Van zon was er vandaag niet al te veel sprake meer, de aktieve regenzone die al de hele dag dicht in onze buurt rondhangt zorgde voor veel laaghangende bewolking terwijl de op elkaar geperste isobaren de wind flink deden aanwakkeren, tot nu toe al tot 51 km/h, maar dat kan de komende uren nog een eindje oplopen. We bevinden ons nog steeds aan de subtropische zijde van het polaire front en dat konden we goed voelen met temperaturen die opliepen van 8,4 tot 12,7 graden, waarden die eerder begin april zouden thuishoren. We bleven tot nu toe nog gespaard van de natte produkten en het lijkt er naar uit te zien dat de regenzones een noordelijkere koers volgen dan het GFS berekende en daardoor pas zaterdag in de loop van de dag in verzwakte vorm de lage landen zullen aandoen. Andere modellen zoals het NOGAPS berekenen hem nog noordelijker waardoor het ook zaterdag zou droogblijven, kortom het is eerder een dubbeltje op zijn kant. De lansen op (lichte) neerslag zijn vooral over het noorden van het land groter en een ander gevolg is dat we in de zachte lucht blijven zitten waardoor tieners ook morgen niet uitgesloten zijn. De westcirculatie begint echter enigzins te meanderen waardoor er eind volgende week een bescheiden winterprikje tot de mogelijkheden behoort...
De uitgestrekte wolkenvelden die gisterenavond het Malderse luchtruim bezetten hielden ons afgelopen nacht lekker warm waardoor de minima positief zijn gebleven. Het was evenwel een nipte ontsnapping aan vriestemperaturen terwijl ze het aan de grond wel met lichte vorst moesten doen, de minima in de hut kwamen uit op 0,3 graden. Bij aanvang van de daglichtperiode was er nog heel wat bewolking aanwezig, afkomstig van een mediterrane depressie die nog steeds ons weer beïnvloedt. Van neerslag bleven we evenwel gevrijwaard terwijl in de loop van de dag erg fraai ogende en gestructureerde Stratocumulusvelden de revue passeerden, in gezelschap van hoge sluierwolken die zich vooral boven de westelijke einder ophielden. De Stratocumulus die haar voorkeur duidelijk op het oostelijke deel van de hemelkoepel hield, werd na de middag geleidelijk schaarser waardoor we bij zonsondergang weer aankeken op brede opklaringen waarin de temperatuur die vandaag vlot 4,7 graden haalde, weer flink is teruggelopen naar 1,5 graden. We hielden het overigens vrij rustig vandaag met een hooguit 11,3 km/h halend oostelijk briesje. Het weersbeeld vandaag zou ook morgen herhaald worden al moeten we rekening houden met de potentiële dreiging van hardnekkige mistvelden in de rustige en relatief vochtige atmosfeer. Door het flink weerwerk bieden van het Russische hogedrukgebied lijkt het erop dat de Atlantische regenzones niet verder zullen doordringen dan pakweg de lijn St Niklaas - Dendermonde - Aalst volgens de huidige GFS - runs, maar vermits we het hier pas over donderdag en later hebben kan er nog heel wat veranderen omtrent dit gegeven.
Vandaag was het tijd voor een 'luchtiger' weertype waarbij de bewolking zich wat bescheidener opstelde en de zon regelmatig tevoorschijn kwam. Een stralende winterdag werd het echter niet want er bleef steeds veel Altostratus en Cirrostratus aanwezig waardoor de hemel zelfs op de zonnigste momenten een melkachtig uiterlijk behield. Kort voor de middag kregen we bovendien nog een korte periode met regen te slikken, maar vanuit het zuiden kwamen weer nieuwe opklaringen opzetten waarop het definitief droog werd. Naar de avond toe nam de bewolking toe op nadering van een verse regenzone maar de opmars van de wolken was erg aarzelend waarbij brede opklaringen de wolkenmassa's afwisselden. Het was iets frisser vandaag met temperaturen tussen 7,2 en 9,9 graden, al is dit nog steeds ver boven de normaalwaarden. De regen die rond de middag viel was goed voor 0,4 mm terwijl de wind zich weer goed liet voelen met snelheden tot 41,8 km/h uit het zuidwesten.
