De inval van koude continentale lucht was vandaag goed voelbaar aan de temperaturen die vanochtend waren weggekwijnd naar een erg frisse 0,2 graden. Aan de grond heeft het zelfs lichtjes gevroren, merkbaar aan een aantal ijskristalletjes die zich in ondiepe plassen gevormd hadden. De hoofdkleur was bij het ontwaken vanmorgen echter nog steeds grijs, en markant hierbij was dat er met momenten een soort van fijne poederachtige neerslag viel. Of het om stof ging of sneeuw was moeilijk uit te maken, maar het feit dat de neerslag ophield toen de bewolking dunner werd, lijkt erop te wijzen dat het daadwerkelijk om sneeuw ging. Een poosje later was ze daar dan: de zon, aarzelend tussen de nog steeds overvloedige wolkenflarden, maar toch in staat om een wereld van verschil te maken in vergelijking met de zeer sombere dagen die we achter de rug hebben. Het kwik kreeg er een duwtje in de rug door zodat we op 3,3 graden uitkwamen, zonder opklaringen was het ongetwijfeld hooguit een graad geweest. Maar het zonnige intermezzo was van korte duur: vanuit het noordoosten werden door de tot 18 km/h oplopende wind nieuwe wolkenvelden aangevoerd waardoor de omgeving in een mum van tijd weer herschapen werd in een troosteloze Allerheiligen - versie. De zon deed in de loop van de namiddag nog een paar pogingen om haar controle over het luchtruim terug te winnen, maar het heeft niet meer mogen baten: in totaal heeft ze na de middag nog geen tien minuten geschenen. Later op de avond viel er terug lichte poederneerslag terwijl de temperatuur langzaam maar zeker terugzakt richting het vriespunt. Indien dit weer sneeuw was zullen we het hiermee echter moeten doen want de eerder aangekondigde sneeuwkansen voor morgen lijken letterlijk van de weerkaarten te zijn verdwenen. In ruil hiervoor zijn er morgen echter redelijke kansen op vrij zonnig winterweer.
Brede opklaringen bepaalden vanochtend het weersbeeld. Een beeld dat overigens snel zou veranderen want er kwamen vanuit het zuidwesten buien opzetten die bij hun nadering de bewolking aardig deden toenemen. De buien toonden echter niet alteveel interesse in Malderen want op het einde van de dag was er nog maar 0,4 mm bijgekomen. We moesten het eerder hebben van fraaie wolkenluchten die de hele dag door voor de nodige animatie zorgden. De bewolking nam in de late namiddag tijdelijk verder toe maar dit leverde geen verdere gevolgen meer op. De temperaturen zaten terug zeer hoog met 7,5 tot 13,2 graden terwijl de zuid- zuidwestelijke wind vrij pittig was met snelheden tot 38,6 km/h.
Veel laaghangende wolken zetten ook vanmorgen een domper op het lentegevoel, de relatief zachte temperaturen die niet beneden de 8,3 graden daalden ten spijt. Naarmate de voormiddag opschoof, ging de Stratusbewolking geleidelijk over in Stratocumulus waardoor er uiteindelijk een vrolijk zonnetje tevoorschijn kwam, maar wie zich verheugde op een zonovergoten namiddag, kwam van een kale reis terug want de bewolking trok na de middag weer toe met een erg sombere namiddag én avond tot gevolg. Niettemin waren de kortstondige opklaringen goed om het kwik op te drijven naar 14,1 graden terwijl het ook na zonsondergang erg zacht bleef. Naast dit alles koos de wind vandaag zuidwestelijke richtingen en haalde hieruit snelheden tot 38,6 km/h. Het neerslagtotaal van deze droge dag liep op tot 0,0 mm.
