2017 was maar een matig jaar voor de liefhebber van het zwaardere convectieve werk, en misschien is de term 'matig' nog te veel eer voor dit teleurstellende jaar. Natuurlijk zijn er in het verleden ook mindere jaren (bv 1985, 2000) geweest, maar het was vooral wrang dat er net over de oostgrens keer op keer wél leuke dingen gebeurden.....
Na het wegens afspraken moeten missen van de shelf op 12 mei, gebeurden er in de vroege ochtend van maandag 29 mei interessante dingen: een flink onweerscomplex trok over de zuidelijke Noordzee naar het noord-noordoosten. De onstabiliteit zat op hoogte en zoals wel vaker bij een stabiele onderste laag kan je dan wel eens aardige laminaire shelfclouds verwachten. Het complex zondt z'n shelfcloud enkele tientallen kilometers voor zich uit, zodat ik mij enorm moest haasten om er nog iets van te kunnen zien. Ik pakte dus de auto en stoof twee kilometer naar het oosten om op een open plek de shelf vast te leggen:
Na de shelf passeerde er 10 minuten later nog een minder goed ontwikkelde shelf. Dit was in feite de tweede zwaartekrachtsgolf die langs kwam. Een foto van de achterkant hiervan:
Weer een paar minuten later trok er ook nog eens een Asperitas Undulatus veldje langs, wat je letterlijk zag golven:
22 juni bracht wel een aardige situatie met in de middag buien met een hoge basis waar een hoop CG's uitkwamen, maar de enige écht grote situatie van dit jaar vond in de avond van 6 juli plaats:
Het was wel duidelijk dat er iets stond te gebeuren, maar de moeilijkheid was waar. Eigenlijk kon het overal in de Benelux (met uitzondering van noord-Nederland) wel ergens gaan gebeuren en bovendien was er het probleem van de ochtend-buien.
Samen met Hein (Schiedam) reden we in de late middag van 6 juli naar het noorden van Belgie (tussen Antwerpen en Breda) waar we een tijdlang zicht hadden op pruttelende buien, die niet echt wilden doorzetten. We volgden een bui door noord-Brabant tot aan DenBosch en keerden toen weer terug naar het westen om een leftmover boven Belgie, die van geen ophouden wist, te gaan onderscheppen.
Onder geweldig mooie asperitas-luchten reden we richting Zeeland. Na een ware CG-barrage bij Roosendaal kwamen we uit op de Zuid-Hollandse Eilanden. Bij Den Bommel konden er in de schemering de eerste bliksems geschoten worden:
De neerslag naderde en we besloten koers naar het noordoosten te zetten. We konden de neerslag echter niet voor blijven en zuid van Rotterdam zaten we er dus midden in (veel CG's, aquaplanning). Na het checken van de radar zochten we een lokatie ten noorden van Rotterdam op, omdat een zware bui ten westen van Den Haag daar net langs ging trekken. Bij de Zevenhuizer Plas/Rottemeren konden we een tijdlang van de bliksems genieten:
Zondagavond 23 juli: een sterk ontwikkelende bui in de richting van Rotterdam/Europoort, waaruit venijnige kortdurende CG's kwamen:
Een dag later (24 juli) avondkleuren in het aambeeld en de top van een polair buitje:
Vervolgens vakantie in Kroatie. De hittegolf van begin augustus werd in stijl afgesloten met onweer, deze bevindt zich boven de Velebit (7 augustus 2017):
Één maand sprong er dit seizoen toch uit op convectief gebied, en dat was september. Zomerse onweders ontbraken weliswaar, maar de polaire buienluchten waren echt geweldig om te zien en, voor wie geduld had, soms ook fraaie bliksems:
Nu eerst de winter doorkomen en dan op naar zomer 2018....
