Hoewel de dag erg zonnig begon werden we het grootste deel van de voormiddag opgezadeld met lage bewolking die het nogal somber liet ogen. Het was echter niet al te fris met minima van 13,6°C en de zon wist zich geleidelijk weer doorheen de grijzigheid te werken zodat de temperatuur opliep tot een zomerse 25,4 graden. Deze zonnige periode werd afgestraft met onweer in de late namiddag, doch het was niet zo hevig met amper 0,8 mm neerslag, bij een maximale intensiteit van 18,8 mm per uur. In Antwerpen waar schrijver dezes zich bevond was het onweer een stuk aktiever en kwam het water met bakken naar beneden gedurende vrij korte tijd. De wind zat nu in de westelijke hoek en haalde uit tot 23 km/h, het ziet er naar uit dat we de komende dagen kopietjes gaan krijgen van het weerbeeld van vandaag, kortom een zomerweek op z'n Belgisch.
Tijdens het eerste deel van de dag heeft de zon terug verstek gegeven. Deze keer was het niet door dichte nevel of mistbanken, maar door middelhoge bewolking die was binnengeschoven en erg onstabiele trekjes vertoonde. Het regende af en toe lichtjes en het was aanvankelijk nog vrij koel met 13,2 graden als minimum, maar tegen de middag werd het tijdelijk droger. Een volgende lichte tot matige regenbui in de namiddag werd gevolgd door opklaringen en deze waren voldoende om het zaakje door opwarming voldoende te destabiliseren dat er zich her en der heuse onweerskernen ontpopten. Kort na 19H kreeg Malderen er zo eentje op bezoek, maar het was slechts een licht en vredig zomeronweertje dat ons wat regen en een paar donderslagen en bliksemflitsen opleverde. Het neerslagtotaal is uiteindelijk opgelopen tot 0,4 mm en in de opklaringen die het onweertje voorafgingen kon de temperatuur nog oplopen tot een vrij zwoele 27,0 graden onder begeleiding van een zwak zuidwestelijk briesje tot 13 km/h. Op dit ogenblik is alles weer tot rust gekomen in het Malderse luchtruim al lijkt de overvloedige middelhoge bewolking erop te wijzen dat er nog meer buitjes of een onweer kunnen volgen. Nadat we dit alles getrotseerd hebben volgen een aantal frissere zomerdagen waarbij de eerder aangekondigde regen vanaf woensdag voor grotere neerslagsommen zou zorgen.
De weerberichten van de Engelse BBC mogen dan nog zo overdreven zijn met verwachte temperaturen van 42 graden op woensdag en 43 graden op donderdag, de hitte was ook bij de werkelijke temperaturen, die vandaag 35,9 graden bereikten, moeilijk te verdragen. Zelfs in de schaduw was het volop zweten geblazen. We mogen echter de hemel prijzen dat ze verfrissende, droge lucht uit het oosten aanvoerde met snelheden tot 19,3 km/h en ons aangenaam verkoelende nachten gunde bij temperaturen die tot 14,6 graden daalden. Niettemin uitzonderlijk voor onze streken en eerder thuishorend in een zuid- Europees land. Voorts blijft er echter weinig te vertellen: de hemel was nog steeds met het diepste blauw getooid terwijl er sporadisch Cirruswolkjes voorbijdreven. De warmte bleef opnieuw tot in de late avond hangen (nog steeds een kleine 34 graden om 20h) al was er toch een merkbare afkoeling naar iets draaglijkere temperaturen na zonsondergang.
Opnieuw weinig bewolking bij zonsopgang, maar boven velden en weiden heeft zich aardig wat nevel ontwikkeld. Overdag kregen we dan aangenaam zomerweer waarbij de temperaturen snel opliepen van 13,4 naar 24,9 graden in de namiddag. De stapelwolken die zich ontwikkelden waren echter erg volumineus en een aantal buien konden dan ook niet uitblijven. Te Malderen bleef dit beperkt tot onmeetbaar gedruppel (0,0 mm) en moesten we het doen met de op sommige momenten toch wel fabelachtige uitzichten op de zeer kolossale Congesti, maar vooral over het noordwesten van het land en het uiterste westen van Nederland waren de buien erg aktief en voorzien van licht onweer. Later op de avond ging de buienaktiviteit er weer uit en werd de daglichtperiode beëindigd onder een lichtbewolkte hemel waarin vooral Stratocumulusveldjes te zien waren.
