Het was vanochtend even schrikken voor degenen die een blik op de thermometer werpten. Het kwik was namelijk door nachtelijke en ochtendlijke opklaringen weggezakt naar een erg onderkoelde -7,9 graden. Er was echter nauwelijks wind waardoor het koudegevoel binnen de perken bleef. Ondanks de heldere hemel waarmee we startten, kwam er van een zonovergoten dag weinig in huis want al snel daagden hoge sluierwolken op vanuit het noordwesten en deze veroorzaakten een steeds dikker wordende waas waar de zon rond de middag maar nauwelijks door geraakte. In de namiddag bleef ze nog als een zwak waterzonnetje zichtbaar waarna het uiteindelijk begon te sneeuwen: eerst een mix van ijzelachtige neerslag en poedersneeuw, later zeer fijne vlokjes, dit althans wat Brussel betreft. Het werd vervolgens weer droog maar de wolken blijven prominent aanwezig. Met een maximumtemperatuur van +0,6 graden was het niet meteen warm te noemen, zeker niet met een levendige zuidenwind die er met maximaal 32 km/h tegenaan ging. De pluviostand bleeft 0,0 mm maar op de grond ligt al een kwart centimeter sneeuw en het lijkt erop dat het aktiefste deel van de sneeuwzone nog over het centrum van het land moet schuiven, dus misschien zal Malderen hiervan de komende uren nog een vlokje meepikken, alsook van de winterse buien die morgen vooral in het eerste deel van de dag zullen opduiken.
De van de onder ons door trekkende depressies afkomstige middelhoge en hoge wolkensluiers waren vanochtend nog steeds aanwezig, doch in verzwakte versie waarbij de noordelijke helft van de hemelkoepel staalblauw was en bleef. Dit stond dan ook garant voor een erg zonnige dag, maar doordat de zon deze tijd nog vrij laag staat aan de zuidelijke helft, zorgden de wolkensluiers daar dat de zon niet haar volledige kracht kon benutten om ons op te komen warmen. Niettemin was er een kleine thermische winst tegenover gisteren met maxima die opliepen tot 6,5 graden. Voor de tijd van het jaar bleef dit echter aan de lage kant, zeker als we daar de minima aan toevoegen die alweer tot -2,9 graden gezakt waren. Na de middag vormden zich stapelwolkjes die snel in volume toenamen en er op sommige plaatsen in slaagden om een aantal sneeuwbuien te genereren, maar te Malderen bleef dit beperkt tot een viertal verdwaalde vlokjes overdag en een intensere sneeuwbui in de late avond die ongeveer een millimeter verse poedersneeuw achterliet. Buiten dit alles een vrij rustige winterdag al bij al en dit bij een zwakke tot matige NNW - wind die maximaal 22,5 km/h haalde
De nacht verliep rustig en droog doch vanuit het westen dreef steeds meer sluierbewolking binnen waardoor we vanmorgen ontwaakten onder een met Altocumulus, Cirrostratus en Altostratus bedekte hemel. De zon kon daar met veel moeite nog af en toe doorheen prikken, maar van lenteweer konden we zeker niet spreken. Na de middag waren de wolkenluchten wel erg fraai te noemen, ze organiseerden zich in evenwijdige banden en sluiers die paralel met het koufront ten westen van ons meedreven. De wind wakkerde hierbij echter behoorlijk aan om uiteindelijk snelheden te bereikten tot 30,6 km/h uit het zuiden. De neerslag van het koufront bereikte ons pas diep in de nacht waardoor het neerslagtotaal voor vandaag erg beperkt bleef met 0,2 mm. De temperaturen waren aan de voorzijde van het front (subtropische lucht) dan weer erg zacht met waarden tussen 4,3 en 13,9 graden.
