Flashback: 17 juni 2004 - 2016

Bericht van: Hendrik (Londerzeel-B) , 17-06-2017 23:03 

Donderdag, 17 juni 2004

Bij het ontwaken deze morgen omstreeks 6H keken we aan tegen een helderblauwe hemel met aan de horizon wat verspreide cirrussluiers die afkomsig waren van frontale systemen. Natuurlijk kon dit mooie liedje niet blijven duren, de wind was er namelijk al flink aan aan 't sleuren wat in de namiddag omstreeks 13H20 al een stoot van 40,2 km/h opleverde en in de voormiddag zagen we de bewolking steevast dichterbijkomen, eerst met doorschijnende Altocumuli, later ook Cumulusflarden en in de namiddag was het dan helemaal omzeep toen het hemelgewelf bijna potdicht zat met de grijze troep, een enkele opklaring buiten beschouwing gelaten. Omstreeks 16H arriveerden ze hier dan met de vochtige produkten maar uiteindelijk was dit natte intermezzo maar bescheiden, want de neerslag was niet eens meetbaar. Op het ogenblik dat dit verslag zich een weg doorheen het toetsenbord baant schuiven enkele nieuwe opklaringen binnen vanuit het noordwesten. Voor morgen en het weekend blijven de weermodellen nog steeds buien en onweer aankondigen. 



Vrijdag, 17 juni 2005

In tegenstelling tot wat velen - inclusief schrijver dezes - verwachtten, bleef het ochtendgrijs iets langer hangen dan voorzien. Resultaat was een erg sombere en grijze dag met herfstallures. Wie echter een stap buiten waagde werd er meteen aan herinnerd dat het volop zomer is. De warme lucht is namelijk tot in Malderen doorgedrongen en de temperaturen daalden hierdoor niet verder dan een zeer zwoele 18,4 graden. Nadien ging het ondanks de afwezigheid van de zon richting 24,0 graden onder begeleiding van een briesje tot 27 km/h uit westelijke tot zuidwestelijke richtingen. Het bleef droog ondanks de bewolking al kwamen er verschillende meldingen binnen van regen en motregen, vooral uit Nederland. Naar de avond toe zijn er enkele opklaringen de revue gepasseerd, maar de bewolking gaf zich niet gewonnen waardoor de zon er zich maar nauwelijks kon doorheenwringen waarna de zaak weer gesloten werd. De komende nacht kondigt zich dan ook zeer zacht aan waarbij geleidelijk opklaringen zullen binnensijpelen die nu definitief het luchtruim zullen heroveren. Het weekend kondigt zich dan ook zeer zomers aan met temperaturen rond 30 graden. Een minder warme periode met stijgende onweerskansen is gereserveerd van dinsdag tot donderdag, op haar beurt gevolgd door nieuwe warmte aanvoer vanuit het zuiden Hoe het daarna verder moet met de onweerskansen blijft nog koffiedik kijken voorlopig al lijken de temperaturen volgens de GFS - ensembles te zullen dalen tot eerder normale waarden naar het einde van de week toe en de dagen erna. 



Zaterdag, 17 juni 2006

Ook de laatste stapelwolken die het gisterenavond nog lang uithielden, moesten het uiteindelijk ontgelden. Vanochtend was er niets meer te zien van bewolking terwijl het luchtruim een zeer diepblauwe kleur heeft aangenomen. Het kwik had heel wat werk voor de boeg om de thermische achterstand van de voorbije 48 uur goed te maken. Zo was het vanochtend nog 8,6 graden terwijl het eerste deel van de voormiddag nog steeds erg fris bleef. Nadien warmde het echter snel op en transformeerde de toestand zich meteen naar hoogzomer: het kwik steeg tot een erg aangename 26,2 graden terwijl de wind zeer zwak bleef met hooguit 11,9 km/h uit het NNW. Tijdens de avonduurtjes zette de avondlijke afkoeling zich in maar gelukkig hadden we heel wat thermische reserve opgebouwd zodat het tot een heel eind in de avond aangenaam toeven bleef in de buitenlucht. 



