Ondanks het dunne laagje van sneeuwvlokjes die zich vanochtend op Malderse bodem hebben neergevleid, begon de dag erg saai met een vormeloos en grijs wolkendek. De bewolking moet er pas laat in de nacht zijn doorgekomen vermits het kwik na middernacht was teruggelopen naar -2,2 graden terwijl het omstreeks zes uur vanochtend reeds 0,2 graden boven nul was. Het sneeuwlaagje verdween vrij snel in de loop van de voormiddag en geleidelijk kwam er ook meer leven in het troosteloze weersbeeld toen zich eerst een paar opklaringen aandienden, gevolgd door een reeks buien die voornamelijk uit stofhagel, smeltende sneeuw en regen bestonden. Vooral na de middag waren deze buien erg aktief, maar met momenten konden we ook genieten van wat zon en fraaie wolkenlandschappen. Het kwik liep bij dit alles op naar 5,9 graden, terwijl de winterse neerslag goed was voor 1,4 mm smeltwater. De licht onstabiele en vochtige luchtmassa werd door een noordelijke tot noordwestelijke wind met snelheden tot 19 km/h richting Malderen getransporteerd en kijken we hierbij op de radar en satellietbeelden, wordt meteen duidelijk dat we uit die hoek nog een en ander kunnen verwachten de komende uren. Een aktieve depressie zal na middernacht Nederland binnenvallen en tegen de ochtend zullen we dit ook in België geweten hebben. De neerslag zal aanvankelijk uit smeltende sneeuw bestaan die mogelijk overgaat in regen door de aanwezigheid van een tong van warme lucht die tussen beide fronten zit geklemd, maar eens deze ons via het zuiden heeft verlaten zal het terug gaan sneeuwen, al dan niet smeltend. Overdag zien we echter de zon weer, want we belanden in maritiem Arctische lucht die wordt gekenmerkt door diepblauwe luchten, maar ook buien die aan de kust onweerachtig kunnen uitpakken. De weersfotografen onder ons mogen alvast hun camera - accu's in de lader steken want aan fraaie wolkenlandschappen zal het ons waarschijnlijk niet ontbreken.
Een veelbelovende start voor degenen die er heel vroeg bij waren, doch de zon kreeg niet eens de kans om boven de horizon te klimmen voordat steeds dikkere wolkenmassa's het luchtruim in beslag namen Uiteraard bleef het daar niet bij en ging het in de loop van de dag weer regenen. niettemin duurde het tot kort voor de middag eer de regen een behoorlijke intensiteit bereikte, en de hoeveelheden vielen in vergelijking met gisteren en eergisteren nog aardig mee daar het tijdens de namiddag en avond vooral motregen was dat naar beneden kwam. We kwamen aldus uit op 5,6 mm. Op zon of blauwe lucht hoefden we daarentegen niet meer te rekenen: de rest van de dag bleef erg somber en grijs. De ochtendlijke opklaringen deden het kwik toen nog naar beneden tuimelen tot 4,1 graden, maar in de loop van de dag werd geleidelijk zachtere lucht aangevoerd waardoor we opnieuw hoge temperaturen tot 11,8 graden konden halen. Planten en dieren die hier eventueel last van zouden hebben, konden echter verkoeling vinden in de erg uitbundige, tot 43,5 km/h uithalende west- zuidwestenwind.