Na de passage van een regenzone draaide de stroming resoluut naar het noorden. Arctische luchtmassa's wisten ons zo na een lang traject over de Noordzee te bereiken, waardoor de omstandigheden ideaal waren voor de eerste Maartse buien. Onder een afwisseling van diepblauwe luchten, felwitte stapelwolken en gitzwarte wolkenbasissen, kregen we overdag de ene bui na de andere te verwerken. Tijdens de voormiddag viel dit allemaal nog mee doordat we in een postfrontale zone van stabiliteit achter de regenzone zaten, maar na de middag bereikten de buien ons die gepaard gingen met stortregen, hagel, smeltende sneeuw en te Malderen zelfs een paar keer licht onweer. Op het einde van de namiddag leek de zaak zich eventjes te stabiliseren en werden de opklaringen breder, maar in de verten doken al snel nieuwe buienwolken op die kort voor zonsondergang opnieuw flinke hagel, stortregen en smeltende sneeuw voortbrachten. Deze keer was er echter geen onweer bij en de buienaktiviteit nam in de loop van de avond langzaam af waardoor de buien steeds korter en zwakker werden. De breder wordende opklaringen die hierbij onstonden, deden het echter snel afkoelen richting de minima van 0,3 graden, en dit was reeds voldoende om de wegen spekglad te maken en de ramen van mooie ijsbloemetjes te voorzien. De maxima scoorden overigens ook maar matig in deze Arctische lucht met 10,4 graden (incl. tuineffekt) terwijl de snijdende wind met snelheden tot 32,2 km/h uit het noorden een extra vestje geen overbodige luxe maakte. Alle buien en de regen van vanochtend, bleken uiteindelijk goed voor 3,2 mm.
Vanmorgen verkeerden we nog steeds onder de invloed van het koufront waarvan we gisteren reeds de eerste wolken over ons heen kregen. Hoewel het ding op de satellietloops behoorlijk wat vaart leek te hebben, kwam het net ten oosten van Malderen tot stilstand en waren de kansen op een mooie lentedag al bij voorbaat verkeken. Uit een somber Nimbostratus wolkendek is het reeds voor zonsopgang lichtjes beginnen te druppelen terwijl de neerslag daarna geleidelijk intenser werd. Opvallend was dat de klassieke wolkenflarden (Pannus) onder het Nimbostratusdek ontbraken, maar de neerslag werd er daarom niet minder vochtig op. Het duurde tot een eind in de namiddag toen we aan de andere kant van het front terechtkwamen, maar de bewolking bleef ons in haar greep houden. Deze ging over in Altostratus terwijl er flinke stapelwolken onderdoor gleden. Deze waren reeds afkomstig van het uitgestrekte gebied met Maartse buien dat zich achter het front bevond. Tegen zonsondergang zagen we dan in het uiterste westen de eerste opklaringen opduiken, maar de buien zelf konden ons niet bereiken. Enkel een zwak exemplaartje kon bij het intreden van de duisternis nog wat lichte regen genereren. Aangezien het een koufront is, konden we naast de zon ook al meteen onze thermische hoop opbergen. De temperaturen vielen terug naar waarden tussen 2,8 en 7,2 graden, al is dit nog steeds een zinderende woestijnhitte in vergelijking met 2005
en 2006
. Het front leek echter niet uit te blinken in activiteit waardoor de neerslagtotalen geen hoge toppen scheerden met 2,2 mm. De wind die afgelopen nacht nog snelheden tot 46,7 km/h haalde uit het zuid - zuidwesten, is in de loop van de dag wat gaan afzwakken. De buien bleven voor de rest van de avond keurig ten westen van ons liggen zodat dit etmaal in een vredige en droge sfeer ten einde liep.