Voor degenen die er écht vroeg uit moesten (5H20) waren er brede opklaringen gereserveerd. Er was in de duisternis omstreeks 5H35 enkel wat Stratocumulusbewolking in het zuidwesten te zien terwijl al de rest uit fonkelende sterren bestond. Het zag er op de vrij levendige wind na erg onschuldig uit, en de verrassing was dan ook groot toen er tien minuten later opeens een stortbui van jewelste naar beneden denderde die zomaar uit het niets leek te komen opdagen. Hierna volgde een afwisseling van motregen en perioden van intense regen tot de rust na een half uurtje weerkeerde. Er bleef echter een erg pittige west- zuidwesten wind staan die in de loop van de dag geleidelijk verder aanwakkerde en zo snelheden tot 53,1 km/h wist te halen. Dezelfde wind zorgde echter voor snelle weersveranderingen, want bij de eerste schemering waren er terug brede opklaringen en slechts wat Stratocumulus en Cumulus fractus te zien zodat het leek alsof er helemaal niets is gebeurd deze ochtend. De bewolking verdween tijdens de uren daarop voor 95% en de resterende 5% liet de zon onaangeroerd zodat we van een zeer zonnige dag kunnen spreken die uit de wind best wel aangenaam was vermits de temperaturen weinig moeite hadden om waarden tussen 6,1 en 11,0 graden uit de brand te slepen. In vergelijking met onze noorderburen kwamen we er goedkoop vanaf want het grootste deel van Nederland werd ondertussen verzwolgen door een occlusie waarvan de naar het zuiden gerichte occlusiekrul België op een haartje na miste. Wat verderop lag er echter een postfrontaal buienlijntje klaar en daar was ook voor de Belgen geen ontkomen aan. Dus zagen we de bewolking in het tweede deel van de namiddag plots weer toenemen vanuit het westen met een grijze en sombere episode als gevolg. De neerslag kwam pas een uurtje later en bleek niet meer dan wat lichte regen of motregen te bevatten: een heel verschil met sommige selen van Nederland en noord- Frankrijk die pittige buien te verwerken kregen waarin zelfs onweer en hagel voorkwam. Eén enkele melding uit Nederland betrof zelfs hagelstenen van 2,5 cm wat in dit seizoen hoogst uitzonderlijk is. Te Malderen liep het dus zo'n vaart niet en verliep de avond droog met een afwisseling van opklaringen en wolkenvelden. Uiteindelijk bleken de buien die het weerstation wisten terug te vinden, niet meer dan 1,6 mm opgeleverd te hebben voor dit etmaal.
Na middernacht is het nog afgekoeld tot -13,6 graden, en dit was dan ook meteen de koudste nacht die Malderen in meer dan 20 jaar beleefd heeft. Zonder de oprukkende wolkenvelden was het ongetwijfeld nog een stuk kouder geweest want in het Vlaamse Limburg kwam het kwik uit op -20,4 graden terwijl er in het oosten van Nederland zelfs een -23 graden inzat. Hoe koud dit ook mag klinken, het warmde door de wolken in een mum van tijd op zodat het omstreeks 5H vanochtend nog maar/ alweer -8,9 graden was. Er viel ook neerslag die begon als lichte sneeuw en vervolgens overging in smeltende sneeuw terwijl het de hele dag door zwaarbewolkt tot betrokken bleef. De bewolking bestond aanvankelijk uit Altocumulus en Stratocumulus, maar bij het aanbreken van de dag ging de voorkeur naar Stratus. Er volgde een droge periode in de namiddag waarbij er een paar kleine opklaringen zichtbaar werden en de temperatuur verder opliep naar -0,2 graden. In vergelijking met afgelopen nacht voelde dit natuurlijk tropish aan, waarbij de lichte regen die er tegen zonsondergang viel aan een tropische regenbui op een zwoele zomeravond deed denken. De regen vroor al snel aan op de onderkoelde ondergrond, al viel de gladheid op de meeste wegen nog aardig mee. Door het aanvriezen was de neerslag echter niet meetbaar. De wind draaide naar het west- zuidwesten met 12,9 km/h als maximumsnelheid.
