IK heb de (alweer onzinnige) discussie hieronder even gevolgd en kan het volgende kwijt over jouw uitspraak dat het, aangezien het al bijna februari is, de enige kans op schaatsweer zou liggen in een fusie tussen azorenhoog en Russisch hoog.
Welnu, terecht heeft Ben Lankamp in antwoord daarop erop gewezen dat jouw uitspraak terzake volstrekt niet door de weerhistorie wordt ondersteund. Laten we even de laatste 6 serieuze schaatswinters even onder de loepe nemen, met name 1985-1986-1987-1991-1996-1997. Tijdens deze 6 winters was er sprake van 7 à 8 afzonderlijke vorstperiodes (januari en februari 1985 moeten immers afzonderlijk worden beschouwd want de vorstperiode waren iets langere tijd van elkaar gescheiden door een invallen WC, en over 1996 kunnen ook minstens twee afzonderlijke vorstperiodes worden onderscheiden).
Van deze zes winters gaven alleen 1985-1986-1991 en 1996 in februari een schaatsperiode (al moet gezegd worden dat die februari-schaatsperiode in 1996 al weken voordien in januari was voorbereid - in 1985 betrof het een afzonderlijke vorstperiode die los stond van de zeer strenge en spectaculaire sneeuw/vorstperiode van 4 januari tot 23 januari).
Welnu, van alle 4 deze februarischaatsperiodes was er geen enkele die is begonnen met een fusie tussen azorenhoog en russisch hoog. Meer nog, de enige vorstperiode in de 6 voornoemde winters die met een dergelijk klassiek fusiepatroon is begonnen was die van omstreeks 10 januari 1987. Alle andere winteraanvallen van deze 6 topwinters kozen een heel andere tactiek:
- in 2 gevallen was dit een opbouw van een krachtige rug ten westen van Ierland tot boven Ijsland, met een zuidoostwaarts gaande depressie boven of ten zuiden van ons en daarna hogedrukopbouw boven Scandinavië. Voorbeelden: januari en februari 1985.
- in 5 gevallen ging het om retrograadse beweging van een krachtig noordoost europees hoog: schoolvoorbeelden februari 1986 en februari 1991. In mindere mate ook dec/jan. 1997.
De uitspraak dat in dit deel van de winter (m.n. februari) er maar schaatsijs kan komen door een fusie tussen azorenhoog en Russisch hoog, is dan ook nonsens. Ook in een winter die voordien niet veel voorstelde, zoals in 1991, gebeurde dit eerder door het eenzijdige optreden van het Russische hoog, dat retrograads boven Scandinavie bewoog en ons in een noordooststroming zette.
In de meeste van deze voornoemde vorstperiodes (behalve in 1991 en in januari 1985) was er overigens geen of slechts een zeer zwak Azorenhoog te bespeuren op de weerkaarten, iets wat volgens mij altijd in het voordeel van winterse settings speelt, daar het depressies toelaat makkelijker een mediterrane koers te volgen en mede (samen met een opbouwend Scandi- of Russisch hoog) de continentale motor kan laten aanzetten.
Welnu, terecht heeft Ben Lankamp in antwoord daarop erop gewezen dat jouw uitspraak terzake volstrekt niet door de weerhistorie wordt ondersteund. Laten we even de laatste 6 serieuze schaatswinters even onder de loepe nemen, met name 1985-1986-1987-1991-1996-1997. Tijdens deze 6 winters was er sprake van 7 à 8 afzonderlijke vorstperiodes (januari en februari 1985 moeten immers afzonderlijk worden beschouwd want de vorstperiode waren iets langere tijd van elkaar gescheiden door een invallen WC, en over 1996 kunnen ook minstens twee afzonderlijke vorstperiodes worden onderscheiden).
Van deze zes winters gaven alleen 1985-1986-1991 en 1996 in februari een schaatsperiode (al moet gezegd worden dat die februari-schaatsperiode in 1996 al weken voordien in januari was voorbereid - in 1985 betrof het een afzonderlijke vorstperiode die los stond van de zeer strenge en spectaculaire sneeuw/vorstperiode van 4 januari tot 23 januari).
Welnu, van alle 4 deze februarischaatsperiodes was er geen enkele die is begonnen met een fusie tussen azorenhoog en russisch hoog. Meer nog, de enige vorstperiode in de 6 voornoemde winters die met een dergelijk klassiek fusiepatroon is begonnen was die van omstreeks 10 januari 1987. Alle andere winteraanvallen van deze 6 topwinters kozen een heel andere tactiek:
- in 2 gevallen was dit een opbouw van een krachtige rug ten westen van Ierland tot boven Ijsland, met een zuidoostwaarts gaande depressie boven of ten zuiden van ons en daarna hogedrukopbouw boven Scandinavië. Voorbeelden: januari en februari 1985.
- in 5 gevallen ging het om retrograadse beweging van een krachtig noordoost europees hoog: schoolvoorbeelden februari 1986 en februari 1991. In mindere mate ook dec/jan. 1997.
De uitspraak dat in dit deel van de winter (m.n. februari) er maar schaatsijs kan komen door een fusie tussen azorenhoog en Russisch hoog, is dan ook nonsens. Ook in een winter die voordien niet veel voorstelde, zoals in 1991, gebeurde dit eerder door het eenzijdige optreden van het Russische hoog, dat retrograads boven Scandinavie bewoog en ons in een noordooststroming zette.
In de meeste van deze voornoemde vorstperiodes (behalve in 1991 en in januari 1985) was er overigens geen of slechts een zeer zwak Azorenhoog te bespeuren op de weerkaarten, iets wat volgens mij altijd in het voordeel van winterse settings speelt, daar het depressies toelaat makkelijker een mediterrane koers te volgen en mede (samen met een opbouwend Scandi- of Russisch hoog) de continentale motor kan laten aanzetten.
Bericht laatst bijgewerkt: 31-01-2005 10:35
