Vandaag moesten we de aanwezigheid van een aantal wolkenvelden tolereren in ons mooie zomerweertje. In het uiterste westen van het land is vanmorgen zelfs een onweerszone voorbijgetrokken die vervolgens opstoomde naar het zuidwesten van Nederland. Voor de rest kon de zon zich echter nog volop uitleven en werd het kwik zelfs naar een tropische waarde van 30,1 graden gebombardeerd. De minima waren ook al iets zachter met 14,4 graden terwijl de wind af en toe voor welkome verfrissing zorgde, mat de hoogste piek van 18 km/h uit het NW. Morgen zal het enthousiasme van onze zomer letterlijk bekoeld worden met temperaturen die rond de 23 graden zullen schommelen terwijl er toch nog rekening moet gehouden worden met de mogelijkheid van een onweers of regenbui. De frontale zone die hiervoor verantwoordelijk is zou uiteindelijk weer iets aktiever worden dan eerst verwacht werd. Op zondag mag de zomer weer haar gang gaan met temperaturen ruim boven 25 graden, en dit tot en met dinsdag, vanaf dan lijken er weer onweerskansen te zijn. In het tweede deel van volgende week lijkt de zomer een stapje terug te zetten met vooral op donderdag en zondag veel neerslag volgens het GFS, doch dit is nog veraf en zal wellicht nog verandereren. Of het in positieve of negatieve zin is wordt echter nog afwachten...
Na het pittige onweertje dat gisteren op bezoek kwam, volgden in de loop van de nacht nog enkele lichtere buitjes waarna de rust voor enige tijd weerkeerde. Toen de dageraad aanbrak werd de zaak hierboven echter al snel weer onstabiel en kregen we weer een aantal buien op bezoek waarvan er eentje het dagtotaal op 1,6 mm wist te brengen. De buienaktiviteit nam na de middag echter snel weer af zodat de zon weer meer aan bod kwam. Dit was echter niet overal het geval want ten oosten en zuidoosten ontwikkelden de stapelwolken zich verder tot massieve buienwolken, en gedurende enige tijd weergalmde de donder zelfs een aantal keer. De buienwolken bleven ook daarna nog geruime tijd poseren terwijl te Malderen het zomergevoel steeds sterker werd door de zon die zich van dit alles hier weinig van leek aan te trekken. De temperaturen konden zo nog oplopen van 13,6 naar 23,2 graden maar een strakke westenwind met snelheden tot 27 km/h was er soms teveel aan. Verdere onweerskansen lijken voorlopig verkeken te zijn want een hogedrukgebied zal vanuit het westen voor enige stabilisatie zorgen waardoor de buien vanaf morgen lichter en schaarser zullen zijn. Vanaf dinsdag zal de hogedruk verder oprukken en krijgen we rustig en mooi zomerweer zonder al te hoge temperaturen, een weertype dat tot 6 augustus zou standhouden; vanaf dan zou vanuit het noordwesten een aktief koufront overtrekken waarna gedurende een paar dagen aktieve noordzeebuien zullen binnendenderen in een strakke noordwestelijke stroming. Hoe het daarna verder moet is voorlopig nog giswerk.
Het beruchte koufront heeft in de loop van de nacht een nieuwe convergentielijn uitgespuwd welke met een vijftigtal km voorsprong op het eigenlijke front doorheen het land trok terwijl rukwinden tot 30,6 km/h over het Malderse weerstation raasden. De storing gaf slechts een zevental regendruppels waarna de zon er tijdelijk weer aan te pas kwam, en omstreeks 15H kreeg het eigenlijke front ons in het visier. Daar zat zelfs licht onweer op en buiige regen die alsnog voor 2,6 mm verse neerslag zorgde. Het doorschijnende goedje werd aan een matige en bij momenten vrij grote intensiteit over het grondgebied uitgesprenkeld. Veel tijd om van het geruis van de druppels te genieten werd ons evenwel niet gegund want al snel werd het lichter vanuit het westen en kwam de zon er weer door. De regen hield het even later ook voor bekeken en wat volgde was een tijdelijk intermezzo met opklaringen en een weinig zon. Laaghangende wolkenvelden deden echter al snel hun intrede waarop het weer een tijdje ging druppelen (niet meetbaar) maar omstreeks 19H belandden we uiteindelijk aan de achterzijde van het front waar brede opklaringen en heldere zeelucht hun intrede maakten en tevens voor een leuke zonsondergang zorgden. De temperaturen deden het weer erg goed bij waarden tussen 16,9 en 27,1 graden.
