Woensdag, 1 augustus 2007
In vergelijking met gisteren schakelde de zomer nog een paar versnellingen hoger. Er waren weliswaar sluierwolken aanwezig die een groot deel van het luchtruim bedekten, maar deze waren flinterdun waardoor de zon er moeiteloos kon doorheen branden, terwijl de traditionele stapelwolken deze keer de ganse dag uitbleven. De sluierbewolking bleef evenwel voortdurend aanwezig, en dit zorgde zowel bij zonsopgang als zonsondergang voor leuke kleureneffekten. We koesterden ons in aangenaam zachte, subtropische luchtmassa's waardoor het enerzijds 's nachts niet meer zo sterk afkoelde (minima van 12,4 graden) en anderzijds behoorlijk warm werd in de namiddag met maxima van 25,3 graden. Een oostelijk briesje met snelheden tot 20,9 km/h bracht hierbij wat verkoeling. Op de weerkaarten is nog steeds geen stabiele configuratie zoals omega- bokkades of high over low- blokkades te zien, en het was dan ook onvermijdelijk dat de atmosfeer deze warme lucht niet lang zou kunnen vasthouden. Het was inderdaad nog paar pas avond of het luchtruim vulde zich geleidelijk met Altocumulus floccus en castellanus die de onstabiele situatie aangaven terwijl er boven centraal Frankrijk onweerscomplexen tot ontwikkeling kwamen om 'U' tegen te zeggen. Zoals gewoonlijk hoefden de onweersschuwe mensen in Malderen hun bed niet uit om het onweersgeweld te ontvluchten, want de buien trokken tijdens de nachtelijke uurtjes in een noord- noordoostelijke richting weg zodat het grootste deel van het land rustig en droog bleef. Enkel het uiterste oosten kon nog net iets meepikken van de buien die echter amper aktief waren toen ze daar arriveerden. In de loop van de avond breidde de bewolking zich wat verder uit en kwam er ook Stratocumulus castellanus en een enkele Cumulus congestus om het hoekje kijken, maar ook dit bleef zonder verdere gevolgen.
Vrijdag, 1 augustus 2008
Reeds voor 3H in de ochtend werd Malderen opnieuw overdonderd door een stevig onweer. Zowel neerslag, rukwinden als bliksemaktiviteit waren flink de moeite waard. Het onweer trok vrij snel over, maar toen het al een hele tijd rustig was deed een plotse inslag op minder dan 200 meter afstand het weerstation op haar grondvesten daveren. Nog een hele poos later volgde terug zo'n onverwachtse inslag al was deze iets verder af. Daarna werd het definitief rustig. We bevonden ons bij het eerste ochtendgloren reeds een eindje in de 'polaire' lucht achter het koufront waardoor het weer aangenaam 'koel' werd met 17,3 graden als minimumtemperatuur. De lucht was echter nog bezwangerd van het vocht zodat we aankeken tegen laaghangende Stratus en Stratus fractus. Overdag kwamen er opklaringen die geleidelijk breder werden, zodat het kwik uiteindelijk nog kon stijgen tot een aangename 24,5 graden. De bewolking bestond nu uit Cumulus congestus, Stratus fractus en Stratocumulus, maar ze was niet in staat om nog buien voort te brengen. Wel stond er opvallend veel wind met snelheden tot 29,0 km/h uit het west- zuidwesten. De wind leek tegen de avond grotendeels uitgeraasd te zijn en het koelde weer aardig af terwijl de resterende bewolking vooral uit Stratocumulus bestond. Het bleef rustig en droog zodat we de dag kunnen afsluiten met de 4,6 mm die we vanochtend reeds bereikten als neerslagtotaal.