Het neerslaggebied dat gisterenavond kwam opzetten heeft afgelopen nacht een halve centimeter poedersneeuw achtergelaten. De door wind en zonneschijn sneeuwvrij gemaakte bomen en struiken oogden hierdoor weer winters wit, en we ontwaakten in een echt sprookjeslandschap. De temperatuur oogde echter minder sprookjesachtig want het bleef de hele dag vriezen terwijl er steeds koudere lucht binnensijpelde vanuit het noordoosten. We haalden maxime van -0,1 graden, wat door het tuineffect wellicht te hoog geschat is aangezien het op veel plaatsen niet warmer werd dan -4 graden. Bewolking was er vrijwel niet en wind was er ook nauwelijks met snelheden tot 8,0 km/h uit het zuid- zuidwesten, wat vooral achter glas nog een zomers sfeertje kon opwekken. Na zonsondergang werd het echter ook daar weer winter want het kwik viel als een baksteen de dieperik in en nog geen uur later zaten we reeds aan waarden rond -8 graden. De snelle afkoeling in combinatie met het resterende vocht in de atmosfeer zorgde op sommige plaatsen (vooral Nederland) voor dichte mistvelden maar in Malderen bleef het de hele tijd helder. Hoe dan ook, het vocht zorgde ervoor dat de afkoeling een beetje werd afgeremd en we uitkwamen op -11,3 graden terwijl het eerst nog leek alsof we tussen -15 en -20 graden zouden eindigen. Het werd bij dit alles een beetje nevelig terwijl de wind volledig wegviel. De koude luchtlaag was ongeveer 15 meter dik, wat zichtbaar was aan de rook uit schoorstenen die zich op die hoogte tegen een inversielaag ging uitspreiden. Het neerslagtotaal bleef door de ijsvorming onbekend, maar lag vermoedelijk in de buurt van 0,5 mm.
Na de plotse afkoeling gisterenavond is de temperatuur min of meer constant gebleven op of net boven 4,2 graden. Het warmtefront bevond zich net ten zuiden van Malderen en kwam in de loop van de ochtend weer onze richting uit waardoor het terug begon te regenen. De temperaturen gingen weer de hoogte in en de afwisseling van regen en motregen werd tegen de middag gevolgd door een aantal droge perioden. Wel stond er veel wind met snelheden tot 32,2 km/h uit het zuid- zuidwesten, maar dat was in deze tijd van het jaar dan ook nodig om al die zachte lucht bij ons te krijgen. Tijdens de namiddag volgde er een afwisseling van striemende regenvlagen en drogere perioden waarna er terug opklaringen binnendreven vanuit het westen. De schuchtere zonnestraaltjes deden het kwik verder oplopen naar een subtropische 10,6 graden terwijl de frontale zone zich terug net ten zuiden van ons leek te bevinden. De wolken bleven desondanks in de meerderheid en bestonden vooral uit Stratus fractus, Stratocumulus, Altostratus en Cumulus. Een erg onheilspellende mix dus maar het neerslagtotaal bleef voorlopig onveranderd met 2,2 mm.
Na een zwaarbewolkte ochtend ontstonden er in de loop van de voormiddag opklaringen tussen het Stratocumulus- en Stratus wolkendek waardoor we terug van een portie zonneschijn konden genieten. De opklaringen bleven zowat de ganse dag in de meerderheid en het warmde op van 4,4 tot 10,1 graden terwijl er een west- noordwestenwind stond met snelheden tot 48,3 km/h. Bij zonsondergang kwam er Stratocumulusbewolking opzetten vanuit het westen en dit werd later op de avond en tijdens de nacht alsnog gevolgd door flink wat regen. Wat er voor middernacht viel, was goed voor 3,2 mm wat meteen ook het dagtotaal werd.