Veel is er aan de hopeloze herfsttoestanden van de voorbije dagen niet veranderd. Zo zagen we het daglicht nog maar eens doorbreken in een met Stratus en Stratus fractus gevulde hemel. Bovendien viel er regelmatig wat lichte motregen, waarbij de zachte(re) minima van 2,4 graden slechts als troostprijs golden. Tijdens de voormiddag werd er extra aandacht besteed aan de neerslachtigheden, en ging het op sommige momenten matig regenen. Na de middag volgden er tussen de inmiddels weer in motregen overgegane neerslag wat drogere perioden, welke gevolgd werden door erg plotse opklaringen die in de vroege avond opdoken. Deze deden het kwik nog stijgen naar 7,3 graden terwijl er een briesje tot 19,3 km/h stond. Daarna kwamen we echter weer in de nattigheid terecht, die nu werd afgeleverd als buiige neerslag uit een erg chaotische wolkenlucht (Cumulus congestus en Altostratus). Kennelijk ging het hier om een koufront, en deze werd gevolgd door opklaringen die een mooi samenspel van Cirrus, Cumulus congestus en (veel) Stratus fractus opleverden. Deze laatste ging zich echter meteen uitbreiden waardoor we het laatste deel van de daglichtperiode alsnog in troosteloze omstandigheden doormaakten. Om de verstokte zonneliefhebber nog wat meer zand in de ogen te strooien, klaarde het bij het invallen van de duisternis weer op, en kregen we een lichtbewolkte sterrenhemel te zien. Het koelde echter niet zo snel af waardoor een vorstige nacht minder waarschijnlijk is dan het neerslagtotaal dat vandaag 1,2 mm bereikte.
Aan de achterzijde van het gisteren voorbijgetrokken lagedrukgebied hielden zich verschillende buien op zodat we vandaag weer in een kletsnatte ochtendspits terechtkwamen. Vanuit het westen trok ondertussen een nieuwe regenzone het land in, welke pal over Vlaanderen trok terwijl een groot deel van Nederland in de koele en drogere lucht boven de regenzone bleef steken. De regenzone zwaaide geleidelijk weer uit naar het zuidoosten waarbij we onder een uitgestrekt Stratusveld terechtkwamen, waar volgens de satellietbeelden ook nog Cirrusbewolking boven hing. De zon kregen we met andere woorden niet te zien, en aan de noordzijde van deze regenzone koelde het ook in Malderen flink af. De temperaturen die vanochtend nog 4,8 graden bereikten, zakten in de loop van de avond naar een erg kille 2,7 graden. De wind draaide naar noordwestelijke richtingen waarbij de maximale snelheid 19,3 km/h bedroeg uit het oost- zuidoosten. Tijdens de avond klaarde het weer op vanuit het noordwesten, maar de zonnekloppers onder ons hadden hier natuurlijk geen boodschap aan terwijl het de afkoeling alleen maar versnelde. We sloten de dag af onder een mix van opklaringen, Stratocumulusvelden en Stratus fractus, terwijl het neerslagtotaal van 4,0 mm niet meer verder werd aangevuld.
Een naderend warmtefront zorgde vanochtend voor flinke hoeveelheden Cirrostratus, Altocumulus en Altostratusbewolking. Er was ook nog ruimte voor de maan, de sterren en niet in het minst de ijskristallen die weer vrolijk schitterden bij minima van -0,2 graden. De bewolking nam geleidelijk verder toe en de zonnestraaltjes die we in de loop van de voormiddag oppikten waren dan ook erg flauw en vluchtig. Tegen de middag keken we weer tegen een loodgrijze hemel aan en voelde het waterkoud aan bij een strakke zuid- zuidwestelijke wind tot 33,8 km/h en temperaturen die niet boven 3,7 graden raakten. Om het wintergevoel compleet te maken, ging het op het einde van de namiddag uit de aandikkende bewolking sneeuwen, al kwamen er uit de regio's ten westen van Dendermonde vooral meldingen van regen binnen. De sneeuw ging vrij snel over in ijsregen die ons voor enige tijd met hagelachtige bolletjes bekogelde alvorens het weer droog werd. De lucht kleurde eventjes oranje wat mogelijk op de aanwezigheid van een opklaring moet gewezen hebben, maar korte tijd later sloot de bewolking zich en ging het lichtjes regenen vanuit het zuidwesten. Voor sneeuw waren de hogere luchtlagen reeds teveel opgewarmd en het was vooral het noordwesten van Nederland dat nog eventjes van een winters tafereeltje kon genieten bij sneeuwdiktes van 2-3 centimeter tov 0,0 cm in Malderen. Er volgde een redelijk saaie en druilerige avond, maar na 21H45 ging het plots erg snel en werd Malderen overspoeld door een reeks krachtige stortbuien die met opvallend dikke druppels gepaard gingen. Deze brachten het neerslagtotaal op 5,8 mm en hadden subtropische luchtmassa's in hun kielzog waardoor de temperatuur langzaam maar zeker weer begon op te lopen.
