Het viel vandaag allemaal nog best mee met het weer. We gingen met wisselende bewolking van start en naarmate de dag vorderde werd de hemel weliswaar steeds minder diepblauw maar daar had de zon niet zo'n problemen mee en het kwik kon zo nog oplopen tot een best aangename 22,4°C. De minima waren dan weer een beetje frisser dan gisteren met 10,3°C, en de wind was een stuk kalmer dan gisteren met 13 km/h uit nogal veranderlijke richtingen. Neerslag was er niet, op een enkele druppel na die kort na 7 uur op de vensters neerplofte. Voor morgen ziet het er ook niet al te slecht uit en zal het droog blijven behalve in het oosten waar een bui tot de mogelijkheden blijft horen, maar de wind zal in de namiddag flink gaan aantrekken en daarmee de inval van de koele polaire lucht inluiden voor vrijdag. Er komen buien op het menu te staan en tijdens het weekend zullen deze onweerachtig worden met grote kans op hagel. Ook randverschijnselen zoals een hoosje of een tuba zijn tussen vrijdagavond en zondagnamiddag niet uitgesloten. maandag wordt het weer rustiger door warmte advektie in de hogere regionen van de atmosfeer.
Het grootste deel van de dag konden we weer genieten van veel zon en aangename temperaturen alvorens een "regen"-zone geleidelijk de bewolking deed toenemen. Bewolking was er al in de eerste ochtenduurtjes onder vorm van hoge sluierbewolking en wat Alto - en Stratocumulusvelden die in de loop van de voormiddag schaarser werden en plaats maakten voor een paar verspreide mooiweerswolkjes. De temperaturen schommelden hierbij tussen een aangename 13,9 en 24,8 graden bij een westelijke bries tot 31 km/h. Naar de avond toe was het dan afgelopen met het zonnekloppen maar blijkbaar is de onderste luchtlaag van de atmosfeer te droog (de RV daalde opnieuw tot een erg lage 38%) waardoor de regen voorlopig de grond niet kan bereiken en slechts zichtbaar is als vertikale valstrepen die halverwege tussen de wolken en de vaste grond in het niets leken te verdwijnen. Pas sinds een uur of acht slaagt het natte goedje er pas echt in om de grond te bereiken. Wanneer we het weer van vandaag achter ons laten en een duik nemen in de weermodellen, is het verbazing alom want de modellen hebben nu compleet het roer omgegooid waardoor er op maandag helemaal geen afkoeling komt. Het blijft de komende week zeer warm bij temperaturen die richting 35 graden zullen stijgen. Onweerskansen zijn nu vooral weggelegd voor dinsdagavond en voor een deel op donderdag wanneer de tropische luchtmassa na een bescheiden afkoelingop woensdag weer de Lage Landen zal heropzoeken.
Gelukkig bleek het extreem sombere weer van gisteren slechts een eendagsvlieg te zijn. De eerste opklaringen waren gisteren reeds laat op de avond te zien en bij het ontwaken vanochtend bleek de zon het grootste deel van het luchtruim voor haar alleen te hebben gewonnen. Naarmate de voormiddag vorderde, kregen we af te rekenen met uitgestrekte Stratocumulusvelden, maar dit was eveneens slechts tijdelijk: de bewolking trok weg en maakte plaats voor wat verspreide mooiweerswolkjes rond en na de middag. Deze wolken verdwenen geleidelijk naar de avond toe grotendeels, maar de echte warmte heeft ons duidelijk nog niet bereikt vermits het in de loop van de avond erg snel afkoelde. Enkele stapelwolkjes kregen het nog voor elkaar om het tot na zonsondergang vol te houden, maar het bleef op deze locatie droog. We konden uiteindelijk temperaturen van 9,1 tot 23,0 graden optekenen voor deze dag terwijl er een noord - noordwestelijk briesje stond met snelheden tot 20,9 km/h.
