Zit ik echt niet meer op te wachten. Was al blij dat die 'winter' (whatever) voorbij was. Ik hoef nu geen kou meer, twee weken geleden kon je bijna niet buitenkomen zonder in een stilstaand mensenbeeld te veranderen (met ijspegel aan de neus). Goed dat nawintertje, eventjes om het gevoel wat op te krikken. Het gevoel van een uitgeregenwaaide winter een beetje te vergeten maar ook niet meer dan dat... Zon graag en aangename temperaturen. Niet extreem zoals dit weekend maar gewoon wat maarts en aprils gedoe. Dat de narcissen en eerste blaadjes meteen onder een laag permafrost verdwijnen hoeft niet meer. Zeker niet na een zeer zacht weekend. Nefast haast voor alles wat wakker wordt. Dit nieuwe klimaat doet mij meer en meer verlangen naar het oude. Sorry. Dus: #nope 
.
(Trouwens - nog niet eerder voorgekomen - deze winter (met dat ontiechlijk sombere weer, behalve februari dan) geraak ik nauwelijks van een verkoudheid af, ik zit er al sinds november mee. Die neus van mij is zo erg dat ik bijna de hogedrukspuit wil nemen om hem weer open te krijgen, al zal mijn buis van Eustachius dan weldra toerkes draaien naast de Tesla van Elon Musk 
).
.