Zondag, 17 juni 2007

Ook vandaag stond in het teken van de wisselvalligheid, maar doordat er vrij snel warmte werd geadvecteerd in de hogere luchtlagen (door toedoen van een naderende depressie vanuit het zuidwesten, werden de buien flink onderdrukt en was het vooral het noordelijke deel waar deze advectie nog het minste invloed had, het doelwit van talloze buien inclusief onweer, hagel en rukwinden. Te Malderen kregen we wel nog de diepblauwe luchten te zien maar de bewolking bestond nu voornamelijk uit Cumulus en Stratocumulus terwijl de zon ruim de kans kreeg om ons op te warmen. Dit leverde ons dan ook temperaturen tussen 13,9 en 24,2 graden op. Tijdens het tweede deel van de namiddag kwam er vanuit het zuiden Cirrus en Cirrostratus opzetten en deze ging al snel over in Altostratus waaronder een heel veld Stratocumulus castellanus kwam binnendrijven. Op zich leverde dit weer fraaie, zoms zelfs surrealistiche uitzichten op, temeer daar de hemel in het noorden nog strakblauw was. De neerslag die op de bijhorende storingen zat (een occlusie) was behoorlijk intens en er zat ook 'verscholen onweer' op maar naarmate de regenzone ons naderde, nam de aktiviteit af en het front was reeds nagenoeg volledig van onweer ontdaan toen de eerste druppels omstreeks 21H neerploften op Malderse bodem. Gedurende de rest van het etmaal werden we geconfronteerd met matige regen die met tussenpozen nog best wel intens te noemen was. Om middernacht had het neerslagtotaal reeds 2,4 mmm bereikt. Voorts stond er vandaag nog redelijk wat wind, maar met snelheden tot 30,6 km/h was het in elk geval beduidend rustiger dan gisteren. 



Dinsdag, 17 juni 2008

Wederom begonnen we de dag met brede opklaringen waarin zich snel stapelwolken ontwikkelden. Deze bereikten net niet het buienstadium en na de middag spreidden ze zich uit tot Stratocumulus waardoor we de zon regelmatig voor een hele poos moesten missen. Hoewel er geen neerslag merkbaar was, is het niet uitgesloten dat er ergens nog wat druppels naar beneden zijn gekomen. Meer naar het westen was de bewolking veel schaarser, en volgens de satellietbeelden bleef het te Malderen en een groot deel van Vlaanderen tot 's middags nagenoeg wolkenloos. De stapelwolken namen naar de avond toe weer wat gas terug waardoor de zon uitbundiger kon schijnen. Bij zonsondergang bleef er nog een beetje Stratocumulusbewolking over terwijl we de nacht in rustige en droge omstandigheden ingaan. 



Woensdag, 17 juni 2009

Het was vanochtend vrij koel voor de tijd van het jaar bij minima van 8,9 graden. Daar hoorde een heldere hemel bij waarin de zon al snel haar opwachting maakte om de thermische achterstand weer in te halen. Dat lukte prima en het warmde snel op terwijl het luchtruim zich vulde met Cirruswolkjes en Cumulus humilis. Deze gingen vervolgens over in Cumulus mediocris terwijl we na de middag erg veel Cirrus en Altostratus te zien kregen. De Cumuluswolkjes losten hierbij grotendeels op en maakten plaats voor een paar Altocumulusbankjes. Het was geen aaneengesloten wolkenlaag die we te zien kregen, want tussen de Altostratus waren nog mooie, diepblauwe stukken te zien waarin de zon nog ruimschoots haar ding kon doen. Dit leverde uiteindelijk zomerse maxima van 25,2 graden op bij een zuidwestelijk briesje tot 29,0 km/h. In de late namiddag kwamen er Stratocumulusvelden opzetten die in combinatie met de reeds aanwezige wolken de hemel een erg fraai uiterlijk gaven. De zon moest het echter bekopen en vooral na 20H liet ze zich nog maar nauwelijks zien. Het bleef echter droog (0,0 mm als dagtotaal) en het koelde in tegenstelling tot gisteren niet snel af. 