Voor de verandering konden we nog eens genieten van een rustige ochtend zonder zondvloed- achtige toestanden. De aangevoerde lucht was nog polair van oorsprong maar waarschijnlijk zijn er een paar wolkenvelden voorbijgedreven of is er zachtere lucht gaan binnenstromen waardoor de temperatuur reeds vanaf middernacht gestaag is gaan stijgen. De zon kwam al snel op de proppen om de zaak verderop te warmen, maar tegelijkertijd kwam er ook thermiek op gang waardoor vooral ten noorden van ons land pittige buien werden gevormd. De lucht die over Malderen stroomde, heeft echter een groot stuk over Engeland afgelegd ipv de vochtige Noordzee waardoor het hier beperkt bleef tot stapelwolkjes terwijl het grotendeels droog bleef en de zon ruim aan bod kwam. De temperaturen vielen daardoor best wel mee met 20,5 graden in de late namiddag, maar de gure noordwestenwind deed het op onbeschutte plaatsen kil aanvoelen met haar snelheden tot 30,6 km/h. Later in de vooravond deed een verdwaald buitje het nog korte tijd motregenen maar de neerslag was niet meetbaar en daarna zakten de stapelwolken als kaartenhuisjes in elkaar. De restanten ervan zorgden samen met Stratocumulus virga nog voor een zeer kleurrijke zonsondergang. In de laatste schemering klaarde het vervolgens verder uit richting een volledig wolkenloos en rustig weertype bij een snel teruglopende temperatuur.
Een bijzonder prachtige en sfeervolle zonsopgang was vanochtend ons deel toen de omgeving met dunne nevelbanken was bedekt en de vuurrode zon gezelschap kreeg van fijne sluierwolkjes. Hierbij heerste een aangename koelte doordat de temperatuur afgelopen nacht kon dalen naar 14,3 graden. Het zag er allemaal heel rustig en vredig uit, ware het niet dat er in het noorden dreigende silhouetten van forse stapelwolken te zien waren. Deze zouden later voor een paar flinke buien zorgen voorbij de nederlandse grens, maar in Malderen (en Brussel) werd het op-en-top zomerweer waarbij we overdag aankeken tegen wat verspreide stapelwolkjes en een weinig sluierbewolking. De temperatuur steeg snel richting 31,4 graden terwijl er een noordoostelijk briesje met snelheden tot 31,4 km/h opstak. Later in de namiddag kwamen er ook wat stapelwolkjes tevoorschijn en Cirrus/Cirrostratusbewolking die de passage van een warmtefront markeerden waarachter zeer hete, tropische luchtmassa's klaarlagen om Malderen morgen levend te roosteren. De stapelwolkjes verdwenen 's avonds weer, maar de Cirrusbewolking bleef om voor een mooie zonsondergang te kunnen zorgen. Als voorsmaakje op wat komen gaat, bleef het tot diep in de nacht aangenaam warm. De dag eindigt met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Het onweer dat gisterenavond kwam opzetten bleek uiteindelijk geen interesse te hebben in een Malders bezoekje. Het bleef dus droog en rustig terwijl de temperatuur tijdens de ochtend uitkwam op een vrij zwoele 15,0 graden. Er stak echter een stevige wind op die het al snel een stuk kouder deed aanvoelen en het zomergevoel in rook deed opgaan. De bewolking bestond nu uit Stratus fractus die zich in lange rijen met Cumulusachtige toppen ging schikken, met daartussen mooie diepblauwe opklaringen. De bewolking werd geleidelijk omvangrijker, maar leek naar de middag toe weer plaats te maken voor bredere opklaringen terwijl ze overging in Cumulus. Tegen de middag begonnen deze Cumuli ambitie te tonen om het hogerop te gaan zoeken, en de vorming van een aantal pittige buien was dan ook al snel een feit. Deze keer was het ook in Malderen prijs