Al weken loop ik met die vraag rond. Je komt maar niet meer langs in de Lage Landen. Waarom?
Ja, heel even was je er op 10 en 11 december, geruisloos kwam en ging je terug weg met je paar sneeuwschoenen. Om niks meer van je te laten horen. Ik tuurde maar naar het weerforum Weerwoord om je komst aangekondigd te zien. Niks van. Enkele mensen hadden je gezien ergens ver weg over de Atlantische Oceaan, waar je grote ijs- en sneeuwkastelen aan het bouwen was tussen Kerst en nieuw, andere hadden je dan weer recent gezien in het hoge Noorden (Zweeds Lapland), of af en toe ergens in Zuid-Noorwegen nabij Oslo.
Hier in de Lage Landen kijken velen reikhalzend toe naar je komst. Je had ons in de steek gelaten en dat is heel deprimerend. Vorige week was je voorspeld te komen bij de start van een nieuwe maand, maar dan bleek het weer niet zo te zijn. Grote ontgoocheling heerste dat je komst weer uitgesteld was.
Maar deze ochtend was er groot nieuws! Je zou toch komen, je had ons vorige week gewoon voor de gek gehouden. Stap maar snel door Thialf. Breng ons je frisse adem en geef ons het koudegevoel terug. De winterjassen en –handschoenen kunnen, na zo lang wachten eindelijk uit die kast. En misschien zelfs die schaatsen...
Je blijft toch even Thialf, want de warme chocolademelk zal klaarstaan en de haarden zullen branden. Je zal hartelijk ontvangen worden. (IJs)pret verzekerd! Kom maar af Thialf!
Tot zover wat proza over hoe ik me al weken voel, als winterliefhebber. Het was zo schrijnend dat het enkel maar bleef bij die twee sneeuwdagen (met dan héél snelle dooi, want ik heb niet eens kunnen genieten want ik was op het werk in Brussel). Met moeite drie ochtenden autoruiten krabben (gisteren was wel een verrassing). Misschien één of twee nachten vorst ? En een paar keer grondvorst. Dit kan je geen winter noemen. Dat het zelf quasi nooit meer vriest in de Lage Landen in de wintermaanden is héél schrijnend. GW doet onze winters dood, iedereen weet het. We moeten het aanvaarden, maar het is zo moeilijk. Zelfs korte winterprikken zitten al winterseizoenen lang zelden in de weersverwachtingen. Eén lange, grijze, natte herfst is het winterseizoen geworden.
Nu zit er, buiten alle verwachtingen, wel een winterprik in de voorspellingen (lees: kansen zijn tov vorige week echte kansen geworden). Ik reken me zeker nog niet rijk, maar potverdorie, ik hoop dat die eindelijk eens uitkomt. Trouwens, ik ben al blij met enkele vorstnachten.
Mijn bieslook staat verdorie al terug boven met enkele sprietjes (nog nooit zo vroeg gehad), dus die zal ik even moeten beschermen (en mijn rozenbomen eindelijk een hoes omdoen). Het zal de natuur goed doen dat ze even terug moet temperen.
Kom maar op Thialf.
