Vandaag kregen we een zomerse dag voorgeschoteld waarvan vooral het eerste deel erg zomers oogde met heel wat zon en slechts enkele wolken, doch in de loop van de voormiddag en middag is het aandeel van stapelbewolking stillaan beginnen toe te nemen en naar de avond toe is vanuit het zuiden erg hardnekkige bewolking komen binnenschuiven die wellicht nog een zekere hoeveelheid neerslag zal lossen al dan niet met een donderslag erbij. Over de temperaturen hebben we vandaag zeker geen klagen met waarden tussen 15,2 en 25,6 graden maar de zuidwestelijke wind was met momenten erg levendig met snelheden tot 29 km/h. Op het ogenblik dat dit verslag wordt getypt is het zowaar zelfs beginnen te regenen, maar de teller is tot hiertoe nog niet verder gekomen dan 0,2 mm. Gezien de wisselvallige vooruitzichten tot zaterdag zal daar echter nog verandering komen. Vooral morgennamiddag lijken er nog aardige onweerskansen in te zitten, maar die kans zal ook daarna niet onbestaande zijn, terwijl de temperaturen nog steeds rond het normaal niveau voor de tijd van het jaar zullen ophouden.
Het was vanmorgen andermaal erg fris bij temperaturen die naar een herfstachtige 10,4 graden gezakt waren, maar eens de verspreide nevel en mist, die tevens opnieuw voor sfeervolle ochtendtafereeltjes zorgde, optrok werd dit ruimschoots gecompenseerd en steeg het kwik snel naar haar maximumwaarde van 27,1 graden. Een zuidoostelijk briesje streek hierbij aan 19 km/h over het weerstation. Er vormden zich net als gisteren stapelwolken doch ze waren deze keer niet zo veeleisend waardoor de zon het grootste deel van de tijd met rust gelaten werd; de bewolking raakte tegen de avond steeds meer aan oplossing onderhevig waardoor het weer zo goed als helder wordt. Op de minima zal dit niet meer zo'n grote impact hebben vermits de stroming naar het zuiden ruimt, en dit staat ook morgen garant voor uitstekend zomerweer bij temperaturen die tot dichtbij 30 graden zullen klimmen. Maar natuurlijk laat de depressie die dit alles mogelijk maakt dit niet zomaar gebeuren en zal ze vrijdag een koufront over onze streken jagen dat ons in de loop van de namiddag van de nodige elektriciteit zal voorzien. Zoals het in deze tijd van het jaar gebruikelijk is, zal voor het front uit een convergentielijn ontstaan waardoor het gedonder reeds voor de middag kan aanvatten, maar doordat de zon dan nog niet op haar krachtigst is, zal het koufront zelf waarschijnlijk het actiefst uitpakken. Het zal echter niet overal tot onweer komen en zeker Malderen staat op dat gebied bekend als een 'randgeval'. De koude lucht zal tegen de avond reeds onze streken ingepalmd hebben bij een naar noordwest ruimende wind.
Een wisselend bewolkte hemel waarin opklaringen, hoge en middelhoge wolkenvelden het luchtruim netjes onder elkaar verdeelden, vormden de eerste bouwstenen van wat later een vrij aangename zomerdag bleek te worden. We moesten echter leren leven met de voortdurende dreiging van zware onweders die zich boven Frankrijk ophielden en regelmatig onder elkaar discussiëerden of een uitstapje richting Londerzeel niet de moeite zou zijn . Maar na lang wikken en wegen besloten ze het toch maar voor een andere keer te houden, en zo kregen we slechts te maken met stapelwolken die overigens erg talrijk waren rond de middag en de zon lange tijd werkloos maakten. De situatie beterde enigzins naarmate de namiddag verstreek, waarbij de stapelwolkjes zich leken terug te trekken. Het betrof echter een schijnbeweging want ze verzamelden zich gewoon boven Limburg en een deel van de Ardennen om daar uit te groeien tot een aantal fikse plensbuien waar aardig wat elektrische aktiviteit op zat. Te Malderen bleef het spektakel beperkt tot hun statige aambeeldvormige toppen die aan de oostelijke horizon paradeerden en deels werden verborgen achter Altocumulusbewolking die gedurende de avonduurtjes voor fraaie uitzichten zorgde en een dito zonsondergang. Deze donzige wolkendotjes wilden ons ervoor waarschuwen dat de onweersdreiging nog niet voorbij was en zo kwam het later op de avond aan de Belgische kust tot felle onweders met massa's hagel en desastreuze rukwinden, waarbij zelfs sprake is van een zg supercel, de klassieke Amerikaanse donderwolk die een eigen lagedrukkern of mesocycloon heeft. Zeer aktieve onweershaarden kwamen eveneens op Londerzeel af maar eens ze de Belgische grens naderden werden ze als een mueslireep uit elkaar gekruimeld en de restanten bleven ver buiten de grenzen van het Malderse grondgebied. Frustratie alom voor de Londerzeelse onweersliefhebber maar een zegen voor de zomerfan die getrakteerd werd op aangename temperaturen tussen 14,1 en 24,8 graden, en dit bij een tot 22,5 km/h uithalende zuid- zuidwestelijke bries. En de neerslag... die bleef weer beperkt tot een mooi rond getalletje.
