Waarschijnlijk begint dat verhaal zo;
Ik vond op mijn jarenoude iMac uit 2017 een bestandje dat ik in de verkeerde map had opgeslagen. Toen ik éindelijk een programma gevonden had die dergelijke oude bestanden kon openem kon ik mijn schrijfsel uit november 2017 lezen.
GFS6u was net uit. Ik herinner me nu wat dat betekende; Een (wat toen een supercomputer genoemd werd) weercomputer gaf destijds slechts enkele malen per dag een uitvoer van de verwachting door. Niet zoals nu een cuntinue-verwachting. Toen sprak men over een voorspelbaarheidshorizon van maar een dag of 10! Dan zijn we wel vooruit gegaan. Nu kan je op basis van de verwachtingen zorgen dat je je schaatsen vóór 24 februari uit het vet moet hebben, want dan gaat t los! We stonden nog aan het begin van de global warming, maar velen wisten toen ook al dat zelfs in een warmer klimaat er nog koud weer kon voorkomen. Die kennis was er in die tijd ook al.
Maar die 14e november waren de eerste tekenen van een diepe, diepe depressie zichtbaar op het weerforum (een soort praatgroep) dat Weerwoord heette. Na een post van Sebastiaan hierover, die zeker niet depressief van toon was, werden er meerdere forumleden de diepe depressie ingezogen. Het laatste wat er van ze gehoord werd was een gesprek over "kwartjes" Een munteenheid die in 2017 zelfs al lang niet neer bestond. Eric, een forumlid uit Rotterdam relativeerde nog wat. Justin, een forumlid uit Noordeloos probeerde er nog het beste van te maken. Maar de diepe depressie van de GFS6ukaart was niet meer te stoppen. Er was nog een forumlid dat probeerde de stemming wat te verbeteren. Gerhard (Vaassen) postte "we hebben altijd de hele winter nog"... de eikel...
Leuk verhaal, net als van Micha.