Dankzij de sluierbewolking was het vanochtend een stuk zachter, maar bij minima van 0,3 graden lag de omgeving er nog steeds berijpt bij. Vooral in het oosten was nog wat Cirrusbewolking te zien, welke zich opvallend scherp aftekende tegen een zeer diepblauw gekleurde hemel. Dit stond garant voor een fraaie zonsopgang, terwijl er een periode van helder en zonnig weer volgde. Kort voor de middag werden er echter opnieuw stapelwolkjes gevormd waar de zon af en toe achter wegdook, al waren ze een stuk kleiner dan hun soortgenoten die eergisteren langs kwamen (Cumulus humilis). Er was nog voldoende zon om kwikstanden tot 8,2 graden toe te laten, al zorgde de noord- noordoostenwind met haar snelheden tot 32,2 km/h in de betrekkelijk droge lucht voor een onaangenaam koud gevoel. Halverwege de namiddag verschenen er in het noordwesten opnieuw sluierwolken, maar hoewel ze wellicht relaties hebben met een naderende depressie, bleef het voor de rest van de namiddag licht tot halfbewolkt met de eerdergenoemde Cumuluswolkjes. Tegen de avond loste alle bewolking op, maar bij het invallen van de schemering verschenen er Stratocumulusvelden die waarschijnlijk eveneens banden met onze naderende depressie onderhouden. Deze zal morgen voor een guur weertype zorgen, maar de exacte koers van de kern zal uiteindelijk het verschil tussen een flinke bak sneeuw of een flinke emmer regenwater maken. Zoals de kaarten er nu voorliggen zal het wellicht om regen en smeltende sneeuw gaan. Veel bewolking kregen we verder niet meer te zien, dus koelde het na zonsondergang weer vrolijk af zodat het op het einde van de avond terug lichtjes vroor met temperaturen die naar -2,4 graden waren gezakt. Neerslag is er vandaag uiteraard niet gevallen, zodat we het bij 0,0 mm kunnen houden.
Talloze sterren en ijskristallen wierpen vanochtend opnieuw hun verkillende schittering doorheen de rustige ochtendhemel die korte tijd later door de eerste zonnestralen in vuur en vlam werd gezet. Het kwik was hierbij op een onderkoelde 1,9 graden uitgekomen, maar gelukkig werd dit korte tijd later eveneens in vuur en vlam gezet. Het warmde dus snel op en de uiteindelijke maxima van 10,3 graden deden ons de frisse ochtend gemakkelijk vergeten. De atmosfeer is boven onze hoofden min of meer tot rust gekomen waardoor er geen schrale wind meer stond. We hielden het nu bij een zijdezacht noord- noordoostelijk briesje dat de schadelijke luchtvervuiling en andere agressieve stoffen met snelheden tot 17,7 km/h over het weerstation liet strijken. Geen enkel wolkje durfde zich te vertonen, maar toch was de lucht - onderandere door die vervuiling - bijzonder nevelig en was er van diepblauwe kleuren zeker geen sprake. Ook tijdens de namiddag en avond bleef het, op de eerdergenoemde nevel na, helder waardoor er een flinke afkoeling optrad eens de zon weer onder was. Deze zal wellicht niet tot vorst leiden daar er vanuit het noorden wolkenvelden naderen uit een verzwakte storing. Neerslag hoeven we evenmin te verwachten uit de vrij dunne Stratusbewolking, en ook vandaag hielden we het droog met een dagtotaal van 0,0 mm.
Na een heldere nacht beleefd te hebben met minima van 6,8 graden erbij, kregen we deze voormiddag met Cirrostratusbewolking af te rekenen. Deze ging over in Altostratus en er waren ook Cumulus fractus wolken van de partij. Het was dus maar een flets zonnetje dat we te zien kregen want de bewolking werd dikker en ging over in Altostratus. Na de middag ging het regenen, wat gebeurde als een afwisseling van krachtige stortbuien en lichte of matige regenval. Er waren ook een paar drogere perioden tussendoor, maar meestal regende het. Ook 's avonds was dat het geval al bevonden we ons nog in zachte luchtmassa's die maxima van 11,3 graden toelieten. De wind wakkerde aan tot 20,9 km/h uit het zuid- zuidwesten en liet het op deze manier dus weer (iets) kouder aanvoelen dan het was. Het neerslagtotaal was tegen middernacht reeds opgelopen tot 5,0 mm.
