Zoals verwacht ontwaakten we vanochtend onder een fonkelende sterrenhemel waarbij het tevens vrij zacht is gebleven met temperaturen die rond 5,3 graden schommelden, de maximumtemperatuur die vandaag werd opgetekend. Wie zich een stralende winterdag had voorgesteld kwam echter bedrogen uit want de gisteren besproken wolkenvelden kwamen reeds kort na zonsopgang roet in het eten gooien. Het begon met wat onbeduidende Stratus fractus wolkenflarden maar deze werden snel talrijker en vervolgens bleef de bewolkingsgraad enkele uren constant op ongeveer 7/8 zodat we nog een weinig blauwe lucht overhielden. Na de middag ging de bewolking verder toenemen en restte ons een troosteloze boel terwijl de temperaturen langzaam terugliepen door het binnentrekken van een koelere luchtsoort; we kwamen bij valavond uit op 3,4 graden waarna het kwik terug een weinig winst boekte. De wind zwakte echter af tegenover gisteren en kromp naar het zuiden vanwaaruit hij nog 19 km/h haalde. Van de vochtige produkten bleven we ondanks dit alles gespaard en dat zal ook de komende 24 uur het geval zijn vermits de volgende regenzone door hogedrukimpulsen vanuit het oosten netjes wordt tegengehouden. Doch het ware misschien beter voor de zonneminnende bevolking dat de regenzone er gewoon doorkwam want aan diens voorzijde hangt een volledig intact Stratus wolkendek zodat het morgen eveneens een somber zaakje dreigt te worden. De opklaringen met wat fraaie stapelwolkjes ertussen zitten aan de achterkant van de regenzone en zullen ons dus eveneens niet bereiken. Het weekend zou eveneens in het teken van bewolking staan maar ook dan zal eventuele neerslag slechts beperkt zijn.
Het was vandaag een stuk rustiger dan gisteren, maar hoogzomer werd het ondanks de verwoede pogingen van het kwik om dit te bereiken, niet. De bewolking was tijdens de voormiddag immers nog prominent aanwezig, vergezeld van een periode met matige regen gedurende een paar uur. De opklaringen die rond en na de middag volgden, leverden slechts een waterzonnetje op en voor dat het tot iemand kon doordringen dat er een waterig zonnetje aanwezig was, werd de bewolking weer dikker vanuit het westen, waarop het hele luchtruim er in een mum van tijd weer mee werd volgepropt. De neerslag die erop volgde bleef beperkt tot wat miezerige motregen, maar het was niettemin een alles behalve gezellige boel buiten, temeer daar de west- zuidwestelijke wind weer behoorlijk aanwakkerde tot 46,7 km/h. De temperaturen die stegen van 6,8 naar 12,7 graden konden hier maar weinig aan veranderen. De avond werd eveneens gekenmerkt door veel wind, lichte regen en zeer zachte temperaturen, en het neerslagtotaal liep hierbij uiteindelijk op tot 0,4 mm.
Na een erg vochtige nacht door de perikelen van het koufront dat doorheen het Vlaamse binnenland is getrokken, begonnen we de dag met veel wolken waaruit nog wat lichte regen en motregen viel. De satellietbeelden gaven echter een scherpe overgang naar brede opklaringen weer en het duurde niet lang voor deze Malderen bereikten. in erg korte tijd ging de bewolking over in Stratus fractus waarvan de flarden steeds schaarser en kleiner werden en al snel was er helemaal geen bewolking meer te zien. Deze heldere, zonovergoten episode duurde een twintigtal minuten voor er uit het westen weer Stratus fractus kwam opzetten, maar veel meer dan wat verspreide wolkenflarden werden dit niet zodat we ongestoord verder konden gaan met ons zonnebad. De laatste naweeën van de warme lucht die ons gisteren verliet, zorgden ervoor dat we bij dit alles nog erg behoorlijke temperaturen van 5,3 tot 8,9 graden konden optekenen. Tijdens het tweede deel van de namiddag nam de bewolking verder toe en gingen de wolkenflarden meer Cumulus achtige trekjes vertonen, maar ook dan kwam het niet verder dan een bedekkingsgraad van pakweg 6/8. De bewolking kan niet echt als een lastpost opgevat worden daar ze in het zachte licht van de schemering na zonsondergang voor erg sfeervolle uitzichten zorgde. Tot regen of volledig betrokken weer kwam het echter niet want de bewolking nam na een poosje weer af zodat we tijdens de avond konden genieten van een bijna wolkenloze sterrenhemel. Wel moesten we rekening houden met opnieuw erg veel wind, met snelheden tot 45,1 km/h uit het zuidwesten. Met dit weersbeeld en een neerslagtotaal van 1,4 mm (afkomstig van het koufront afgelopen nacht en vanochtend) werd deze dag uiteindelijk afgesloten, doch een dunne waas van Cirrostratusbewolking die kort voor middernacht zichtbaar werd, gaf reeds aan dat het morgen wellicht een stuk minder zonnig zal verlopen dan vandaag...