Een volgende storing is ondertussen de Benelux genaderd, doch deze volgde een tamelijk zuidelijke koers waardoor het ding onder ons door trok. We kregen enkel de hoge sluierwolken te zien die het grootste deel van het luchtruim bedekten op een smalle strook in het noordoosten na. Naar de middag toe waren er terug klassieke mooiweerswolkjes die aan de zomer doen denken terwijl de sluierbewolking in stand bleef. De zon had van dit alles niet zoveel last waardoor de temperaturen konden oplopen naar waarden tussen 3,7 en 13,7 graden. De wind koos hierbij voor west- noordwestelijke richtingen en haalde 30,6 km/h als maximumsnelheid. Tijdens de avond nam het aandeel stapelwolkjes af en bleef enkel de sluierbewolking over die niettemin nog een fonkelende sterrenhemel toeliet. We sloten de dag uiteindelijk af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Degenen die van schaduw houden en grijs als lievelingskleur hebben, werden deze maand reeds als een prins behandeld en konden ook vandaag intens genieten van overvloedige Stratusbewolking, nevel en mist. Om de verwennerij helemaal af te maken, werd er bovendien op tijd en stond gezorgd voor motregen. Tegen de middag begon de bewolking gedeeltelijk op te lossen en kwam er een beetje structuur in het egale wolkendek. Na de middag leken er vanuit het westen zelfs opklaringen te naderen, maar uiteindelijk bleef dit beperkt tot een overgang naar lichtgrijs, waarbij we de zon niet te zien kregen. De temperaturen bleven dan ook achter zodat we het met waarden tussen 5,4 en 10,3 graden moesten doen. De atmosfeer was vrij rustig bij windsnelheden die niet boven de 19,3 km/h uitkwamen, en dit uit west- zuidwestelijke richtingen. De nevelige lucht werd echter wat helderder en transparanter naar de avond toe. De avond verliep eveneens zwaarbewolkt en droog waarbij het redelijk zacht bleef door het isolerende wolkendek. Het neerslagtotaal van deze saaie dag bereikte 0,8 mm.
Vandaag leek de lente weer helemaal in het land te zijn en het zag er veelbelovend uit toen er vanuit het zuidwesten brede opklaringen kwamen binnengedreven. De aanvankelijk aanwezige Stratusbewolking ging hierbij snel over in Stratocumulus om vervolgens plaats te maken voor Cirrus en Cirrostratus. Het lenteachtige kreeg al snel een zomers tintje toen er ook nog eens Altocumulus- en Stratocumulus castellanus verschenen, de typische voorboden van onweer op een zwoele zomerdag. Niets was echter minder waar, want de enige dreiging kwam van een vrij krachtige storm die zich de komende 24 uur zou ontwikkelen om vervolgens door de Benelux te trekken. Niet dat we daar vandaag al van wakker hoefden te liggen want het bleef het grootste deel van de tijd zonnig bij temperaturen die van 4,7 naar een aangename 12,8 graden opliepen. De windsnelheden tot 40,2 km/h uit het zuid- zuidwesten deden al evenmin aan storm denken, al werd de sluierbewolking steeds dikker om tijdens de namiddag over te gaan in Altostratus. Aan de regen viel echter niet te ontkomen, want op het einde van de namiddag begon het lichtjes te druppelen terwijl er 's avonds bij tussenpozen lichte of matige regen viel. De hoeveelheden vielen desondanks goed mee en op het einde van de avond hadden we nog steeds niet meer dan 2,2 mm bijeengesprokkeld.
De afkoeling zette zich tijdens de nachtelijke uurtjes geleidelijk verder door, maar door de talrijke wolkenvelden konden we het vorstvrij houden bij minima van 4,8 graden. Vooral tijdens de voormiddag werd het fraai lenteweer met flink wat zon, een afwisseling van Cirrostratus, Stratus fractus en Cumulus en een naar 8,4 graden oplopende temperatuur. Daarna kwam een opgekruld occlusiefront vanuit het noordoosten wat dichterbij zodat we de bewolking vanuit die hoek weer zagen toenemen. Deze storing zorgde in Nederland voor regen, smeltende sneeuw en tijdelijk zelfs droge sneeuw waardoor een nieuwe invasie van sneeuwmannen er onvermijdelijk was bij een sneeuwdekje tot 3 centimeter en temperaturen net boven het vriespunt. In Malderen liep/gleed het zo'n vaart niet en bleef het opmerkelijk zachter bij temperaturen die rond 6 graden bleven schommelen. Er viel hooguit wat motregen uit de Stratus fractus, Altostratus en Cumulusbewolking al deed het nog niet echt aan lente denken met die snijdende noordwestenwind tot 33,8 km/h erbij. De bewolking trok zich op het einde van de namiddag weer terug naar het noordoosten waardoor we fraaie opklaringen te zien kregen en we een licht tot halfbewolkte avond ingingen. Op het einde daarvan konden we het neerslagtotaal van 0,6 mm optekenen.