Maandag, 1 augustus 2011
Na een ijzig koude nacht waarin plaatselijk datumrecords zijn gesneuveld, maakte een vrolijke zomerzon haar opwachting. Het kwik was in Malderen uitgekomen op 8,6 graden terwijl er fraaie nevelslierten over het ochtendlandschap hingen. Deze werden vakkundig opgeruimd door de zon en het warmde snel op onder de diepblauwe hemel waardoor we vrij snel de 20 graden in zicht kregen. Na de middag werden er een paar kleine stapelwolkjes gevormd en piekte het kwik op 25,2 graden terwijl er een zwak oostelijk briesje tot 12,9 km/h opstak. De stapelwolken verdwenen na korte tijd weer en er volgde een heldere namiddag en avond waarbij we af en toe nog een condensatiespoor of heel klein Cirrusplukje te zien kregen. De zwakke wind ging tegen zonsondergang weer liggen, en het koelde snel af al lagen de temperaturen toch merkbaar hoger dan gisteren rond deze tijd. Neerslag is er uiteraard niet gevallen waardoor we konden afsluiten met 0,0 mm.
Woensdag, 1 augustus 2012
De laatste zomermaand begon alvast veelbelovend met een staalblauwe hemel nadat we reeds een zachte nacht achter de rug hadden bij minima van 13,2 graden. Zomerliefhebbers die op een of andere manier overtuigd zijn geraakt van een trendbreuk in deze wisselvallige en koele zomer, hoefden zich echter geen illusies te maken. Wie een ritje met de Space Shuttle maakte of gewoon de satellietbeelden bekeek, kon immers toezien hoe een koufront met veel zelfvertrouwen op de Lage Landen leek af te stevenen. Later was deze weinig gewaardeerde evolutie ook vanop de begane grond zichtbaar in de vorm van Altocumulus en Altostratusbewolking die aan de zuidwestelijke horizon verscheen. Langzaam maar zeker breidde deze zich over het luchtruim uit en tegen het einde van de middag was alles ermee volgesmeerd. Toch zijn we erin geslaagd om nog een tropische 30,1 graden bijeen te rijven. In het zuidwesten verschenen ondertussen dreigende, donkere wolkenmassa's en daaruit ging het omstreeks 18H20 lichtjes regenen. Er stak een verkoelende zuidoostelijke bries op die de zomer samen met wat stof, bladeren en een zeldzame parasol met snelheden tot 30,6 km/h liet wegvliegen. Daarna werd het terug droog en leek het terug wat warmer te worden. De lucht was nu bedekt met Altostratus en Stratocumulus castellanus waaronder vanuit het niets Cumulus fractus wolken werden gevormd. Deze leken erg hoog te hangen en waren wellicht het gevolg van outflow uit een nieuwe buienlijn die ongeveer 45 km ten westen van ons lag. Daar zat onweer op maar in Malderen waren slechts de aambeeldvormige toppen te zien die in het laatste schemerlicht wegtrokken naar het noorden. Geen wonder dat de meeste bliksemfoto's de daaropvolgende nacht van Nederlandse afkomst waren. We bleven ondertussen achter met een neerslagtotaal dat beperkt is gebleven tot 0,2 mm.
Donderdag, 1 augustus 2013
De laatste bewolking van het verder naar het noordoosten trekkende warmtefront was vanochtend vroeg nog te zien in die richting terwijl er vanuit het zuidwesten een heldere, diepblauwe zone kwam opzetten. De wegtrekkende wolkenband werd geflankeerd door dezelfde Stratocumulus castellanusvelden die we gisteren in het zuidwesten zagen hangen. De omstandigheden waren ideaal om er een prachtige zomerdag van te maken, al was het voor sommigen misschien teveel daar het overdag al snel zeer warm werd. Gelukkig voor deze groep waren er vanochtend nog relatief koele minima van 18,6 graden om nog eventjes te herademen en zorgde de droge lucht ervoor dat er niet meteen sprake was van drukkende warmte. De castellanus bewolking verdween al snel in noordoostelijke