Het eerste deel van de voormiddag verliep nog erg saai en aan de kille kant met veel wolken waar de zon zich niet meteen een weg door kon banen. Gelukkig kwam daar redelijk snel verandering in en zagen we mooie opklaringen binnendrijven waarbij zeer heldere, diepblauwe luchten afgewisseld werden met erg fraaie wolkenpartijen, die gedreven door een krachtige zuidwestelijke wind (met snelheden tot 45,1 km/h) over de hemel joegen. De radarbeelden toonden inmiddels reeds buiige aktiviteit ten zuiden en zuidwesten van onze landsgrenzen, en daar zou Malderen later deze dag uitgebreid kennis mee maken. Een eerste exemplaar bereikte ons kort na 12H en deze had matige regen aan boord waarna deze werd afgesloten met zeer indrukkwekkende, aambeeldvormige wolkenstructuren. Voorlopig was deze bui nog niet voorzien van onweer of andere randverschijnselen zoals valwinden en hagel. Er volgde terug een mengelmoes van opklaringen en wolkenvelden en zowat halfweg de namiddag was het dan tijd voor het zwaardere werk toen een onweerslijn, voorzien van dreigende, loodgrijze wolkenstructuren recht op Malderen afstevende. De bliksemaktiviteit was niet overdreven groot maar de neerslag mocht er best wel wezen met een intensiteit die opliep tot maarliefst 198,6 mm/h waarin tevens wat lichte hagel verwerkt was. Op het einde van de bui ging het nog enige tijd matig doorregenen waarbij er enkele bliksemontladingen op korte afstand plaatsvonden, die uiteraard met een oorverdovend gerommel gepaard gingen. Nadien waren er weer prachtige wolkenluchten om 'U' tegen te zeggen en er volgde nog voor de avond inviel een tweede onweer. Weliswaar een stuk lichter dan het eerste exemplaar, maar aan regen had ze duidelijk geen gebrek. De bewolking was ondertussen flink toegenomen waardoor er tussen de buien door nauwelijks nog ruimte overbleef voor de zon. De rust keerde tijdens de avond weer en we kregen dan terug steeds meer opklaringen te zien. Het uiteindelijke neerslagtotaal bereikte 13,2 mm terwijl de dag werd gekenmerkt door temperaturen die zich tussen 13,8 en 19,4 graden ophielden.
Opnieuw waren er heel wat stapelwolken die reeds vroeg in de morgen ontstonden en geregeld de zon deden verdwijnen. Alle aandacht was gericht op een buienlijntje dat zich boven Luxemburg ontwikkelde en zich snel uitbreidde in de nabije omgeving waarbij het leek dat ook Malmedy er dadelijk aan ten prooi zou vallen. Na een paar uur bleek het buienlijntje echter nog steeds op dezelfde plaats te hangen en haar uitbreidingsplannen gestaakt te hebben. We moesten het dus hebben van de stapelwolkjes die zich hier ontwikkelden en eveneens best de moeite waren om aan te zien. Halverwege de namiddag speelden ze het klaar om er ook hier een buitje uit te persen, maar gehinderd door temperatuursinversies vlak erboven hield de bui het na enkele verdwaalde regendruppels al snel weer voor bekeken. De zon kwam vervolgens weer tevoorschijn terwijl de bewolking steeds meer werd gedomineerd door Stratocumulus die zich door uitspreiding vormde. Onder de aanwezige bewolking waren veel 'crespular rays' te zien door binnenstromende vochtige lucht uit een depressie die via Frankrijk net onder ons door trekt. Dit was tevens merkbaar aan Cirrus en Cirrostratusbewolking boven de zuidelijke horizon. Tijdens de avond zinken alle buien naar gewoonte als geleipuddingen in elkaar en worden de opklaringen breder. Dit gebeurt echter niet zonder een flinke afkoeling die ons komende nacht wel eens dicht bij het vriespunt zou kunnen brengen.