Bij nog steeds positieve temperaturen (minima van 1,7 graden) begint de winter stilaan haar ijzige greep op het landschap te verliezen. Het sneeuwdek vertoonde al snel de eerste tekenen van aantasting terwijl de eerste plassen op de bevroren vijvers en kanalen reeds verschenen zijn. Het was echter geen klassieke dooiaanval zoals we die gewoon zijn met grijs en mistig weer, maar een aangename variant die gepaard ging met zonneschijn en mooie wolkenluchten. Er was nu veel middelhoge bewolking aanwezig (Altostratus en Altocumulus met daartussen opklaringen). Het geheel werd op smaak gebracht met een prachtige, bloedrode zonsopgang, waarna de zachte kleuren van de laagstaande zon in de vochtige zeelucht er een ideaal fotografenweertje van maakten. Het bleef de hele dag droog ondanks de valstrepen van verdampende neerslag, die onder de bewolking te zien waren. Maar op het einde van de namiddag werd het al meteen een stuk somberder toen er vanuit het westen een gesloten Stratocumulus wolkendek kwam opzetten. Het laatste daglicht vervaagde dan ook in een betrokken, grijze hemel, waarna een aantal lichte regenbuitjes volgden. Het was echter de flink aantrekkende zuid- zuidwestenwind die het dooiproces met haar snelheden tot 41,8 km/h danig versnelde. De temperatuur liep ondertussen langzaam op naar 5,2 graden tijdens de avond. Het neerslagtotaal blijft voorlopig beperkt tot 0,8 mm, maar volgens de radarbeelden hebben we nog het een en ander tegoed op dat gebied...
Oprukkende depressies vanuit het westen en het stevige weerwerk van continentale hogedrukgebieden zorgden ervoor dat we vandaag in een soort van niemandsland terecht kwamen. De atmosfeer was uitermate rustig, het bleef kil met temperaturen rond het vriespunt en het sombere grijze wolkendek maakte dat dit een dag was om snel te vergeten. De enige troost konden we putten uit het sprookjesachtige uiterlijk van het nog steeds besneeuwde winterlandschap. Verder naar het noorden kwamen een aantal opklaringen voor waarvan ze in Nederland plaatselijk konden profiteren. Te Malderen bleef het echter betrokken terwijl er soms een vlokje motsneeuw naar beneden kwam. Veel temperatuursverschillen waren er in deze omstandigheden niet, zodat de minima met -1,1 graden niet veel lager zijn dan de maxima van 0,4 graden. De wind kwam uit oost- zuidoostelijke richtingen en haalde snelheden tot 17,7 km/h, maar meer ten noorden van ons stond er een merkbaar sterkere noordoostelijke stroming. Deze stond samen met de opklaringen in het noorden van Nederland trouwens garant voor plaatselijk matige vorst. Na zonsondergang veranderde er maar weinig buiten het feit dat de grijze hemel oranje kleurde en de temperatuur heel langzaam begon te dalen terwijl het smeltwater op de wegen al snel weer aanvroor. Het neerslagtotaal blijft door het smelten van sneeuwresten onbekend maar lag meer dan waarschijnlijk beneden de 0,2 mm.
De bewolking heeft ons inderdaad van nieuwe vorst kunnen sparen bij minima die op 4,6 graden zijn uitgekomen. De regenzone bereikte ons een uurtje voor zonsopgang en zorgde voor een guur, winderig en kil weertype bij temperaturen die zich in de buurt van 6 graden ophielden. De neerslag was op sommige momenten erg hevig, maar op andere momenten was het droog. Na zonsondergang schoot het kwik plots in sneltempo de hoogte in en waren we dus onmiskenbaar in de warme sector van de depressie terechtgekomen. Een deel van de neerslag viel hierbij als erg fijne motregen maar er doken ook een aantal flinke regenbuien op door de koude luchtmassa's die zich niet ver ten noorden van ons bevonden. In het noorden van Nederland was het immers bijna tien graden kouder dan in Malderen en dit zorgde voor een onstabiel en buiig weertype. Naast regen was er ook aan wind geen gebrek, en deze kreeg 's avonds de neiging om verder toe te nemen al werd de hoogste snelheid kort na de middag gemeten met 41,8 km/h. Bij de temperatuur die tegen middernacht reeds was opgelopen tot een zomerse 10,9 graden, voelde dit aan als een warme haardroger die vanuit het zuidwesten over Malderen blies. Voor zover die kon drogen tenminste, want het neerslagtotaal was op zijn minst indrukwekkend te noemen met 11,0 mm.