richting, daarna waren er nog een paar Altocumulus lenticularis bankjes te zien en dan was er niets meer, buiten een brandende zomerzon. De diepblauwe lucht die bijna naar het zwarte toe ging, bleef de hele dag door opvallend aanwezig waardoor er een doordringende zuiderse sfeer ontstond die uiteraard werd versterkt door de maxima die 33,4 graden haalden. Er stond een warme zuidelijke bries die meestal aan de zwakke kant was, en tijdens de avond bleef de warmte lang hangen met temperaturen die om middernacht nog maar nauwelijks onder de dertig graden waren gezakt
Vrijdag, 1 augustus 2014
Het was vanochtend helder bij minima van ... graden maar af en toe verschenen er ook onweers verklikkers (Altocumulus castellanus). Dit gebeurde eerst sporadisch maar na de middag dreef er massaal Stratocumulus castellanus en floccus binnen terwijl er ook stapelwolken ontstonden. Enkelen groeiden uit tot forse afmetingen en het werd duidelijk dat het warme en droge weer bedreigd werd. Toch konden we het aanvankelijk nog overal droog houden bij maxima van ... graden en een zacht zuidwestelijk briesje. De steeds talrijker en groter wordende stapelwolken groeiden uiteindelijk toch niet uit tot buien waardoor we van aangenaam en rustig zomerweer konden blijven genieten met een wegvallende wind in een tamelijk zwoele hoogzomerse avond. Een controle van de pluviometer bleek in deze omstandigheden niet nodig te zijn want we konden natuurlijk al raden dat het neerslagtotaal op 0,0 mm was uitgekomen.
Zaterdag, 1 augustus 2015
Het was vanmorgen een stuk minder koud dan gisteren bij minima van 9,2 graden ondanks de brede opklaringen. De bewolking bestond vooral uit Cirrus en wat condensatiestrepen, maar in de loop van de voormiddag werden er al snel stapelwolken gevormd. Het ging om mooiweerswolkjes, al dook de zon er toch regelmatig achter weg en daar de subtropische lucht ons nog niet bereikt heeft voelde het op die momenten nog erg fris aan. Gelukkig was de zuidwestelijke wind daarbij eerder aan de zwakke kant. Tijdens de namiddag verscheen er in het zuiden veel Cirrostratus bewolking die overging in Altostratus waardoor de zon toch redelijk wat van haar krachten verloor. Desondanks konden we toch nog maxima van 26,0 graden optekenen. De stapelwolkjes losten tijdens de late namiddag op zodat uiteindelijk enkel de sluierwolken overbleven. Vanuit het noordwesten klaarde het echter weer op waardoor we de laatste uren van de daglichtperiode toch nog van aangename zonneschijn konden genieten. De warmte bleef opvallend lang hangen, en zelfs in het voor zeebriezen gevoelige westen van het land was het tot in de late uurtjes heerlijk toeven in de buitenlucht. Minder heerlijk voor de plantjes was dan weer het neerslagtotaal dat op 0,0 mm is blijven steken.
Zondag, 2 augustus 2015
Na een zachte nacht waarbij de minima op 8,1 graden waren uitgekomen, was de zon al snel van de partij om het kwik weer flink de hoogte in te jagen. Het was reeds vanaf zonsopgang aangenaam toeven in de buitenlucht, en bewolking was er op een paar Cirrusveren en condesatiestrepen na niet te zien. In tegenstelling tot gisteren en eergisteren werden er vandaag geen mooiweerwolkjes gevormd waardoor de zon vrijwel onafgebroken kon schijnen. We haalden maxima van 28,9 graden terwijl er een zachte zuidelijke tot zuidwestelijke bries stond. Na zonsondergang bleef het aangenaam warm in de buitenlucht, en ook wie zonder enige beweging of kledij in de buitenlucht vertoefde vertoonde niet het minste teken van onderkoeling. Van neerslag was ook niet veel te merken, we sloten andermaal met een dagtotaal van 0,0 mm af.
