En dat is de totale inertie van ons klimaat als het aankomt op onvervalst winterweer. Natuurlijk was het altijd al een zeeklimaat, maar dat maritiem west zo dodelijk saai, somber en persistent kan zijn begint bij de meesten nu pas echt te dagen. Na al die totaal geflopte winters is er geen ontkennen meer aan. Het is afgelopen voor de winterliefhebber in de Benelux. Dit is het klimaat waar we - gezien de verder in gang gezette opwarming - ‘recht’ op hebben. In vroegere tijden kwamen er nog relatief vaak koude uitzonderingen voor maar de opwarming heeft ons nu ingehaald zo lijkt het. Zo bezien dus eigenlijk ook geen reden om nog te zeuren of te wenen. Acceptatie is het devies. Ik begin er alvast mee, op naar de lente!
Hoe heb je het leren accepteren Wim? Misschien kan je ons in een Weerwoord klasje wat lessen verzorgen daarover?
Als dit daadwerkelijk de norm wordt voor de winter, dan ben ik in de winter weg uit Nederland. Ben er zo klaar mee.
Ik heb er erg veel moeite mee het te accepteren en heb ook nog lang in de ontkenningsfase gezeten. De acceptatie kan op een aantal manieren. Wat voor mij een wereld van verschil maakt is een reis naar Lapland. Ik kan daar echt een paar jaar op teren. Wat ik echter nooit kan en wil accepteren is het chronischste gebrek aan zonuren dat ons klimaat typeert. Ik word er letterlijk en aantoonbaar depressief van als het maanden zoals nu er aan toe gaat. Als mensen hier wisten hoe sterk die invloed van weer (zongebrek) op de mens kan zijn dan zou men het klagen een stuk beter begrijpen en kunnen voorstellen.