We begonnen de dag in zonovergoten omstandigheden waarbij een diepblauwe lucht het weerbeeld domineerde. Doch in de loop van de voormiddag kwamen uitgerafelde wolkenflarden vanuit het noorden binnendrijven en zo evolueerden we naar een halfbewolkt weertype. Het bleef echter volledig droog, hoewel het koufront laat gisteravond er toch nog 0,6 mm regen heeft uitgeperst. De wind heeft er weer ferm aan getrokken vandaag, we haalden rukwinden tot 45 km/h waardoor het soms wat guur aanvoelde, het gros van deze rukwinden deed zich rond middernacht voor maar ook in de namiddag kreeg de wind nog een heropflakkering, terwijl er geleidelijk frissere lucht werd aangevoerd. De temperatuur haalde maximaal een zachte 10,2 graden maar in de late namiddag toen de bewolking weer verdween is het onder de open hemel flink beginnen af te koelen, een afkoeling die ondertussen weer lijkt gestopt te zijn op 4,6 graden. We komen immers geleidelijk in de warme sector van een nieuwe depressie terecht waarin we morgen een rustig en droog weertype zullen krijgen, doch in de loop van dinsdag zal het koufront met flink wat gedruis door het land koersen waarna we in de loop van woensdag en donderdag mogelijk wat buien kunnen krijgen. Een volgende depressie lijkt haar intrede te zullen maken op zaterdag en een daaraan verbonden koufront met neiging tot golfvorming zou volgend weekend flink wat neerslag kunnen produceren zoals het er nu naar uitziet.
De dag begon opnieuw erg saai en troosteloos, maar uiteindelijk besloten ze hierboven om wat extra variatie te brengen en zo zagen we in de loop van de voormiddag geleidelijk opklaringen verschijnen waarop een vrij zonnig intermezzo van een paar uurtjes volgde. Wie zich een zonnige namiddag voorstelde had het echter mis want vanuit het westen werd het zaakje weer netjes dichtgestopt en wat later ging het zelfs eventjes de buiige toer op, wat voor Malderen uiteindelijk 0,4 mm vers hemelwater opleverde. De buien werden gevolgd door nieuwe opklaringen maar deze konden niet verhinderen dat de dag eindigde zoals hij begon: onder een grijze wolkentroep die ondertussen weer was komen opzetten. Voorts viel vandaag het rustige karakter van het weer op: de wind haalde hooguit 8 km/h uit het noordwesten, ook op thermisch gebied sprongen we niet meteen uit de band met maxima van 5,2 graden en een ochtendlijk minimum van 0,3 graden. De komende dagen is er eveneens weinig boeiends op til zij het dat er een transport van continentale lucht zal op gang komen, maar de aangevoerde stroming heeft een iets te zuidoostelijke component terwijl de hogedrukkernen te dichtbij liggen om de echte winterkou tot boven België te krijgen. Hierdoor stijgen ook de kansen op dichte mist de komende dagen.
Vandaag had veel weg van een typische dag met Maartse buien. Koele luchtmassa's over het relatief zachte zeewater in combinatie met krachtige luchtstromingen op grote hoogte hielden de buienmolen goed op gang, maar tussendoor waren er ook de karakteristieke opklaringen met staalblauwe luchten en prachtige wolkenlandschappen errond. In de late namiddag bracht één van de buien zelfs hagel op Malderse bodem terwijl op sommige plaatsen, vooral in Nederland, onweer werd waargenomen. Malderen bleef echter de hele dag zonder electriciteit zitten. De meeste neerslag viel 's nachts uit een georganiseerd systeempje, terwijl er overdag langzaam maar zeker een afname van de buienaktiviteit plaats vond. De meeste neerslag viel dan ook reeds voor zonsopgang terwijl het totaal uiteindelijk 6,6 mm bedroeg. Met temperaturen tussen 4,6 en 7,4 graden was het gevoelig frisser dan gisteren maar nog steeds zijn dit belachelijk hoge temperaturen voor begin januari. Naast de temperaturen nam ook de wind wat gas terug en haalde nog 33,8 km/h terwijl hij verder naar het west- noordwesten is geruimd.