Maandag, 3 augustus 2015
Het was afgelopen nacht zwoel bij minima van 13,7 graden, en een brandende zon maakte al snel haar opwachting in een diepblauwe hemel. Deze werd met cat Cirrusplukjes en Altocumulusveldjes getooid, die echter nauwelijks invloed hadden op het branden van de zon. Naarmate de uren verstreken verscheen er in het zuidwesten en westen meet Cirrus bewolking, terwijl de Altocumulusbankjes min of meer een constante bleven. Meestal ging het om floccus en castellanus varianten die een zekere onstabiliteit lieten vermoeden. En dat was inderdaad niet onjuist want vanuit het westen naderde een koufront dat vandaag nog komaf zou maken met de nog maar net op gang gekomen warmte opstoot. Voor het zover was, konden we echter genieten van tropische toestanden waarbij we maxima van 33,2 graden tijdens de namiddag onder begeleiding van een zwakke zuidelijke tot zuidwestelijke bries. Omstreeks 20H draaide de wind echter abrupt naar het noorden en wakkerde daarbij aan. Aanvankelijk voelde ze nog zeer warm aan, maar na een twintigtal minuten begon de kou ons te bereiken en konden de eerste blouses en T-shirts weer tevoorschijn worden getoverd. Vanuit het westen dreef ondertussen steeds meer Cirrus en Cirrostratus binnen die na een tijdje ook overging in Altostratus. In het zuidwesten verschenen bij zonsondergang ook Altocumulus castellanus velden die een grotere omvang hadden dan de castellanus bewolking die we overdag al zagen. Deze wolkenplukken waren ook dikker en meer aaneengesloten waardoor het er in die richting somber en dreigend begon uit te zien. Tot buien kwam het echter nog niet, en de vlagerige noordenwind ging ook weer liggen waardoor we later op de avond toch weer wat konden genieten van de zomerwarmte tijdens het optekenen van het neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 4 augustus 2015
Kort na middernacht werd de zwoele stilte doorbroken door gerommel vanuit het westen. Een aantal onweerskernen hebben zich ondanks de stabiele indruk van de satellietbeelden gisterenavond toch nog kunnen ontwikkelen en trokken in noord- noordoostelijke richting over Vlaanderen. Eecht actief waren deze onweerskernen niet, het kwam hooguit tot één ontlading per minuut. De onweersactiviteit hield echter zeer lang aan waardoor we toch van 1H 's nachts tot 4H30 's ochtends elke minuut een donderslag hoorden. Enkele van de onweersbuien kwamen erg dicht bij Malderen waardoor een paar van de blikseminslagen met stevige dreunen gepaard gingen. Ook de neerslag kon ons af en toe bereiken, maar de krachtige stortbuien duurden meestal niet langer dan 5 tot 30 seconden waardoor er 's ochtends niet meer dan 0,2 mm in de pluviometer zat. Dan kregen we er een periode van lichte regen overheen die niet meer dan een zevental regendruppels per vierkante meter loste en dus niet meetbaar was. Al het vocht van verdampende regendruppels zorgde wel voor plakkerige toestanden bij minima die niet beneden 16,1 graden uitkwamen. Er was bovendien erg weinig wind al zou daar overdag en zeker tijdens de avond aan gewerkt worden. Tijdens de voormiddag passeerde een gebied met meer egale regen die in Brussel tamelijk intens was, maar in Malderen niet meer dan 0,5 mm opleverde. De onstabiele Altostratus, Stratocumulus castellanus, en Cumulus congestus maakte daarbij plaats voor een klassieke Nimbostratus lucht waaronder heel veel Stratus en Stratus fractus hing die een lage blasis leek te hebben. Tegen de middag werd de bewolking dunner vanuit het westen en ging ze over in Cumulus die zich tot Stratocumulus uitspreidde. Een echte horrorwolk voor de zonneliefhebbers onder ons, maar gelukkig werd er steeds minder Stratocumulus gevormd en tegen het einde van de namiddag bleef er zelfs alleen maar Cumulus humilis over. De zon kwam er regelmatig door al moesten we het toch met lagere maxima van 29,1 graden doen. Tijdens de avond stak er een erg krachtige westenwind op die voor de nodige hinder wist te zorgen en een verderzetting van de toch wel erg winderige zomer leek te zijn die we nu beleven. De stapelwolkjes losten later op de avond op en maakten plaats voor Cirrus, Cirrostratus en Altocumulus bewolking die vanuit het westen kwam opzetten en bij een warmtefront leek te horen. De bewolking bracht geen verdere gevolgen met zich mee, en we konden er zelfs door genieten van erg fraaie ribbelpatronen die in de Altocumulusvelden en later ook Stratocumulus te zien waren. Later gloeide alles in geelachtige tinten op waarna de duisternis neerdaalde over een omgeving waarin het ondertussen weer windstil was geworden en waarin we het neerslagtotaal van 0,7 mm optekenden.
