De warmteliefhebbers werden vandaag andermaal vorstelijk beloond met een tropische hittedag. Tussen hoge en middelhoge bewolking door wist de zomerzon zich probleemloos een weg te banen om tijdens haar dagelijkse opwarmingsronde het kwik tot een zeer warme 31,2°C op te jagen. Je zou het haast niet verwachten bij deze warmte, maar de hoogste windsnelheid (16 km/h) werd gemeten pal uit noordelijke richting. De ochtend verliep ook in vrij zachte omstandigheden met een minimumtemperatuur van 15,5°C. Hier en daar waren wat schaarse nevelsliertjes te zien, vooral in de valleien ten noordwesten van Brussel, maar daar bleef het bij. Rond 16H was in Brussel stapelbewolking in volle ontwikkeling te zien en bij aankomst in Malderen om 17H10 hebben deze zich duidelijk tot het onweersstadium verheven bij het vertonen van een ontwikkelend 'aambeeld'. De hiervan afkomstige hoge bewolking bereikt op het ogenblik dat dit verslag over de elektronische snelweg raast Malderen en het is dus best mogelijk dat we hier de komende uren een zekere hoeveelheid neerslag mogen verwachten, al dan niet geassisteerd door de geluids - en belichtingsspecialisten. De onweerskansen blijven de komende dagen echter beperkt en het ziet er naar uit dat ons vanaf het weekend een hittegolf staat te wachten...
Nadat Malderen vanochtend getuige was van een sublieme zonsopgang, dreven uitgestrekte wolkenvelden binnen waardoor de zon het wat moeilijker kreeg. De wolken, die voornamelijk uit Stratocumulus bestonden, oogden erg fraai maar naar de middag toe freven ze weg en daagden er vanuit het westen stapelwolkjes op die onder invloed van de zon verder aangroeiden tot lichte buitjes. Te Brussel kregen we halfweg de namiddag zo'n exemplaar op bezoek maar in Malderen is de pluviometer op 0 blijven staan. De stapelwolken namen weer af in omvang naarmate de avond naderde en op hoge sluierwolken die steeds meer binnendrijven na evolueren we nu snel naar helder weer waardoor de komende nacht wel eens erg fris zou kunnen uitpakken. Vanmorgen viel het nog mee met de koelte al hadden we met 11,3 graden toch niet al teveel overschot. De maxima waren daarentegen erg aangenaam met 24,0 graden al werd deze warmte wat getemperd door een noordwestelijke wind die tot 26 km/h aanwakkerde maar ondertussen weer in kracht aan het afnemen is. Morgen zou na de koele start eveneens vrij mooi te zullen worden, en wat het weekend betreft, komen we er vrij droog vanaf gezien de berekende buien het vooral op Nederland lijken gemunt te hebben. De bewolking kan ons tijdelijk echter parten spelen dit weekend. Een volgende regenzone trekt daarna ten zuiden van ons door waardoor we eveneens droog blijven in het begin van de werkweek. Hoogzomer hoeven we daarentegen nog niet te verwachten...
Tijdens de nachtelijke uurtjes werd er nog een flink waterballet opgevoerd boven het reeds goed doordrenkte Malderse landschap. Tegen het eerste ochtendgloren was het echter opnieuw rustig onder een blauwe lucht waarin wat verspreide Stratus fractus te zien was. De buien waren echter nog erg aktief boven het oosten van het land terwijl zich langs de Hollandse kusten weer nieuwe buien ontwikkelden die samen met veel bewolking hun tocht richting Malderen aanvatten. Het gevolg was een vrij snelle verdwijning van de ochtendlijke opklaringen en kort voor de middag begon het alweer te regenen, waarbij de neerslag weer in stortvloed- versie werd afgeleverd aan het weerstation. Het was hierbij echter aan de zachte kant met temperaturen die vannacht niet beneden de 16,5 graden daalden terwijl het overdag weer opwarmde richting 20,0 graden. De bewolking nam vervolgens weer een meer bescheiden positie in toen in de late namiddag vanuit het noorden opklaringen kwamen opdagen, maar echt stabiel zag het er niet uit: het waren vooral imposante stapelwolken die het luchtruim beheersten en sommigen groeiden uit tot het buienstadium, herkenbaar aan de vezelachtige toppen. De buien toonde echter geen interesse meer voor Malderen, maar het was dan ook al welletjes geweest met een alweer verzopen dagtotaal van 10,4 mm. De wind bleef dan weer langer enthousiast en haalde weer vlot snelheden tot 27,4 km/h (noord). Tijdens de avonduurtjes heeft de bewolking weer een ware invasie gemaakt waardoor we de dag afsloten in eerder herfstachtige en sombere omstandigheden. Zachte minima zijn komende nacht erg waarschijnlijk door de hardnekkige bewolking.