Afgelopen nacht zijn er weer wat wolken binnengedreven waardoor de nachtvorst wat getemperd werd. In thermometerhut konden we het zelfs positief houden bij minima van 0,9 graden. Er was een mengeling van Stratus fractus en Stratocumulus te zien terwijl de atmosfeer een nevelige indruk maakte. Het was wachten tot kort voor de middag alvorens de opklaringen meer uitgespronken waren en we van zonnig lenteweer konden genieten. En dit was dan nog van korte duur want vanuit het noordwesten dreef al snel sluierbewolking binnen terwijl er uit dezelfde hoek massaal Stratusbewolking kwam binnendrijven. Het vervolg was een grijze en sombere namiddag waarin het kwik haar opmars moest staken bij 10,3 graden. Gelukkig stond er niet al teveel wind met 22,5 km/h uit het west-zuidwesten als uitschieter. De bewolking loste af en toe wat motregen en naarmate de uren verstreken kwam het vaker tot motregen die ook wat intenser werd. Niet dat het veel voorstelde, want het was amper voldoende om de grond even vochtig te maken terwijl de pluviometer boekdelen sprak met 0,2 mm op het einde van de dag. De bewolking zorgde ervoor dat het nauwelijks afkoelde tijdens de avond en het kwik rond 7 graden bleef schommelen.
De opklaringen behoorden vandaag weer uit een vervlogen tijdperk en we zagen het daglicht dan ook terugkeren in een eigentijdse, grijze Stratuslucht. Op de koop toe motregende het af en toe uit de bewolking en het ontbreken van ook maar de minste kleur, contrast, beweging, verandering en temperatuursverloop maakte dit alles tot de overtreffende trap van saaiheid en somberheid. De temperatuur bleef constant op 1,2 graden steken met een uitschieter van 3,8 graden in de namiddag en een uitzakker naar 0,9 graden afgelopen nacht. Tijdens de namiddag kwam het minder vaak tot motregen maar wegblijven deed ze zeker niet zodat er geregeld fijne druppeltjes naar beneden kwamen, net niet genoeg om ons nat te maken maar wel voldoende om de ogeving er klam en vochtig te laten bijliggen. Wind was er niet, al was er tijdens de namiddag blijkbaar toch iets dat de schoepjes van de windmeter even deed bewegen met een snelheid van 20,9 km/h uit het noord- noordoosten. Tijdens de avond veranderde er niets en we sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm en een opvallende afkeer van zwart-wit films.
De regenzone was reeds op volle snelheid onderweg naar de Lage Landen, maar ze arriveerde te laat om de opklaringen te kunnen verdrijven voordat het tot grondvorst kwam. Dus zagen we het daglicht weerkeren in een gedeeltelijk witberijpte omgeving, al bleven de temperaturen in thermometerhut positief met ... graden. Ook aan de grond vroor het overigens niet overal want vooral in dorpen en steden was er op een enkele 'besuikerde' auto of plat dak niets van vorstige toestanden te merken. De zonsopgang was erg fraai met in het westen Altostratusbewolking en verspreide Stratocumulus en Cumulus fractus wolken die door de oranje opkomende zon werden aangeschenen. Daarna breidde de Altostratusbewolking in het westen zich razendsnel uit en kwam het tegen het einde van de voormiddag tot regen. De wind wakkerde hierbij flink aan en kwam vooral uit zuidelijke tot zuidwestelijke richtingen. In afwezigheid van de zon en aanwezigheid van de regen bij temperaturen die vanochtend maar net boven het vriespunt lagen, voelde het natuurlijk waterkoud en guur aan. Na de middag kregen we een zeer typische Nimbostratus lucht te zien met talrijke losse wolkenflarden eronder die na een tijdje omvangrijker werden zodat het er nogal dreigend ging uitzien. De neerslag was toen op zijn hevigst maar voor we het doorhadden klaarde het opeens weer op vanuit het westen. We kwamen nu in onstabiele zeelucht terecht waarbij blauwe luchten werden afgewisseld met dreigende stapelwolken. Tegen zonsondergang zagen we ook enkele Cumulonimbuswolken verschijnen in het westen maar de bijhorende buien bereikten ons zeer moeilijk zodat we er met enkele druppels vanaf kwamen.