Woensdag, 5 augustus 2015
Het was vanochtend weer een stuk koeler met minima van 11,1 graden en de bewolking bestond nu uit Cirrus met hier en daar wat Altocumulus ertussen. De Altocumuli losten geleidelijk op tot er alleen maar Cirrus en een aantal condensatiestrepen overbleven. Het werd aangenaam zomerweer daar we terug in zachtere luchtmassa's terecht kwamen en de zon weer het beste van zich kon geven. Overdag werden er wat afgeplatte stapelwolken (Cumulus humilis) gevormd terwijl er een zachte zuidelijke tot zuidwestelijke bries stond. De zon had weinig last van deze wolken en dat vertaalde zich in zomerse maxima van 29,1 graden. Tegen de avond losten de stapelwolken weer op en bleef enkel de Cirrusbewolking over al kregen we later met Altocumulus floccus en undulatusvelden te maken die voor bijzonder mooie uitzichten zorgde. De fototoestellen werden dus weer tot het uiterste beperoefd vandaag, wat we dan weer niet van de pluviometers konden zeggen die met een dagtotaal van 0,0 mm alleen maar werkloos konden toekijken.
Donderdag, 6 augustus 2015
Na een erg zwoele nacht bij minima van 14,0 graden werd het erg zonnig en liepen de temperaturen snel verder op. De bewolking bestond uit Cirrus en Cirrostratus die vanuit het westen toenamen maar er niet dreigend uitzagen. De zon werd er ook maar nauwelijks door afgeschermd en de verkoeling moesten we uit een zwakke zuidelijke tot zuidoostelijke bries halen. En die was wel nodig want het werd drukkend warm bij maxima van 29,9 graden. Vanuit het westen naderde ondertussen een convergentielijn waardoor de wind aan de kuststreken al erg vroeg naar noordelijke richtingen ruimde waarop een flinke afkoeling volgde. Op een aantal plaatsen ging deze afkoeling gepaard met onweersbuien maar in Malderen was helemaal niks daarvan te merken en zagen we enkel Cirrus en Cirrostratusbewolking. De convergentielijn was daar enkel merkbaar aan de afkoeling en windruiming. Tijdens de avond was het aangenaam koel en later zelfs iets te fris om nog echt op de terrasjes of in de tuin van het zomerweer te kunnen genieten. De opnieuw helder wordende lucht (enkel nog wat Cirrusplukken in het noorden) veranderde daar weinig aan, net zomin als het neerslagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 7 augustus 2015
De nacht verliep rustig in Malderen en we zagen het daglicht weerkeren onder een uitgestrekt Stratocumulus wolkendek bij minima van 13,2 graden. In het westen waren brede opklaringen te zien en neerslag leek er dus niet meer in te zitten. Ook afgelopen nacht zijn we hiervan gespaard gebleven ondanks de onweersbuien die her en der in de Benelux nog tot ontwikkeling waren gekomen. De opklaringen rukten snel op in oostelijke richting en tegen het einde van de voormiddag was het weer volledig helder al maakte de atmosfeer een nevelige indruk. De zon scheen onafgebroken en zo konden we ondanks de koelere luchtsoort waarin we zijn terecht gekomen nog maxima van 29,2 graden binnenrijven. Ergens halverwege de namiddag dreef vanuit Frankrijk een gebied met onweerachtige buien het land in, wat werd voorafgegaan door Altocumulus floccus en castellanuw velden die vooral boven en ten oosten van ons voorbijdreven. Bij het vallen van de avond leverde dit een paar druppels op in Malderen maar deze neerslag was niet meetbaar. Een paar uur later moesten we dan met lede ogen toezien hoe een actief onweerscomplex ten oosten van ons voorbij dreef met forse stapelwolken en Cirrus densus. Met wat verbeelding was er ook nog een vage donderslag te horen, maar het kan evengoed het gevloek van andere gefrusteerde onweersliefhebbers in de regio geweest zijn. Wat we dan weer wel kregen was aangename temperaturen waardoor we tot een eind in de avond konden genieten in de buitenlucht. pas na zonsondergang begon er meer chill in de lucht te komen en was het verhaal van de terrasjesgangers afgelopen tenzij als ze weeramateur waren en nog langs de pluviometer moesten om de 0,0 mm als dagtotaal op te tekenen.