Donderdag, 17 juni 2010

De vastgeroeste wolkenband heeft afgelopen nacht alsnog een teken van leven gegeven waardoor nu zowat het hele luchtruim met Cirrus en Cirrostratus was bedekt. In het zuidoosten verscheen er zelfs Altocumulusbewolking, maar om ons van een zonnige zomerdag te beroven lag het hele zaakje duidelijk nog te ver weg. De minima waren een stuk zachter met 12,7 graden, en even later warmde het onder de krachtige junizon snel op. Hierbij kregen we voortdurend Cirrostratus en Altostratus te zien waaronder zich tijdens en na de middag wat Cumuluswolkjes ontwikkelden. Deze bleven onschuldig, al is de neerslag vandaag tot net ten zuiden van Brussel kunnen doordringen. De aangevoerde lucht was nog steeds erg zacht met maxima van 25,9graden tot gevolg, maar wie dit teveel vond kon zonder problemen terecht bij de krachtige noord- noordoostenwind die veel verkoeling bracht met haar snelheden tot 32,2 km/h. De droge lucht met een tot rond 30% dalende vochtigheidsgraad liet het eveneens een stuk minder warm aanvoelen. Naar de avond toe kregen we meer Altocumulus, Cirrocumulus en Stratocumulus te zien terwijl de sluierbewolking een meer uitgerafeld en chaotisch uiterlijk kreeg. Dit zorgde vooral bij zonsondergang voor sfeervolle uitzichten waarbij het op dat moment nog steeds een 18- tal graden was. Neerslag zat er vandaag net niet in dus kunnen we de 0,0 mm van gisteren nog eens overschrijven. 



Vrijdag, 17 juni 2011

We zagen in een zuiderse, azuurblauwe hemel het daglicht weerkeren waardoor het leek alsof de zomer terug van weggeweest is. De minima spraken dit echter (een beetje) tegen met 9,9 graden, en toen er vanuit het westen Cirrostratus binnendreef werd snel duidelijk dat het maar een illusie was. De voormiddag verliep niettemin erg zonnig daar de opkomende sluierwolken aanvankelijk nog heel wat zon doorlieten, maar op het einde van de voormiddag kwam er ook Altostratus en Altocumulusbewolking op de proppen. Hier had de zon het duidelijk een stuk moeilijker mee en tijdens de namiddag liet ze het uiteindelijk helemaal afweten. Wat we dan weer niet van de regen konden zeggen, want die was er dan weer wel en viel in de vorm van vrij pittige buien. Daarna werd de regen wat lichter, maar kreeg hij een aanhoudend karakter waardoor er een druilerige herfstsfeer ontstond. Hier hielp de zuid- zuidwestenwind aan mee met haar snelheden tot 46,7 km/h terwijl deze samenwerkte met de lage maxima van 19,6 graden. De buien hebben Malderen duidelijk links laten liggen daar er ondanks het waterballet in Brussel amper 0,2 mm in de pluviometer te vinden was. Tijdens de avond werd het overal weer droog maar bleef er nog veel sluierbewolking en verspreide Altocumulus over. 



Zondag, 17 juni 2012

Toen we vanochtend wakker werden, leek het wel een ruige herfstdag in oktober met stevige windvlagen die de rolluiken lieten kletteren en de bomen deden ruisen. Toch was het wel degelijk zomer en konden we zelfs genieten van diepblauwe luchten die werden afgewisseld door fraaie stapelwolken. Door de aanhoudende wind bleven de luchtlagen gemengd en werd het niet kouder dan 12,9 graden ondanks de polaire lucht waarin we terechtkwamen. Gelukkig zwakte de wind in de loop van de dag af en keerde de rust tegen de namiddag terug in het weersgebeuren. De maximumsnelheid van 30,6 km/h werd dan ook reeds in de vroege ochtend opgemeten uit zuidwestelijke richting. Na de middag volgde een aangenaam en rustig weertype met slechts een zwak briesje en temperaturen die opliepen naar 22,2 graden. We zagen ook een zwak warmtefrontje overtrekken wat zich vertaalde in melkachtige kleuren en wat sluierbewolking waardoor we de diepblauwe kleuren van vanochtend weer kwijt raakten. De tropische lucht arriveerde 's avonds waardoor het nauwelijks afkoelde en we voor het eerst sinds lang de avond zonder bevriezingsverschijnselen op een terrasje konden doorbrengen. Het verblijf in de tropen is echter maar een korte stopover, want het luchtruim zat reeds vol met Altocumulusvelden die een naderend koufront aankondigden waarachter polaire luchtmassa's staan te trappelen om opnieuw het land te heroveren. 