met een licht buitje omstreeks 13H en een vrij pittig exemplaar ongeveer een uurtje later. Het leek nog erg mee te vallen met de wind (en de voorspelde zomerstorm) en na de bui begon de zon flink te 'steken' in de rustige en tropisch aandoende atmosfeer. Maar toen wakkerde de westenwind alsnog aan en maakte er tijdens de tweede helft van de namiddag een erg onaangename boel van met haar snelheden tot 43,5 km/h. Gelukkig bleef het nu droog en was het niet overdreven fris bij maxima die nog tot 22,7 graden konden opklimmen. Het krachtige windveld leek samen te vallen met een gordel van Cirrostratusbewolking die zich uitstrekte van het zuidwesten naar het noordoosten. Tijdens de avond trok deze wolkenband weer weg, maar de wind nam slechts langzaam af in snelheid. We kregen nu uitzicht op een nieuwe Cirrostratusband die zich echter aan de zuidelijke horizon ophield en mooi van west naar oost liep terwijl hij scherp begrensd was. Voeg daar nog mooie, spierwitte Cumuluswolkjes aan toe en Altocumulusvelden die pal boven het weerstation evenwijdig aan de Cirrostratusband liepen, en alle ingrediënten voor een fraai wolkendisplay waren ook deze avond aanwezig. Bij zonsondergang lichtten de sluierwolken, die zich ondertussen weer over het hele luchtruim gingen uitspreiden, op in roodoranje kleurentinten en konden we dus weer van een sfeervolle zonsondergang spreken. De buien die kort na de middag vielen, bleken uiteindelijk goed te zijn voor een dagtoaal van 0,4 mm.
Alle wolkenresten die gisterenavond nog overbleven, zijn afgelopen nacht opgelost waardoor we ontwaakten onder een heldere hemel bij ochtendminima van 13,3 graden. De aangevoerde lucht was erg vochtig waardoor er stapelwolken ontstonden die snel uitgroeiden maar er uiteindelijk niet in slaagden om zich tot buien te ontwikkelen. Vanuit het westen werd de lucht immers stabieler en gingen de stoere Cumulus congestus wolken geleidelijk weer over in bescheiden Cumulus mediocris wolkjes. Het werd hierdoor aangenaam zomers weer, zeker toen de stapelwolkjes nog verder in elkaar krompen en er slechts Cumulus humilis overbleef. De aangename maxima van 26,3 graden waren dan ook geen verrassing en deze zomerse warmte werd met snelheden tot 22,5 km/h uit het west- zuidwesten over het weerstation gejaagd. Het zonnige en stabiele weer was echter bedrieglijk, want dit alles was net het gevolg van advectiestromingen aan de voorzijde van een depressie die ons komend weekend een heel wat minder aangenaam weertype zou brengen. Tijdens de avond werd dit reeds merkbaar in de vorm van Stratocumulus velden die in het westen verschenen en zich langzaam over het luchtruim uitbreidden. Voorlopig had dit echter geen verdere gevolgen en kon er ook 's avonds nog van mooi maar nogal fris weer worden gesproken.
Somberheid en kilte waren ook vandaag troef, met een noordelijke stroming die koele en vochtige zeelucht aanvoerde. Door de bewolking werd het niet kouder dan 13,5 graden, maar hogere temperaturen dan 17,1 graden hoefden we evenmin te verwachten. Na de middag traden er perioden met lichte of matige regenval op en voelde het op sommige momenten berekoud aan. Later op de namiddag werd het weer wat droger, maar de zon kregen we vrijwel niet meer te zien in het wolkendek dat uit Stratocumulus, Stratus en Cumulus bestond. Net als de voorbije dagen was de eerder zwakke wind een terugkerend gegeven met snelheden tot 17,7 km/h uit het noordwesten. Het neerslagtotaal bleef door het lichte en druilerige karakter van de regen beperkt tot 0,8 mm.