Zaterdag, 8 augustus 2015
De regenzone waarin de onweders van gisterenavond tot ontwikkeling kwamen is gaan golven waardoor er vooral in het oosten en zuidoosten veel Cirrostratus en Altostratus bewolking te zien was. Deze bewolking breidde zich tot boven Malderen uit en ten noordwesten daarvan kregen we een zeldzaam diepblauwe hemel te zien waarin zich later stapelwoljes ontwikkelden. De van zuidwest naar noordoost lopende wolkenband ging in de loop van de dag kantelen waardoor ze west- zuidwest - oost- noordoost geöriënteerd werd. Op het einde van de namiddag losten de stapelwolken op maar de zon zat verscholen achter Altostratus bewolking waardoor ze slechts af en toe in waterige versie zichtbaar was. Desondanks werd het toch nog 26,7 graden, en door dezelfde bewolking werd het afgelopen nacht niet kouder dan 16,2 graden. De wolkenband kwam vervolgens vast te zitten en verroerde voor de rest van de dag geen vin meer. Hierdoor was het gewoon een kwestie van wachten tot de zon in het noordwesten stond om weer van haar verwarmende stralen te kunnen genieten. Het werd hierbij een zeer rustige, windstille en aangename zomeravond waarbij het ook na zonsondergang heerlijk toeven was in de buitenlucht. De zonsondergang was er overigens eentje van formaat toen de wolkenband van onderaf werd aangeschenen door de zon en hierbij fraaie gele, en later oranje kleuren vertoonde alsof de hemel in vuur en vlam stonden. Gelukkig was het geen echt vuur, want met een neerslagtotaal van 0,0 mm, droogte en verdorde vegetatie zouden we niet al te veel kans maken om dit alles succesvol te blussen.
Zondag, 9 augustus 2015
Nog steeds bevond de regenzone zich ten zuidoosten van ons en het leek alsof ze tijdens de hele nacht geen millimeter is verschoven. Toch was er veel veranderd, want in plaats van Cirrostratus en Altostratus kregen we nu enkel Stratocumulus en Altocumulus te zien en was er enkel ver ten zuiden van ons Cirrostratus te zien. Dit alles konden we aanschouwen bij vrij zachte minima van 10,9 graden. Langzaam maar zeker kwam de bewolking in beweging doordat de depressie die ten zuiden van ons is ontstaan naar het noordoosten trok en hierbij een aantal fronten onze kant opjoeg. Op de radar zag het er allemaal erg actief uit waardoor het een regendag van formaat beloofde te worden. Maar naarmate de buien (waar ook onweer op zat) en regen naderden, zakte alles als een pudding in elkaar en de weinige buien die het overleefden bevonden zich boven een droge luchtlaag. Hierdoor verdampte alle neerslag voor ze de grond bereikte, op een paar zeer moedige druppels na die we ondertussen bijna tot ridder zouden willen geslagen hebben. Maar voor de uitgedroogde plantjes zal het een droogworst wezen, want vanuit het zuiden dreven weer opklaringen binnen en weg waren de regenbuitjes. Het voelde vrij zwoel aan door het vocht in de atmosfeer in combinatie met tamelijk hoge maxima van 24,8 graden. Het enige wat we te goed hadden was een schitterende zonsondergang toen de Altocumulusvelden door de zon van onderaf werden beschenen en alles opnieuw in een vlammende oranje tot rode gloed oplichtte. Net als gisteren gelukkig weer nepvuur dat we niet hoefden te blussen met regenwater dat er niet was bij een dagtotaal van 0,0 mm. Ten noordwesten van ons waren de opklaringen breder, wat ondermeer die prachtige zonsondergang mogelijk maakte. Het was aangenaam zacht, er stond geen zuchtje wind en het was uitermate rustig waardoor we terug tot in de late uurtjes konden genieten van de buitenlucht voor zover de muggen dat nog mogelijk maakten.