Van bewolking was er vanochtend geen spoor meer te bekennen waardoor we voluit konden genieten van zon en aangename zomerwarmte. De atmosfeer was nog niet helemaal hersteld van de wisselvalligheid de voorbije weken en dat vertaalde zich snel in stapelwolken die zich op grote schaal begonnen te ontwikkelen. Dit proces werd tegen de middag echter een halt toegeroepen waardoor de stapelwolken hun geluk elders moesten beproeven en we een groot deel van de namiddag terug een strakblauwe hemel te zien kregen. Temperaturen die stegen van 14,6 naar 28,5 graden waren dan ook niet verwonderlijk en ook 's avonds bleef het lang aangenaam warm ondanks de heldere hemel. De stroming was vandaag zuidwestelijk met snelheden tot 20,9 km/h, en dat het neerslagtotaal 0,0 mm bereikte, hoeft eigenlijk niet meer toegelicht te worden.
Vochtige en koele zeelucht zorgde ervoor dat we de dag begonnen met brede opklaringen die een diepblauwe hemel openbaarden en dit bij minima van 15,6 graden. Al snel werden er stapelwolken gevormd die meteen uitgroeiden tot forse afmetingen, maar om buien te genereren waren ze nog net iets te klein. De meeste buien ontstonden verder landinwaarts terwijl ook een groot deel van Nederland ermee kon kennismaken. Na de middag verscheen er sluierbewolking in het zuidwesten die eerst een hele tijd ter plaatse leek te blijven hangen maar zich naar de avond toe geleidelijk uitbreidde over het hele luchtruim. Verdere gevolgen bleven echter uit en het kwik had dan ook weinig moeite om te stijgen naar 24,3 graden bij een west- noordwestelijk briesje tot 33,8 km/h. De stapelwolken schrompelden tijdens de avond weer in elkaar zodat uiteindelijk enkel de sluierwolkjes overbleven. Op het einde van het etmaal is het rustig en staat de pluviometer nog steeds op 2,2 mm.