Tijdens de vroege ochtend was alle bewolking verdwenen en bleef er slechts wat Stratus fractus over die in een westelijke stroming voorbij de felle maan dreef. Deze opklaringen deden het maar nauwelijks afkoelen, want het was nog steeds ruim 8 graden om 6H 's ochtends: normale ochtendtemperaturen voor half mei. De eerdergenoemde Stratus fractus wolken gingen zich in banden schikken die van west naar oost liepen en zich duidelijk in een krachtige stroming bevonden gezien hun treksnelheid. Het uitzicht was adembenemend, maar die snelheid zorgde ervoor dat het allemaal in een zucht voorbij was en we terug in herfstachtige somberheid vervielen. We kwamen in de bewolking van een koufront terecht en het bleef zowat de ganse middag en namiddag relatief rustig en somber aan de voorzijde ervan. De scherp begrensde regenzone bereikte ons ongeveer een uurtje voor zonsondergang en bleef vervolgens een tijdje pal boven Malderen slepen wat onvermijdelijk resulteerde in felle stortbuien die het neerslagtotaal in een wip deden oplopen naar 5,8 mm. Het kwik moest een stapje terugzetten, maar kouder dan 3,7 graden werd het vandaag niet terwijl de maxima voor het front uit weer bijzonder hoog waren voor de tijd van het jaar met 11,0 graden. De wind die overdag nog piekte tot 38,6 km/h uit het west- zuidwesten draaide na de frontpassage naar meer noordelijke richtingen en zwakte snel af terwijl de eerste opklaringen in het laatste schemerlicht nog te zien waren in het noordwesten. Later op de avond dreven er nog een aantal buien het land in, maar naar oude gewoonte was het merendeel ervan bestemd voor de Nederlanders.
Onder een mengeling van Stratocumulus en Stratus fractus bewolking is het verder afgekoeld tot -2,9 graden. Er volgde een fraaie, zonnige winterdag maar vanuit het zuiden naderde een warmtefront waardoor er wat Cirrusbewolking binnendreef en de condensatiesporen niet meer oplosten. De zon bracht maar nauwelijks warmte en het kwik stokte al op 2,7 graden. Volgens de planning zou de regenzone net ten zuiden van de Franse grens halt houden en op haar stappen terugkeren, maar de weergoden hadden vandaag blijkbaar weinig zin om zich aan het boekje te houden. Na zonsondergang begon het dan ook te sneeuwen vanuit het zuidwesten en omstreeks 21H kwam Malderen aan de beurt. Een afwisseling van motsneeuw, lichte sneeuw en een paar kiekepluimenvertoningen leverde ons uiteindelijk een centimeter sneeuw op terwijl verder naar het zuidwesten sneeuwhoogtes tot 15 cm voorkwamen (omgeving Brakel). De sneeuw werd opgejaagd door een ijzige oostenwind met snelheden tot 22,5 km/h en hoewel dit de gevoelstemperatuur flink onderuit joeg, werden de minima van vanochtend niet meer scherpgesteld. Integendeel, het werd relatief zacht en in het westen van het land smolt de sneeuw af en viel er soms zelfs gewone regen. Malderen bevond zich op de rand en de sneeuw smolt er alleen af waar de zon overdag heeft geschenen en in een straal van enkele meters rond verwarmde gebouwen. De sneeuw raakte niet veel verder dan de noorderkempen waardoor Nederland grotendeels buiten schot bleef. Het neerslagtotaal bedroeg wellicht ongeveer anderhalve mm.
Het zag er vanochtend compleet winters uit met witberijpte bomen, grasperken en struiken terwijl er over de velden een fijne nevel hing die mooi afstak tegen de zachtblauwe lucht erboven. Het kwik was naar -0,1 graden gezakt, meteen de eerste negatieve temperatuur in thermometerhut sinds 13 december. En dat kleine mini-vorstje was al snel vergeten want de zon liet het vlug opwarmen zodat het uiteindelijk meer aan een stralende lentedag dan aan een zonnige winterdag deed denken. Zeker toen we er even later de maxima van 8,6 graden bijnamen. Er waren soms wat losse wolkenflarden te zien, maar de meeste bewolking kwam van de Cirrus en Cirrostratus velden die tijdens de tweede helft van de namiddag tevoorschijn kwamen. Zij waren de voorbode van een regenzone die komende nacht en morgen over ons zou trekken. Voorlopig was hier echter nog niets van te merken al begon de oost- zuidoostelijke wind tijdens de avond geleidelijk verder aan te wakkeren en verkeerden we tegen middernacht reeds in erg stormachtige condities. Het droge neerslagtotaal van 0,0 mm bleef gevrijwaard.