Een diepblauwe, vrijwel wolkenloze hemel met de daarbijhorende erg frisse minima van 10,6 graden was hetgene waarmee we deze dag begonnen. De zon bracht de atmosfeer al snel in beweging en er vormden zich stapelwolkjes die geleidelijk toenamen in aantal en volume. Pakweg halfweg de voormiddag leken ze tegen een inversie op te botsen wat resulteerde in de vorming van Stratocumulusvelden. Gelukkig werd niet het volledige luchtruim ermee volgestouwd zodat we nog regelmatig wat zon konden meepikken. De wolkenlandschappen waren tussendoor zelfs van oogverblindende schoonheid door de heldere lucht. Na de middag kregen sommige stapelwolken het voor elkaar om verder door te stoten en al snel was de Belgische radar volgezaaid met talloze buitjes. Zowel te Brussel als te Malderen kregen we hiermee af te rekenen, maar erg gul kunnen we ze zeker niet noemen want het neerslagtotaal zou uiteindelijk niet meer dan 0,2 mm bereiken. Het kwik haalde gelukkig hogere resultaten al kunnen we die 21,1 graden nog niet hoogzomers noemen. 's Avonds bereikten nieuwe buien het weerstation maar deze brachten slechts motregen voort. De fijne druppeltjes die in het warme zonlicht leken op te gloeien in combinatie met de nog steeds fraaie wolkencombinaties maken het echter tot een van de betere dagen die deze zomer op weerkundig gebied heeft opgeleverd. Vooral 's avonds was het erg genietbaar vermits de zuidwestelijke wind het overdag nog onaangenaam maakte met haar snelheden tot 30,6 km/h. Rond en na zonsondergang bleef het rustig en droog al koelde het vrij snel af.
Tijdens de ochtend is het lichtjes gaan regenen bij eerder zachte minima van 14,6 graden, maar de opklaringen die vanuit het westen naderden, gaven al meteen aan dat de nattigheid maar van korte duur zou zijn. Het werd inderdaad al vlug droog en we kregen nu Stratocumulus en Altocumulus undulatus te zien waartussen de zon zich terug regelmatig liet zien. Naar de middag toe werden er stapelwolken gevormd en het begon allemaal een beetje onstabiel te ogen, terwijl de vlagerige zuidwestenwind met haar snelheden tot 32,2 km/h ook al weinig (veel) goeds beloofde. De bevestiging kwam er halverwege de namiddag toen een licht buitje het Malderse weerstation besprenkelde, maar de neerslag stelde nauwelijks wat voor terwijl het al snel weer droog werd met nieuwe opklaringen. Vlak voor de regenbui liep de temperatuur nog op tot een aangename 23,3 graden. Een volgende buienlijn leek meer succes te hebben in haar pogingen om het weerstation een stortbad te bezorgen, en deze werd ingeleid door dichte neerslaggordijnen en een typische wallcloud die vanuit het zuiden kwamen opgestoomd. Ondanks het indrukwekkende voorvertoon bleek ook deze buienlijn echter tegen te vallen en moesten we het stellen met matige regenval die af en toe wat krachtiger uitpakte. Onweer viel er niet waar te nemen maar de wind wakkerde naar het einde van de buienpassage flink aan. Na de regenbui bleef het nog een uurtje naregenen tot het neerslagtotaal 1,6 mm bereikte, en uiteindelijk werd het weer droog met opklaringen die uitzicht gaven op prachtige Altocumulus en Stratocumulus formaties in combinatie met Altostratus. Het zachte licht van de avond zon verleende dit alles nog eens extra sfeer. Tijdens de rest van de avond en nacht blijft het eveneens rustig en droog.
