Hij heeft zijn laatste schuilplaats uitgezocht. Rustig wacht hij zijn dooiend lot af. Gesmeten met z'n krachten, poolwervels gesplitst en toendra's getrotseerd. Met sterke hand vanuit het Oosten geregeerd. De Oostenwind was z'n metgezel. Dagen lang geselde hij ons gevoel. In de Zon vond hij tenslotte zijn Waterloo.
Uitgeput, weggestopt in een gemaal langs het Markermeer zeeg hij neer. Verslagen, weggemept uit het VK.
Gewond gaf hij nog een dag, nog één ochtend schaats- en ijspret aan die gekke Hollanders. "Schaatsen!" riep hij uit, "IJszeilen!" schreeuwde hij tot het laatst. "Doe het nu! Ik weet niet wanneer mijn opvolger de weg naar het Westen weer weet te vinden."
Geen kracht meer over voor een laatste sneeuwdump, een laatste plaklaag, een historische ijzelramp. Alles gegeven, kort en hevig!
Tot weerziens grote vriend! R.I.P.
gr
Peter
