Ik wilde me deze keer rustig houden totdat het evt. daadwerkelijk zover is, maar dat is weer mislukt bij deze. Het ziet er letterlijk precies goed uit, maar zeer fragiel. (We zitten precies in de koude baan en een zadelgebied/rug wordt net niet doorbroken door oceaanfronten/deps. We zullen zien, maar het is niet voor het eerst. Zulke ijskoude bellen in de bovenlucht bij labrador breken of maken de winter wel vaker afhankelijk van hun locatie/beweging.
Tegelijkertijd kan het in de volgende run of ens's in één keer afgelopen zijn en een stuk zachter uitpakken, zelfs op de middelange termijn, omdat het zo nauw let (zoals het er nu bij ligt).