Veel is er vanmorgen niet veranderd aan het grijze en sombere weersbeeld, en de bewolking bestond terug uit Stratus in een nevelige atmosfeer. Het was zeer zacht bij minima van 6,8 graden en het onvermijdelijke kon dan ook niet lang uitblijven: vanochtend weerklonken de eerste liederen van zanglijsters die we normaal pas eind februari mogen verwachten. Nu leek het ondanks de grijze wolkentroep pas echt lente en de natuur was duidelijk van slag. Het grijze en sombere weersbeeld is tot overmaat van ramp de voorbode van een winterse setting met hogedrukbokkades waardoor de ontluikende lentenatuur op een ijskoude douche dreigt getrakteerd te worden met alle gevolgen vandien. Vandaag was daar echter nog niet veel van te merken en bleef het rustig en grijs met zachte temperaturen die tot 8,4 graden opliepen. In een smakeloze poging om ons toch wat te entertainen werd er vandaag in lichtgrijze, donkergrijze en middengrijze kleurentinten voorzien terwijl de Stratusbewolking met rafelige Stratus fractus werd aangevuld. Maar daarmee is dan ook alles gezegd waardoor enkel nog de windsnelheden tot 27,4 km/h uit het west- zuidwesten en het neerslagtotaal van 0,0 mm kunnen vermeld worden.
Het was vanochtend kraakhelder, maar toch vroor het niet zoals je zou verwachten in deze omstandigheden. Sterker nog, het was bijna recordwarm bij temperaturen die niet onder 9,7 graden zijn gezakt en in het oosten van het land zelfs temperaturen die rond 11 graden schommelden om 5H 's ochtends. Toen de eerste schemering in het luchtruim doordrong, zagen we Stratus fractus bewolking voorbijdrijven die tijdens de voormiddag weer oploste en plaats maakte voor Cirrus en cirrostratusbewolking. Deze bewolking consentreerde zich vooral in het noordwesten en begon zich met mondjesmaat over het luchtruim uit te breiden. De zon werd er aanvankelijk nauwelijks door afgezwakt en het leek dus weer volop lente ondanks de erg krachtige zuidwestenwind die zelfs tijdens de nachtelijke uurtjes geen minuut rust heeft gekend. Er dreven Stratocumulusvelden binnen tijdens de namiddag en later volgde ook wat Stratus fractus en Cumulus bewolking. Volledig betrokken werd het niet en de bewolking verdween 's avonds weer zodat het bijna volledig helder werd bij nog steeds zachte temperaturen die moeiteloos 13,7 graden haalden. Tijdens de avond kregen we Stratocumulus lenticularis wolken binnendrijven en leek het alsof er iets op komst was. De satellietbeelden bevestigden dit door ons een actieve buienlijn te tonen, maar door haar compacte structuur is het nog lang niet zeker of we hier in Malderen mee te maken zullen krijgen. Voorlopig hielden we het dus bij het neerslagtotaal dat 1,9 mm bedroeg.
Tijdens de nachtelijke uurtjes is het weer wat opgeklaard waardoor we bij zonsopgang een vriendelijk ogende hemel te zien kregen met hoofdzakelijk wat condesatiestrepen erin. Her en der was ook Stratus fractus of zelfs gesloten Stratus met mist eronder te zien waardoor de dag op sommige plaatsen waarschijnlijk toch een sombere start heeft genomen. Deze wolkenflarden breidden zich geleidelijk uit en hadden een lichte neiging om over te gaan in een mislukte vorm van Cumulusbewolking. Deze bewolking loste tegen de middag weer grotendeels op maar in het westen begon ondertussen Cirrus en Cirrostratus bewolking te verschijnen die zich geleidelijk over het luchtruim uitbreidde. Dit was de voorbode van een erg actieve regenzone waarvan het eerste deel (warmtefront) echter weinig leek voor te stellen en voor vanavond geprogrammeerd stond. Tegen de avond bleek dit inderdaad het geval te zijn, het kwam pas tegen een uur of tien tot wat lichte regen of motregen die niet meetbaar was. Samen met de bewolking en neerslag stroomde er geleidelijk zachtere lucht binnen waardoor de minima al vroeg in de ochtend bereikt werden met 1,4 graden terwijl de maxima van 5,6 graden tijdens de avond afleesbaar werden. Een nijdige, aanspannende westenwind zorgde er echter voor dat het gevoelsmatig net afkoelde. De dag eindigde in betrokken en winderige omstandigheden met af en toe wat lucht gedruppel terwijl zich op de radar de contouren van een veel actiever neerslaggebied begonnen af te tekenen in het west- noordwesten.
