaturen die niet onder 6,1 graden zakten. De opklaringen werden zelfs nog breder naarmate de voormiddag verstreek, en deze toonden een diepblauwe bovenlucht waartegen zich Altocumulusveldjes aftekenden terwijl de Stratus fractus overging in Cumulus. De Altocumulusveldjes werden naar de middag toe dikker zodat we uiteindelijk tegen een grijze Altostratuslucht aankeken met de eerdergenoemde Stratus fractus eronder. Toch bleef het droog en was de zonnewarmte op sommige momenten nog dwars door het wolkendek voelbaar. De namiddag verliep duidelijk een stuk somberder dan de woormiddag wat zich vertaalde in opnieuw erg lage maxima van 12,3 graden. De noordenwind was niet al te krachtig met haar snelheden tot 22,5 km/h maar was in deze omstandigheden goed voelbaar, net als die zeven motregendruppeltjes welke samen met de avond zijn gevallen. Deze waren (natuurlijk) niet meetbaar zodat het dagtotaal bleef steken op 0,0 mm. De Stratus en Stratus fractusbewolking blokkeerde 'savonds het zicht op (eventuele) hogere bewolking maar zal ons komende nacht wellicht van vorstige toestanden behoeden.
Grote hoeveelheden Altocumulus en Altostratusbewolking zorgden voor een sombere start die ons echter uitzicht op broodnodige regen bood. Maar deze kwam er niet want in het westen werd de bewolking scherp begrensd door brede opklaringen en de zon kwam er al vlug weer door. Van de heerlijk koele minima van 10,8 graden werd meteen brandhout gemaakt en tijdens de namiddag rolden er maxima van 28,6 graden uit de barbecueset van onze weergoden. Door de droge lucht voelde het in de wind echter een stuk koeler aan en wind was er zeker, met snelheden tot 35,4 km/h uit het zuiden. Er verschenen tijdelijk wat stapelwolkjes en er was nog wat sluierbewolking te zien van het koufront dat net ten westen van ons kwam te liggen. Dit zorgde voor een versterkte aanvoer van warme lucht waardoor het tijdens de avond nauwelijks afkoelde bij temperaturen die pas na zonsondergang beneden de 25 graden doken. Natuurlijk mogen we dit niet al te letterlijk nemen met een neerslagtotaal van 0,0 mm al lijken de meeste planten reeds een professionele duikhouding te hebben aangenomen...
Het is opvallend zacht gebleven vanochtend ondanks de vrees voor nachtvorst die er aanvankelijk was. Het luchtruim was met dunne Stratocumulusvelden bedekt en het kwik was uitgekomen op 6,5 graden. Overdag kwamen we in gevoelig zachtere luchtmassa's terecht waardoor het kwik een flinke bokkensprong maakte en uitkwam op 17,7 graden. Niet meteen een hoogvlieger voor begin mei, maar een wereld van verschil tegenover gisteren. De bewolking bestond vooral uit Stratocumulus, Cirrus en Cirrostratus waarbij eerstgenoemde vooral tijdens de voormiddag mooie ribbelpatronen kreeg. Tegen de avond waren het dan weer de rustgevende kleuren die de weersfotografen rusteloos maakten waarna een zachte nacht volgde. De luchtaanvoer was immers subtropisch geworden en geschiedde met snelheden tot 25,7 km/h uit het zuiden. De bewolking zag er op sommige momenten dreigend uit, maar op een verdwaalde regendruppel na bleef het droog en konden we met een dagtotaal van 0,0 mm afsluiten.
We begonnen de dag met een diepblauwe lucht waarin de zon meteen weer het beste van zichzelf kon geven. Na een tijdje werd de atmosfeer merkbaar onstabiel en werden er stapelwolken gevormd. Vooral tijdens de namiddag groeiden sommigen uit tot flinke afmetingen en verscheen er Cirrus densus bewolking tussen waarachter de zon regelmatig wegdook. Rond dat moment werden de maxima van 25,4 bereikt en vertoefden we even in een zomerse stemming alvorens het helemaal betrokken raakte. Af en toe vielen er wat regendruppels en op een gegeven moment traden er ook koele rukwinden op tot 19,3 km/h uit het noordwesten wat wellicht afkomstig was van valwinden uit één van de buien. Er volgde ook in Malderen wat lichte regen die echter niet meetbaar was en soms was er ook wat gerommel te horen. Dit klonk echter zo ver en zo vaag dat het slechts met 3D- geluidsanalyses kan achterhaald worden of het effectief om een donderslag ging. Volgens de radar waren er in elk geval wel een aantal ontladingen te zien over het centrum en westen van België. Tijdens de avond volgde er een periode van continue regen (zonder onweer) welke het dagtotaal aanvulde tot 4,0 mm en tegen zonsondergang werd het weer droog. Het was nu windstil, de atmosfeer was bezwangerd van het vocht en er dreven een paar opklaringen binnen die voor een zeer mooie, subtropisch aandoende setting zorgden bij de nog steeds erg zachte temperaturen. Het deed ook erg mystiek aan door de nevel die werd gevormd en de stilte die over de omgeving neerdaalde.
Tijdens het tweede deel van de nacht is het grotendeels droog gebleven en vanochtend maakten brede opklaringen hun opwachting waarin wat Stratocumulusveldjes en Cirruswolken te zien waren. Dit alles konden we bij minima van 9,4 graden aanschouwen, en er leek een rustige, droge en fraaie lentedag op het menu te staan. Doch plots verschenen er enkele Stratus fractus wolkjes en deze breidden zich in een mum van tijd uit waardoor het hele luchtruim hiermee vol zat. Voor we het wisten begon het weer te regenen uit deze bewolking, al ging het in tegenstelling tot de dikke, tropische druppels van gisterenavond om een heel fijne regen die een beetje naar motregen toe neigde. Deze neerslag was van korte duur en de bewolking werd iets dunner, doch we bleven tegen een sombere lucht van Stratus en Stratus fractus aankijken. De wind wakkerde hierbij stevig aan waardoor het kil aanvoelde en we terug met een pure herfstsfeer te maken kregen. Korte tijd later verschenen er echter opklaringen en konden we weer van een diepblauwe lucht genieten waarin de resterende bewolking overging in Cumulus congestus, Cumulonimbus en Stratocumulus. Dit leverde weer typische voorjaarsluchten op met veel contrast en prachtige wolkenlandschappen terwijl de buien ook present tekenden. Ook het klassieke 'Gat van Londerzeel' was er weer bij want daar bleef het gewoon droog en daar de regenzone van deze voormiddag ook al de grootste moeite had om zich over Londerzeel uit te rollen bleef het daar beperkt tot een neerslagtotaal van 0,1 mm. Na de middag kwam er warmte advenctie op gang vanuit het westen waardoor de buienwolken steeds lager reikten en uiteindelijk gedegradeerd werden tot Cumuluswolken die zich tot Stratocumulus uitspreidden. Neerslag viel daar vrijwel niet meer uit en naar de avond toe bleven er alleen wat mooiweerswolkjes, een paar verhakkelde Stratocumulusveldjes en een plak Cirrus over waarin de zon nog eventjes haar ding kon doen om ons op te warmen. Dit leverde maxima van 17,5 graden op die veel kouder aanvoelden dan ze waren door de uiterst venijnige west- zuidwestenwind die er vrolijk op los bulderde. Pas tegen de late avond leek de atmosfeer weer wat tot rust te komen, en toen dreef er meer Cirrus en Cirrostratus binnen terwijl de overige wolkensoorten grotendeels oplosten.