(Nederland) Opnieuw leek de zomer vanmorgen een flinke stap te hebben teruggezet. Er hing veel Stratus fractus en Stratocumulus, welke soms overging in een somber en gesloten Stratusdek. Het bleef echter droog en bij de terugkeer naar België kregen we weer opklaringen te zien. Vooral na het oversteken van de Belgische grens waren deze erg breed en kregen we stapelwolken te zien terwijl de bovenluchten melkachtig kleurden door toedoen van dunne sluierbewolking. Deze geelwitte waas ging er geleidelijk weer uit terwijl de stapelwolkjes afnamen in aantal en volume. Dit proces zette zich tijdens de namiddag verder, zodat we in Malderen bij veel zonneschijn temperaturen tussen 13,5 en 25,3 graden konden optekenen. De wind was hierbij vrij zwak met snelheden tot 27,4 km/h uit west- zuidwestelijke richtingen. De avond verliep lichtbewolkt terwijl het kort voor zonsondergang zelfs volledig helder werd. Daar stond echter een flinke afkoeling tegenover zodat het bij het invallen van de duisternis ronduit koud ging aanvoelen. Opvallend was de paarsrode schemering die kort na het ondergaan van de zon zichtbaar was. We sloten de dag af onder rustige en windstille omstandigheden, en met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Na een druipnatte nacht die door een eerder buiig weertype gekenmerkt werd, was het vanochtend druilerig maar zacht bij minima van 14,6 graden. De lichte motregen die nog viel hield op, en na een tijdje kwam er een zwak waterzonnetje tevoorschijn. Het matte uiterlijk van de hemel was echter een gevolg van Altostratusbewolking die ons door een volgende regenzone werd toegestuurd. Deze duwde de voor de afgelopen zondvloed verantwoordelijke depressie weg naar het oosten en nam nu persoonlijk de waterbedeling van het Vlaamse binnenland op zich. Halverwege de voormiddag was het waterzonnetje weer verdwenen en bleef enkel het water over dat vanuit het zuidwesten aan een matig tempo werd aangevoerd. De regen hield aan tot het einde van de namiddag toen het weer droger werd vanuit het westen. We bevonden ons nu aan de voorzijde van het koufront, maar ondanks de zachte luchtmassa's die zich hier traditioneel ophouden werd het door de bewolking en regen niet warmer dan 17,9 graden. Voeg daar nog een redelijk strakke west- zuidwestenwind met snelheden tot 38,6 km/h aan toe en het deed eerder aan herfstweer denken. De chaotische wolkenluchten die tijdens de avond voorbijdreven, zorgden af en toe voor wat lichte regen of motregen maar de droge perioden overheersten nog. Net als de bewolking trouwens, want van opklaringen en zonneschijn was er ook dan geen sprake. Het koelde nauwelijks af door de bewolking waardoor we alsnog in vrij zachte omstandigheden het dagtotaal van 12,2 mm konden optekenen.
De herfstsfeer was vanochtend weer compleet toen we het daglicht in een sombere, grijze Stratuslucht zagen weerkeren. Deze bewolking hield ons gelukkig zacht bij minima van 13,1 graden, en nog gelukkiger ging hij in de loop van de voormiddag over in Stratocumulus waar al snel blauwe stukken in verschenen. Dit proces zette zich ook tijdens en na de middag verder waardoor er tegen dan slechts Cumulus humilis bewolking overbleef en de zon uitbundig kon schijnen. Samen met de aanvoer van zachtere lucht die door een noord- noordoostelijke bries tot 25,7 km/h werd verzorgd, leverde dit zeer comfortabele maxima van 25,9 graden op. Op het einde van de namiddag kreeg de atmosfeer onstabiele trekjes, en kregen we Stratocumulus en Altocumulus castellanus te zien waarachter in het zuid- zuidoosten zelfs verijzende toppen van een buiencomplex zichtbaar waren. Deze bleef op veilige afstand, maar de onstabiele luchtmassa's aan de voorzijde van het koufront zorgden ervoor dat we steeds onheilsvoorboden te zien kregen: Altocumulus castellanus, floccus, Altostratus, Cirrostratus en af en toe een flink opbollende Cumulus congestus. Deze zorgden voor fraaie uitzichten en een sfeervolle zonsondergang waarop een erg zachte avond en nacht volgden. Toen we op het einde van de dag in de pluviometer keken, vonden we enkel zweetdruppels en een dagtotaal van 0,0 mm terug.
