De wisselende kracht van de jet lijkt mij afhankelijk van temperatuurstegenstellingen op een korte ruimte van elkaar. De jet wordt aangejaagd vanuit Amerika, waar arctische luchtmassa's vrij ver zuidwaarts doorstoten en dan botsen op subtropische lucht aangevoerd via de golfstroom. Boven de oceaan vallen dan alle remmende factoren weg.
Anderzijds weet ik niet of de kracht van de jet bepalend is voor het al of niet meanderen ervan. Om noord en zuidwaartse luchtbewegingen te doen onstaan heb je eigenlijk een muur nodig (gebergte zoals Rocky Mountains, of een al aanwezig of opbouwend hoog dat krachtig genoeg is). Ik zag in het gfs ensemble 06 een rare uitbijter, die zorgde voor een blokkade. Wel, die leek voort te komen uit een kleine storing die eind volgende week Europa zou bereiken. Hierdoor ontstond er een kleine golf waardoor de energieimpuls die erachter kwam plots niet west-oost, maar zuidwest noordnoordoost zich voortplaatste. Gevolg: de flow vertraagde en begon te rimpelen met een hogedrukgebied tot gevolg.
In vergelijking tot de andere leden en opers is de situatie aan de overkant van de oceaan niet wezenlijk verschillend. Het is het kleine laagje aan de oostkant en het feit dat er iets meer in de hoogte afgesnoerde warmte nabij Ijsland ligt en de iets anders gerichte energieimpuls die het hem doen.
In feite heel geringe verschillen.