Maandag, 17 juni 2013

De buien zijn er op één of andere manier toch niet geraakt, of de neerslag moet bliksemsnel zijn verdampt daar er vanochtend geen enkel spoor van neerslag te bekennen viel. Het was zacht bij minima van 12,7 graden en de bewolking maakte een zeer onstabiele indruk met Altocumulus floccus, Stratocumulus castellanus, Cumulus en Cirrus. In de loop van de voormiddag dreef er steeds meer Cirrus binnen die overging in Cirrostratus en al snel ook Altostratus waar de zon het moeilijk mee kreeg. Op de satellietbeelden was duidelijk te zien dat het om Franse buien ging waarvan de aambeeldbewolking tot over België dreef. De radar vertelde ons dat er ook onweer op zat en er kwamen ook meldingen van hagel binnen uit Frankrijk. De buien trokken geleidelijk België in maar verzwakten hierbij waardoor het in Brussel en Malderen om gewone regen ging. Daarna kwamen we in opklaringen terecht die gedeeltelijk werden opgevuld met Altocumulus en Stratocumulus castellanus bewolking terwijl we de verijsde toppen van de buien in het noorden zagen wegtrekken. Het werd nu drukkend warm bij temperaturen die 25,4 graden haalden en een vochtigheidsgraad die dichtbij 100% lag. Bovendien viel de wind die overdag nog 25,7 km/h uit het noordoosten haalde helemaal weg zodat we geen enkele verkoeling meer konden vinden. Voorlopig althans, want vanuit Frankrijk dreven er nu wegrottende kadavers van afgestorven buienwolken binnen waaruit het terug lichtjes ging regenen met opvallend dikke druppels. Toen het weer droog werd, was het afgekoeld naar een iets aangenamer niveau en begonnen sommige mensen het zelfs al kil te vinden. Geen enkele van de buien heeft echt veel voorgesteld maar de 1,5 mm die we bijeen konden harken was toch al indrukwekkend te noemen tegenover wat we de voorbije paar weken gewend zijn geworden. 



Dinsdag, 17 juni 2014

Nog steeds was het vanochtend betrokken onder een uitgestrekt Stratocumulus wolkendek. De minima zijn uitgekomen op 13,6 graden en de gure wind is uiteindelijk grotendeels gaan liggen. Het bleef somber en grijs al kwam er toch een beetje beweging in de atmosfeer toen er in de loop van de voormiddag Cumuluswolken onder het aanwezige wolkendek werden gevormd. Op deze manier verkregen we een extra grijstint en was er dus meer afwisseling te bleven in het weer. na de middag begon deze convectie wat sterker te worden en brak de Stratocumulus hier en daar open, al leverde dit slechts enkele vluchtige zonnestralen op. De wind die kennelijk meer naar het noord- noordoosten is geruimd, was ondertussen echter weer op het appel verschenen en haalde de gevoelstemperaturen flink naar beneden. Ook toen de zon er 's avonds vaker doorbrak bleef het in de wind onaangenaam koud aanvoelen. De maxima van 20,7 graden werden dus niet as dusdanig ervaren en bovendien zorgden de opklaringen niet voor diepblauwe luchten, maar een melkachtige Cirrostratuslucht die tevoorschijn kwam. Alle andere bewolking loste nu vrij snel over en de Cirrostratus trok zich nu terug in het noorden van waaruit hij als fraaie Cirrusvezels uitwaaierde over de rest van het luchtruim. Later op de avond dreven hier af en toe Stratocumulusvelden onder die werden afgewisseld door zeer brede opklaringen waarin regelmatig uitsluitend deze sluierwolken te zien waren. Neerslag kon men in deze omstandigheden natuurlijk niet verwachten waardoor we terug afsloten met een dagtotaal van 0,0 mm. 