Dikke wolkenvelden in combinatie met subtropische luchtaanvoer zorgden ervoor dat het niet kouder dan 17,8 graden is geworden. De aangevoerde lucht was ook erg droog want de planten waren deze keer niet doorweekt van de ochtenddauw. De bewolking bestond uit Altostratus en Altocumulus en loste naar de middag toe langzaam op vanuit het zuiden. Toen ging het razendsnel met het kwik en onder begeleiding van een ... briesje tot 27,4 km/h kwamen we dan uit op tropische maxima van 30,8 graden. Het zomerse geheel werd vervolgens afgesloten door een zwoele tropenavond die door een dito nacht zal gevolgd worden. Opnieuw moesten we vaststellen dat het neerslagtotaal 0,0 mm bedroeg terwijl nu ook vrijstaande en jonge inheemse loofbomen schade begonnen te lijden door de aanhoudende droogte.
We bevonden ons aan de achterzijde van het koufront waar vochtige zeelucht voor een mengeling van Stratocumulus en Cumulus zorgde. De bewolking nam geleidelijk toe doordat de stapelwolken zich gingen uitspreiden tot Stratocumulus en het wolkendek boven ons erdoor aangroeide. Na een tijdje werd er drogere lucht aangevoerd vanuit het westen en ging de bewolking weer gedeeltelijk oplossen. Het begon met dunner wordende Stratocumulus waar de zonnewarmte dwars doorheen voelbaar was, en het eindigde met een mooie blauwe zomerlucht waarin enkel wat sluierwolken en een paar mooiweerswolkjes te zien waren. Wel stond er veel wind (voornamelijk uit zuidwestelijke tot westelijke richtingen), maar bij temperaturen die van 16,7 naar 25,7 graden stegen was dit eigenlijk nog een erg aangenaam en vriendelijk weertype. De sluierbewolking werd tijdens de avond echter dikker (Cirrus naar Cirrostratus en later ook dikke Altostratus bewolking) op nadering van een nieuwe regenzone die ook een een poging wil wagen om neerslag van betekenis af te leveren. Kort voor zonsondergang dreef er veel Altocumulus floccus en castellanus binnen en de hemel had nu een volledig andere uitstraling dan deze voormiddag. Samen met de zachte kleuren bij zonsondergang zorgde de bewolking voor mooie uitzichten en we konden de dag nog in rustige, droge en aangename omstandigheden afsluiten bij een wegvallende wind
We kwamen vandaag onder de invloed van een koufront terecht dat voor extra bewolking zorgde. Wie op de radar zag hoe het actieve gedeelte van het front slechts enkele kilometers breed was, zou zowaar gaan denken dat het desondanks nog een redelijke zomerdag ging worden doch niets was minder waar. Er werd namelijk overvloedig Stratocumulus en Cirrostratus bewolking gevormd en de zon kregen we dan ook maar amper te zien. Bovendien was het front opgesplitst in een actief en een minder actief gedeelte waarbij het eerste deel tijdens de voormiddag al voor wat lichte regen heeft gezorgd. Wie echt pech had (of een gelukkige buienliefhebber was) kon toen reeds met een aantal actieve buien voor het front uit kennis maken waarvan er eentje net ten zuiden van Malderen doortrok. De wind was bij dit alles weer in topvorm en we konden onder het loeiende natuurgeweld al bijna van een vroege herfststorm spreken. De temperaturen voelden dan ook kouder aan dan ze waren met 18,3 en zelfs zonder windchill waren dit al erg povere waarden voor de tijd van het jaar. Door de bewolking waren de minima gelukkig wel wat hoger met 12,8 graden. Tegen de avond was het dan zover en trok het koufront over ons, maar we hadden nog maar net de tijd om vast te stellen dat het opeens feller begon te regenen, of het was alweer droog en de dreigende wolkenmuur trok weg naar het oosten terwijl de rust weer keerde, of beter gezegd de onrust wat minder onrustig werd. Het neerslagtotaal viel erg laag uit met 1,1 mm, zeker als we er een paar Nederlandse totalen naastlegden die tot rond 30 mm opliepen. Ook het onweer dat hier en daar werd waargenomen kwam in Londerzeel slechts in onze fantasiewereld voor. De wind die overdag nog uit west- zuidwestelijke richtingen kwam is nu naar het noordwesten gedraaid. Kort na zonsondergang begon het dan vanuit het noorden weer op te klaren en koelde het flink af in de ijzige poollucht die achter het front over ons uitstroomde.