herinneren dat we na kortdurende kou enkele malen klassieke dooiaanvallen vanuit het zuidwesten te verduren kregen. Dat leverde dan een pak sneeuw op totdat de neerslag overging in vloeibare vormen. Door de aantrekkende zuid tot zuidoostleijke wind in de voorkamer van de depressie stoof de sneeuw dan nog wel eens door de straten bij aanvang van de sneeuwval met temperaturen rond nul. Kan me nog een dooiaanval herinneren (ik meen 2001/2002) waarbij we 's avonds sneeuwballen gooide terwijl ik enkele uren later wakker werd van stromende regen. De aanblik van het zeer snel verterende sneeuwdek vergeet ik nooit meer. De jaren erna ben ik warmte en rust steeds meer gaan waarderen tot op het punt dat de winter me eigenlijk gestolen kon worden. Dat laatste is iets wat nooit meer weggegaan is, ergens wel jammer aangezien het winterseizoen een behoorlijk deel van het jaar in beslag neemt.
Ja die dooiaanval kan ik me nog wel herinneren. Rond 11 februari 2001 in een weekend. Vrijdag hele dag flinke natte sneeuwval en bij schemering bleef het liggen. De volgende ochtend zou het gaan dooien. Zaterdag was het weerbericht. Dooi vanuit het zuiden en alleen in de gouden driehoek en kop van noord Holland sneeuw tot de avond en daar dan ook dooi. Uiteindelijk bleef het hier sneeuwen tot zondagavond. Geweldig was dat voor hier. Het zuiden en dus ook Rotterdam hadden meer pech.
Quote selectie