Een heel verschil met gisteren was het toen we vandaag onder een heldere hemel het daglicht zagen weerkeren. De prijs die we hiervoor betaalden waren de lage ochtendtemperaturen van -2,9 graden, maar dankzij de zon werd het overdag weer een stukje zachter, vooral dan achter glas. Af en toe dreef er wat hoge sluierbewolking voorbij terwijl er een briesje stond met snelheden tot 22,5 km/h uit oost- zuidoostelijke richtingen. Na de middag kregen we hetzelfde weersbeeld te zien waarbij de temperatuur verder steeg naar 2,6 graden. Ook 's avonds hadden we nauwelijks van de bewolking te vrezen, doch hierdoor ging het kwik al snel weer met het vriespunt flirten. Onder heldere en koude omstandigheden wordt dit etmaal uiteindelijk afgesloten. Het neerslagtotaal van 0,2 mm was wellicht toe te schrijven aan smeltende rijp op de pluviometer.
Grijs bleef ook vandaag de hoofdkleur waarbij de temperaturen op een beschaafd niveau bleven met waarden tussen -1,6 en 2,8 graden. Het bleef deze keer niet droog want er viel tijdens de voormiddag wat lichte korrelsneeuw. De hoeveelheden waren echter verwaarloosbaar (0,0 mm in de pluvio en 0,0 cm op de meetlat) en tijdens de namiddag werd het terug droog en rustig. De wind zocht hierbij het west- noordwesten op met snelheden tot 17,7 km/h. De witte kleurentinten die we te zien kregen waren vooral een gevolg van rijpvorming, maar toen de temperatuur boven het vriespunt uitsteeg, werd hier al snel komaf mee gemaakt waardoor we terug een klassiek Belgisch winterlandschap te zien kregen. De temperaturen bleven tot laat in de avond boven het vriespunt hangen, maar volgens de analysekaarten is de winter een gemene verrassingsaanval vanuit het noordoosten aan het voorbereiden waarbij we nu al moeten opmerken dat het in het oosten van Nederland op hetzelfde moment al bijna tien graden vriest.
Na een zwaarbewolkte start kregen we een mengelmoes van opklaringen en wolkenvelden waarbij vooral Stratocumulus en Stratus fractus goed vertegenwoordigd waren. Er was ook een weinig Cirrusbewolking en wat consensatiesporen van vliegtuigen te zien. De bewolking is er in de loop van de nacht pas gekomen, want het kwik kon voordien nog zakken tot -4,9 graden om 1H30. Na de middag werden de opklaringen tijdelijk breder en warmde het op tot 2,2 graden, maar vanuit het noordwesten en noorden kwam opnieuw Stratocumulusbewolking opzetten. Deze was zeer scherp begrensd en kreeg in het oranje licht van de laagstaande zon zelfs een griezelige uitstraling. Ze hoorde bij een neerslagzone waarachter aanmerkelijk koudere lucht zat, die morgen over Malderen zal uitstromen. De neerslagzone bereikte ons zowat een uurtje na het vallen van de duisternis, en werd voorafgegaan door korrelhagel. Deze ging over in lichte of matige sneeuw die door een tot 27,4 km/h aanwakkerende zuidwestelijke bries werd opgezweept. Het neerslagtotaal bleef hierdoor onbekend, maar wat er vandaag nog vloeibaar was, leverde 0,2 mm op.
