Wanneer je niets te doen hebt, naar buiten gaan er even niet in zit, of wanneer je een goed excuus zoekt om te ontsnappen aan je huishoudelijke taken: veel lees- en kijkplezier.
Al sinds klein kind een fascinatie voor het weer, vooral wanneer er extremen optreden. Onweer, regen, sneeuw, kou, storm. Al bijna 10 jaar volg ik Weerwoord bijna dagelijks en al jaren eerder startte ik met het maken van foto’s en filmpjes met mijn mobiele telefoon. Veelal in de eigen omgeving van huis en haard, wetende dat het echte werk 150 km oostelijker of 300 km zuidelijker plaatsvond. Trots als een pauw met weer een paar ‘plaatjes’ viel mijn beeldmateriaal in het niet bij wat ik hier en verder online aantrof. Alhoewel het door de verbeteringen van de smartphone de laatste tijd beter werd, besloot ik in mei tot de aanschaf van wat echte en kwalitatief goede apparatuur. Niet van plan er duizenden euro’s tegenaan te gooien, is de uitgave toch behoorlijk om met enig knap materiaal op pad te kunnen gaan. Inmiddels ben ik er achter gekomen, net als bijna elke fotograaf, dat uit liefhebberij de uitgaven nog behoorlijk zullen gaan stijgen. Al meerdere malen was ik in Urk te vinden voor uitbreiding van mijn gereedschap. Niet geheel onvrijwillige betekende het dat er inzet tegenover moest staan: chasen.
Het was niet het seizoen. Toch wil ik het met jullie delen. Al eenmaal eerder maakte ik verslag van een rondreis door noordoost Nederland omdat het de moeite waard was. In mijn ogen was het overige dat niet, maar een samenvatting van de afgelopen maanden ligt op het puntje van mijn tong. Ik ben op pad gegaan om foto’s te maken, maar ook om te delen. Helaas door mijn werk niet altijd beschikbaar en daarom niet alle sporadisch goede dagen bewust mee kunnen maken. Ik deed mij best, bij deze.
Mooi, beginnen in het slechtste chaseseizoen sinds ik mij kan herinneren. Wanneer doorzettingsvermogen in foto’s is waar te nemen, verdien ik (verdienen we) een absolute voldoende voor het afgelopen jaar. In noordwest Nederland valt in de regel niet veel te beleven, laat staan dat je snel anderen met dezelfde hobby tegen het lijf loopt. Gelukkig leerde ik in de loop van de tijd Timo beter kennen en vond ik daarmee een vriend met dezelfde passie om samen mee op pad te gaan. Bliksem verbindt.
6 juli 2017
Alleen en forens. Mooie ontwikkelingen en waarschuwingen van het KNMI. Het levert vlakbij het Amstelmeer enige fraaie plaatjes op. Geen noodweer, wel een trekker op de vlucht. Helaas geen goede positie en een verkeersbord in beeld.
Het is dezelfde avond dat Timo, ik sprak eerder enthousiast over mijn weerfascinatie tegen hem, mij enthousiast een bericht stuurt dat hij een timelapse aan het maken is van ‘codegeelonweersbuien’. Leuk, een andere liefhebber.
19 juli 2017
Een dag in het geheugen gegrift van velen. Negatief helaas. Estofex geeft een level 2 voor een groot deel van Nederland en ik nodig de enthousiaste Timo uit om samen mee op chase te gaan, dubbel vermaak. Althans, dat was de bedoeling. Het werd fotografisch een deceptie. In een snikhete aircoloze auto, vanaf 16.00 uur, bij een buitentemperatuur van 32 graden, tot 22.00 uur, wachten op niets. Ik had in één middag het enthousiasme van een jonge (on)weerliefhebber om zeep geholpen, daar was ik van overtuigd. De topfoto van de dag, in de late middag genomen nabij Lelystad.
24 juli 2017
De vroege morgen geeft interessante buien boven het IJsselmeer. In alle rust, zonder te jagen, foto’s maken vanaf de dijk bij Venhuizen. Het werk mag vandaag wachten en na het tonen van de foto’s tot mijn verbazing ook instemmende collega’s. Een goede reden om later op het werk te verschijnen blijkbaar en een publicatie op Weerplaza toe.
15 augustus 2017
Het is al enige weken rustig in de atmosfeer, wanneer er op 15 augustus zich een kleine kans op zwaar weer voordoet. Niet in onze contreien weliswaar en ik nodig Timo van de ‘codegeelonweersbuien’ uit om samen op pad te gaan. De zwaardere buien lijken zich vooral te ontwikkelen richting de Duitse grens maar we zijn al aan de late kant vanwege werkverplichtingen en besluiten positie te nemen in midden Nederland. Timo was liever doorgereden, maar het lijkt mij de moeite niet meer. Daar had ik achteraf behoorlijk spijt van. Bijna vierhonderd kilometer rijden en de onweer letterlijk links laten liggen. Een bui in ontwikkeling boven het IJsselmeer trekt de aandacht maar levert niet meer op dan heel veel regen, enige rotatie en een sierlijke regenboog.
