't Lijkt welhaast bijna tijd om een oude, bijna-vergeten hobby weer af te stoffen en even rechtop te gaan zitten. Mijn weerhobby. Mijn winterhobby vooral.
Ik vond de sneeuw in midden-december best een leuke inleiding, maar daarna was het zoals zo vaak: even de modellen kijken, forumpje afstruinen, frustratie en hoop met elkaar zien rollebollen. Maar dat waren achterhoedegevechten. Het ging hooguit over de mogelijkheid van een eventuele kans. Dus dacht ik: doe mij dan maar een driegangendiner zonder hoofdgerecht: gewoon een vet voorgerecht, daarna gewoon helemaal niets, en dan een bombastisch toetje met veel toeters en bellen en vooral zwart glij-ijs. Dat zou wat zijn zeg, dat zou erg leuk zijn.
Nu maar hopen dat de geschetste scenario's niet alsnog 'gewoon', zoals zo vaak dit martelend saaie seizoen, weer uit de berekeningen verdwijnen - dat kun je een mens fatsoenlijkerwijs gewoon niet aandoen. Dan start ik een hulplijn. In eerste instantie voor mezelf.