De langzame afkoeling deed gisterenavond niet meteen vermoeden dat we een koude nacht met flink negatieve minima voor de kiezen zouden krijgen. Maar uiteindelijk is de bewolking verdwenen en kon de afkoeling zich snel doorzetten zodat het vanochtend reeds flink vroor bij minima van -1,6 graden. Toch voelde het niet echt koud aan door het ontbreken van wind en klamme vochtigheid. Bovendien bleef het nu helder en kwam er overdag een subtropisch luchttransport op gang dat ons meteen naar het andere uiterste slingerde. Onder begeleiding van een krachtige en ongehinderde lentezon warmde het zeer snel op en nog voor de voormiddag halfweg was, was het wintergevoel al lang vergeten. Er stak een oost- zuidoostelijk briesje op dat snelheden tot 19,3 km/h haalde en het blauwe uitspansel werd slechts sporadisch onderbroken door een vliegtuigspoor. Toch voelde het in de schaduw nog best fris aan en de maxima waren dan ook nog niet overdreven hoog met 13,4 graden. Bovendien bleef het 's avonds helder zodat het al snel onaangenaam koud werd en het zal komende nacht dan ook minstens tot grondvorst komen. Neerslag is er uiteraard niet gevallen zodat we konden afsluiten met een dagtotaal van 0,0 mm.
(Nepal) De sluierbewolking is tijdens de afgelopen nacht dikker geworden boven Nagarkot waardoor de verwachtingen van een onvergetelijk uitzicht op de Himalaya uitdraaiden op een onvergetelijke teleurstelling. Na een tijdje werden er Cumuluswolken gevormd die de genadestoot toedienden door de bergen definitief uit het zicht te laten verdwijnen. Wat we dan weer wel kregen was uitzicht op halo's (Kleine Kring) en een indrukwekkende zee van nevel en smog die in de valleien tussen de bergen was uitgestroomd. Toen we op het einde van de namiddag een verfrissende duik in de smogzee maakten (20-25 graden in Nagarkot en slechts 15 graden in Kathmandu), was de bewolking overgegaan in Altostratus en kreeg de zon het op sommige momenten zwaar te verduren. Gelukkig was dit maar tijdelijk want het begon weer op te klaren waarbij de bewolking terug overging in Cirrostratus. Het is ook droog gebleven terwijl de opklaringen weer een flinke afkoeling toelieten na zonsondergang.
(Nepal) Tijdens de nacht is er wat lichte korrelsneeuw gevallen maar de hoeveelheden waren zelfs naar Belgische normen te verwaarlozen met slechts een halve millimeter. Er hing Cumulus en Cirrus densus en het was uitermate zonnig. Tijdens de namiddag raakte het overtrokken met Cumuliforme bewolking en volgde er een sneeuwvlaag die ongeveer 2 uur aanhield en tijdens de late namiddag klaarde het weer op met wat overblijvende Stratus fractus bewolking en sloegen we erin om Pisang te bereiken dankzij andere trekkers die in tegengestelde richting zijn gaan graven en net als onze groep tot halverwege de lawines waren geraakt op het moment dat Pisang en Humde weer met elkaar verbonden waren. Het koelde snel af onder een verder uitklarende hemel.
(Indonesie) Het was een heel verschil om vanochtend een in de zon blakende omgeving aan te treffen. Weinig laaghangende bewolking, Stratus, Cumulus fractus of wat dan ook. In de hogere luchtlagen was wel wat Cirrus te zien. De snel klimmende tropenzon deed het in deze omstandigheden al meteen ondraaglijk warm aanvoelen en er werden uiteindelijk stapelwolken gevormd. Deze bleven eerst min of meer constant van omvang en gingen pas na een uurtje verder doorgroeien. Dan zagen we ze massaal uitspreiden tot Stratocumulus en kregen we er meteen een Belgisch deja vu-gevoel bij. Maar de "Spirit of Indonesia" kwam uiteindelijk bovendrijven toen de wolken verder doorstootten en uitgroeiden tot massieve Cumulonimbi. Ten noordwesten van ons ontstond een stevig onweerscomplex, en ook in de andere richtingen zagen we in de verte diverse onweerscellen ontstaan. Na een tijdje ontstonden ook boven ons langs alle kanten opbollende stapelwolken maar deze zogen elkaars energie op waardoor alles in elkaar zakte. Het grote onweerscomplex bleef echter overeind en toen het eveneens inzakte genereerde dit een nieuwe reeks onweersbuien op de outflow. Dit zorgde voor heel wat gerommel rond zonsondergang al keerde de rust daarna tijdelijk weer. Later op de avond wist een nieuwe cel zich uit het niets te ontwikkelen en deze zorgde voor een aantal nabije blikseminslagen die met zeer diepe, daverende dreunen gepaard gingen. Het bijzonder luidruchtige onweer duurde echter niet zo lang en de neerslag bleef beperkt tot enkele druppels. Later op de avond kregen we enkel in de verte nog wat vage bliksemflitsen te zien.
