De afgelopen 24 uur hebben de weergoden een stuk royaler met hun vochtige produkten omgesprongen dan we de laatste tijd gewend waren. Te malderen heeft een regenzone tussen 0H en 6H 4,2 mm neerslag gelost. Overdag waren er weer een aantal buien die vrij intens waren (tot 22,6 mm/h) en het neerslagtotaal voor vandaag lieten oplopen tot 7,2 mm. In vergelijking met andere stations niet zoveel, maar zeker niet te onderschatten. De temperaturen haalden nu, mede door toedoen van de terug van weggeweest zijnde zon terug de kaap van twintig graden, 20,8 graden om precies te zijn. De nacht verliep ook in vrij zachte omstandigheden met 14,1 graden als minimum. Nu de avond gevallen is is er enkel nog wat hoge vederbewolking te zien en gaan we een nagenoeg heldere nacht tegenmoet die morgen zal gevolgd worden door een aangename zomerdag. Vanaf woensdag zou de wisselvalligheid weer zijn retour maken...
Bij aanvang van de daglichtperiode keken we aan tegen brede opklaringen die op het eerste zich een stralende zomerdag aankondigden, doch in het westen waren reeds de toppen van een sierlijke buienlijn zichtbaar die geleidelijk oprukte richting Malderen. De buien misten echter hun doel en de voornaamste spelbreker was de bewolking die het grootste deel van de dag prominent aanwezig was en het de zon knap lastig maakte. De zuidwestelijke wind ging weer flink tekeer met haar snelheden tot 35 km/h en zorgde voor een sterk koudegevoel ondanks de maxima die toch nog 21,1 graden haalden, het voelde vanochtend bij 11,1 graden eveneens frisser aan dan we de voorbije dagen gewend waren. Een tijdelijke heropleving van de zon werd in de namiddag gevolgd door een volgende buienreeks die deze keer wel het Malderse weerstation raakte en ons 0,6 mm neerslag opleverde. Alvast een voorsmaakje voor wat komen gaat want de onweders die gisteren reeds berekend werden voor woensdag blijken nu op uitgebreidere schaal voorspeld te worden zodat de buien toch niet mogen onderschat worden. Het belooft dus een erg grillige dag te worden waarbij de bewolking met momenten zeer hardnekkig kan zijn. De depressiekern zou vervolgens nog een paar rondjes draaien net ten oosten van ons waarbij vooral de oostelijke landshelft nog een aardige portie regen kan krijgen terwijl een hogedrukwig tijdens het weekend een tijdelijke wapenstilstand zal inluiden op de weerkaarten. De volgende depressietrein zal ver ten noordwesten van onze streken voorbijschuiven en met de wig ten oosten van ons zal dit zorgen voor een aanvoer van subtropische lucht waardoor we midden volgende week enkele mooie zomerse dagen zullen krijgen.
Bij zonsopgang bevonden we ons nog net voor de convergentielijn die werd verondersteld met veel gedonder over het land te trekken. Ware het niet dat het ochtend was: het meest ongunstige tijdstip voor de triggering van onweer. Indrukwekkende wolkenstructuren en een paar korte buien zowel in Malderen als in Brussel was dan ook hetgene waarmee we tevreden moesten zijn. De lijn trok geleidelijk weg naar het zuidoosten waar het later op de dag flinke onweders voortbracht boven de Ardennen en in Duitsland. Hiervan waren de verijsde toppen goed zichtbaar te Malderen waar we de rest van de dag konden genieten van veel zon bij een met sluierwolken gevulde lucht en enkele stapelwolken die na de middag voorbijdreven. Nieuwe hoop voor de onweersliefhebber rees al snel op toen een geweldig onweerscomplex in het noorden van Frankrijk de oversteek naar België waagde, maar deze poging moest hij al snel met zijn leven bekopen: de bui zakte in elkaar en bracht ons slechts een dreigende lucht van middelhoge en hoge bewolking met een paar goed ontwikkelde stapelwolken eronder terwijl het verder droog bleef. De dag kreeg uiteindelijk het label "zomers" toebedeeld met temperaturen tussen 21,2 en 29,7 graden waarbij vooral de minima in het oog springen. De buien leverde 0,6 mm op en er stond een zuid- zuidwesgtelijke wind met snelheden tot 26 km/h.
