Sinds de zomer lopen wij tijdens weekenden ( niet alle) het Westerbork pad van Amsterdam naar Westerbork. Het is een lange afstandswandeling in etappes, langs de spoorlijn waarover duizenden Joden in de WOII zijn afgevoerd naar Westerbork, Drenthe. Het is een indrukwekkende wandeling met diverse verhalen en gedenktekens, zoals je je wellicht kan indenken.
Vandaag liepen we van Hilversum naar Amersfoort, in totaal 18 kilometer.
Wat een dag! We hoopten op een mooie winterwandeling en het overtrof onze verwchtingen. Tussen Hilversum en Baarn was het meestens droog, dicht bij Baarn begon het met sneeuwen. Tijdens onze pauze in de stationsrestuaratie van Baarn intensieveerde de sneeuw. De wegen raakte uiteindelijk licht besneeuwd toen we weer onderweg waren. In het veld tussen Baarn en Amersfoort was het "bar en boos". De wind had vrij spel. De sneeuw sloeg ons in het aangezicht. Het zicht nam af. De centimeters sneeuw op de grond namen snel toe.
In Amersfoort lag er tussen de 5 en 10 cm. De natuur veranderde in een wintersprookjes landschap.
De bedoeling was om in Amersfoort op de trein terug richting Hilversum te stappen. Helaas reed er om 15 uur geen enkele trein meer. Gelukkig de bus kunnen pakken naar Utrecht CS. Daar weer verder kijken. Maar de bus ging tot Zeist. Er lag veel sneeuw maar het begon met regenen. Vanuit Zeist reed er niets meer. BIj kennissen kunnen aankloppen en om zes uur (met geluk) een bus kunnen pakken. Een uur later terug in Maarssen waar we wonen. Daar was de dooi al een stuk verder dan in Zeist. Daarna nog de auto gehaald in Hilversum. Op de snelweg A27 zagen we een sneeuwschuif convooi van 8(!) sneeuwschuivers achter en naast elkaar.
Het was een enerverende winter dag. HIeronder nog een paar plaatjes.