(Nepal) Tijdens het tweede deel van de nacht brak er opeens een nieuw onweer los boven Bagarchhap. Het begon met stortvlagen die in een windstille omgeving naar beneden kwamen, doch halverwege de vlaag wakkerde de wind opeens aan tot orkaankracht en werden alle gebouwen en bomen tot het uiterste op de proef gesteld. Dan keerde de rust langzaam weer doch even later volgde een nieuwe bui die weer in windstille omstandigheden begon en vervolgens zeer zware windvlagen over ons heen liet denderen. Het proces herhaalde zich een uurtje later weer al waren de rukwinden wat minder hevig. De neerslag leek nu echter met hagel vermengd te zijn. Tegen de ochtend was het terug rustig en leek het opeens alsof er nooit iets gebeurd was. Het was helder met Cirrus floccus die zich in banden schikte die erg snel voortbewogen met Altocumulus undulatus ertussen. Na een erg zonnige voormiddag werd er Cumulus fractus gevormd in de bergen die zich ontwikkelde tot flinke Cumuluswolken tijdens de namiddag. Deze ontwikkelden zich vervolgens tot buien van regen en stofhagel in Chame terwijl de hemel met een dikke laag Cirrus densus bewolking raakte volgesmeerd. Later op de avond loste deze bewolking weer grotendeels op waardoor we uiteindelijk onder een fonkelende sterrenhemel in erg koude omstandigheden de dag eindigden.
Er hing nog steeds Stratocumulusbewolking waardoor de minima wat zachter uitvielen met ... graden. De bewolking loste verder op vanuit het zuidoosten terwijl er in de hogere luchtlagen Cirrus en Cirrostratus te zien was. Dit was de enige bewolking die uiteindelijk overbleef en op uitzondering van de schrale zuidoostenwind werd het fraai voorjaarsweer. Bij de vlucht naar Schiphol bleek er wel Cumulusbewolking boven de zee te hangen. Tijdens de aansluitende vlucht naar Jakarta begon de Cirrostratus bewolking toe te nemen en ontstond er ook in de onderste luchtlagen bewolking (Stratocumulus) waarop we een gebied met slecht weer invlogen. Dit werd ook gevolgd door wat turbulentie al bereikte deze pas ter hoogte van Tarnovo haar hoogtepunt. Ook daarna doorvlogen we onstabiele luchtmassas maar door de duisternis was het niet duidelijk welk weertype en bewolking daarbij hoorde.
(Filipijnen) Tijdens de nacht zijn er nog enkele pittige regenbuien met stevige windvlagen gepasseerd en de dag begon met veel bewolking maar ook ruimte voor opklaringen. De bewolking bestond uit Cumulus congestus, Cirrus densus en Cumulus fractus. De opklaringen wonnen terrein en er volgde terug een fraaie, zonnige dag ondanks de vrij koele oostenwind die er de hele tijd was. De hele dag door waren er aambeeldvormige toppen te zien van buienwolken, maar we kregen er op Siargao niet mee te maken, laat staan dat het nog tot onweer zou komen. Tijdens de avond werden we echter verrast door een korte, hevige regenbui met felle rukwinden al was dit eveneens zonder onweer. Daarna keerde de rust weer, voor zover je het zo kon noemen door de niet aflatende, koele en vlagerige oostenwind.