2 februari 1963 ; Winter zo erg als 47?
Dat het koud is en stevig vriest in Nederland is geen nieuws meer, evenmin als de ongemakken die dat met zich mee brengt. Wel een bericht over de situatie Rome in De Tijd Maasbode. In Rome schommelt de temperatuur al een tijd lang tussen +4 en -4. Er is sneeuw gevallen die blijft liggen! En daar weten de Romeinen niet goed raad mee. Er is geen gewoonte van zout strooien of sneeuw ruimen. Men probeert het met zand, wat geen succes is. Een ambtenaar kwam op het verbluffend simpele idee om de sneeuw met water weg te spuiten. Het effect laat zich raden: de sneeuw verdween en een ijsbaan kwam er voor in de plaats. De gladheid in de stad leverde legio botsingen op met 186 gewonden. Veel kantoren bleven dicht, de posterijen in de war, de vuilophaaldienst was lamgelegd en veel kinderen gingen niet naar school.
Reinier Paping (is er een bekender Nederlander?) heeft een reis naar Gothenburg aangeboden gekregen door de Deventer Kunstijsbaandirectie. Naar Gothenburg omdat daar de Europese kampioenschappen schaatsen worden gehouden. Daar rijden de Nederlandse toppers Henk van der Grift en Rudie Liebrechts. Verderop meldt Het Vrije Volk dat Liebrechts de 5000 meter rijdt tegen Kouprianoff. Andere namen die in dit artikel genoemd worden zijn onder anderen coach Klaas Schenk en de Noorse schaatsers Nils Aaeness en Knut Johannesen.
Alle kranten melden dat de kou zal aanhouden. Tevens valt het op dat de laagste temperaturen nu niet in het noorden van het land worden gemeten, maar in het zuidoosten. In Limburg vroor het 12 tot 13 graden. Maastricht had als minimum -13,2 en Eindhoven -10,3. Daar tegenover kwam Leeuwarden niet verder dan -8,1. De maxima lopen vandaag uiteen van -2,7 in Leeuwarden via -4,3 in Rotterdam tot -5,4 in Maastricht. En dat alles bij af en toe zon en een matige noordoostenwind. Hier en daar wordt geopperd dat deze winter dezelfde kant op gaat als de barre en lange winter van 1947. We zijn inmiddels aardig op weg.
Het was de dag van mijn eerste schaatstocht met medaille, 40 km op de Kagerplassen. Zie ook hieronder.
Uit het dagboek 1963:
—————
Zaterdag 2 februari :
Mijn eerste “grote” schaatstocht! Met een paar dikke truien aan met kranten ertussen en met mijn Friese doorlopers vertrok ik met mijn klasgenoten om een uur of tien met de bus naar Leiden. Als ik me goed herinner, was ons startpunt ergens op de Zijl, niet ver van Leiden. Een prachtige wintersfeer : er stond een lekker briesje uit het noordoosten bij –4. Af en toe dreven een paar wolkenvelden over het witte landschap; er lag nog steeds overal een flink pak sneeuw, maar de route was goed geveegd of misschien hier en daar ook wel schoon gewaaid. Zwaar was het wel op de Kaag, toen we de wind van voren kregen. Sommige van mijn klasgenoten reden op noren, maar er was er ook één die op hockeyschaatsen reed. Hoe houd je dat vol, dacht ik. Hij had het dan ook knap moeilijk, maar volbracht de tocht ook. Voor mij waren de “doorlopers” heel gewoon; op noren rijden leek mij toen meer iets voor de echte schaatsers, zoals de Eflstedenrijders of baankampioenen als Henk van der Grift of Rudie Liebrechts. Schitterend was op de terugweg het Braassemermeer; zo’n enorme vlakte met ijs had ik nog nooit gezien en bovendien vlogen we er met de wind in de rug overheen. Ook indrukwekkend waren de ijszeilers, die met een combinatie van gekras en geruis over het ijs stoven. Bijzonder trots nam ik mijn eerste medaille in ontvangst; en de afstand : 40 volle kilometers ijs. Nu kijk ik wat anders tegen afstanden aan, maar toen was het een hele prestatie. Tegen het vallen van de avond kwam ik thuis; het was weer zo’n prachtige winterschemering waarbij het licht even van alle kanten lijkt te komen. Er drijven opnieuw wolkenvelden binnen; de winter laat zich niet verdrijven.
——————
De weerkaart van 2-2-63 om 1 uur laat onveranderd het geblokkeerde beeld zien. Een klein lagedrukgebied op de grens van Duitsland en Polen trekt onze kant op en zal wat sneeuw gaan brengen. Een grotere depressie ligt voor de kust van noord Noorwegen.
Kleine veranderingen om 13 uur. Een front voor de kust van Noorwegen lijkt Scandinavië in te gaan trekken. De kleine storing boven Duitsland komt dichterbij. Opvallend ook weer die lage druk boven de Middellandse Zee door een in betekenis toenemende depressie. De stroming blijft dus in hoofdzaak oostelijk. De kou blijft onveranderd hevig, waarbij nog steeds midden Europa barre kou heeft te verduren.