Nog steeds zuchtte de Malderse bevolking deze ochtend onder een dik pak wolken (Stratus en Stratocumulus) die voor een alles behalve zomers weersbeeld zorgden, zeker toen er tussendoor nog een paar matige regenbuitjes naar beneden kwamen. Door de wolken was het iets zachter dan gisteren met minima van 13,2 graden, maar dit werd grotendeels teniet gedaan door de wind die nu opeens voor de hoofdrol ging en het weer een erg guur karakter gaf. Vooral na de middag ging ze flink tekeer met snelheden tot 40,2 km/h uit het zuidwesten. Ondertussen waren er weer een paar opklaringen verschenen zodat we weer van een aangenaam zonnetje konden genieten dat de temperatuur verder opdreef richting 21,3 graden, maar na een paar uur werd dit weer afgestraft door dikkere bewolking die vanuit het westen kwam opzetten en ons nog een paar regenbuien bracht. Naar de avond toe kregen we dan weer een mengsel van Stratocumulus en Cumulus te zien waartussen nieuwe maar nog steeds erg bescheiden opklaringen verschenen en we nog een paar verdwaalde zonnestraaltjes konden van meepikken. De wind nam hierbij sterk af terwijl het opvallend zacht bleef tijdens de late uurtjes. Het neerslagtotaal bleef steken op 1,2 mm.
Tijdens de nacht en ochtend kregen we nog wat lichte regen te verwerken, waarop een zwaarbewolkte maar droge episode volgde bij ochtendminima van 13,7 graden. De bewolking bestond uit Stratus en Stratus fractus, en er verschenen enkele opklaringen tussen. Vervolgens ging de bewolking over in een mix van Cumulus en Stratocumulus waarbij de opklaringen steeds breder werden. Echt fraai zomerweer werd het echter niet, want de west- zuidwestenwind wakkerde flink aan en maakte er met haar snelheden tot 40,2 km/h een behoorlijk onstuimige boel van. Tijdens de namiddag vielen de opklaringen zelfs erg breed uit, maar de wind wist van geen ophouden en bleef er vrolijk tegenaan beuken. Het voelde hierdoor wat frisser aan, maar de maxima mochten er nog steeds wezen met een aangename 23,2 graden. Uiteindelijk werd het naar de avond toe alsnog rustiger, maar nu was het de bewolking die het van de wind overnam op nadering van een buiige regenzone die zich komende nacht met ons zal bezig houden. De eerste wolkenbanden oogden niettemin erg fraai en bestonden uit Altocumulus undulatus, gevolgd door een nieuwe band met opklaringen en vervolgens weer Altocumulus. Dit tweede wolkenveld was aaneengesloten, maar er waren nog blauwe stukjes in te zien. De atmosfeer was ondertussen vrij onstabiel geworden waardoor er een aantal buienwolken ontstonden waarvan de neerslag echter de grond niet bereikte (Cumulonimbus virga). Het bleef dan ook droog voor de rest van de avond en het neerslagtotaal was reeds lang een feit met 1,0 mm.
Een diepblauwe lucht maakte vanochtend haar opwachting, terwijl het is afgekoeld tot 9,9 graden en er weinig wind was. Deze keer bleef dat gelukkig zo waardoor het een stuk aangenamer was dan gisteren. De lucht was echter vrij vochtig waardoor er al snel stapelwolken werden gevormd die talrijker en groter werden (Cumulus congestus). Tot buien is het echter niet gekomen en naarmate de uren verstreken, werden de stapelwolken opnieuw kleiner waarbij ze overgingen in Cumulus mediocris en vervolgens Cumulus humilis. Op het einde van de namiddag werd het zelfs eventjes helder, maar korte tijd later verscheen er Altocumulus undulatus bewolking die zich vooral aan de zuidelijke hemel ophield. De wolkenbankjes liepen van WNW naar OZO en verraadden dus een west- noorwestelijke stroming op enige hoogte. Aan de grond werd de maximale windsnelheid van 17,7 km/h dan weer uit het west- zuidwesten gemeten waarbij het tijdens de avond volledig windstil werd. De Altocumulusbankjes waren en bleven erg schaars want het grootste deel van de tijd was het helder terwijl de wolkjes slechts tussendoor voor een half uurtje of een uurtje zichtbaar waren. We hoefden dus nog niet te vrezen voor woeste buien en vinnige regenzones zodat we konden afsluiten met een dagtotaal van 0,0 mm.
Het zag er al niet goed uit voor de zomerliefhebbers toen het daglicht onder een sombere en grijze hemel weerkeerde, en het ging er alleen maar op achteruit toen regen en wind tijdens de voormiddag intenser werden. De snelheden liepen op tot maarliefst 48,3 km/h uit het zuidwesten en onder de Nimbostratusbewolking werd het niet warmer dan 18,9 graden. Dezelfde bewolking hield de minima op peil, maar met 12,6 graden kunnen we zeker niet van een tropennacht spreken. Op het einde van de namiddag ging het dan alsnog de goede kant op en zagen we de bewolking overgaan in Stratus fractus terwijl er een aantal opklaringen verschenen. De wind zwakte af en er volgde een tamelijk rustige avond met een afwisseling van Stratocumulusvelden, Cumulus, Stratus fractus en wat Cirrusbewolking. Af en toe viel er nog wat lichte regen uit de grootste stapelwolken maar het stelde niet veel voor en het neerslagtotaal bleef dan ook steken op 0,8 mm.
