Hoewel we vandaag weer erg te kampen hadden met lage bewolking, is de zon ruimer aan bod gekomen en het kwik heeft van de opklaringen kunnen profiteren om nog eens "onder te duiken" wat resulteerde in ochtendminima van -1,8 graden en aan de grond zelfs nog -3,9. Overdag werd het door een ijzige noordooster die flink van zich afbeet met snelheden tot 26 km/h niet warmer dan 3,7 graden en ondertussen zijn we weer volop onderweg naar het vriespunt waar we de komende uren wellicht weer zullen onderduiken. Van neerslag bleven we gespaard en dat zal op een verdwaalde sneeuwvlok na het geval blijven tot vrijdag. Volgens de meeste weermodellen zouden we vanaf dan een winterprik van formaat krijgen (in vergelijking met de rest van deze winter toch) De sneeuwrijke voorspellingen moeten we echter met een korreltje (strooi)zout nemen want de luchttemperatuur zal maar net op het randje zijn voor sneeuw en de zon begint in deze tijd van het jaar al aardig aan kracht te winnen. Het lijkt dan ook verstandiger om naar de mooie wolkenluchten toe te leven die we na het weekend gaan te zien krijgen dan naar een sneeuwdek om teleurstellingen te vermijden. Niettemin kan er tijdens buien minstens tijdelijk een sneeuwdekje gevormd worden.
De buien die we vandaag op bezoek kregen, bleken niet veel van hun aktiviteit verloren te hebben. Vooral in de voormiddag kwam het regelmatig tot regen of buien, afgewisseld met enkele opklaringen. Kort na de middag kregen we een meer georganiseerde buienlijn te verwerken waardoor we evolueerden naar een meer betrokken weersbeeld en meer aanhoudende regen, maar nadien waren onze opklaringen er weer zodat we tijdens het tweede deel van de namiddag niet alleen konden genieten van aardig wat zon, maar ook indrukwekkende wolkenlandschappen die in alle windrichtingen het uitspansel flink verfraaiden. De zon speelde echter haasje over met deze wolken waardoor we haar af en toe toch nog moesten missen. Het werd weer erg zacht, maar maxima boven tien graden zaten er deze keer niet in: we haalden hooguit 9,7 graden, niettemin een behoorlijke waarde voor half februari. De minima moeten we wellicht nog bereiken later op de avond, de temperatuur is een paar uur na zonsondergang gedaald naar een zestal graden. De buien en wolkenlandschappen wisselden elkaar snel af dankzij een krachtige westen tot zuidwestenwind die er weer 34 km/h wist uit te sleuren. Het neerslagtotaal liep uiteindelijk op tot 3,0 mm. Morgen zullen we waarschijnlijk minder opklaringen te zien krijgen vermits ons land druk zal bezocht worden door een aantal storingen waaronder twee trogvormige buienlijnen en een back bent - occlusie. Na de middag zouden er echter terug meer opklaringen kunnen opduiken bij een geleidelijk naar noordwest ruimende wind die tevens voor een lichte daling van de temperaturen zal zorgen de komende dagen.
Tijdens de voorbije nacht zijn de depressies waarvan we gisteren de eerste sluierwolkjes zagen binnendrijven, nog wat dichterbij gekropen. Een staalblauwe hemel was dan ook niet weggelegd voor ons, maar de zon slaagde er toch nog in om zich doorheen de bewolking te wroeten, die voornamelijk uit Cirrostratus, Altostratus en Altocumulus bestond. Hoewel de lenteliefhebber dit niet zal beamen, waren de wolkenvelden een graag geziene gast omwille van hun zeer fraaie uiterlijk terwijl er in de namiddag zeer dramatisch ogende mammatusluchten te zien waren met daaronder opvallende valstrepen (virga). De prachtige zonsondergang die later plaatsvond was er opnieuw een in de boeken te schrijven, en daarbij mogen we beslist niet vergeten de ultrahoge maxima te vermelden; het werd immers 17,1 graden te Malderen, en dit in schril contrast met de minima die ondanks de bewolking toch nog zijn onderuitgezakt naar 2,6 graden. Het traditionele krab- en bibberwerk was op veel plaatsen en vooral in landelijk gelegen gebieden dan ook onvermijdelijk. Voorts is de wind gekrompen naar het oost- zuidoosten en nam hierbij wat gas terug naar maximaal 20,9 km/h. Vermits de eerder vermelde virga wijst op neerslag die verdampt voordat hij de grond bereikt, konden we in Malderen opnieuw een neerslagtotaal van 0,0 mm optekenen.