Een volgende regenzone heeft ons vanochtend weten te bereiken, en hoewel het er eerst nog naar uitzag dat de voormiddag droog zou verlopen bleek deze haast te hebben waardoor de eerste druppels al kort na zonsopgang neerploften. Er volgden perioden van stratiforme neerslag die vrij intens was terwijl de wind aanwakkerde. De relatief zachte minima van 5,7 graden voelden een stuk kouder aan dan ze waren al was dit nog steeds subtropische zachtheid in vergelijking met het noordoosten van Nederland dat nog steeds onder permanente vorst gebukt ging. Tijdens de namiddag werd de neerslag wat minder intens en braken er zowaar enkele droge perioden aan met een vleug zonneschijn erbij tussen de resterende Stratus fractus flarden. Maar daarna kwamen we onder invloed van het koufront van de depressie en volgden er een aantal buien. Deze waren intens en er leek op een bepaald moment zelfs wat hagel tussen te zitten. Samen met de buien stroomde er zachtere zeelucht binnen en het koufront doet haar naam dan ook weinig eer aan bij maxima die weer zacht uitpakten met 9,3 graden. Tegen zonsondergang werd het weer droog maar nu was het de wind die met de hoofdrol ging lopen (vliegen), we kregen stormachtige vlagen te verduren terwijl ze ruimde naar westelijke tot noordwestelijke richtingen. Hoewel je aan de achterzijde van een koufront brede opklaringen zou verwachten bleef het betrokken met Stratus en Stratus fractus bewolking die aan een duizelingwekkende snelheid over het luchtruim joegen, maar laat in de avond gebeurde het dan toch en dreven er brede opklaringen binnen zodat we de dag in quasi heldere omstandighjeden konden afsluiten. Na bijna een hele dag druppeldansen was het weinig verwonderlijk dat we een neerslagtotaal van 10,9 mm hebben bijeengesprokkeld.
Tijdens de nacht is het opeens gaan sneeuwen, doch de hoeveelheden waren beperkt en verschilden nogal van streek tot streek. In Malderen was het maar een mager beestje met ongeveer 1,5 centimeter. Tijdens de vroege ochtend werd de verstilde winteromgeving opeens opgeschrikt door een kletterend geratel. Het bleek om ijsregen te gaan waarvan duizenden kleine ijsklompjes als diamanten over het sneeuwlandschap werden uitgestrooid. Daarna werd het weer stil toen de neerslag overging in regen, maar deze stilte werd al snel weer onderbroken door schelle klappen met een blikken geluid dat afkomstig bleek te zijn van tientallen wagens en fietsers die al lang vergeten waren dat het fenomeen Ijzel ook in Vlaanderen nog kan voorkomen. En we konden maar beter aan die geluiden wennen, want de hele dag door lag de omgeving erbij als een gladde spiegel bij temperaturen die slechts heel moeizaam stegen van -2,4 graden in het begin van de nacht naar amper 0,4 graden tegen het einde van dit etmaal. Neerslag was in deze toestand niet te meten, maar gezien het sneeuwdek en het ijzellaagje erboven konden we het op ongeveer 2,0 mm schatten. Het grootste deel van de avond kregen we met fijne motregen te maken met soms wat lichte regen ertussen en een sporadische droge periode. Het bleef daarbij betrokken terwijl er naar middernacht toe wat mist leek te ontstaan. De wind kwam daarbij vooral uit westelijke richtingen en was min of meer te verwaarlozen