Net als gisteren werd het weer een vrij koele maar prachtige ochtend met flink wat nevel boven weiden en akkers. De temperaturen kwamen hierbij uit op een vrij koele 10,1 graden, maar een combinatie van krachtige zonneschijn en tropische luchtaanvoer deed het snel weer opwarmen. De lucht kleurde diepblauw en dit zorgde ervoor dat de Cirrusplukjes die zich tijdens de voormiddag vertoonden, een sterke, witte gloed leken uit te stralen. Na de middag verdwenen deze wolkjes grotendeels en konden we genieten van een onbewolkte, azuurblauwe hemel. Geen wonder dat de zon haar krachten ten volle kon benutten en het kwik uitkwam op een erg warme 28,5 graden. Er stond hierbij een zuid- zuidwestelijke wind die 25,7 km/h haalde. Het duurde tot het einde van de namiddag voor er in het noordwesten wat stapelwolkjes werden gevormd, maar deze losten nog geen uur later weer volledig op. In het westen verscheen echter een band van Altocumulus undulatus bewolking waardoor ze aan de kust wellicht geen ononderbroken zonneschijn kregen. De wolkenband breidde zich niet verder uit, en werd na een tijdje zelfs naar het westen teruggedrongen zodat we de dag alsnog in heldere omstandigheden konden afsluiten. Dit gebeurde bij nog steeds aangenaam zachte temperaturen, en met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Erg zomers zag het er vanochtend niet uit met een gesloten wolkendek waaruit het af en toe regende en kille minima van 13,8 graden. De bewolking bestond uit Stratus waarin de contouren van grote Stratocumulus castellanus en Cumulus congestus wolken te herkennen waren. Niet meteen een stabiele ochtendsetting dus, en dat het op verschillende plaatsen tot onweersbuien kwam mag dan ook geen verrassing wezen. Net zomin als dat deze onweersbuien zich vooral op Nederland consentreerden terwijl Malderen het vooral met flauwe regenbuitjes moest doen. Tussen de buien door kregen we de zon af en toe te zien, maar erg gul werd er niet met haar verwarmende stralen omgesprongen. Het buiige weer hield zowat de ganse dag aan en de bijhorende bewolking zorgde voor redelijk frisse maxima die niet hoger dan 20,9 graden uitkwamen. Op het einde van de namiddag waren de verschillen in neerslagtotaal al aardig opgelopen waardoor sommige stations reeds boven 30 mm uitkwamen terwijl de teller in Malderen nog op 0,2 mm stond. Het einde van de droogteproblemen was echter dichterbij dan het leek, want in het westen ontwikkelde zich een meer aaneengesloten buienlijn waarvan de felste kernen pal op Londerzeel afstevenden. De buienlijn ging gepaard met een krachtige inflow waardoor de heersende west- zuidwestenwind met haar snelheden tot 30,6 km/h volledig werd opgeheven en er een periode van volledige windstilte optrad. Daarna bereikte de neerslag ons, die matig tot vrij krachtig was en werd voorafgegaan door een aantal vlagerige windstoten. Er zat ook onweer op, maar daar was in Malderen weinig van te merken ondanks de inslagen die door de radar erg dichtbij werden ingetekend. De regen hield zowat anderhalf uur aan doordat er achter de buienlijn nieuwe neerslagkerenen werden gevormd. Maar tegen zonsondergang werd het uiteindelijk weer droog en rustig. Deze werd overigens voorafgegaan door opvallende, bloedrode kleuren die dwars door het neerslaggordijn zichtbaar waren. De buienlijn heeft ons uiteindelijk een indrukwekkend neerslagtotaal van 6,4 mm opgeleverd, al werden we in vergelijking met de meeste Benelux- weerstations nog steeds alles behalve royaal bedeeld.
Tussen het wegtrekkende koufront en een volgende regenzone die vanuit het westen naderde, bevonden zich opklaringen die voor een niet onaardige zomerdag zorgden. Deze opklaringen waren vanochtend reeds present, terwijl het een erg zachte nacht was bij minima van 14,3 graden. Halverwege de voormiddag werden er stapelwolkjes gevormd en in het westen zagen we Altocumuluswolken verschijnen van de eerdergenoemde regenzone. Wie zich in het centrum en oosten van het land bevond, kon nog lange tijd genieten van de zon terwijl het in het westen reeds rond de middag bergaf ging met veel wolken en af en toe lichte regenval. Malderen kwam in de late namiddag aan de beurt, en vlak voor het binnenvallen van de aaneengesloten wolkenvelden was het kwik opgelopen naar een zeer aangename 27,8 graden. Daarna ging het lichtjes regenen en een half uurtje later stak er een vrij krachtige zuid- zuidwestenwind op die snelheden tot 30,6 km/h haalde. Deze ging na verloop van tijd weer liggen waardoor het grootste deel van de avond in rustige omstandigheden verliep. Buiten de regen althans, want deze was op sommige momenten erg pittig en liet het dagtotaal oplopen tot 1,6 mm. Kort voor zonsondergang zorgden opklaringen achter het regengordijn voor een aparte ambergloed waardoor de planten een bizarre blauwgroene weerschijn kregen, maar de opklaringen werden opgevuld door laaghangende Stratusbewolking toen deze ons bereikten. Hierin ging het na een tijdje weer motregenen waardoor de dag in niet al te gezellige omstandigheden ten einde liep.