Er werden vanmorgen reeds snel stapelwolkjes gevormd die door de krachtige junizon geleidelijk verder uitgroeiden. Boven Nederland bevond zich een kleine depressiekern die ervoor zorgde dat de stapelwolken daar weer uitgroeiden tot flinke buien waar terug onweer op zat. Te Malderen bleef het droog en kon de temperatuur die vanochtend naar 11,9 graden was gedaald, rustig stijgen naar een aangename 22,1 graden. Naar de avond toe namen de stapelwolken weer af in volume en aantal waardoor we terug konden genieten van overvloedige zonneschijn. De avond verliep vervolgens in bijna heldere omstandigheden, waarbij het flink afkoelde en behoorlijk kil ging aanvoelen na zonsondergang. Gelukkig is de noordwestenwind die overdag weer aanwakkerde tot 32,2 km/h weer gaan liggen zodat het niet nog kouder ging aanvoelen. We sloten de dag af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Onder de open hemel is het vannacht flink afgekoeld waardoor we met minima van 9,6 graden eindigden. De wind kon erger voorkomen, al was het in het noordoosten van Nederland kennelijk prijs met lichte grondvorst en plaatelijk berijpte grasperken. Te Malderen niets van dit alles, want het enige ijs werd aangevoerd in de vorm van ijle Cirrostratusbewolking die zich aan de zuidoostelijke helft van het luchtruim ophield. Deze scherp begrensde melkachtige laag was nog steeds het resultaat van de hyperactieve depressie die het zuiden van Frankrijk met kolkende modderstromen en overstromingen overspoelt. De bewolking bleef de hele dag door min of meer ter plaatse trappelen waardoor het erg zonnige karakter van deze zomerdag zeker geen verrassing mag wezen. Toch moesten we vooral tijdens de voormiddag rekening houden met een groot aantal stapelwolken die zich vlot konden ontwikkelen maar tijdens de namiddag weer grotendeels oplosten. De aangevoerde lucht was duidelijk warmer waardoor de temperaturen konden oplopen naar een vrij warme 24,2 graden terwijl ook de avond een stuk minder kil was dan gisteren. Deze thermische winst werd echter afgestraft met een vlagerige noordoostenwind die tijdens de avond zelfs nog in kracht toenam en behoorlijk wat hinder veroorzaakte met haar snelheden tot 33,8 km/h. Bij zonsondergang hing de vanochtend reeds aanwezige Cirrostratusband nog steeds op dezelfde plaats waarbij het wel lijkt alsof ze geen millimeter is verschoven. Ze lichtte prachtig oranje op in de laatste stralen van de ondergaande zon waarna vervolgens in het bleke licht van de maansikkel het bedroevende neerslagtotaal van 0,0 mm kon worden afgelezen.
De passage van een koufront zorgde afgelopen nacht reeds voor buien en bewolking die de minima op peil hield met 11,3 graden. Veel stelden die ochtendlijke buitjes niet voor, maar daar zou spoedig verandering in komen want in de loop van de voormiddag trok er een troglijn met intense stortbuien over onderandere Brussel. Hierachter kwamen we in een gunstig gebied voor buienvorming terecht aan de linkeruitgang van een jetstreak waardoor de gevolgen zich snel lieten raden. Mede geholpen door afkoelende bovenluchten en een opwarmende luchtlaag bij de grond (instraling door de machtige junizon) werden er prompt stapelwolken gevormd. Deze bolden flink op en na de middag zagen dan de eerste buien het levenslicht. In Brussel kwam het tot onweer omstreeks 16H al leek de neerslagintensiteit niet zo groot te zijn als deze voormiddag ondanks de talloze bliksemflitsen en windvlagen bij de bui. Het onweer trok vervolgens met een zuidwestelijke stroming Nederland in waar ze dit ook al snel geweten zouden hebben. Welke buienlijnen/wolken/complexen wanneer Malderen aandeden is niet duidelijk, maar er moet in ieder geval minstens een stevige knaap tussen gezeten hebben getuige het neerslagtotaal van 8,3 mm. Dat er rukwinden aan te pas kwamen was eveneens duidelijk met 45,1 km/h uit west- zuidwestelijke richting op de teller en een reeks bloembakken die vanochtend nog op een andere plaats stonden. Tijdens de avond kwamen we in stabielere luchtmassa's terecht aan de achterzijde van een zoveelste troglijntje waardoor de bewolking nu beperkt bleef tot Cumulus die geleidelijk kleiner en schaarser werd. Er stroomde wat warmere en vochtigere lucht binnen hogerop in de atmosfeer wat zich vertaalde in mooie crepusculaire stralenbundels. Tegen zonsondergang was bijna alle bewolking verdwenen op wat Stratocumulus na, maar het deed niet meteen aan een zomerse avond denken door de nijdige westenwind die nu opstak en de koele polaire luchtmassa's die over het weerstation uitstroomden.
We vonden onszelf vanochtend terug aan de noordwestelijke flank van een koufront, waarin een stabiele zone met opklaringen voorkwam. Dit gebied trok in haar lengte over ons waardoor we het grootste deel van de dag niets te vrezen hadden van regen en onweer ook al kwam het water de hele dag door op nog geen twintig kilometer van Malderen met bakken naar beneden. Wat we op deze lokatie wel voelden was de wind die de hele dag stormachtig was en met snelheden tot 40,2 km/h uit het zuid- zuidwesten voor de nodige hinder en schade zorgde. Deze joeg ook de gevoelstemperaturen naar beneden waardoor we lak hadden aan de relatief zachte maxima van 20,2 graden. De bewolking was niettemin erg fraai met mamatus en undulatusvormen erin die enerzijds door een krachtige jetstreak op grote hoogte en anderzijds door de buien op het koufront getriggerd werden. Het koufront week op het einde van de namiddag terug naar het zuidoosten waardoor we nu volledig in de opklaringen terecht kwamen. De zon die de hele dag door slechts in matglasversie te zien was, kon nu pas echt gaan branden voor zover er niet werd geblust. We kwamen immers buiten die stabiele zone terecht en het duurde niet lang eer een buienwolk dat in de gaten kreeg en alsnog in Malderen kon binnenglippen. 1,4 mm was het resultaat en na de buienpassage was het een op en afgaan van fraaie stapelwolken en spierwitte Cumulonimbi die tot na zonsondergang voor mooie uitzichten bleven zorgen. De wind zwakte toen wat af maar ook dan zorgde het aanhoudend gebulder der rukwinden voor een onvervalst herfstgevoel.