Bij zonsopgang hing er Stratocumulus en Stratus fractus en een splinterdunne laag Cirrostratus die enkel kon opgemerkt worden dankzij de plotse overgang naar "Cirrostratusvrije" lucht in het oosten. Het goedje bedekte 7/8 van het luchtruim maar liet wel nog vlot de zon door. Geen overbodige luxe want bij de relatief koele minima van 11,7 graden konden we vooral het infrarood gedeelte van haar straling goed gebruiken. Overdag dreven er Cirrus en Cirrostratusvelden binnen die veel beter zichtbaar maar sterk onderbroken waren. Zo kleurde de hemel op sommige plekken nog diepblauw en de zon was daarin krachtig genoeg om de aanwezige Stratus fractus wolken te laten uitgroeien tot Cumulus congestus. Deze gingen prompt over in Cumulonimbus en wie geen paraplu of regenjas bij zich had, kwam snel achter de betekenis van deze wolkensoort. De houders van een paraplu kwamen er ook al snel achter dat er ook nog een ander weerelement uit de band sprong, en dat was de zuidwestenwind die opnieuw wild tekeer ging met snelheden tot 33,8 km/h. Ze liet de maxima van 20,6 graden extra fris aanvoelen. Vooral aan de kust kwam er ook nog eens onweer bij kijken terwijl het in Malderen bij korte maar krachtige regenbuitjes bleef. De buienactiviteit ging er op het einde van de namiddag weer uit terwijl de resterende Cumuluswolken plaats maakten voor Altocumulus en Stratocumulus die met hun golvende undulatusvormen voor een fraai uitzicht zorgden. Dit alles werd op smaak gebracht met de nog steeds aanwezige Cirrus, Cirrostratus en soms ook Altostratus wolken die oranje licht reflecteerden op de reeds beschaduwde wolkenribbels. Het koelde ondertussen snel af maar gelukkig is de wind weer volledig gaan liggen zodat we het neerslagtotaal van 0,4 mm in niet al te gure omstandigheden konden optekenen.
Het is vanochtend afgekoeld tot een aangename 14,9 graden en we stonden op onder een diepblauwe lucht waarin zich prachtige Altocumulus banken aftekenden. Ze waren de voorbode van iets minder prachtigs, behalve dan voor wie zijn leven als plant doorbrengt. Vanuit het zuidwesten kwam er immers een regenzone aanzetten, en deze zorgde al snel voor toenemende bewolking vanuit het westen. Het ging vooral om Stratocumulus en Stratus fractus, al kregen we niet met een gesloten wolkendek te maken. De regenzone leek aanvankelijk een stuk minder actief uit te pakken dan verwacht, want er viel niet meer dan wat lichte, onmeetbare motregen tijdens de namiddag. Aan wind was er dan weer geen gebrek, want die spande behoorlijk aan uit noordelijke richting en bij maxima die niet hoger dan 21,9 graden kwamen leek het van (heel) ver zelfs een beetje op herfst. Tijdens de avond kwam de voorspelde regen er dan toch en ging het met tussenpozen flink plenzen waarbij de neerslag een buiig karakter had met soms opvallend dikke druppels. En ook dan was de bewolking maar zelden volledig gesloten en was er altijd wel ergens een opklaring te zien. Het neerslagtotaal werd in korte tijd aangevuld tot 1,2 mm, een peuleschil tegenover delen van Nederland waar men het neerslagtotaal tot boven de 10 mm zag oplopen. Tijdens de late avond werd het terug wat droger, begon de wind langzaam af te zwakken en kwamen er bredere opklaringen opzetten die vooraal aan de zuidelijke hemel prominent aanwezig waren.
Na de vochtige avond met oranjetinten en zachte kleuren die we gisteren kenden, zag het er vanochtend opeens heel anders uit met een luchtige, transparante hemel bij minima van ... graden. Er werden op grote schaal stapelwolken gevormd en de bovenlucht had een diepblauwe kleur. De massale vorming en uitgroei van deze wolken deed eventjes voor buien vrezen, maar naar de middag tot werd de lucht weer stabieler waardoor de opklaringen breder werden en de stapelwolken kleiner en minder talrijk. Toch waren er vooral tijdens het tweede deel van de namiddag nog een aantal exemplaren die flink opbolden, al bleef dit in Malderen zonder gevolgen zodat het neerslagtotaal op 0,0 mm bleef steken. De temperaturen waren aangenaam doch de maxima pakten gevoelig lager uit dan gisteren met ... graden zodat het duidelijk was dat we in polaire zeelucht waren terechtgekomen. De wind kwam hierbij vooral uit ... richtingen en was op sommige momenten erg krachtig. Tijdens de avond werd het polaire karakter van de lucht meer uitgesproken: de wind viel weg, het werd helder en het koelde snel af waardoor er zeker naar zonsondergang toe een flinke 'chill' in de lucht hing. De dag werd dan ook in droge, koele, rustige en heldere omstandigheden afgesloten.