Bij een noordwestelijke stroming werd vandaag gestoorde zeelucht aangevoerd die van polaire oorsprong was. Dit was vooral merkbaar aan de minima die weer duidelijk onder het vriespunt zaten met -0,9 graden. En natuurlijk aan de helderblauwe luchten waardoor het een erg luchtig en vriendelijk weertype was. De temperaturen liepen op tot 5,2 graden, wat zomers aanvoelde na de winterperikelen waaronder we wekenlang gebukt gingen. Maar daarna werden we weer met beide voetjes op de grond gezet/vastgevroren toen er omstreeks 15H30 krachtige stortbuien binnendenderden vanuit het noorden. Dit begon met regen en ging vervolgens over in een mengeling van stofhagel en smeltende sneeuw waardoor de omgeving er terug witjes bijlag, voor zover dat al niet het geval was door de nog steeds overvloedige sneeuwresten. Na ons winterse stortbad dreven er terug opklaringen binnen vanuit het noorden en zagen we erg chaotische en dreigende stapelwolken die pikzwart oplichtten in de laatste schemeringskleuren. Maar het bleef zo goed als droog en de opklaringen werden terug breder waardoor het opnieuw ging vriezen. De neerslag was door opvriezing niet meetbaar en de rukwindjes die de buienlijn veroorzaakte, haalden maximaal 17,7 km/h uit het westen.
Het was vanochtend nog steeds boterzacht bij temperaturen rond 8 graden, maar na de warmte die we gewend zijn voelde dat erg fris aan. Er waren ook zanglijsters hoorbaar, een fenomeen dat zich normaal rond 20 februari pas voordoet waardoor het duidelijk is dat de natuur compleet van slag is geraakt. De scherp begrensde Altostratus wolkenband van het wegtrekkende koufront trok weg naar het oosten en we kregen een afwisseling van stapelwolken en opklaringen te zien. Een typische lentelucht die door de eerdergenoemde zangvogels extra in de verf werd gezet. Toch voelde het niet meteen aangenaam aan want de wind was nog steeds tamelijk krachtig met snelheden tot 35,4 km/h uit het west- zuidwesten terwijl de temperaturen niet meer hoger dan 10,6 graden stegen (en dat was dan nog afgelopen nacht). Tegen zonsondergang voelde het steenkoud aan, maar toen we op de thermometers een nog steeds zachte 5,5 graden aflazen werd duidelijk dat we teveel aan de zachtheid zijn gewend geraakt. De wind zwakte af en het werd een rustige avond. Door toenemende bewolking werd de afkoeling stopgezet en werd het uiteindelijk niet meer kouder dan 4,9 graden. De neerslag die na middernacht is gevallen, bleek goed te zijn voor een dagtotaal van 3,2 mm.
Afgelopen nacht zijn er een aantal buien de revue gepasseerd waardoor de omgeving er nat bijlag. De bijhorende bewolking remde de afkoeling af waardoor we alsnog aan de aangekondigde nachtvorst zijn ontsnapt bij minima van 3,8 graden. Bij zonsopgang was er een afwisseling van stapelwolken en opklaringen te zien waarop een erg zonnige voormiddag volgde. De stapelwolken werden kleiner en losten vervolgens op op nadering van een warmtefront dat een stabiliserende werking had. Deze had natuurlijk wel haar eigen assortiment aan wolkensoorten bij zich dus de opklaringen waren zeker niet het begin van een weersverbetering. We zagen het luchtruim geleidelijk dichttrekken met Altostratus, Altocumulus, Cirrostratus en Stratocumulus waarbij opviel dat de bewolking op sommige momenten weer leek af te nemen. Hoe dan ook zouden de opklaringen de strijd uiteindelijk verliezen, en na zonsondergang was het zo goed als betrokken. Ook de neerslag bleef niet achterwege, en omstreeks 21H begon het lichtjes te motregenen. Hierbij viel op dat de overdag zo goed als afwezige west- zuidwestenwind stevig ging aanwakkeren waardoor we kort voor middernacht met krachtige rukwinden tot 38,6 km/h uit het west- zuidwesten werden geconfronteerd. Deze voerden gelukkig warme lucht aan waardoor het kwik tegen middernacht tot 9,4 graden was opgelopen, toen we het nog bescheiden neerslagtotaal van 0,2 mm optekenden.
