Goedemorgen alvast,
Het is opvallend hoe de laatst dagen de hogedrukgebieden zich richting het noordpoolgebied ontwikkelen en daar vechten om een plek. Dit is gunstig tot betrekking tot het winterweer. Dat hoog boven de Beringzee, tussen Alaska en NO-Siberië, ligt er naar mijn idee iets minder goed, maar zet de zaak in ieder geval daar ook op slot. Januari vorig jaar was daar ook vaak een markante blokkade te zien wat, volgens mij, hier de NW-circulatie en depressies er inbracht. In elk geval is de druk in de hogere niveaus lekker aan het stijgen. Verder is op onderstaande afbeelding te zien dat de Atlantische blokkade verreweg de krachtigste is. Op de kaarten van Wetterzentrale valt ook op dat er maar weinig blauw is te vinden op hoge breedten en dat die gebieden ook betrekkelijk klein en geïsoleerd zijn. Ook bij het doorspitten van het archief is dit, bijna kenmerkend voor goede, strenge winters.
Ook op 100 hPa (15-16km) stijgt de druk in het hoge noorden, maar op 10 hPa (28km) nauwelijks. Dit komt doordat de stratosfeer extra afkoelt, tot -90 op 22km hoogte. In eerdere beschouwingen werd gesteld dat dit weinig gunstig is voor winterweer op de langere termijn. Zachte winters kwamen meestal na een koude arctische stratosfeer en koude winters na een opwarming in die regio. Maar er zijn ook uitzonderingen zoals bijvoorbeeld de winter 1995/1996. Toen waren die hoge, in het donker gehulde, luchtlagen koud terwijl de winter hier zeer continentaal was.
Andersom kan het trouwens ook zoals vorig jaar nog. Over hoe dit allemaal in zijn werk gaat tast de wetenschap nog, letterlijk en figuurlijk, in het duister. Globaal lijken de directe effecten een positieve uitwerking te hebben op de hogedruk ontwikkeling in het hoge noorden. Een noordelijke verbinding van het Atlantische hoog met de Russische beer is wel degelijk mogelijk. Maar bij de jetstream-animaties is te zien dat de Beer ook interesse heeft in zijn evenknie aan de andera kant, namelijk het Bering-hoog. In dat geval verdwijnt hij uit ons gezichtsveld. Een trio zou het mooist zijn en wordt de Siberische transportbaan helemaal opengezet. De effecten op de langere termijn zijn onzeker. Statistisch zou dit in februari uitmonden in een verzachting waarbij de west-circulatie weer de kop op steekt.
Maar eerst maar eens kijken hoe het weer volgende week uitpakt en ook de korte termijn is wel interessant, met storingen op de grens van koude en zachtere lucht.
Victor
Het is opvallend hoe de laatst dagen de hogedrukgebieden zich richting het noordpoolgebied ontwikkelen en daar vechten om een plek. Dit is gunstig tot betrekking tot het winterweer. Dat hoog boven de Beringzee, tussen Alaska en NO-Siberië, ligt er naar mijn idee iets minder goed, maar zet de zaak in ieder geval daar ook op slot. Januari vorig jaar was daar ook vaak een markante blokkade te zien wat, volgens mij, hier de NW-circulatie en depressies er inbracht. In elk geval is de druk in de hogere niveaus lekker aan het stijgen. Verder is op onderstaande afbeelding te zien dat de Atlantische blokkade verreweg de krachtigste is. Op de kaarten van Wetterzentrale valt ook op dat er maar weinig blauw is te vinden op hoge breedten en dat die gebieden ook betrekkelijk klein en geïsoleerd zijn. Ook bij het doorspitten van het archief is dit, bijna kenmerkend voor goede, strenge winters.
Ook op 100 hPa (15-16km) stijgt de druk in het hoge noorden, maar op 10 hPa (28km) nauwelijks. Dit komt doordat de stratosfeer extra afkoelt, tot -90 op 22km hoogte. In eerdere beschouwingen werd gesteld dat dit weinig gunstig is voor winterweer op de langere termijn. Zachte winters kwamen meestal na een koude arctische stratosfeer en koude winters na een opwarming in die regio. Maar er zijn ook uitzonderingen zoals bijvoorbeeld de winter 1995/1996. Toen waren die hoge, in het donker gehulde, luchtlagen koud terwijl de winter hier zeer continentaal was.
Andersom kan het trouwens ook zoals vorig jaar nog. Over hoe dit allemaal in zijn werk gaat tast de wetenschap nog, letterlijk en figuurlijk, in het duister. Globaal lijken de directe effecten een positieve uitwerking te hebben op de hogedruk ontwikkeling in het hoge noorden. Een noordelijke verbinding van het Atlantische hoog met de Russische beer is wel degelijk mogelijk. Maar bij de jetstream-animaties is te zien dat de Beer ook interesse heeft in zijn evenknie aan de andera kant, namelijk het Bering-hoog. In dat geval verdwijnt hij uit ons gezichtsveld. Een trio zou het mooist zijn en wordt de Siberische transportbaan helemaal opengezet. De effecten op de langere termijn zijn onzeker. Statistisch zou dit in februari uitmonden in een verzachting waarbij de west-circulatie weer de kop op steekt.
Maar eerst maar eens kijken hoe het weer volgende week uitpakt en ook de korte termijn is wel interessant, met storingen op de grens van koude en zachtere lucht.
Victor
Bericht laatst bijgewerkt: 27-01-2005 02:52