Depressies blijven continu ten noorden van ons land langs scheren en trekken de stroming met een zwakke rug van hogedruk af en toe naar een iets killere noordwester maar doordat de rug steeds weer inzakt en een volgende depressie de boel weer plat walst blijft dit patroon zich maar herhalen.
Verderop in de runs zie je vaak een poging verschijnen om een ander beeld te schetsen, maar uiteraard is dat steeds te ver weg en blijft het op de tekentafel liggen. Geen winter, geen lente.... we zullen het moeten uitzitten.

