Prachtig was dat! Na een vorstperiode een mooie sloot uitzoeken en dan met wat vrienden het ijs op. Het was wel van belang dat precies de goede dag werd uitgezocht. Het ijs moest niet te sterk zijn, maar je moest er ook niet bij de eerste beste stap doorheen zakken.
We hebben vaak gehad dat het ijs enorm golfde als we erop stonden, maar dat het toch nog hield, zolang we er maar snel overheen liepen. Even later brak het ijs dan toch, maar dan eerst in grote schotsen, die nog enigszins in evenwicht bleven als jes nel genoeg was. Uiteindelijk liep het er wel op uit dat we tot ons middel te water raakten en dus drijfnat thuis kwamen. Prachtige herinneringen aan.