Tijdens de nacht keerde de rust langzaam weer en zwakte de wind flink af. We kwamen nu in onstabiele zeelucht terecht waarin zich een aantal buien vormden maar waar ook ruimte in zat voor opklaringen. Deze zorgden ervoor dat het er tegen zonsopgang nog erg vriendelijk uitzag en plaatselijk de zonsopgang kon gezien worden. De bewolking bestond uit Stratocumulus, Cumulus, Stratus fractus en Cirrus densus. Tijdens de voormiddag kwam het plaatselijk al tot buien, al was het wachten tot na de middag eer de onstabiliteit een hoogtepunt bereikte en we de ene bui na de andere over ons uitgespoeld kregen. Hoewel je bij buiige zeelucht lage temperaturen zou verwachten, was het net erg zacht bij temperaturen die zich tussen 7,3 en 11,7graden ophielden. De verder afgezwakte zuidwestenwind bleef immers subtropische lucht aanvoeren en zeker toen de zon er af en toe doorkwam deed het heel erg denken aan een klassieke maartse buien- dag. Tegen de avond keerde de rust weer, maar dat gebeurde niet voordat we eerst een prachtige zonsondergang konden aanschouwen met oranje kleurentinten. De buienlijn bleek in tweeën gebroken te zijn met de andere helft nog boven de kanaalregio en daardoor kon de regen ons niet meer opnieuw bereiken. We konden uiteindelijk dus in alle stilte het neerslagtotaal van 3,7 mm optekenen.
Tijdens het tweede deel van de nacht kwam het ook tot regenvlagen die door de krachtige wind werden opgezweept. Toen het eerste daglicht in de atmosfeer doordrong, was de regenzone echter al voorbij getrokken en zagen we weer een veelbelovende blauwe hemel boven ons terwijl er enkel in het zuiden Cirrostratus bewolking te zien was. We kregen uiteindelijk een erg fraaie winterdag aangeboden waarbij we echter tegen een vrij krachtige westenwind moesten opboksen. Gelukkig niet meer het stormgeweld dat we gisterenavond gekend hebben, maar toch genoeg om de maxima van 9,7 graden een stuk kouder te laten aanvoelen dan ze waren. Tijdens de late namiddag trokken er fraaie Altocumulus veldjes over maar daarna was er terug enkel in het zuiden Cirrostratus bewolking te zien. Deze lichtte fraai op in oranje kleuren tegen zonsondergang waarbij de wind geleidelijk wegviel. Er volgde een rustige en lichtbewolkte avond waarin we de uiteindelijke minima van 2,9 graden bereikten. Het neerslagtotaal van 2,4 mm werd tijdens de vroege ochtend reeds bereikt.
We zijn vanochtend weer in een aantal opklaringen terecht gekomen al hing er veel Stratus en Stratocumulus bewolking. De minima zijn uitgekomen op 5,8 graden. Het was wachten tot na de middag eer er bredere opklaringen kwamen en we weer eventjes van de zon konden genieten, maar vanuit het westen kwam er weer Cirrostratus en Altostratus bewolking opzetten. het vervolg was grijs en zacht weer (maxima van 11,8 graden) maar het bleef droog. Pas omstreeks 20H bereikte de regen ons al was deze erg intens met koufrontachtige stortregens. Hierbij moeten we opmerken dat men in het uiterste noorden van Nederland met smeltende sneeuw en ijzel te maken kreeg dus er waren weer grote temperatuurs- en weersverschillen in de Benelux. In Malderen bleef het subtropisch en we sloten af met een neerslagtotaal van 2,6 mm voordat het weer wat droger en rustiger werd.
(Australie) Het was vanochtend erg fris en op sommige plaatsen werden de laagste temperaturen sinds 14 jaar gemeten voor januari, zoals de 15,2 graden die in Melbourne werden opgetekend. De krachtige zon maakte veel goed, maar voor de locals was het duidelijk wennen en was de verleiding groot om de verwarming aan te zetten op een zomerdag die naar Belgische maatstaven nog topklasse zou geweest zijn. Wel stond er erg veel wind en in de schaduw voelde dit tijdens de ochtend nog best fris aan door de erg lage vochtigheidsgraad (snelle verdamping van zweet of voor wie zich in het water waagde voor een zwempartij). Overdag haalden we nog een aangename 23 graden en er was geen enkele bewolking te zien in de diepblauwe lucht. Er volgde een vrij koele avond waarbij de wind geleidelijk weer ging liggen.