Het was grijs en somber vanochtend, maar nog voor zonsopgang ontstonden er opklaringen die plots een heel ander weersbeeld tevoorschijn toverden. Het luchtruim was nu volgezaaid met Altocumulus floccus, castellanus en Cirruswolkjes, waardoor het leek alsof we een wekenlange warmtegolf achter de rug hadden met dreiging van onweershaarden vanuit het westen. Niets was natuurlijk minder waar, want de warmtegolf was nog maar een kleine 10 minuten bezig en zou voor het einde van de dag al afgesloten worden. Voor de verkleumde zomerliefhebbers was het niettemin een zegen om eens van zachte tropenlucht te kunnen genieten bij minima die niet lager dan 15,7 graden zakten. Overdag was het een komen en gaan van Stratus fractus wolken en de zomerse onweersvoorbodes wat op zich voor fraaie uitzichten zorgde. Na verloop van tijd bleven enkel de Stratus fractus wolken over en deze gingen over in Cumulus terwijl er op grote hoogte Cirrus en Cirrostratus binnendreef. Het kwik bereikte 21,7 graden toen er een krachtige west- zuidwestenwind opstak en het weer ging afkoelen. De wind zwol steeds verder aan naarmate de uren verstreken en op het einde van de namiddag leek het wel alsof we middenin een herfststorm waren terechtgekomen. Met snelheden tot 43,5 km/h beukte de west- zuidwesten wind in op het weerstation en alles in de wijde omtrek terwijl er op de koop toe een regengebied naderde vanuit het noordwesten. Dit bestond uit een aantal buien die onweersvrij waren maar het water tijdelijk met bakken naar beneden lieten komen. Achter deze bui volgde een periode met zwaarbewolkt maar droog weer terwijl de wind een beetje was afgezwakt. Helemaal wegvallen deed hij echter niet waardoor we in erg gure omstandigheden het neerslagtotaal van 0,2 mm moesten opmeten (het waren dus maar kleine bakjes).
Tijdens de ochtend was er nog flink wat Cirrus en Altocumulus bewolking te zien bij heerlijk koele maar geen koude minima van 16,6 graden. Door het wegtrekken van de zwakke hoogtetrog nam deze bewolking geleidelijk af waardoor de lucht steeds meer haar blauwe kleur begon terug te krijgen. Er zat wel nog een beetje vocht in en dit vertaalde zich in de vorming van een aantal stapelwolken die echter onschuldig bleven. We kregen vooral rond en na de middag een typische Belgische/Hollandse zomerlucht te zien met de bekende witte stapelwolkjes erin, doch de temperaturen en de weerssituatie waren een heel stuk minder typisch. Zo kwam het kwik al snel boven de dertig graden grens uit om uiteindelijk te stranden op een zwoele 31,6 graden tijdens de namiddag. Echt drukkend en plakkerig werd het niet dankzij een luchtig noordelijk briesje, al zal het in de meeste huiskamers en kantoorruimten zonder airco wel een ander verhaal geweest zijn. Tijdens de avond wakkerde dat luchttige briesje opeens verder aan en kregen we met behoorlijke rukwinden te maken die het organiseren van barbecues en andere 'zomerse activiteiten' tot een hele uitdaging maakten. Het voelde zelfs wat koud aan in deze uitdrogende wind, maar na verloop van tijd ging hij weer liggen en keerde de aangename zomerwarmte terug. Ondertussen waren de stapelwolkjes ook alweer opgelost en bleef er enkel wat sluierbewolking en hier en daar een vliegtuigspoor over die de halve maan gezelschap hielden. Neerslag is er vandaag alweer niet gevallen met 0,0 mm zodat de droogte onverminderd blijft voortduren. Ook de komende dagen lijkt hier geen verandering in te komen al zou er volgende week weer een buien- of onweerskans inzitten.
We zijn vandaag in warme tropenluct terechtgekomen en nadat we afgelopen nacht nog konden herademen bij 19,3 graden, zorgde de zon ervoor dat het kwik razendsnel de hoogte inging en onder een vrijwel heldere hemel haalden we na de middag dan maxima van 34,9 graden. De aangevoerde lucht was droog en er stond tamelijk veel wind die vooral uit oostelijke richtingen kwam en later de neiging had om door te ruimen naar het zuidoosten. Tegen de avond zwakte de wind af en werd het rustig, maar deze kalmte was bedrieglijk (niet voor Malderen) want boven het noordwesten van Frankrijk had zich een stevig onweerscomplex gevormd dat het westen van België introk. De pluviometer stond echter ver genoeg naar het oosten om 0,0 mm te blijven aangeven.