Onder een kraakheldere hemel heeft de temperatuursdaling van gisterenavond zich ongestoord verdergezet waardoor we vanochtend ontwaakten bij zeer lage minima van -3,5 graden. De felle zon kon hier bij het aanbreken van de dag weinig aan veranderen, al heerste er uit de wind of achter glas een echte lentesfeer met zomerse tintjes dankzij de diepblauwe wolkenloze lucht waar we de ganse dag konden van genieten. De maxima kwamen uiteindelijk uit op 6,7 graden en dit bij een oostelijk briesje met snelheden tot 20,9 km/h. Na zonsondergang nam een erg felle maan het over maar deze kon niet verhinderen dat het weer razendsnel afkoelde en het kwik al vlug onder het vriespunt dook.
De temperatuursstijging is tijdens de nachtelijke uurtjes verdergegaan waardoor het vanmorgen tropisch aanvoelde bij temperaturen die zich rond 7 graden ophielden. We kregen een typisch warme sector - weertje te zien, met een somber grijze wolkenlucht waaruit voortdurend motregen viel. De koude lucht zat echter niet veraf, en ging zich in de loop van de dag weer uitbreiden vanuit het noordoosten. Het noorden van Nederland kwam het eerst aan de beurt, waar de temperaturen tijdens de voormiddag reeds tot dichtbij het vriespunt waren gedaald, maar later vonden ook in het midden en zuiden van het land flinke temperatuursdalingen plaats. In Malderen kon de temperatuur nog oplopen tot 8,8 graden, en zorgde het opdringen van de koude lucht enkel voor het intenser worden van de motregen. Deze kwam op sommige momenten als een stortregen van duizenden kleine druppeltjes naar beneden. Later op de namiddag werd het weer droog, maar we bevonden ons nog steeds in de zachte lucht. Het koufront bereikte ons waarschijnlijk omstreeks 20H toen er plots een aantal verdwaalde, maar opvallend dikke druppels naar beneden kwamen. De rest van de avond verliep alsnog vrij rustig, terwijl de temperatuur daalde naar 4,6 graden. Naast dit alles stond deze dag ook in het teken van een zwakke westnoordwestelijke stroming met snelheden tot 20,9 km/h, terwijl de neerslag goed was voor 2,6 mm.
Grijs was ook vanochtend de hoofdkleur, maar het bleef zo goed als droog en de bewolking maakte plaats voor opklaringen. Dit deed ze door over te gaan in Stratocumulus undulatus waarin erg fraaie, diepblauwe luchten verschenen. De bewolking kon niet voorkomen dat het afgelopen nacht nog flink is afgekoeld met -3,3 graden als eindresultaat, maar de zon kreeg vooral na de middag alle kansen om er weer wat lente in te blazen. De bewolking nam immers verder af terwijl het op sommige momenten bijna helder werd. De noordelijke helft van de Benelux raakte minder gemakkelijk van de bewolking af, en tijdens de voormiddag kwam het zowel in België als Nederland plaatselijk nog tot buien. Dit bleek volgens de radar ook in Malderen het geval te zijn, maar tegen de avond was daar in elk geval niets meer van te merken terwijl de buien zich in Brussel enkel verraadden door de aanwezigheid van een paar Cumulus congestus wolken tussen de Stratocumulusvelden. Het warmde dankzij de zonnige perioden aardig op zodat we maxima van 5,7 graden konden binnenrijven, doch de lage dauwpunten zorgden ervoor dat er niet zoveel sneeuw afsmolt as men bij dit weertype zou verwachten. Hoe dan ook, het was op het einde van de namiddag en tijdens de avond volledig helder zodat het kwik al snel weer met het vriespunt ging flirten. Vooral op plaatsen waar nog veel sneeuw ligt kan dit nog een flink potje nachtvorst opleveren daar de tot 43,5 km/h uithalende zuid- zuidwestenwind sterk afzwakte na zonsondergang. Wat er afgelopen nacht en tijdens de voormiddag aan neerslag viel, kon door de vrieskou niet gemeten worden maar bedroeg wellicht minder dan 0,5 mm.