Woensdag, 17 juni 2015 Het was ijzig koud bij minima van 6,4 graden. Letterlijk zelfs, want op verschillende plaatsen is het nog tot grondvorst gekomen, met name in het oosten van Nederland. Daar hoorde uiteraard een open hemel bij en de zon was al snel van de partij om de boel weer te ontdooien (of bijwarmen in het vorstvrije Malderen). Vanuit het noorden dreef ondertussen Cirrus bewolking binnen die overging in Cirrostratus en meteen een nieuwe bedreiging voor het prille zomerweer vormde. De bewolking kreeg echter nauwelijks de kans om aan te dikken tot Altostratus, want vanuit het noorden dreven tegen de middag weer opklaringen binnen. Er werden wat stapelwolkjes gevormd en bij een zacht zuidwestelijk briesje warmde het op tot een aangename 25,5 graden. Deze opklaringen waren echter maar kortstondig want de Cirrus bewolking pakte zich weer samen in datzelfde noorden, en ging al snel weer over in Cirrostratus. Tegen de avond werd dit alweer gevolgd door opklaringen die eveneens werden gevolgd door bewolking na erg korte tijd. Deze keer ging het echter om laaghangende Stratus fractus die erg dicht op elkaar zat en waar de zon voor langere tijd achter verdween. Naast bewolking moesten we ook rekening houden met de zuidwestenwind die stevig was aangezwollen en met vlagerige windstoten de laatste waterdruppels uit de half verdorde Londerzeelse vegetatie liet vervliegen. Op het einde van de avond werd het weer wat rustiger en zagen we terug de zon tevoorschijn komen in een nogal chaotisch aandoende mengeling van Stratus fractus, Stratocumulus, Altocumulus, Cirrus en Cirrostratus. Wat verderop ten noordwesten van ons naderde ondertussen een regenzone, al sloeg deze er niet in om nog voor middernacht de Belgische grens over te steken waardoor we toch nog konden/moesten afsluiten met een dagtotaal van 0,0 mm. 



Vrijdag, 17 juni 2016 De bewolking is tijdens de nacht weer wat toegenomen en bestond vooral uit Stratocumulus en Stratus fractus waar ook veel Castellanus onder te zien was. Het was tamelijk fris met minima van 11,6 graden. De eerdergenoemde Castellanus bewolking gaf aan dat de atmosfeer onstabiel was, en we kregen al snel bevestiging uit Nederland waar vroege vogel- onweersbuien hun liefhebbers reeds lieten op en neer trillen met hun daverende donderslagen. In België was het nog even wachten op dat gedaver al lieten de eerste buien zich halverwege de voormiddag ook al gelden in Brussel. Tussen die buien was er overigens weinig ruimte voor zonneschijn waardoor de eventuele donderslagen al vrij krachtig moesten zijn om boven de klaagzang der zomerliefhebbers uit hoorbaar te blijven. Na de middag begon die klaagzang dan toch wat te vervagen toen er wat opklaringen binnendreven waarbij het nog kon opwarmen tot 21,0 graden. Er hing echter nog veel Cumulus, Stratocumulus en Cirrus densus en er waren nog steeds buien actief. De lage maxima werden enigzins gecompenseerd door de zwakke zuidwestelijke wind. Tegen de avond nam de bewolking weer toe met Stratocumulus en Stratus al verschenen er nadien toch weer opklaringen terwijl het rustig en droog bleef. Het koelde erg snel af waardoor het neerslagtotaal van 8,5 mm moeilijk af te lezen was wegens overmatig gebibber. 

Lees mijn Flashbacks ook op https://weerdagboek.blogspot.com en krijg toegang tot mijn recentste verslagjes, voorzien van sfeerbeelden en wolkenfoto's

Flashback: 17 juni 2004 - 2016   ( 113)
Hendrik (Londerzeel-B) ( 7m) -- 17-06-2017 23:03