Niet alleen de dikte van het ijs is belangrijk. Ook de toestand van het ijs op het ogenblik dat de marathon gereden moet worden.
Een paar jaar geleden is de eerste marathon op natuurijs al na een paar ronden stilgelegd. Het ijs was bij de start dik genoeg, maar na een paar ronden compleet stuk gereden, waardoor de ondergrond door het ijs kwam. Resultaat: valpartijen bij de vleet en heel wat schaatsers die hun (dure) ijzers konden weggooien omdat ze onherstelbaar beschadigd waren door de ondergrond.
Die ervaring zal ook wel meegespeeld hebben bij de beslissing.