Het gisteren besproken occlusiefront is afgelopen nacht verder doorgetrokken naar het noordoosten waardoor het vanochtend rustig en droog was. Wel hing er nog veel bewolking (Stratus en Stratus fractus), wat voor relatief zachte minima rond 7 graden zorgde. De bewolking werd in de loop van de voormiddag dunner en we zagen de resterende Stratus fractus wolkenflarden overgaan in mooiweerswolkjes (Cumulus). Samen met de reeds flink aan kracht winnende zon en de eerder zwakke zuid- zuidwestenwind tot 20,9 km/h zorgde dit terug voor een vleugje lentesfeer. Vooral na de middag kwam de zon uitgebreid aan bod en kon het kwik vrolijk verder stijgen naar 12,8 graden. Toch was dit zonnige weertype niet algemeen want de satellietbeelden toonden hoe uitgestrekte wolkenvelden onderandere in het westen van het land lelijk huishielden en er wellicht voor saai en grijs winterweer zorgden. Op het einde van de namiddag kwamen we onder de invloedssfeer van een nieuwe depressie terecht die vanuit het zuidwesten dichterbij is gekomen. Deze zal volgens de weermodellen ten zuiden van ons doortrekken, maar haar invloed was goed merkbaar aan de sluierwolken en advectiestromingen die de laaghangende wolkenvelden overal deden oplossen. De sluierwolken konden 's avonds niet voorkomen dat er onder de lichtbewolkte hemel flink wat warmte verloren ging door uitstraling, en de minima werden dan ook 's avonds pas bereikt met 1,8 graden. Het bleef rustig en droog zodat het neerslagtotaal van 0,0 mm onveranderd bleef.
Tijdens de vroege ochtend kwam het nog tot wat motregen terwijl de bewolking ons zacht hield bij minima van 4,1 graden. Tegen zonsopgang ontstonden er opklaringen en werd het droger bij een weertype dat eerder aan lente deed denken. Er was een afwisseling van Stratocumulus en Stratus fractus te zien en de zon kwam ook regelmatig tevoorschijn. Ook na de middag was er een afwisseling van wolkenvelden en opklaringen terwijl de wind naar het noordwesten draaide en snelheden tot 20,9 km/h haalde. De temperaturen liepen op tot 10,9 graden en ook 's avonds bleef het aan de zachte kant bij 6 tot 7 graden. Vanuit het noordwesten had de bewolking de neiging om langzaam toe te nemen en het is uit die hoek dat we komende nacht weer een regenzone mogen verwachten. Daar dit alles niet meer voor middernacht zal plaatsvinden, verandert er weinig aan het dagtotaal dat vanochtend reeds bereikt was met 0,8 mm.
Het was vanochtend nog steeds bewolkt, maar er zat toch wat structuur in met Altostratus, Cumulus congestus, Altocumulus, Stratocumulus en Stratus fractus. Wie de batterijen van zijn/haar fototoestel vergat op te laden zou er echter geen spijt van krijgen want het werd nevelig en de contrasten namen zienderogen af. Voor we het wisten was alles weer herschapen tot een sombere grijze prozacwereld en op sommige momenten viel er zelfs wat miezerige motregen. Tijdens de late namiddag leek de bewolking weer eventjes wat dunner te worden maar gezichtsbedrog valt niet volledig uit te sluiten. Wel kunnen we zeker zijn van de temperaturen die tot 6,7 graden stegen terwijl er een zeer zwakke westenwind stond met een uitschieter tot 9,7 km/h. Tijdens de avond zorgde de bewolking voor een vertraagde afkoeling ondanks het opsteken van een oostelijke bries die in deze tijd van het jaar gewoonlijk weinig goeds belooft voor alles en iedereen die vorstgevoelig of vorstmoe is. Kouder dan 3,7 graden werd het dus nog niet en ondanks de fijne neerslag die vanochtend leek neer te komen bleef het neerslagtotaal beperkt tot 0,0 mm.
