Tja, het gaat zeer snel. Veel van ons zijn zich niet bewust van het feit dat we in een unike situatie zitten. De mensheid als soort beheert en beheerst de hele aarde. Overal zijn onze sporen te zien. Geen stuk grond, geen stuk oceaan waar niet in meer of mindere mate vervuiling is te zien. Soms overdreven veel, soms gelukkig nog weinig en aan die plaatjes houden we ons klampachtig vast. Mensen die zeggen dat de mens geen invloed heeft op de ontzetten dunne laag atmosfeer zijn niet helemaal van deze wereld, die hebben niet de enorme indusirieën gezien, niet de enorme lagen smog, niet de wanstaltig smerige rinieren, niet de plastic soep, niet de getallen over verdwenen biodiversiteit in de natuur (in zoet water in 50 jaar vele tientallen procenten). Nee, die ontkennen alles. Maar de waarheid is gewoon even simpel als hard: op kosmische schaal is de mensheid als soort gewoon op het toppunt (???) van hun beschaving en gaat ten onder omdat ze hun leefomgeving vernietigen zoals met iedere succesvolle beschaving uiteindelijk gebeurt.
Als de opwarming binnen 30-40 jaar zo erg wordt dat de gevolgen direct gevoeld worden zeggen ze allemaal: Wir haben es nicht gewußt en geven ze ook nog de overheid de schuld. Diezelfde overheid die nu de schuld krijgt van maatregelen die genomen zouden moeten worden maar te veel kost zodat de mensen weer minder hebben.
Ik ben uitermate verbaast over het struisvogelgedrag van velen.
En ja, voordat ik kritiek krijg, ook ik belast de natuur veel en veel te veel. Maar ik besef ook dat we er zo weinig aan kunnen doen als niet alle mensen de pijn voelen en omzetten in daden. Intussen probeer ik met de vele reizen die ik maak anderen te helpen waar ik kan, te genieten van het moois dat er nu nog is en ook anderen bewust te maken van de situatie waarin de mensheid zich bevindt maar ook ik ben maar een mens, onderdeel van het soort: mensheid en net zo zwak als ieder ander.