Afgelopen nacht zijn er opnieuw uitgestrekte wolkenvelden komen opzetten waardoor deze dag onder een grijze hemel (stratus en Stratoculmulus) werd aangevat. Langzaam maar zeker werden er gaatjes in de bewolking geprikt maar of dit een goede zaak is valt dan weer te bedwijfelen want zodra de opklaringen wat breder werden, zagen nieuwe buien hun kans schoon om zich te ontvouwen en kregen we al spoedig verse neerslag op ons dak. Deze bestond net als gisteren uit korrelhagel en een weinig smeltende sneeuw. ' s Avonds neemt de buienaktiviteit opnieuw af en de resterende bewolking zorgt voor fraaie schaduweffekten op de bergflanken. Van onweer was er vandaag in de verste verte geen spoor te bekennen.
Tijdens de ochtend en een deel van de voormiddag was het opvallend zacht, al daalde het kwik 's ochtends nog naar 13,2 graden. De bewolking zag er echter onheilspellend uit; ze bestond namelijk uit Stratocumulus en Altocumulus castellanus die vooral in het zuidwesten flink geconsentreerd was, maar ook elders aan het luchtruim goed vertegenwoordigd werd. Tevens stond er erg veel wind met snelheden tot 29,0 km/h uit het zuid- zuidwesten, maar bij deze warmte zorgde dit gelukkig niet voor een kil gevoel. De zon deed het zelfs nog behoorlijk drukkend en plakkerig aanvoelen. Naar de middag toe kwam er meer Altocumulusbewolking opzetten die overging in Altostratus, waardoor de regen en buien niet meer veraf leken te zitten. De neerslag gedroeg zich echter tamelijk onvoorspelbaar doordat het steeds lichtjes begon te druppelen onder dreigende wolkenluchten vanuit het zuidwesten, om daarna weer droog te worden en vervolgens opnieuw beginnen te druppelen. Het kwik werd echter reeds een halt toegeroepen in haar opmars richting zomerse waarden, en bleef steken op 24,5 graden. Halverwege de namiddag kwam er na een hele reeks schijnmaneuvers met verdwaalde regendruppeltjes alsnog een overtuigende doorbraak van de regenzone, en kregen we gedurende een paar uur af te rekenen met matige regenval. Achter de regenzone bevond zich een convergentielijntje met een reeks pittige buien erop, en hoewel deze aanvankelijk over Malderen leek te gaan trekken, zorgde golfvorming van de regenzone ervoor dat het buienlijntje weer werd teruggeduwd om vervolgens ter plaatse te blijven trappelen. We kwamen tussen de regenzone en de buien terecht en dit vertaalde zich in een met veel sluierbewolking gevulde hemel waarin de buien zichtbaar waren als flinke stapelwolken die zich in het westen aftekenden. De zon kon vlot door de sluierwolken dringen waardoor we vlak voor het invallen van de duisternis konden genieten van fraaie oranjegetinte wolkenluchten, zeker toen de stapelwolken van achteren werden beschenen door de ondergaande zon. Terwijl sommige gebieden, zeker in de buurt van dat convergentielijntje, een ware zondvloed te verwerken kregen, hielden we het in Malderen opnieuw beperkt met 0,8 mm als totaal.
De fijne, ribbelachtige Altocumulusveldjes van gisterenavond zijn vandaag duidelijk een stuk groffer geworden. We keken vanmorgen namelijk aan tegen forse Stratocumulus en Altocumulus castellanusvelden die de zon behoorlijk in moeilijkheden brachten. Het was vrij zacht met minima van 14,2 graden, en tijdens die momenten dat de zon erdoor kwam ging het erg drukkend aanvoelen. Naast dit alles waren er ook Cumuluswolken en wat Cirrostratus aanwezig, die voorlopig nog geen regen bij zich hadden. De opklaringen werden tegen de middag breder en lieten ons uiteindelijk maxima van 28,4 graden toe. Vanuit het zuidwesten begon het echter flink te dreigen en het duurde niet lang voor we met een aantal buien geconfronteerd werden. Deze hadden onweer aan boord en waren vrij pittig, maar ze duurden erg kort en leverden daardoor niet meer dan 0,8 mm op. Na het 'onweer' straalde de vochtige omgeving een aangename tropische sfeer uit, compleet met de geur van bloesems en humus. Maar een venijnige noordwestenwind stak even later op om het tropengevoel genadeloos weg te blazen tegen 27,4 km/h. Wat volgde was een mengeling van Cirrostratus en Cumulus congestusbewolking terwijl het merkbaar begon af te koelen. Hoewel er geen neerslag meer viel, wist één van de buien zich te ontwikkelen tot een verdachte onweerscel die zich helemaal alleen achter de eigenlijke buienlijn ophield. Vermoedelijk ging het hier om een zwak supercelletje, wat door de typische wolkenstructuur en het uitzicht op de radarbeelden min of meer bevestigd werd. De bui was lange tijd zichtbaar vanuit Malderen maar verdween uiteindelijk in het noordoosten om plaats te maken voor Cirrus en Cirrostratus. Zonder verdere schermutselingen liep deze nogal wisselvallige dag vervolgens ten einde.