Het onstuimige herfstweer van gisterenavond en afgelopen nacht heeft plaats gemaakt voor een druilerig weertype met Stratusbewolking. Er daalde een doodse stilte neer over het landschap (en soms ook wat motregen) terwijl het door de zachte luchtaanvoer/ bewolking - combi erg zacht was bij minima die niet beneden 5,6 graden uitkwamen. Het troosteloze wolkendek bleef standhouden tot in de namiddag toen er vanuit het westen wat opklaringen binnendreven en we een mengeling van Stratus fractus en Stratocumulus te zien kregen. Samen met die opklaringen stroomde merkbaar zachtere lucht binnen waardoor de temperatuur verder steeg en we een lentezachte 12,2 graden konden optekenen. De wind is hierbij naar het west-zuidwesten gedraaid met een maximumsnelheid van 35,4 km/h. De motregen van vanochtend bleek goed te zijn voor een dagtotaal van 0,4 mm.
Het was vanochtend opnieuw helder en er leek terug een zonnige winterdag in de pijplijn te zitten. Eentje die snel komaf zou maken met de ijzige winterkou die ons afgelopen nacht toch nog op -3,2 graden liet stranden. Maar wie die blauwe lucht van dichtbij bekeek zag meteen dat er een soort van vale gloed in zat, net alsof ze iets aan ons wilde vertellen. Een boodschap van één woord en er was geen speciale Sci-Fi vertaalapparatuur nodig om erachter te komen dat die boodschap uit de letters g-r-i-j-s bestond. Er dreef al snel Cirrostratus bewolking binnen waardoor de zon begon af te zwakken en het licht een amberkleurige waas kreeg. Ondertussen ontstond er Stratus fractus bewolking die talrijker werd met Stratocumulusvelden ertussen die geleidelijk overging in Stratus. Een vertrouwd beeld van winter 2013
dus, en als toemaatje begon het tijdens de namiddag af en toe te motsneeuwen. Er stond ondertussen nog steeds een gierende noord- noordooostenwind die ons bijna verlamde met haar snelheden tot 30,6 km/h. De maxima haalden met moeite 0,3 graden en ook al zijn die positieve temperaturen, de dauwpunten bleven onder het vriespunt waardoor er de ganse dag ijs werd gevormd. Net als de voorbije dagen koelde het door de wind en de bewolking slechts langzaam af waardoor het kwik tegen middernacht nog steeds niet meer dan enkele tienden van een graad onder nul zat. Het neerslagtotaal bleef door de vaste neerslag onbekend maar bedroeg wellicht niet meer da 0,2 mm.
We bevonden ons vandaag aan de voorzijde van een koufront en dat vertaalde zich in het binnenstromen van zachte lucht terwijl er ook sluierbewolking bij kwam kijken. De minima werden al erg vroeg in de nacht bereikt met 4,7 graden terwijl het er ondanks een volledig gesloten Cirrostratus wolkendek erg uitnodigend zag met een vrolijk voorjaarszonnetje en een niet al te krachtige zuidwestelijke tot zuidelijke wind. Overdag werden er door de reeds tamelijk krachtige zon stapelwolkjes gevormd, maar de sluierwolken zorgden ervoor dat alles en iedereen die zich in een veranda of serre bevond niet levend geroosterd werd. Na de middag warmde het op tot een lenteachtige 13,9 graden terwijl de Cirrostratusbewolking zich geleidelijk terugtrok naar het oosten en de hemel vanuit het zuidwesten weer blauwer werd. Korte tijd later kregen we vanuit het zuidwesten weer een melkachtige waas te zien terwijl er een aantal velden van dicht op elkaar gepakte en zomers uitziende stapelwolken voorbijtrokken. Deze wolken zorgden een paar uur later voor een sfeervolle zonsondergang waarbij de lucht er ook een beetje dreigend uitzag omdat er nu in het westen gesloten Altostratus bewolking verscheen van het toch wel erg dicht genaderde koufront. Deze bewolking zorgde er tijdens de avond voor dat de warmte goed werd vastgehouden terwijl ze niet dik genoeg was om neerslag te lossen zodat we konden afsluiten met een neerslagtotaal van 0,0 mm. Later op de avond konden we genieten van een geelachtige en sterk versluierde opkomende maan terwijl de helderste sterren ook nog door de wolkenlaag zichtbaar bleven.