De regenzone is vanochtend een stuk dichterbij gekomen, en het motregende nu lichtjes terwijl het gestaag begon op te warmen (warmtefront). De minima van deze dag werden dan ook al vroeg bereikt met 6,1 graden. Het meerendeel van de neerslag trok echter ten noordwesten van ons voorbij waardoor het uiteindelijk de zuidwestenwind was die met de hoofdrol ging lopen. Of misschien was vliegen wel de betere uitdrukking want naar de avond toe begon deze er weer flink aan te sleuren terwijl gebouwen en planten onder het daverende natuurgeweld onheilspellend kraakten en piepten. Nog steeds kwam het niet verder dan wat lichte regen of motregen tussendoor waardoor we er uiteindelijk met een neerslagtotaal van slechts 0,3 mm zijn vanaf gekomen. De maxima werden pas 's avonds bereikt met 9,9 graden, al voelde het bijzonder koud aan tijdens de krachtigste rukwinden
Het was vanochtend nog steeds erg buiig en krachtige regenvlagen werden afgewisseld met korte droge perioden. De buien hoorden bij een koufront maar aan diens voorzijde was het nog steeds erg zacht bij temperaturen die niet beneden 4,8 graden zijn gezakt. Halverwege de voormiddag kwamen we opeens in opklaringen terecht en konden we weer van een aantal hartverwarmende zonnestraaltjes genieten. Het werd echter zeker niet droog, want de lucht bleef onstabiel en er ontwikkelden zich teruh een aantal flinke buien. Vooral tijdens de tweede helft van de namiddag hielden deze plaatselijk flink huis met hagel en stortregens. Tussendoor konden we wel genieten van mooie stapelwolken die zich tegen een diepblauwe lucht aftekenden en het deed aldus sterk denken aan een fotogenieke voorjaarsbuiendag. Naar de avond toe werd de atmosfeer ondertussen heiiger en gingen de contrasten en diepblauwe kleuren van de bovenlucht eruit. De buien trokken zich daar weinig van aan en bleven dus verder razen. Dit alles hield het kwik in bedwang waardoor we het met maxima van 8,7 graden moesten stellen. Er stond ook een koele west- zuidwestelijke wind die het wintergevoel zeker tijdens de hagelbuien weer kon terugbrengen. Tijdens de avond werd het wat rustiger, al was dat misschien veel gezegd want de brutale naar west- zuidwestelijke richtingen geruimde wind lag er nog steeds flink aan te sleuren. En natuurlijk ging dit bij de geleidelijk dalende temperaturen niet onopgemerkt voorbij voor wie zich om welke reden dan ook (pluviometer met 2,3 mm erin leegmaken bijvoorbeeld) buiten moest wagen.
Het is tijdens de nachtelijke uurtjes rustig gebleven bij minima van 5,2 graden, maar er is opnieuw meer bewolking binnengedreven die vooral uit Stratus en Stratus fractus bleek te bestaan terwijl er volgens de satellietbeelden ook nog een flink aandeel Cirrostratus en Altostratus moet boven gehangen hebben. Op de radarbeelden zagen we in het noorden van Nederland reeds verschillende buien opduiken terwijl Malderen op het pad van een gebiedje van meer stratiforme neerslag leek te liggen die overigens nog niet veel voorstelde aldus diezelfde radar. Degenen die geen toegang hadden tot dit stukje technologie konden overigens al aan de aanwakkerende noordwestenwind merken dat er iets op til was. Bij het aanbreken van de dageraad zagen we inderdaad hoe zich geleidelijk Cirrostratus begon op te bouwen boven de aanwezige Stratocumulus- en Altocumulusvelden. De wind wakkerde verder aan en het voelde dus guur aan hoewel we nog maxima van 7,0 graden konden halen. Na de middag kwam dan de regen, en dat was meestal fijne motregen of lichte regen toen het warmtefrontgedeelte van de depressie passeerde. Aan het begin van de avond kwamen we in de warme sector terecht en viel er enkel lichte motregen, maar de neerslag intensiveerde al snel toen het koufrontgedeelte arriveerde. Dit was buiige neerslag met dikke druppels en na verloop van tijd konden we ook wat ijskristallen ontwaren in de op de ramen uiteenspattende druppels. Dit was echter in niets te vergelijken met de plotse overgang naar sneeuw die aan de kust plaatsvond, want daar zagen we tegen het einde van de avond de koele lucht reeds binnenstromen met een scherpe temperatuursdaling. Zo kon er onderandere in Oostende al een laag van enkele centimeters opgebouwd worden terwijl het in Malderen nog aan een gezapig tempo bleef verder regenen. Daar de neerslag na middernacht verder ging, is het dagtotaal voor vandaag niet duidelijk.