18 augustus 2017
Op vrijdagmorgen 18 augustus meldt de guidance van het KNMI vrij onverwachts een waarschuwing voor onweer in het Noordwesten. Ik hoef eindelijk de deur niet ver uit mocht er iets ontstaan. Rond 18.00 uur ontstaan de eerste buien boven de Noordzee en lijkt er zich een squalline te ontwikkelen. Spullen van de lader, telefoontje naar Timo, jas vergeten en op weg richting Callantsoog. In de verte zijn de toppen goed zichtbaar. Op het blote oog multicell en lijnvorming. Over de duinen aangekomen lijkt de boel boven zee snel in te zakken. De onweersbuien redden het niet tot de kust, wel enkele leuke wolkenfoto’s en een jonge dame die op 30 meter, voor het oog van onze camera’s, zich van haar kleding ontdoet en naakt de zee in duikt. Aangezien we allebei redelijk zijn opgevoed zijn daar geen foto’s van, bijzonder apart was het wel. Multicell 2.0.
De buien trekken over ons heen en activeren boven land. Helaas geen goede positie kunnen vinden belanden we op Hoorn 80 waar we getuigen mogen zijn van een spectaculair vuurwerk boven het IJsselmeer. Weer eens wat anders en zeker de moeite waard om te stoppen.
Tegen 23.00 uur nog even langs de Mac en we besluiten de avond opnieuw enigszins teleurgesteld af te sluiten. Ik breng Timo naar huis en tijdens de laatste meters ontwikkelt zich vlak voor middernacht nog een onweersbui. Geschoten vanaf de Westfriesedijk, met achteraf een groter risico voor de eigen gezondheid dan verwacht, kunnen we eindelijk enkele knappe bliksemfoto’s maken. De onweer is op veilige afstand, maar buiten het zicht ontwikkelt zich een nieuwe onweersbui die werkelijk ‘los gaat’ tien seconden nadat we de spullen hebben opgeruimd. We waren vogelvrij, zonder bescherming, staand op een dijk. Een harde les.
Ook nu een kleine tegenvaller, tijdens het bewerken van de foto’s trek ik de conclusie dat de zoutdouche langs de Noordzee een extra filter heeft aangebracht. Gelukkig zijn enkele foto’s toch nog goed gelukt. 
19 augustus 2017
Een korte rondreis met fraaie arcus. Er gebeurt verder niets.
2 september 2017
Waterhooskansjes. Wachten langs het IJssel- en Markermeer. Leuk en gezellig. Geen waterhoos, wel een ander resultaat.
9 september 2017
Een dag die veel van het seizoen heeft goed gemaakt. Vooral omdat het schouwspel zich allemaal vlak voor en boven ons heeft afgespeeld.
In het begin van de middag ontstaat er een behoorlijk onweerscomplex op het IJsselmeer. Opnieuw is Timo enthousiast om mee te gaan, maar vooral wanneer we nu eens echt iets gaan zien. Dat kan ik uiteraard niet beloven. We moeten de bui achterna, we chasen.
Na ruim driehonderd kilometer en enig hoogte onweer vanaf de Duitse grens weer terug naar de westkust. Wat opnieuw een deceptie lijkt te worden, verandert wanneer we rijdend richting Flevoland een tuba aanschouwen. Het complete verslag is hier terug te lezen https://www.weerwoord.be/m/2321767
11 september 2017
Fantastisch onweer, maar helaas weinig van mee gekregen. Vanwege verplichtingen met uitzicht op het noorden bijna niets kunnen zien van het zwaarste onweer wat er in tijden is geweest in de Kop van Noord-Holland. Pas tegen 20.00 uur kan ik de auto instappen, wetende dat ik eigenlijk te laat ben. Na kort telefonisch overleg pik ik Timo nog even op en vanaf de Medemblikse kust maken we onder andere nog deze foto van ‘onweer boven Andijk.’ 
Einde seizoen, zo lijkt het. Op 29 september opnieuw vanwege verplichtingen en het onverwachte onweer, de squalline niet vast kunnen leggen. Wel enorm natte voeten gekregen die avond.
Dit seizoen leverde ervaring, mooi oefenmateriaal en een vriendschap op. Volgend jaar hopen op een beter onweerseizoen, maar dat kan snel geloof ik. De plannen zijn er, de zin is er al, er zijn ideeën om de reis op een andere manier vast te leggen, en wie weet komen we ook eens andere chasers tegen waar we van kunnen leren en ons enthousiasme mee kunnen delen.
Nu eerst winter.