(Nepal) Tijdens de nacht heeft zich opnieuw nevel en laaghangende bewolking gevormd waardoor de dag een grijze start nam. De zon was erdoor te zien, maar slechts in een zwakke amberkleurige versie. Bij de tocht naar Pokhara werd het geleidelijk helderder, zeker bij het uitrijden van de Kathmandu vallei. Het werd drukkend warm en de zon leek een loden hitte uit te stralen. Tijdens de avond in Begnas Tal werd het weer heiig met fletse kleuren en nevelvorming. De nevel zorgde echter voor een fraaie zonsondergang en een aparte sfeer terwijl het aangenaam zacht bleef tijdens de avond.
We bevonden ons bij het krieken van de dag in de stabiele zone tussen het wegtrekkende koufront en de buien in de polaire lucht verderop. Nog steeds hing er veel bewolking, al ging het nu om een dun en luchtig Stratocumulus dekje waarin Castellanusachtige structuren wel al een voorteken waren van de buien die op til waren. Tijdens de voormiddag zagen we reeds verschillende van deze buien tot ontwikkeling komen waarbij de wolken zich tot meer Stratocumulus uitspreidden. Het bleef dus somber en kil waarbij we van geluk mogen spreken dat de naar noordwestelijke richtingen gedraaide wind flink was afgezwakt. Na de middag koelden de bovenluchten zodanig af dat de lucht zeer onstabiel werd en de Stratocumulusbewolking langs alle kanten aan flarden werd gescheurd. Er ontvouwden zich prachtige, diepblauwe voorjaarsluchten met spierwitte Cumulus congestus en Cumulonimbus buienwolken ertussen. De opklaringen lieten het nog opwarmen tot 9,4 graden wat in het felle zonlicht en uit de wind aan lente deed denken. Tussendoor kwam het (in Brussel toch) tot stevige buien waarin ook hagel zat. Echt lang konden we (als actief-weerliefhebber) niet van de buien genieten, want tegen de avond werd er wat warmere lucht in de hogere lagen van de atmosfeer gepompt en werd de boel terug stabieler. In het westen waren de kleuren ook een stuk minder transparant en heiiger. We kregen echter niet met frontale bewolking te maken waardoor we onder de open hemel met een sterke afkoeling te maken kregen (zeker nu de buienwolken weer zijn ingezakt). De minima werden pas op het einde van de avond bereikt met 3,4 graden en ondertussen konden we ook (al lang) het neerslagtotaal van 4,0 mm aflezen.
(Filipijnen) Tijdens het tweede deel van de nacht wist een gebied met buien ons te bereiken. Deze keer waren het geen tot een regengebied geclusterde buien, maar afzonderlijke buiencellen die voor korte en hevige stortvlaagjes zorgden met daartussen opklaringen. Een veel vriendelijker weertype dan het soort buien dat we hier reeds eerder kregen dus, maar het waren verraderlijke exemplaren want door de krachtige oostenwind waren ze ter plaatse voor iemand het door had. Maar deze totaal verraste slachtoffers mochten van geluk spreken dat de buien ook in een wip weer weg waren waardoor de watermassa meestal niet tot hun elektronische uitrustingen en waardepapieren kon doordringen, en bovendien zorgde de krachtige wind ervoor dat de wel getroffen uitrusting in een mum van tijd weer droog was. De lucht was tussendoor diepblauw waardoor het uit de wind en in de zon wel erg drukkend werd met temperaturen die dichtbij 30 graden kwamen. Na een vijftal van deze blitzbuien werd het op het einde van de namiddag definitief droog al moesten we wel met een erg krachtige wind blijven rekening houden. Ze voelde wel aangenaam luchtig aan al deed ze wel het vermoeden rijzen dat er de komende uren nog het een en ander zou kunnen gebeurejn op weerkundig gebied.