Ik vind de ensembles van GFS erg springerig op LT. Bovendien springt de oper tussen runs ook veel.
Als ik het goed zie heeft dit vooral betrekking met de wijze waarop komende week 2 troggen boven de VS afzakken. De amplitude hiervan wordt bepaalt door een hoog bij Alaska, wat anderzijds weer wordt beïnvloed door het Siberisch hoog. Zo is het klokje weer rond.
Wat ik bij veel leden zie is onzekerheid van hoe deze troggen aan de oostkust van de VS bepaalde lagedrukgebieden laten ontstaan. In een meer zonale stroming (minder amplitude) krijgen we diverse uitdiepende lagedrukgebieden in het zeegebied bij IJsland en blijft het hooguit bij een trekrug. Bij andere oplossingen zie ik op +120 al een betere verdeling op de Oceaan, wellicht ook geïnitieerd door wat meer tegengas vanaf de Pool. Complete stromingspatroon blijft daardoor voor ons wat meridionaler, wat ook weer van pas komt bij de tweede trog.
In het vervolg zie je dan ofwel dat de eerste golf WA leidt tot een blokkade boven Scandinavië eind volgende week, of een rug die doortrekt. Vervolgens komt er een tweede lagedrukgebied aan dat dan weer voor een evenutele blokkade kan zorgen (oper GFS00z vanochtend bv), of ook weer een trekrug (EC12z, 00z). In de oplossingen die in eerste instantie een blokkade opleveren, wordt deze dan versterkt aan de westzijde door nieuw WA. Waar dat niet het geval is ontstaat juist een diepe zuidwestcirculatie, wat mijn inziens ook de bifurcatie op termijn veroorzaakt.
Het is dus lijkt me vooral naar de troggen boven de VS kijken. MJO en La Niña hebben blijkbaar impact op het Alaskaans hoog, die weer de mate van uitzakking van troggen bepaalt. Geen idee of MJO fase 6-7 al invloed heeft op bovenstaande situatie. Volgens kaartje van Sebastiaan zou dat effect pas rond dag 10 in de VS te zien moeten zijn (mits er enige koppeling is), en dat zou pas 4-5 dagen later effect op ons weer moeten hebben.