Maandag, 10 augustus 2015
De Altocumulusvelden zijn weer verdwenen en hebben vanochtend plaats gemaakt voor Cirrus en Cirrostratus. Het was nog steeds aangenaam zacht bij minima die niet onder 13,9 graden zijn gezakt. Tijdens de voormiddag dreef er weer Altocumulus binnen vanuit het zuiden en kregen we ook Stratocumulus te zien. Hierdoor kreeg de zon het zwaar te verduren, al bleven er toch nog wat bescheiden opklaringen over. Tijdens de namiddag ontstonden daar stapelwolkjes in die tijdens de avond weer oplosten. Het rustige, droge en nevelige weertype met fletse kleuren deed niet meteen vermoeden dat de onweeractiviteit net voorbij de Duitse grens ongekende hoogten bereikte. Onweders die geleidelijk verder wegtrokken naar het noordoosten terwijl de opklaringen in Malderen vanuit het westen breder werden. De Altocumulusvelden werden weer van onderaf beschenen door de ondergaande zon in warme kleuren wat terug voor een fraaie zonsondergang zorgde. Officiëel bevonden we ons in polaire lucht met de Duitse onweersbuien op het koufront, maar thermisch viel dit allemaal nog erg mee en haalden we maxima van 27,7 graden bij een overwegend zwakke zuidwestelijke
Maandag, 1 augustus 2016
De lucht zag er vanochtend erg onstabiel uit met Altocumulus en Stratocumulus castellanus bewolking die overging in dikke en donkere velden in het westen terwijl het was afgekoeld tot 10,4 graden. Maar het enige onstabiele bleken de potplanten te zijn die op de regen welke je bij deze wolken zou verwachten rekenden. Wie op een hoog gebouw klom of in een vliegtuig stapte, kon wel toekijken hoe het ten noorden van ons wél onstabiel was met forse stapelwolken. Stapelwolken die in Nederland een en ander moeten losgeweekt hebben bij de buienliefhebbers, al dan niet letterlijk. Boven Malderen was het vooral Cirrus en Cirrostratus bewolking met af en toe een veldje Altocumulus dat voorbij dreef. Tegen de middag begon het ook daar echter te borrelen en kregen we overal stapelwolken te zien die weliswaar nog bescheiden en onschuldig waren qua afmetingen. Na verloop van tijd begon er echter meer en meer Cirrostratus binnen te drijven vanuit het westen waardoor de zon afzwakte en de stapelwolken terug vooral in het oosten en noorden te zien waren. We bleven van regen gespaard/verstoken en het zwakke zonnetje bleek nog voldoende te zijn om er maxima van 23,2 graden uit te persen. De dikker wordende sluierbewolking hoorde natuurlijk bij regenzones die in de buurt rondwaren, en deze zouden tijdens de avond van betekenis worden. Voor sommigen dan toch, want er ontwikkelden zich enkele felle buien onder de stabiel ogende sluierbewolking terwijl het op de meeste plaatsen nog droog bleef. De bewolking zag er niettemin dreigend uit en vanuit Malderen konden we nog net aan de horizon een Arcus ontwaren uit één van die buien welke ten zuiden van ons doortrok en vervolgens vrij snel weer uitdoofde. Tegen zonsondergang was het dan de regenzone zelf die er zich eens mee ging bezig houden en begon het lichtjes te druppelen. Deze neerslag was voor middernacht echter nog verwaarloosbaar zodat we alsnog konden/moesten afsluiten met een dagtotaal van 0,0 mm.
Quote selectie