Na de verhitte zomertoestanden van de voorbije dagen was het tijd voor gekoelde herfsttoestanden. Het was grijs, kil en somber vanochtend waarbij er steeds dikkere Stratusbewolking kwam opzetten vanuit het westen. De minima waren dankzij de bewolking nog relatief zacht met 13,3 graden, maar de opwarming werd er tijdens de voormiddag aardig door afgeremd. Het feit dat deze bewolking bij een koufrontje hoorde, hielp ook niet bepaald mee aan het thermische verloop van deze dag al bleef het wel zo goed als droog. Kort voor de middag ging het dan alsnog regenen, wat gebeurde onder de vorm van motregen. Later volgden er buien die plaatselijk vrij pittig waren en vervolgens maakten dan de postfrontale opklaringen hun intrede. Het zag er terug een stuk zomerser uit bij een typische diepblauwe lucht die met stapelwolkjes gevuld was. Sommige (oostelijk gelegen) plaatsen waren nog niet van de nattigheid verlost want de stapelwolkjes gingen tijdens de tweede helft van de namiddag flink opbollen. Er werden al snel nieuwe buien gevormd waarvan er een paar konden uitgroeien tot licht onweer. Malderen bevond zich echter een flink eind ten westen van het buiengeweld waardoor we het moesten stellen met de 0,4 mm neerslag die deze voormiddag viel, en fraaie stapelwolken die niettemin reusachtige afmetingen kregen. Tijdens de avond losten de stapelwolken op en hun restanten bestonden uit kleine Stratocumuluspartijtjes. In het zuiden was echter een veel uitgestrekter Stratocumulus wolkendek te zien, maar deze kwam niet dichterbij waardoor de rest van de avond in nagenoeg heldere omstandigheden verliep. Met maxima van 25,4 graden was dit weer een aangenaam koele maar nog steeds zomerse dag.
Het warmtefrontje dat ons gisteren Cirrusveldjes bracht, bracht ons vanochtend zachtere lucht waardoor de minima een stuk hoger lagen met 11,3 graden. Het was nu opnieuw helder al schoof er in de loop van de voormiddag een smalle band van Cirrus en Altocumuluswolkjes voorbij die de overgang markeerde naar nog iets zachtere lucht. Deze stroomde vooral op grotere hoogte goed binnen waardoor de vorming van klassieke mooiweerswolkjes onderdrukt werd en we het grootste deel van de dag van helder en zonnig weer konden genieten. De temperaturen liepen flink op en tijdens de namiddag was het dan ook genieten van maxima van 28,9 graden onder begeleideling van een zuid- zuidwestelijk briesje tot 29,0 km/h. Op de satellietbeelden zagen we ondertussen echter hoe een koufront snel dichterbij kwam en dit zorgde 's avonds voor Altostratus en Altocumulus floccus bewolking. Kortom het typische ziektebeeld van zomerweer dat zich in een terminale fase bevindt. Uit het westen van het land kwamen dan ook reeds voor middernacht meldingen binnen van plotse windruimingen en gevoelige temperatuursdalingen, wat kennelijk gepaard ging met een paar korte regenbuitjes. In Malderen hield de zomerwarmte het nog tot na middernacht vol en bleef het neerslagtotaal steken op 0,0 mm bij temperaturen die rond 23 graden bleven schommelen.