De opstoot van zachtere lucht ging in Malderen uiteindelijk niet met zonnig lenteweer gepaard. Na een zwaar bewolkte nacht met lichte regen zagen we vanochtend Altostratus translucidus waar een waterig zonnetje doorheen priemde dat af en tke wegdook achter pannus bewolking. De Altostratusbewolking werd eventjes dunner en we konden de warmte van de lentezonnetje nog net eventjes voelen vooraleer het wolkendek weer dikker werd en er massaal pannus bewolking bjnnendreef vanuit het zuidwesten. Deze verdween na een tijdje weer maar ondertussen was het weer gaan regenen bij een naar het westen geruimde wind. Dan verdween de pannus bewolking gedeeltelijk en zagen we opklaringen in het zuiden verschijnen, van het soort dat veel bloed vanonder de lenteliefhebbers hun nagels kan halen want de zon zat natuurlijk net in de wolken ten noorden van die opklaringen zodat de thermometers voor nog meer bloed zorgden bij maxima die met ... graden eerder tegenvielen. Al waren het voor deze tijd van het jaar natuurlijk meer dan puike temperaturen. Tijdens het tweede deel van de namiddag werd het voor de actief weer- liefhebber interessant toen het koufront haar intrede maakte en flinke buiencomplexen aan hun opmars doorheen Vlaanderen begonnen. In malderen liep het zoals gewoonlijk op een sisser van 1,6 mm uit, maar de wolkenlandschappen waren er niet minder om en zelfs in betrokken omstandigheden konden we tegen imposante Cumulus congestus wolken aankijken die onder de Altostratusbewolking uitgroeiden. Hierwin was zelfs enige rotatie te zien, en dit fenomeen werd later ook bevestigd in de vorm van meldingen van low topped supercells in het oosten van de Benelux en boven Duitsland. In Malderen keerde de rust ondertussen weer en zagen we terug een paar schuchtere opklaringen verschijnen. Er stroomde geleidelijk wat koelere lucht binnen waardoor de minima van ... graden nu pas bereikt werden
Zondag, 4 maart 2018
Na een laatste koude nacht met minima van ... graden kreeg het sneeuwdek vandaag de genadeslag toegediend. De dag begon zeer zonnig en er was enkel in het zuidwesten een laag Cirrostratus bewolking te zien. Deze leek ter plaatse te blijven hangen en we leken daarmee voor een zonovergoten lentedag te zijn vertrokken. Doch opeens was het volledige luchtruim bedekt met Stratocumulus, Altocumulus en een muur van opzettende Altostratus bewolking. Deze laatste bleef intact terwijl de andere wolkensoorten grotendeels oplosten. Halverwege de namiddag volgde dan de regen en deze spoelde de laatste sneeuwresten weg, voor zover er nog waren want het kwik is op een paar uur tijd helemaal doorgeschoten naar ... graden zodat de dooi meteen al in haar hoogste versnelling stond. In Nederland kon men het grootste deel van de dag echter nog volop schaatsen/mensen uit het ijs vissen doordat de zachte lucht en de regen daar veel later arriveerde. Na een tijdje lichtjes druppelen ging de neerslag over in matige regen en deze hield de rest van de dag aan waardoor we uiteindelijk afsloten met een neerslagtotaal van ... mm.