We begonnen de dag met overvloedige sluierbewolking die voor een melkachtige waas zorgde bij minima van 11,8 graden. De bewolking ging over in een transparante laag Altostratusbewolking die echter niet gelijkmatig over het luchtruim verdeeld was zodat de zon op sommige momenten harder kon schijnen. Dit zorgde voor de vorming van stapelwolkjes en vooral tijdens de voormiddag zorgde dit voor een aangenaam en vriendelijk weertype. De wind was duidelijk zwakker dan het stormachtige gisteren, maar toch nog goed voelbaar met snelheden die opliepen to 29,0 km/h uit west- zuidwestelijke richting. Na de middag begon het te druppelen ook al wekte de transparante bewolking niet meteen de indruk dat hij in staat was om neerslag te produceren. Het ging tijdelijk zelfs redelijk hard regenen met erg dikke druppels maar er zaten ook droge perioden tussen en de intense regenval was van zeer korte duur. Een neerslagtotaal van 0,2 mm was dan ook alles wat we eruit konden persen en een nieuwe droogte lijkt op deze manier steeds meer vorm te krijgen. Daar het een warmtefront betreft, kwamen we geleidelijk in warmere lucht terecht, al resulteerde dit eerder in het ontbreken van een afkoeling tijdens de avond dan in een opwarming. Door de stijgende vochtigheidsgraad en afzwakkende wind ging het echter toch warmer aanvoelen. We haalden maxima van 21,5 graden. Tegen de avond bevonden we ons weer aan de tropische zijde van het warmtefront en zagen we een heel ander soort bewolking die een onstabiele indruk wekte (Stratocumulus castellanus, Cirrus densus, Altocumulusvelden, wat Cumulus en chaotische kluwens van Cirrus). De vochtige lucht zorgde bij zonsondergang voor mooie oranjetinten en het was dus weer een avond om er op los te flitsen als weers- of natuurfotograaf. Op de radar verschenen enkele buien die op ramkoers lijken te liggen voor Malderen waardoor de plantjes misschien toch nog op een verlossing uit hun lijden kunnen rekenen.
Tijdens de nacht is er blijkbaar opnieuw dikkere bewolking binnengedreven waardoor de dag een erg sombere start maakte onder een gesloten Stratus wolkendek. Het deed allemaal erg veel aan een late herfstdag in oktober denken en tot overmaat van ramp loste de bewolking in tegenstelling tot gisteren niet meer op. Sterker nog, het ging bij momenten lichtjes regenen al viel deze neerslag erg mee/tegen in verhouding tot de soms apocalyptisch donkere wolkenluchten die we te zien kregen. Dikwijls leek het alsof we zware stortbuien konden verwachten maar de olifanten baarden iedere keer een (grijze) muis van 0,0 mm. Ook toen er er een gestaag opbouwende laag van Altostratus bewolking zichtbaar werd, kwam het niet verder dan enkele regendruppels, niet eens genoeg om de straatstenen nat te maken. Tijdens de namiddag kregen we 2 opklaringen te zien die samen goed waren voor een tiental minuten zonneschijn. Dankzij de bewolking werd het 's nachts niet kouder dan 8,8 graden, maar van hogere temperaturen dan 19,4 graden konden we alleen maar dromen of we moesten al naar een veranda/serre verkassen. Naast dit alles moesten we ook rekening houden met een gure wind die vooral tijdens de late namiddag haar kop opstak en terug pal uit het koude noorden kwam. Tijdens de avond wakkerde deze alleen maar verder aan waardoor de gevoelstemperaturen verder onderuit werden gehaald ondanks het dunner worden van de bewolking. Deze ging over in Stratocumulus maar de zon kregen we toch niet meer te zien. Na zonsondergang volgde een erg gure en winderige nacht waarin de wind op sommige mommenten letterlijk om het weerstation heen floot.