We bevonden ons vandaag nog steeds in polaire zeelucht waarbij we van brede opklaringen en ondanks de oorsprong van de luchtsoort nog steeds van erg hoge temperaturen konden genieten. Er werden stapelwolken gevormd terwijl er aan de zuidelijke horizon Cirrostratus en Altostratus bewolking te zien was van een storing die blijkbaar onder ons door is getrokken. Deze sluierwolken losten in de loop van de dag geleidelijk op waardoor het enkel de stapelwolkjes waren die overbleven. Deze hadden reeds een erg zomerse uitstraling en de zon voelde ook merkbaar krachtiger aan waardoor het gevoel dat de winter bijna voorbij is steeds sterker werd. De maxima werden kort na de middag bereikt met 11,3 graden maar ze voelden een stuk frisser aan dan ze waren door de erg krachtige zuidwestenwind die er nog steeds stond. Van de andere kant hoefden we echter niet voor neerslag en andere ongemakken te vrezen want de stapelwolkjes groeiden niet verder uit dan de mediocris- variant. Tijdens de avond begon de wind geleidelijk af te zwakken en werd er vooral in Nederland plaatselijk (grond)vorst gemeten onder een open hemel. In Malderen liep het zo'n vaart niet want we kregen later op de avond te maken met bewolking en zachtere lucht van een volgende regenzone die op ons afstevende. De minima werden reeds afgelopen nacht bereikt met 5,3 graden en het neerslagtotaal hoefden we zelfs niet eens op te tekenen want dat bedroeg nog steeds 0,0 mm.
Tijdens het tweede deel van de nacht werd het terug helder, en dit zorgde voor een flinke temperatuursdaling die ons naar -3,2 graden bracht. Maar opeens werd er mist gevormd die enerzijds voor een kleine wereld zorgde en anderzijds voor massale rijpvorming zodat het er ondanks de grijze soep erg sfeervol uitzag. De mist trok tijdens de voormiddag op, maar later werd nieuwe mist en laaghangende bewolking gevormd waardoor de zon meestal maar net door de nevelslierten te zien was. na de middag bracht ze geen warmte meer en werd de bewolking dikker waarbij ze af en toe nog de neiging kreeg om weer open te breken. Iets wat uiteindelijk niet meer gebeurd is en de maxima waren dan ook navenant met slechts 7,2 graden. De wind is hierbij naar het zuiden geruimd en trok naar de avond toe een beetje aan zodat de kilte nadrukkelijker voelbaar werd. Tijdens de avond bleef het betrokken maar kwamen we onder invloed van een zwakke regenzone waardoor er ook boven de Stratusbewolking nog bewolking binnendreef. Het extra dikke wolkendek dat hiervan het gevolg was zorgde ervoor dat de duisternis snel intrad. De neerslag zelf bereikte ons nog niet zodat we met een dagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten.
Onder een open hemel is het stevig afgekoeld, en was het bibberen en krabben geblazen bij minima van -5,4 graden. Er heeft zich ook flink wat rijp gevormd wat in het felle licht van de opkomende zon voor een prachtige wintersfeer zorgde. Zeker naar de middag toe was dat licht erg fel en werd meteen duidelijk dat we stilletjesaan richting lente evolueren. Maar toch wisten het ijs en de rijp de hele dag stand te houden op schaduwrijke plekjes en de zuidoostenwind voelde daarbij zeer schraal en ijzig aan. Kort na de middag werden er wat vormeloze wolkenflarden gevormd die zich vooral ten zuiden van ons ophielden. Deze losten na een tijdje weer op en maakte plaats voor flinterdunne Cirrostratus bewolking die vanuit het zuidwesten binnendreef. Deze bewolking kondigde echter geen regenzones, dikkere bewolking of verzachting aan. Integendeel, nadat we de maxima van 6,4 graden hadden aangetikt koelde het weer bliksemsnel af en werden de amper ontdooide plassen en sloten weer van een nieuw ijsvliesje voorzien. Zeker na zonsondergang groeide dat ijs snel aan waarbij onverwachtse slippertjes gelukkig uitbleven door het neerslagtotaal van 0,0 mm en de droge lucht.
(Filipijnen) Na een hele reeks stevige buien met heel veel wind ging de dag in herfstachtige omstandigheden van start. Het water kwam bij momenten met bakken naar beneden terwijl het ook erg koel was voor deze lokatie. Veel warmer dan 20 graden werd het niet meer. Ondanks het water- en windgeweld kwam het niet tot onweer, en er was evenmin ruimte voor opklaringen. Het enige dat we kregen was een drogere episode rond de middag maar de Altostratusbewolking werd snel dikker vanuit het oosten en er volgde nog veel meer regen al zwakte de naar het oosten ruimende wind xat af. Tegen de avond regende het lichter en zagen we Altostratus met Stratus fractus eronder. Er volgde een drogere periode maar kort voor middernacht wisten een aantal buitjes toch weer tot in San Isidro door te dringen. Het was ondertussen echter bijna windstil geworden waardoor de regenbuien een heel andere sfeer uitstraalden dan de gure herfsttoestanden die we vanochtend nog gekend hebben.