De overvloedige regenval van gisteren heeft voor een nevelige ochtendspits gezorgd. Het was erg warm bij minima van 17,7 graden en het had veel weg van een ochtend in de tropische nevelwouden. Hogerop in de atmosfeer vonden we veel Altostratus, Cirrostratus en chaotisch aandoende Altocumulusveldjes die een onstabiele atmosfeer deden vermoeden. Zodra de zon er goed en wel bij was onststonden er dan ook stapelwolken die flink uitgroeiden en na de middag eerst in het westen van het land voor onweerachtige buien zorgden. De buien namen vervolgens ook het centrum en het oosten voor rekening en onderandere in Dendermonde kwam het omstreeks 17H20 tot zeer zware, zelden geziene wolkbreuken. Op veel lokaties kwam het tot overstromingen en voor de kranten en journalisten stond er dan ook heel wat overwerk op het programma. Malderen leek de regendans niettemin te ontspringen, het kwam er slechts tot licht onweer met matige regenval die soms wel erg dikke druppels voortbracht. Door de bewolking werd het niet meer zo warm overdag al voelde het nog zwoel aan bij maxima van 27,7 graden. Valwinden uit één van de buien waren verantwoordelijk voor de maximale windsnelheid die 33,8 km/h uit het west- zuidwesten bedroeg. Later op de avond leek alles over te gaan in een gewoon regengebied dat het dagtotaal verder aanvulde tot 5,2 mm.
Het heeft afgelopen nacht niet meer geregend (0,0 mm) maar de sombere Stratus wolken zorgden ervoor dat het tamelijk zacht was bij minima van 15,4 graden. Overdag warmde het aanvankelijk echter maar nauwelijks op en stegen er her en der klaagzangen op terwijl de omgeving in de greep van een novemberiaanse herfstsfeer lag. Het was wachten tot de middag eer de bewolking wat dunner werd en overging in Stratocumulus die er met haar dikke en lange rollen best wel aantrekkelijk uitzag voor de weersfotografen. Maar dan ging de bewolking weer over in Stratus en Stratus fractus, en waren we weer vertrokken voor een rondje herfstsfeer trotseren en klaagzangen beluisteren. Een echte weersverbetering kwam er pas tijdens de namiddag toen de bewolking overging in Cumulus fractus en de zon er weer doorkwam. Het oogde allemaal wat onstabiel nu doordat er enerzijds forse stapelwolken werden gevormd uit de uitgerafelde Stratusplukken, en er anderzijds een drukkende warmte ging hangen waarbij de zon begon te 'steken'. Het kwik steeg hierbij naar 23,0 graden terwijl de wind erg zwak bleef uit west- zuidwestelijke richting. Ondanks het dreigende vertoon van de stapelwolken en het sfeertje dat er hing gebeurde er uiteindelijk niets en werd het gewoon een comfortabele zomeravond waarbij er nog lang op de terrasjes kon worden nagenoten. Hoewel dat lange een beetje relatief was want omstreeks 21H55 ging de zon onder en maakte het kwik plotseling een duik waar schoonspringers jaloers op zouden zijn. De laatste twee uur van het etmaal verliep in erg kille omstandigheden en voor een zwoele zomernacht hoeven we dus allerminst te vrezen.
Het was tijdens de ochtend koel en regenachtig bij minima van 17,8 graden, met een erg krachtige zuidwestenwind waardoor het een beetje aan herfst deed denken. Na een tijdje voelde het echter een stuk warmer aan en hield het op met regenen maar de wind bleef vrolijk doorrazen en er hing nog steeds veel bewolking die vooral uit Stratocumulus castellanus bestond. Tussen deze wolkenvelden zaten ook buien ingebed die hier en daar nog voor verrassingen wisten te zorgen. Vooral landinwaarts was dit het geval al werd het naar de avond toe geleidelijk droger vanuit het westen terwijl het ook steeds zwoeler ging aanvoelen in een vochtige en plakkerige atmosfeer bij maxima van 22,2 graden. De krachtigste windvlagen gingen er tijdens de avond uit en het werd tijdelijk rustig en droog met weliswaar nog steeds veel wolken. Kort voor zonsondergang begon het vanuit het zuidwesten opnieuw te regenen en deze neerslag had een buiig karakter terwijl hij naar middernacht toe steeds intenser werd. Onweersverschijnselen en dergelijke zaten er niet bij maar het neerslagtotaal liep toch nog op tot 5,3 mm.