moment, wetende dat het vanaf nu afbouwen is. Die lange dagen vind ik fantastisch. Meestal gaat het tot half Augustus een beetje onopgemerkt voorbij, maar als dan de laatste weken van de zomer wegtikken ga je toch wel merken dat de daglengte enorm geslonken is. De maanden daarna (november - februari) kunnen me gestolen worden. Die donkere vies kille omstandigheden zijn als zomermens niks voor mij.
Ja zo dacht ik er een tijd geleden ook over maar ik probeer me nu toch meer te richt op het feit dat het na de langste dag nog minstens 2 maanden zomer is en september soms ook nog fraai is. Maar dat gevoel dat het van nu af aan weer minder wordt is bekend. Omdat ik zelfstandig ben, kan ik het mij permiteren om tegenwoordig de maand november en januari ergens door te brengen waar het licht en veel warmer is. Daardoor hoef ik alleen nog december en een deel ven februari te trotseren. In maart komt de natuur weer op gang en is het al een stuk lichter.