Nu er op diverse plaatsen in het land uiteindelijk toch wat sneeuw valt, her en der resulterend in een dun sneeuwdekje, is het tijd om een korte tussenbalans op te maken. Hoe spectaculair is de sneeuwsituatie nu eigenlijk geworden, is het geworden wat men er van gehoopt had maar belangrijker: wat men ervan verwacht had? Een korte gedachtewisseling.
Reeds twee weken geleden verschenen er in de modelkaarten van het GFS de eerste kansen voor een sneeuwsituatie deze zondag. Destijds werd dit, gezien de termijn vooruit, verstandig genoeg afgedaan als ‘onmogelijk’ en als ‘de zoveelste GFS droom’. Nu blijkt dat niets minder waar is, en dat de sneeuw er gekomen is. In de loop van de vorige week toen het GFS consistent bleef en na enige tijd bijgestaan werd door het ECMWF, groeiden de objectieve kansen op sneeuw toch aanmerkelijk. Dit vertaalde zich de laatste week ook naar een stijgend positivisme op het forum, soms tot op bijna een feeststemming na alsof er de volgende dag een Elfstedentocht gereden zou worden. Her en der werd geroepen dat men te voorbarig was, en dat er eigenlijk geen reden voor een dergelijke stemming was. De argumenten werden ook met veel boe geroep van tafel geveegd, omdat het allemaal onzin was. Je kunt je nu afvragen: hadden die mensen toch niet, al dan niet een beetje, gelijk? Zijn we inderdaad te positief geweest, en wat een ingetogener stemming beter geweest? Waren we, ronduit gezegd, steekblind voor de nuanceringen die er recht voor onze ogen lagen?
Persoonlijk moet ik nu, tot mijn spijt, toegeven: eigenlijk wel. De afgelopen dagen heb ook ik mijn kennis losgelaten op de mogelijke sneeuw van vanavond, en kon ik tot mijn eigen vreugde concluderen dat er wel eens een vrij dik pak sneeuw zou kunnen vallen. Ik opperde zelfs op diktes tussen de drie en de zes centimeter. Nu, op het moment suprème, lijkt het er op dat die inschatting veels te hoog is geweest. Lokaal is er nu zo’n twee centimeter gevallen maar op de meeste plaatsen blijft het vooralsnog beperkt tot een gebroken sneeuwdek of een flinterdun dekje van maximaal een centimeter dik. Is daarmee de euforie verantwoord? Volgens mij niet.
Gelukkig is er ook nog een tegenargument te geven. De euforie ging niet alleen over eventuele sneeuw maar ook over mogelijke matige tot strenge vorst. Een van de randvoorwaarden hiervoor zou een sneeuwdekje zijn, nu dat voor een groot deel niet uit lijkt te komen is die voorwaarde weggeveegd, maar er blijven nog genoeg argumenten over om op zijn minst matige vorst de komende dagen te verwachten. Desondanks ben ik persoonlijk genoodzaakt om eens een stapje terug te doen, een stuk genuanceerder naar de zaken te kijken, en te concluderen: volgens mij kan het nog wel eens knap tegenvallen. Niet dat het nu ineens zoveel slechter is geworden, maar omdat het sowieso nooit zo erg kansrijk voor sneeuw en vorst is geweest.
Enfin, ik heb de nodige sneeuwvlokken vanmiddag en vanavond gezien, ik heb een gebroken sneeuwdek mogen aanschouwen. Dat kan heden ten dage al een hele aanwinst genoemd worden. In vergelijking met de vrij plotselinge sneeuwval van 28 december 2004 haalt deze sneeuwval het bij lange na niet, maar dat neemt niet weg dat we toch weer een vleugje winter hebben mogen aanschouwen. Laten we er maar van genieten zolang het kan.
Ben
Reeds twee weken geleden verschenen er in de modelkaarten van het GFS de eerste kansen voor een sneeuwsituatie deze zondag. Destijds werd dit, gezien de termijn vooruit, verstandig genoeg afgedaan als ‘onmogelijk’ en als ‘de zoveelste GFS droom’. Nu blijkt dat niets minder waar is, en dat de sneeuw er gekomen is. In de loop van de vorige week toen het GFS consistent bleef en na enige tijd bijgestaan werd door het ECMWF, groeiden de objectieve kansen op sneeuw toch aanmerkelijk. Dit vertaalde zich de laatste week ook naar een stijgend positivisme op het forum, soms tot op bijna een feeststemming na alsof er de volgende dag een Elfstedentocht gereden zou worden. Her en der werd geroepen dat men te voorbarig was, en dat er eigenlijk geen reden voor een dergelijke stemming was. De argumenten werden ook met veel boe geroep van tafel geveegd, omdat het allemaal onzin was. Je kunt je nu afvragen: hadden die mensen toch niet, al dan niet een beetje, gelijk? Zijn we inderdaad te positief geweest, en wat een ingetogener stemming beter geweest? Waren we, ronduit gezegd, steekblind voor de nuanceringen die er recht voor onze ogen lagen?
Persoonlijk moet ik nu, tot mijn spijt, toegeven: eigenlijk wel. De afgelopen dagen heb ook ik mijn kennis losgelaten op de mogelijke sneeuw van vanavond, en kon ik tot mijn eigen vreugde concluderen dat er wel eens een vrij dik pak sneeuw zou kunnen vallen. Ik opperde zelfs op diktes tussen de drie en de zes centimeter. Nu, op het moment suprème, lijkt het er op dat die inschatting veels te hoog is geweest. Lokaal is er nu zo’n twee centimeter gevallen maar op de meeste plaatsen blijft het vooralsnog beperkt tot een gebroken sneeuwdek of een flinterdun dekje van maximaal een centimeter dik. Is daarmee de euforie verantwoord? Volgens mij niet.
Gelukkig is er ook nog een tegenargument te geven. De euforie ging niet alleen over eventuele sneeuw maar ook over mogelijke matige tot strenge vorst. Een van de randvoorwaarden hiervoor zou een sneeuwdekje zijn, nu dat voor een groot deel niet uit lijkt te komen is die voorwaarde weggeveegd, maar er blijven nog genoeg argumenten over om op zijn minst matige vorst de komende dagen te verwachten. Desondanks ben ik persoonlijk genoodzaakt om eens een stapje terug te doen, een stuk genuanceerder naar de zaken te kijken, en te concluderen: volgens mij kan het nog wel eens knap tegenvallen. Niet dat het nu ineens zoveel slechter is geworden, maar omdat het sowieso nooit zo erg kansrijk voor sneeuw en vorst is geweest.
Enfin, ik heb de nodige sneeuwvlokken vanmiddag en vanavond gezien, ik heb een gebroken sneeuwdek mogen aanschouwen. Dat kan heden ten dage al een hele aanwinst genoemd worden. In vergelijking met de vrij plotselinge sneeuwval van 28 december 2004 haalt deze sneeuwval het bij lange na niet, maar dat neemt niet weg dat we toch weer een vleugje winter hebben mogen aanschouwen. Laten we er maar van genieten zolang het kan.
Ben