Brede opklaringen maakten vanochtend hun opwachting bij minima van 14,3 graden. De bewolking bestond uit Cumulus, Stratocumulus en Stratus fractus waartussen in de loop van de dag buien werden gevormd. In Malderen was het echter de wind die de hoofdrol wegkaapte en met snelheden tot 32,2 km/h uit het zuid- zuidwesten voor de nodige hinder zorgde. Dit was gelukkig maar voor korte tijd want tijdens de namiddag leek er terug wat rust in het weersgebeuren te komen terwijl het aangenaam warm werd met temperaturen tot 24,8 graden. Het was half bewolkt en de eerdergenoemde wolken kregen gezelschap van Cirrus densus, Altocumulus en Altostratus. er ontwikkelden zich een aantal onweerskernen die net ten oosten van ons voorbijtrokken. Er was een reeks flinke donderslagen te horen die elkaar snel opvolgden, maar de onweersactiviteit ging er even plots als hij erin kwam, weer uit. Nieuwe buien slaagden er in om ons vanuit het zuidwesten te bereiken, maar hier zat geen onweer meer op en de neerslag bleef beperkt tot 1,6 mm. Het was opnieuw Nederland dat het zwaarst werd getroffen waar het plaatselijk tot flinke rukwinden, hagelschade en blikseminslagen kwam terwijl er zelfs een aantal meldingen van supercells opdoken.
Het was vanochtend op de sluierbewolking na helder en het kwik is een stuk lager uitgekomen met minima van 14,1graden. Toch zijn we ongemerkt weer in warmere lucht terechtgekomen, en dat werd in de loop van de voormiddag voelbaar toen het onder invloed van de zon en stuk sneller opwarmde dan gisteren. De noordwestenwind was wat minder krachtig al bleef ze wel goed voelbaar. Vooral in het westen werden er stapelwolken gevormd die zich later ook over de rest van het land gingen uitbreiden zonder verdere gevolgen. Tijdens de namiddag werden deze wolkjes weer kleiner en afgeplatter en werd de opwarming een versnelling hoger gezet zodat we uitkwamen op 28,6 graden. Tijdens de avond verdween de bewolkling weer en bleef enkel de sluierbewolking over die vanochtend zichtbaar was. Deze zag er wat apart uit met dikke compacte banden van Altostratus ertussen en dankzij de zachte kleuren was het terug een zonsondergang die op veel plaatsen een digitaal voortbestaan kreeg. We sloten de dag andermaal af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Het was vanochtend heerlijk koel bij minima van ... graden en er hingen uitgestrekte Stratocumulusvelden die voor een fraai uitzicht zorgden. De bewolking consentreerde zich in het westen en in het oosten was nog een band van opklaringen te zien waardoor de vroege vogels van een warm, oranje tot goudkleurig zonlicht konden genieten alvorens de bewolking alles overdekte en het somber werd. Gelukkig was dat maar tijdelijk want de bewolking begon naar de middag toe weer te breken zodat we terug van uitgebreide zonnige perioden konden genieten. Het kon zo nog opwarmen tot ... graden terwijl de overwegend ... wind eerder aan de zwakke kant was. Daar waar de Stratocumuluswolken verdwene, werd er plaats gemaakt voor Cumuluswolken die flink uitgroeiden en talrijk werden, maar geen buien opleverden in Malderen. Tegen de avond werd de bewolking nog dreigender en kwam het dan toch tot een aantal druppels, maar deze waren ook niet meetbaar. Het koelde aardig af bij het verdwijnen van de zon achter de meer gesloten Cumulus congestus en terug opkomende Stratocumulus, maar voor het gevoel werd het zeker niet onaamgenaam koud. Het neerslagtotaal is bij dit alles nog maar eens blijven steken op 0,0 mm.